Cosara

Jammer dat er geen winkeliers onder ons zijn om hun verhaal te vertellen. Heb er wel een paar als klant gehad ... en daar werd je niet vrolijk van ... zijzelf ook niet.

Yep ... beiden in hetzelfde winkelcentrum. Van die teveel drogisterij/diervoer was geen sprake ... producten nagenoeg gelijk. Op=Op op een betere locatie dan Action met een minder armoedige presentatie. Misschien trekt die (weldoordachte?) armoedige sfeer een ander soort kopers aan ... zoiets als bij de opheffingsuitverkoop van V&D-winkels.

Als de Op=Op Voordeelshop op het idee gekomen is om de formule van Action te kopiëren, dan is dat niet gelukt. Er zal toch wel wat meer voor nodig zijn dan een goed bedachte formule. De bijkomende vraag is dan ook ... wat?

retorische vraag ? Volgens mij dwalen wij een beetje af van het onderwerp.

Wat is een lastig vak ... econoom zijn of winkelier? Graag wat ervaringen van winkeliers ... want de bal rolt in het veld toch net iets anders dan aan de zijlijn gedacht.

Voor de goede orde ... nu.nl adviseert niks en niemand. Het is econoom Cor Molenaar die zijn visie geeft. Toegegeven, het artikel is een beetje smeuig en eenzijdig, maar vandaar mij vraag hoe de winkeliers onder ons hierover denken. Andere vraag: Hoeveel webwinkels, van klein tot groot, zullen er inmiddels failliet zijn gegaan ... en waar wij niks over lezen? Zijn vele webwinkeliers eigelijk ook niets anders dan toonbankleuners? ... ook al is die toonbank omgeruild door een luie stoel.

Het laat maar weer eens zien, dat een verandering niet altijd een verbetering is ... en dus krijgt de lekke band opnieuw een pleister erbij geplakt. Wat betreft die jaren-80 gedachte ... Zelfs de Koning bevestigd nog steeds nieuwe wetten met zijn, al dan niet elektronische, handtekening.

“In Nederland zijn winkeliers toonbankleuners”, dat zegt Cor Molenaar, retailkenner in het artikel : https://www.nu.nl/weekend/5824530/het-regent-faillissementen-waardoor-vallen-al-die-winkels-nu-om.html#coral_talk_wrapper Met name de reacties op dit artikel zijn wel interessant, maar hoe denken de winkeliers onder ons hierover ?

Het zal (weer) een stuk duidelijker zijn als alleen een getekende schriftelijke overeenkomst bindend is.

Goed idee ... laat elke ondernemer verplicht een assertiviteit training volgen. Doe dat gelijk voor de consument, dan kan de hele wet uit het wetboek worden geschrapt.

Geenszins agressie ... het is slechts een constatering. Waarom de regels niet voor iedereen laten gelden ... dat lijkt mij een stuk makkelijker ... in ieder geval rechtvaardiger. Hierbij dan nog maar een constatering ... Waarom makkelijk doen, als het ook moeilijk kan.

Politieke logica ... water naar de zee dragen met een lekke emmer.

Een link naar een samenvatting op de website van FNV Zelfstandigen ? Lees het volledige artikel hier: Signaal 2019 - Consumentenbescherming in een veranderende maatschappij. Het is een stap in de goede richting, maar Ik vraag mij overigens af waarom de grens bij de ZZP’er wordt gelegd. Waarom worden er niet een paar stappen verder gezet? Ik denk niet vele ZMP’ers (Zelfstandigen Met Personeel), zoals veel MKB’ers, beter in staat zijn om van zich af te bijten.

Dat wel, maar ... niet doen. Het betaald namelijk zo slecht, dat goede werk verrichten. "Waarom moet ik nog een keer voor mijn administratie betalen, ik heb die andere boekhouder toch al betaald?"

Bij ons is zondag de beste (drukste) dag. En dan met name in de middag omdat iedereen dan vrij en uitgeslapen is. ... en nee, wij runnen ook geen webshop, maar gezellig is het wel.

Ik sluit mij aan bij Branko ... zoek per direct een andere boekhouder. De BTW kent geen winst of verlies, alleen maar af te dragen of te ontvangen.

1a. - 1239,00 - 260,00 (leveringen/diensten belast met btw hoog) 4b. - 1000,00 - 210,00 (leveringen/diensten uit landen binnen de EU) 5b. - 1000,00 - 210,00 (voorbelasting) zie ook: Goederen en diensten afnemen uit andere EU-landen.

In aanloop naar het geplande onderhoud is mijn eerdere antwoord, naar het zich laat aanzien, in de mist verdwenen. Er is geen grens aan de inkoopkosten voor eigen gebruik ... al koop je, verspreid over het gehele jaar, voor 10.000 euro aan producten ... zolang je het ook maar binnen afzienbare tijd (pragmatisch gezien, binnen 1 jaar) verbruikt. Het wordt een ander verhaal als je die 10.000 euro in één keer op 30 december 2018 besluit uit te geven voor producten die je na pas 1 januari 2019 gaat gebruiken. De kosten wijs je dan toe aan de omzet van het verbruiksjaar. Op zich zou dat ook niet zoveel uitmaken, want tegenover de lagere winst in 2018 (door hoge kosten) staat een hogere winst in 2019 door de lagere kosten. De Overheid kan echter niet zo goed met sterk wisselende belastinginkomsten overweg en wil deze, zoveel als mogelijk, gelijkmatig ontvangen.

Dat heb ik drie keer gelezen en snap ik nog steeds niet. Het gaat hier niet om sokken. Klant hoeft niks af te nemen, alleen maar te betalen voor de geleverde inspanning. Sokken of anderszins ... daar zit 'm nu net de crux van het verhaal ... resultaat en inspanning. Is dat zo ?

... als dat juridisch haalbaar mocht zijn, dan bestaat er ook geen afnameverplichting voor iets wat niet aan de verwachtingen voldoet.

Ik zou daar niet teveel waarde aan hechten. Voor jezelf ben je toch wat veeleisender dan voor anderen. Een teleurstelling is dan snel in de maak. In het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst.

Volgens mij gaat het conflict met name over ‘het resultaat’ versus ‘gewerkte uren’. Ik zie toch wel een onweerswolkje aan de horizon verschijnen ... wie gaat beoordelen dat beiden in redelijke verhouding tot elkaar staan? Voor menige prestatie is de term “uurtje factuurtje” een bron van conflicten. Een duidelijke afbakening van resultaat en kosten, al dan niet met een tussentijdse facturatie, kan voor beide partijen verhelderend werken.

Het gaat wel degelijk over de inkoopkosten van gebruiks- en verbruiksartikelen die je zelf gebruikt om je werk te kunnen doen. Het is fiscaal namelijk niet toegestaan om voor jezelf disproportionele inkopen te doen, waarvan het gebruik over meerdere jaren verspreid gaat worden, met als doel de winst van het lopende boekjaar te drukken. ... echter, over het gestelde bedrag van 1.000 euro zou ik mij inderdaad niet zo druk maken. Zoals Roel reeds eerder heeft aangegeven, breng deze kosten direct ten laste van de winst.

Je zou deze 10% als ijzeren voorraad in de balans op kunnen nemen. Een ijzeren voorraad is een min of meer stabiele voorraad die altijd in een bedrijf aanwezig is. De ijzeren voorraad wordt boekhoudkundig niet tot de vlottende activa maar tot de vaste activa gerekend, en corrigeer je in een boekjaar als deze beduidend groter of kleiner gaat worden.