TwaBla

Het businessmodel snap ik wel, maar het publishingmodel niet. Als ik het goed begrijp ga je een papieren tijdschrift maken (gekoppeld aan een website) om ondernemers iets over zichzelf te laten vertellen, in de hoop dat lezers de betrokken websites gaan bekijken. - heb je enig idee wat de oplage wordt en hoe die verspreid gaat worden? - heb je enig idee hoeveel dat kost? - heb je enig idee hoe je van oplage naar nummerbereik en paginabereik komt? - heb je enig idee hoeveel conversie er vanuit print ontstaat? De gedachte is misschien dat een gedrukt blad beter gelezen wordt dan (ik noem maar wat) een blog met dezelfde opzet. Maar als de inhoud bestaat uit door adverteerders/starters aangeleverde advertorials, krijg ik ernstige Titanic herinneringen. Zelfs gevestigde uitgevers kunnen de exploitatie van zakenbladen niet meer rond krijgen. Dus je publishingmodel rammelt. En dan verdwijnt het businessmodel ook vanzelf onder water. Besef bovendien dat dit een markt is die wemelt van de oplichters en aquisitiefraudeurs, dus als je niet oppast gaat ook je hopelijk goeie reputatie kopje onder. Het kan allemaal met de beste intenties opgezet zijn, maar als die niet duidelijk overkomen wordt je zomaar met dat andere rapalje geassocieerd.

Grappig is dat de eerste adviseur die op de S4U-website staat wel een aardige website heeft met correct Nederlands. Zelfde achternaam als de domeinhouder. Familie? Schuif eens aan tafel en praat het plan nog eens goed door!

Elk medium dat niet interessant is voor zijn doelgroep, is niet interessant voor adverteerders. Zodra je adverteerders elk hun eigen verhaal laat vertellen, verlies je de aantrekkingskracht voor hun doelgroep. Stel je een Google voor met alleen maar gesponsorde zoekresultaten. Er zijn zat uitgevers die dat publishing model gebruiken, maar die schooien allemaal aan de onderkant van de markt. Hoe minder je je als uitgever inspant om goeie redactie te voeren, hoe onaantrekkelijker je aanbod is. Er zijn zoveel andere dingen die je kan doen als je gepensioneerd bent. ::)

Met zo'n website zou ik me niet als uitgever durven presenteren. Starters hebben één prachtig en uiterst goedkoop kanaal om zich te profileren: het internet. Drukwerk moet wel een verrekt goeie propositie hebben om aantrekkelijk te zijn.

Wat mij betreft zijn het trucjes. NLP, tja. Ik geloof meer in de flow. Scheelt meteen een boel geëvangeliseer. http://www.youtube.com/watch?v=dOFj9toF4Ho

Misschien kunnen we es een poll doen: wie raakt er gemotiveerd van dit soort video's? ::)

Was dat toevallig een verkoper van de Telefoongids? Gebruik je gezonde verstand. Waar zoeken mensen? Als je het idee hebt dat Telefoongids een optie is, kan je altijd voorstellen om een test te doen. De ROI is snel te bepalen.

Zet een link naar je domeinnaam in je signatuur (via profiel - dat mag wel) en probeer een inhoudelijke reactie te geven. Er valt vast wel iets te vertellen over fulfilment....

Een motief voor Getty om zulke claims te versturen is discussies zoals deze. Ineens schrikken een heleboel mensen van het risico dat ze lopen als ze zomaar foto's van het openbare internet afhalen en op hun website zetten. Je hebt zomaar een flinke claim aan je broek en die blijkt niet eens uit de duim gezogen te zijn. Je gebruikt namelijk auteursrechterlijk beschermd materiaal dat voor de maker een aanzienlijk belang kan hebben. Het zijn doorgaans niet de slechte foto's die het meest gekopieerd worden. Dan krijg je dus het effect van een aboriginal in een supermarkt. Die appel kost geld! Ik denk dat voor Getty het shock-effect belangrijker is dan het geld dat ze eventueel ophalen met moeizame procedures. Uit de discussie op Ius Mentis maak ik niet op dat ooit iemand in Nederland voor de rechter gestaan heeft.

Maak je gebruik van een voorgestructureerde opzet?

Lees deze column eens...

Zoek in je eigen omgeving naar een reclamebureau, liefst eentje wiens werk je aanspreekt. Die kennen de weg. je kan eventueel ook bij een tekstschrijver of een grafisch ontwerper beginnen, want die hebben de benodigde contacten. Als je een goede vindt, is de eerste vraag: waar heb je eigenlijk een brochure voor nodig? Misschien is iets anders veel slimmer....

Dat laatste zie ik ook. De echt interessant dropship-opzetjes worden stealth gedaan. Telegraaf Media Groep maakt een afspraak met een leverancier bijvoorbeeld. Zulke jongen hebben de schaalgrootte om service op maat af te dwingen. Ik zie weinig goeie aanbieders die dropshippen voor een breed scala aan webshops. Niet in bekende merken en niet in niches. Wel in marginale handel.

Wordt het ineens druk hier. Allemaal mensen met unieke concepten. Veelgeldverdienen en snelgeldverdienen! Tekenend. :P (oeps, zag later pas dat bijdragen al een half jaar oud zijn)(volgens mij van dezelfde afzender)

Helemaal eens. Zelfs op dit forum kom je regelmatig tegen dat iemand zijn onroerend goed aan zijn stichting verhuurt en daar dan een gesubsidieerde creche in stopt of een stel mindervaliden. Alles om in te boren op subsidiestromen.

De vereniging en de stichting zijn ooit opgetuigd als rechtspersoonlijkheden om een aparte titel te hebben waarmee aan een gezamenlijk doel gewerkt kan worden (vereniging) of een vernogen beheerd kan worden (stichting oftwel fondatie). Beide rechtsvormen dienen niet om winst te maken ten behoeve van aandeelhouders. Het zijn niet-winstbeogende instellingen. Het oogmerk is niet winst te maken ten behoeve van de oprichters. Dat neemt niet weg dat beide rechtsvormen wel gebruikt worden om inkomen te genereren en door te sluizen naar oprichters. Of dat misbruik is, hangt een beetje van de omstandigheden af. De belastingdienst heeft daar weer een andere kijk op dan bv subsidieverlenende instanties en sponsors of donateurs die hun eigen voorwaarden stellen aan financiering. Gevolg is dat er een grijs gebied is waarin stichtingen actief zijn die geldstromen ombuigen van een maatschappelijk belang (creches, reintegratie, goede doelen, etc) naar persoonlijk gewin van ondernemers. Niemand die dat controleert.

Niemand houdt je tegen! Die website heb je niet eens nodig. Het wemelt van de onzinkeurmerken.

Als je een website runt en wilt reizen, zal je toch iemand anders moeten inschakelen om klachten af te wikkelen. Je kan iemand inhuren, maar dan zit je al snel in de buurt van uitbesteden. Is klassieke make or buy. Veel bedrijven doen dat, en lang niet altijd belabberd.

En nu ook verkrijgbaar bij de Olympische Spelen in Londen.

Tja, en dan nog dat grapje over sokken die passen bij je All Stars... Overigens is er niks mis met kopiëren. Menig grote formule is zo begonnen. Beetje lenen hier, beetje imiteren daar. Je groeit vanzelf uit elkaar wanneer je presentatie en product gaat afstemmen op de vraag. Rocket Internet in Berlijn doet niet anders. Bol.com is altijd een kopie van Amazon geweest, maar het is ook lastig om daar niet op te lijken als je vrijwel dezelfde producten verkoopt.

Een site met inspiratie in de naam mag best wel enige inspiratie uitstralen. Je ziet het op het forum: niemand doet mee. Niks inspiratie. Dit is een voorbeeld van: hoe verdien ik niks omdat ik te snel wil verdienen. Gemaakt door een reclamebureau dat geen verstand heeft van grafisch ontwerp.

Bah, ik wordt spontaan zeeziek van die website. Inspiratie begint bij jezelf, niet bij een verdienmodel. En laat eens een echte grafisch ontwerper kijken naar het design, want dat zwabbert door alle pagina's heen.

Flauw. Er is iemand bij de Belastingdienst die in voorkomende gevallen antwoord geeft op vragen en er is iemand bij Antwoord voor Bedrijven. En die twee kennen mekaar. Lijkt me logisch, want social media zijn een nieuw en ietwat lastig terrein voor grote instanties. Is dus prima dat ze overleggen en ervaring delen. Vooral omdat sommige mensen op fora vijandig reageren op deelnemers namens grote overheidsinstellingen. Is een soort Calimerocomplex. Nergens voor nodig. Het zijn gewone mensen.

De inkoopprijs uiteraard.

Vragensteller is/was ondernemer die terug naar de schoolbank is gegaan. Wat ik mij uit mij universitaire tijd herinner is dat je een vragenlijst samenstelt op basis van hypothesen en dat de toepasbaarheid in kleine kring getoetst wordt voordat de massa gezocht wordt. Dan zou een al te academisch karakter opgevallen zijn.