Branko Collin

Op je homepage zeg je: "Wij bieden auto’s aan tegen super scherpe prijzen!" Dat is blijkbaar je USP. Maar de site ziet er niet goedkoop uit. Er is een verschil tussen wat je zegt dat je bent, en hoe je je online gedraagt. Het klinkt misschien raar, maar je site zou er goedkoper uit moeten zien als prijs je belangrijkste verkoopargument is. 🙂 Je hebt het erover dat je betrouwbaar wil overkomen, dan zal op de eerste plaats je presentatie toch met je woorden moeten rijmen. Wil je trouwens echt voornamelijk goedkoop zijn? Je zult niet de enige autodealer in je buurt met dat USP zijn. Misschien dat je nog eens verder moet kijken met hoe je je onderscheid van de concurrentie. (Dat is ook een kwestie van ervaring.)

Misschien dat ik naar de verkeerde site kijk, maar wat ik zie is een theewinkel. De naam Tjuptjup zie ik niet in je branding terugkomen. Dat zou handig kunnen zijn. Je hebt een dubbele pay-off: "Ervaar sereniteit en kalmte" en "Organische thee". Dat laatste is goed als je een theewinkel hebt; de bezoeker weet dan meteen waar hij of zij is. Wat is het verschil tussen sereniteit en kalmte? Je probeert hier een emotie op te wekken, maar jij doet dat in dit geval door de emotie te benoemen. Dat werkt minder goed dan wanneer de bezoeker door het lezen van je pay-off die emotie ervaart, bijvoorbeeld door het gebruik van beeldspraak. Dat is een deel van de pay-off waar je nog wel wat aan mag sleutelen. Misschien zijn het mijn ouwe ogen, maar de beschrijvende tekst bij de producten is net iets te klein voor mij om gemakkelijk te lezen. Zo'n mooie letter zou je net twee of drie puntjes groter moeten tonen. Of is die tekst er alleen voor de zoekmachines? De titel van de homepage in Google is "TjupTjup: Organic India - Organische Thee en ..." Wat is jouw band met Organic India? Waarom heeft dit wel een prominente plek in je titel maar niet op je site? Ik heb het gevoel dat je met 1) de theewinkel, 2) het bewustwordingsverhaal en 3) Organic India nog een beetje op drie losse gedachten hinkt. Dat zal in de loop van de tijd nauwer verweven moeten worden, maar dat komt vanzelf. Een website is nooit af. Door dat hinken op losse gedachten is ook je USP nog niet helemaal helder voor mij. Waarom zou ik mijn organische thee bij jou kopen en niet bij je buurman? Wat goede dingen die me opvallen: heldere pay-off/doelstelling webwinkelkeurmerk (maar: is er ook een keurmerk voor organische producten?) twee klikken verwijderd van een koophandeling (maar beter was: 1 klik) over het algemeen een heldere indeling en heldere communicatie

De verhuurbedrijven waar ik wel eens iets van huur, werken met algemene voorwaarden, en die kun je vaak op hun website vinden.

Wat voor bedrijf wil je beginnen? Alleen of met anderen? Wat voor investeringen heb je nodig? Als al je klanten miraculeus ophouden te betalen, hoe lang kun je het dan nog uithouden?

Een verzoekschrift aan een rechter is ook voor de burger mogelijk; de rechter kan dan een dwangsom opleggen (artikel 611a Rechtsvordering), wat naar ik gok qua uitwerking niet zoveel zal verschillen van een dwangsom onder last. Die mogelijkheid volgt uit artikel 35, lid 1 van de Uitvoeringswet Algemene verordening gegevensbescherming. Je hebt hier geen advocaat voor nodig (al kun je altijd nog nat gaan op de advocaatskosten van de tegenpartij als je verliest). En een voorbeeld van een AVG-verzoekschrift waarin de eiser wel gelijk kreeg. Merk op dat in dit geval de eiser en verweerder samen naar de rechter stapten om duidelijkheid te scheppen.

Wat oudere discussies over hetzelfde onderwerp: Nu gaat dit over tarieven en niet over prijzen, maar er is een overlap tussen die problemen.

Bij een eenmanszaak is er juridisch geen verschil tussen overmaken naar de zaak en overmaken naar privé. De zaak en de ondernemer zijn één. Wel is er een boekhoudkundig en fiscaal verschil, al zal dat hier niets uitmaken; het geld is expliciet overgemaakt voor investeringen, dus is het overgemaakt naar de zaak, ook als is dat via de privérekening gedaan. (Dit betekent overigens ook dat je privérekening nu tot je zakelijke administratie hoort.)

Ik gok dat je net zo aansprakelijk bent als een fabrikant van lucifers. Ja, dat kan.

Als ik een wrak als wrak verkoop (om het voorbeeld even flink te overdrijven, maar de overeenkomst is zichtbare schade), verwacht ik niet dat de koper naar de dealer daarmee naar de dealer kan om alles gratis (want onder garantie) te laten verkopen. Complicerende factor hierbij is dat de verkoper blijkbaar zijn recht op herstel heeft meeverkocht. Ik kan me de irritatie van de vraagsteller voorstellen.

Ja nee. Als zijn handelsnaamgebruik ouder is dan dat van jou, dan mag hij dat niet alleen, maar dan ben jij in overtreding. Als jouw handelsnaamgebruik ouder is dan dat van hem, dan mag hij wel de domeinnaam hebben, maar hij mag hem niet in het handelsverkeer gebruiken. (Aangenomen uiteraard dat aan de andere voorwaarden voor overtreding van de handelsnaamwet is voldaan – een stad mag maar één Bakker Jansen hebben, maar elke stad mag een andere Bakker Jansen hebben.) Je zou, als je weet dat hij e-mails van klanten achterhoudt, het eventueel nog over de boeg van onrechtmatige daad kunnen gooien. ...

Als de naam niet met een merkrecht is te belasten, waarom heeft Merk Echt BV dan namens een onbekende het recht op het merk Freakingdel (zonder Burger) aangevraagd?

Komen die redelijkheid en billijkheid niet pas om de hoek kijken als de huurder al per 1 januari 2019 had willen opzeggen? De 'proefperiode' van 1 jaar is ook precies de periode waar de huurder voor het derde jaar had kunnen opzeggen, dus dat lijkt me dan niet onredelijk.

Je kunt ook voor je klanten de materialen inkopen of de klanten de materialen laten kopen. Dat laatste is in mijn vak het handigste; ik zou niet eens weten hoe ik namens iemand anders een domeinnaam of een licentie zou moeten aanschaffen.

Ik heb het op Facebook aan ze gevraagd (dat is hun officiële contactpunt), maar daar leken ze zich eerder druk te maken om de 1-uur-responsetijd dan om de beantwoording van je vraag. Zoals Cosara al aangeeft, van belang is niet wat HN erop zet, maar hoe jij het inzet. Is het zakelijk gebruik, dan trek je het af als zakelijke kosten.

Vierduizend euro lijkt me weinig voor een pand. Het zal dus neem ik aan om de inrichting gaan. Bij wie staat die inrichting? Wie beheert de gemeenschap?

In dat geval zijn de btw-regels over schadevergoedingen wellicht ook nuttig (al zie ik jou geval in de gauwigheid daar niet tussen staan). Sorry, ik zei boekhouding waar ik administratie bedoelde. Je boekhoudpakket hoeft geen brieven te kunnen bewaren, maar een sluitende administratie bevat wel bewijzen van zaken die niet in je boekhoudsoftware passen.

Het is bij mijn weten niet Hollandse Nieuwe dat bepaalt of iets een zakelijke betaling is of niet, maar de wet. Ik vind het tamelijk curieus dat ze zoiets op hun facturen zetten. Misschien dat ze behulpzaam willen zijn, maar daarin te ver gaan? Kun je een geanonimiseerde versie van de factuur laten zien? Niet dat ik je niet geloof, maar ik wil dat wel eens met mijn eigen ogen zien. Wat is de naam van het abonnement?

Je kunt ook onderhandelen met de ex-vennoot: bij welke garanties en borgstellingen van jou voelt hij zich senang?

Dat lijkt mij wel. Maar er zitten meerdere boekhouders op dit forum, misschien ook even de reactie van een van hen afwachten.

Zoals we in de Streya-draad al zagen, geldt een brief pas als ontvangen als de ontvanger hem heeft ontvangen. Als de vraagsteller beweert geen melding van inbreuk te hebben ontvangen, dan heeft hij dat juridisch ook niet. (Of de verzender moet kunnen bewijzen, bijvoorbeeld middels een foto of een handtekening, dat de vraagsteller die melding heeft ontvangen.) Ik weet niet hoe het juridisch zit met schade uit IE of met het innen van onbetaalde schade. In het overeenkomstenrecht geldt, dat je de schuldenaar eerst de kans moet geven zijn schuld te voldoen, maar er is hier geen sprake van een overeenkomst. Het kan dus best zijn dat de rechthebbende meteen naar de rechter mag stappen. Of rechters positief kijken naar rechthebbenden die dat ook daadwerkelijk doen, is een tweede. Als er een dagvaarding ligt, dan zal de eiser ook griffierecht hebben betaald (ca. 230 euro). Ik neem aan dat de eiser in elk geval dat bedrag vergoed wil hebben.

Oh, en wel zo handig als je die klant ook een brief of mailtje stuurt over het waarom van die 2000 euro. (Ook handig voor zijn of haar boekhouding.)

Het vergoeden van schade is geen dienst die je verleent, dus daar hoort geen factuur tegenover te staan. Wel zou ik een aantekening in mijn boekhouding opnemen als ik jou was, anders kun je over vijf jaar misschien niet meer uitleggen waarom jij mensen zo maar 2000 euro stuurt. Hopelijk dat een boekhouder op dit forum het nog beter kan uitleggen.

Ik ben met mr. Peter Schouten eens dat een trial by judge de voorkeur verdient. Wanneer komt het openbaar ministerie eens van zijn luie gat?

Als jullie zo succesvol zijn, is het dan geen idee om op te houden met consignatie en gewoon op bestelling te leveren? Zoals je het nu doet, klinkt als heel veel rompslomp. Op de een of andere manier moet je de vruchten van je succes toch kunnen afvangen.

Ik wou een samenvatting toevoegen en op de middelbare school heb ik geleerd dat je dan de hoofdzaken erin laat en de anekdotes weglaat. Alleen zijn in dit soort verhaal de hoofdzaken platitudes terwijl de anekdotes de substantie zijn.