Joost Rietveld

Goed gezien

beste abhart Je kunt géén terugwerkende kracht toepassen naar 1-1-2024, als er op 31-12-2023 nog geen onderneming was (je schrijft een paar keer dat die pas recent gestart is). Dat betekent ook geen creditering voor de IB schulden. Je hebt in dit scenario twee inbrengbeschrijvingen nodig. Elke beschrijving maak je op zonder rekening te houden met wat er nog uitzakt. Het kapitaal moet je splitsen in aandelenkapitaal, agio en RC DGA.

Box 3 speelt hier geen rol, want als de BV dividend toekent in 2024, maar pas na 1-1-25 uitbetaalt, dan heb jij een vordering op de BV op 1-1-2025 en die valt niet in box 3, maar in box 1 onder inkomen uit terbeschikkingstelling (TBS). Het heeft wel een nadeel om dividend uit te stellen tot 2025: het vermindert soms de algemene heffingskorting, omdat vanaf volgend jaar inkomen in box 2 meetelt voor de afbouw van de algemene heffingskorting. Daar kun je nog eenmaal omheen werken dit jaar: Je kunt het dividend toekennen voor nieuwjaar. Daarmee valt het in box 2 van 2024. Vervolgens laat je het pas uitbetalen begin 2025. Dat betekent dat jouw BV op 1-1-2025 een schuld heeft aan jou. Die schuld valt in box 1 onder de TBS regeling. Daarover moet de BV aan jou rente vergoeden, wat belast is in box 1 bij jou privé. Echter, omdat het maar over een zeer korte periode is, valt de rente reuze mee en de belastingheffing daarover dus ook.

Dat weet ik, maar ik had al expliciet gezegd dat het ook voor de fiscale partner van de DGA geldt. Dus dan kan ik hetzelfde nogmaals zeggen, met als kans dat dan die twijfels niet weg zijn, of explicieter reageren. Zeker niet onaardig bedoeld. Huwelijkse status staat er los van. Gaat dus ook op voor de niet gehuwde fiscale partner. Gewoon elke fiscale partner

Nee, het DGA-loon is ook van toepassing als de partner van de DGA arbeid verricht voor diens BV. Ik verzin niet zomaar wat "wettelijke bepalingen" op een forum, waar ik met naam en toenaam als fiscalist advies geef. Ben er ook niet op uit om jullie dwars te zitten. Dit zijn gewoon de wettelijke bepalingen, want als jouw partner een aanmerkelijk belang heeft, dan heb jij dat ook (zie 14.1)! En als je werkt voor een BV waarin je een AB hebt, dan geldt het DGA-loon. Ik kan het niet anders maken voor je.

Correct Jasper, Anders zou uitbuiting van werknemers wel heel makkelijk worden

Zo werkt dat niet Jasper. Je kunt niet iemand vrijwilligerswerk laten doen in een commerciële onderneming. Als de partner van een DGA arbeid verricht voor de BV van de DGA, dan geldt gewoon de DGA-loon regeling voor de partner. Of de arbeid vrijwillig is, doet daar niks aan af

In je emigratiejaar ben je in beide landen belastingplichtig. Welk land waarover mag heffen, hangt van het belastingverdrag af, in welk land jij ingeschreven stond als ondernemer en waar je feitelijk werkzaam was en tot welke datum. FOR wordt bij emigratie inderdaad afgerekend, tenzij je die nog afstort in een lijfrente of banksparen

Die gaat omlaag en wordt mogelijk nul afhankelijk van het totaal inkomen. Je man dividend geven in plaats van jou een salaris is geen keuze als jij arbeid verricht voor de BV. Het gaat er niet om wat voordeliger is, maar wat er allereerst wettelijk verplicht is

Dat laatste is helaas geen argument. De hoogte van jouw DGA-loon wordt bepaald door wat het gebruikelijk loon is voor jouw werkzaamheden in de arbeidsmarkt, waarbij je met parttime rekering mag houden.

Beste Elisabeth Als meewerkende partner van een DGA val jij ook onder het wettelijke DGA-loon! Er is dus helemaal geen keuze om wel of niet beloond te worden voor je arbeid. En ook voor jou gelden qua hoogte van je beloning dus de regels van het DGA-loon. Zie o.a. dit artikel

Goed genoeg, op voorwaarde dat je ook aan het inkomenscriterium voldoet en beneden dus ook die faciliteiten hebt

De werkruimte moet voldoende zelfstandig zijn, waarbij een eigen ingang of opgang zeker helpt. Belangrijk daarbij is dat de werkruimte niet via het privé domein bereikbaar is. Een gezamenlijke voordeur met een hal daarachter waarop diverse deuren uitkomen, is niet per se een probleem, zolang duidelijk is welke ruimte zakelijk in gebruik is en dat er eigen voorzieningen zijn waardoor het als kantoor te huur zou kunnen zijn.

Hierbij geldt ook dat heretiketteren (binnen de door Cosara geschetste kaders) alleen kan als de belastingaanslag over het jaar waarin de investering is gedaan nog NIET definitief is vastgesteld!

Dank voor je PS. En nee, als je in december geen arbeid verricht, dan zou ik ook geen aangifte doen. Laat de arbeidsovereenkomst en dus loonbelastingplicht op 1-1-25 ingaan en dan zit je goed

Hi Wouter Als je in december nog geen arbeid voor je BV verricht, hoef je je over DGA-loon voor die maand geen zorgen te maken. Dus oprichten met verlengd boekjaar en wbso meteen aanvragen

Dan factureer je aan de coöperatie en is de coöperatie inderdaad een opdrachtgever (wat bij een VOF niet het geval is). De resterende winst in de coöperatie (verlengstukwinst) komt dan toe aan de ondernemer. Maar uiteindelijk, dat is ook mijn punt, komt deze winst ook terecht in de inkomstenbelasting op 1 hoop met de winst uit de eenmanszaak. Oftewel juridisch gaat het nog steeds om de natuurlijke persoon die lid is in de coöperatie, niet zijn eenmanszaak. De KvK gebruikt hier waarschijnlijk bewust de praktische uitleg, zodat de ondernemer zich niet hoeft te vermoeien met juridisch jargon. Dat is, als je eenmaal snapt dat het om factureren sturen gaat, eenvoudiger dan het onderscheid tussen ZZPer, eenmanszaak, Coöp lid en natuurlijke persoon uitleggen 😉 Overigens, in relatie tot Dennis' vraag: Het fiscale doel van een eenmanszaak is zeer zelden het verstrekken van leningen. Fiscaal zal de fiscus "leningen" vanuit een eenmanszaak (dus ook als die zijn verstrekt aan een verbonden VOF of coöperatie) altijd aanmerken als privé onttrekking uit de eenmanszaak gevolgd door een privé storting in de VOF of bij een coöperatie (vanwege diens rechtspersoonlijkheid) een TBS vordering in box 1 (coöperatie waarin je minimaal een belang van 5% hebt, is ook een aanmerkelijk belang).

Een eenmanszaak is geen juridische entiteit. Dat is de natuurlijke persoon van de eenmanszaak zelf. Dus een eenmanszaak is niet het lid in een coöperatie, of vennoot in een VOF. Alles wordt fiscaal benaderd vanuit de persoon zelf. Een eenmanszaak is dus ook geen entiteit die een lening verstrekt aan een VOF waarin de eigenaar van de eenmanszaak vennoot is. Zoals Norbert aangaf, dan is het gewoon een privé opname uit de eenmanszaak, gevolgd door een privé storting in de VOF. Dus Dennis, je onttrekt 2500 euro via privé uit je eenmanszaak, en die stort je als eigen vermogen in de VOF. Dat levert je fiscaal niks op, maar dat is ook de bedoeling niet. De opname uit de eenmanszaak wordt niet belast, de storting in de VOF is niet fiscaal aftrekbaar.

BPM betaal je alleen bij aanschaf van een nieuwe auto of bij import (rest bpm) of als de auto niet langer voldoet aan een bpm vrijstelling. Dus correct

Ik doelde alleen op de ketenaansprakelijkheid waar Jasper naar vroeg. Dat is niet hetzelfde als inlenersaansprakelijkheid.

Dat speelt alleen bij aannemers en onderaannemers

Die BTW krijg je van de fiscus NIET terug. Ook onterecht in rekening gebrachte BTW is namelijk wettelijk verschuldigd! En qua sociale premies: daar staat dan wel tegenover dat je ook sociaal verzekerd bent. Het is dus geen put waar je geld in verdwijnt.

Uiteraard, zolang je maar wel de aangiftes VPB en deponering kvk doet

De belastinginspecteur zal de kledingwinkel, die nog geen winst gedraaid heeft en binnen een jaar met verlies verkocht wordt, waarschijnlijk niet aanmerken als een bron van inkomen en dus de aftrek weigeren. Verlies is aftrekbaar als het afkomstig is uit een bron van inkomen. Een bron van inkomen kent (o.a.) als eis dat er winst gemaakt moet zijn, of redelijkerwijs verwachtbaar is. Dat lijkt niet het geval hier

Als de beide Holdings in dezelfde positie verkeren dan allemaal ineen, omdat de FE BTW ontstaat op grond van de wet. Het is dus zeker niet altijd een goed idee om het zomaar te doen. Mogelijk heeft de andere aandeelhouder andere motieven om het juist niet te willen.