Ga naar inhoud
  • Heb je een column, artikel of opiniestuk geschreven over innovatie en/of ondernemerschap? Dan plaatsen we deze na een redactionele check graag op Higherlevel.nl! Middels onderstaand formulier kun je de column plaatsen. Let op: de columnsectie is niet bedoeld voor Online Marketeers die werkzaam/ingehuurd zijn om producten/diensten onder de aandacht te brengen.

  • Log in om dit te volgen  

    Privacy als kernwaarde binnen de onderneming

    Safe Harbor is de naam voor een verdrag dat gedurende drie decennia en tot afgelopen maand standhield. Met dit verdrag was het mogelijk om persoonsgegevens uit bijvoorbeeld Nederland op te slaan in de Verenigde Staten. Maar alleen als de aangesloten organisaties voorzagen in een veilige omgeving voor de persoonlijke data van burgers. Het verdrag werd eerder deze maand, ongeldig verklaard door het Europese Hof, nadat de Oostenrijkse student Max Schrems een zaak had aangespannen tegen Facebook, vanwege het schenden van de privacy data. Gegevens van Nederlandse burgers kunnen nu niet meer zonder enige reden worden opgeslagen in de Verenigde Staten.

     

    Prijs

    Ondanks het toenemend aantal onthullingen over het schenden van de privacy lijken klanten vooralsnog nog niet onder de indruk. Er wordt een prijs betaald voor het gratis gebruikmaken van sociale apps, een email account of bijvoorbeeld kortingen in een supermarkt. Wat deze prijs is, dat is niet altijd duidelijk. En is het wel een prijs? Als een supermarkt op basis van bijvoorbeeld een bonuspas op effectieve wijze kortingen kan aanbieden? Of wanneer op basis van het online zoekverkeer geen algemene reclame wordt getoond, maar juist advertenties op basis van het persoonlijke zoekverkeer?

     

    Schending privacy

    Afhankelijk van de doelstellingen binnen de onderneming, kan het juist wel of niet verstandig zijn om de privacy van de klant deel uit te laten uit maken van de kernwaarden binnen de organisatie. Voor klanten wordt het bewustzijn pas zichtbaar wanneer duidelijk is wat er met de persoonlijke gegevens allemaal kan worden gedaan. Zo is Telegram als tegenhanger van Whatsapp ontstaan en biedt klanten de mogelijkheid om versleuteld chatberichten te versturen en tevens direct te vernietigen. Voor veel mensen geen verkeerd alternatief, naar aanleiding van de onthullingen van Edward Snowden over het op grote schaal delen van persoonsgegevens door bedrijven en overheden. Of grote Amerikaanse clouddiensten, zoals Dropbox en Google Drive die ook werden beschuldigd van het laten meekijken van de Amerikaanse overheid in persoonlijke data van onder meer Nederlandse burgers. Overigens haalde vorige maand de Nederlandse dienst Stack het nieuws door de mogelijkheid die het biedt om 1 terabyte aan online opslag te gebruiken met een gratis account. Opslag die versleuteld is en bovendien opgeslagen op Nederlandse servers. Een tegenreactie?

     

    Medische sector

    Ook zijn er binnen de gezondheidszorg verschuivingen zichtbaar. Vorig jaar bleek op basis van een uitzending van Zembla dat zorgverzekeraars op grote schaal bekend zijn met de diagnoses van patiënten. De verzekeraars blijken in veel gevallen alleen te declareren wanneer duidelijk is om welke diagnose het gaat. Anders gezegd, de verzekeraar kan op de hoogte zijn van de medische gegevens van een patiënt. En met deze ontwikkeling is de vraag wanneer verzekeraars een persoonlijk aanbod kunnen doen op basis van de gezondheid van de klant. Toch vindt dit met toestemming van de klant al op kleine schaal plaats. Achmea houdt in samenwerking met Google proeven waarbij premiekortingen op verzekeringen worden gegeven wanneer een klant besluit om persoonlijke informatie te delen met het bedrijf. In dit geval wordt het rijgedrag en de veiligheid in huis geanalyseerd en op basis daarvan kan een korting worden gegeven op de inboedelverzekering. Toch zijn er bedrijven die willen inspelen op de toenemende aversie van het delen van vertrouwelijke informatie. Het Rotterdamse bedrijf Openlab biedt anonieme en betrouwbare gezondheidstesten aan, die vanuit huis kunnen worden uitgevoerd. De resultaten worden vervolgens anoniem in laboratoria geanalyseerd. Op basis van de resultaten kan een klant te weten komen of er sprake is van een ziektebeeld. Klantdata wordt actief verwijderd door Openlab zelf, geen database met medische gegevens dus. Een tegenreactie op het toenemende wantrouwen van klanten binnen de gezondheidszorg.

     

    Bewustzijn in organisatie

    Puur het bewustzijn om de klant wel of niet bewust te maken van de privacy kan voor een aanzienlijk verschil zorgen binnen de onderneming. Waar ligt de grens bij de klant wat betreft het delen van persoonlijke gegevens en data? Voor bedrijven wordt het een mogelijkheid om in te spelen op de toenemende aversie tegen privacy schendingen. De ongelijke en onbetrouwbare relatie tussen klant en bedrijf. Maar is het wel noodzakelijk? Wanneer verandert aversie in verzet? Mijns inziens zal de organisatie altijd bewust moeten zijn van het in stand houden van de win-win situatie voor zowel de onderneming als de klant. En dit door middel van het aanbieden van een betrouwbaar concept. De klant zal moeten weten waarom bepaalde keuzes worden gemaakt. Op welke wijze een bedrijf effectiever kan functioneren, met als doel een kwalitatief goed aanbod te kunnen geven tegen aantrekkelijke prijzen. Met als doel de lange termijn relatie met de klant te waarborgen. Privacy is geen struikelblok maar een kernwaarde voor de onderneming. Een strategisch middel voor de organisatie om de relatie met de klant te verstevigen.

    Log in om dit te volgen  


    Aanbevolen reacties



    Ik vind dit een heel interessante column, maar ik vrees dat er niet zo veel meer geïnteresseerden zullen zijn, omdat er veel HL-leden zijn die min of meer hun boterham verdienen met juist het tegenovergestelde van de inhoud van deze column. De meesten volgen blindelings de gedragscodes van hun grote meester Google.

    Hoe wil je je nobele plan praktisch invullen en hoe denk je (als roepende in de woestijn) je aandachtspunten, in de markt bekend te gaan maken?

    Deel deze reactie


    Link naar reactie
    Delen op andere sites

    Ik heb zelf in het verleden (in loondienst) gewerkt bij Advance, een bedrijf dat behoorlijk in opspraak is gekomen op het gebied van privacy. Het stelde eigenlijk weinig voor, wat database koppelingen zonder daar netjes toestemming voor te vragen aan de bezoekers. Maar Advance werd door het CBP als voorbeeld gesteld en behoorlijk aangepakt. Nu, tien jaar later, gaan bedrijven als Google en Facebook nog honderd keer verder met het personaliseren, volgen en matchen van je persoonlijke surf gedrag. Enig verschil is dat zij dit allemaal noemen in een dichtgetimmerde 'terms of service'. Laatst las ik een onderzoek dat de gemiddelde consument 3(!) seconden kijkt naar zo'n TOS.

     

    Mijn inschatting is dus dat het juist de consument is die zich niet druk maakt om privacy, op een enkeling na. Daarom vraag ik me af of je je als bedrijf echt zou kunnen onderscheiden door beter met privacy om te gaan dan je concurrenten.

     

    Web bedrijven hebben er ook zo'n potje van gemaakt dat als ik nu bij een formulier zie staan "We never sell your personal information" ik juist wantrouwend begin te worden. Een social network als Ello, dat een alternatief voor Facebook zou moeten worden heeft het ook niet gered. Het enige voorbeeld dat ik ken waar ik het wel prettig vind werken is de zoekmachine Duckduckgo. Maar dat is meer omdat die zo lekker simpel is.

     

    Deel deze reactie


    Link naar reactie
    Delen op andere sites

    Wat zijn kernwaarden? Hoe verschillen kernwaarden van gewone waarden? Kun je alles in kernwaarden stoppen? Is winst een waarde? Gelijke behandeling van mannen en vrouwen? Gezond eten in de bedrijfskantine?

     

    Andere vraag: is OpenLab een opdrachtgever van de auteur? Ja dus. OpenLab is een zusje van NetNotion. Deze column is een wat moeizaam verpakt voorbeeld van linkbuilding. Wat leidt tot de laatste vraag: is transparantie een kernwaarde van Sebastiaan Eikholt?

    Deel deze reactie


    Link naar reactie
    Delen op andere sites

    Je ruikt het gewoon. Wat zijn dat voor kromme redeneringen? Privacy is een interessant en actueel thema. Maar een kernwaarde? Wat een prietpraat! Wie maakt er nou zulke rare bochtjes in z'n denken? Iemand die iets aan het verpakken is. Wat zit er verpakt in deze column: een link naar OpenLab. Doen die iets aan privacy? Nou eigenlijk niet. Zij doen gezondheidstesten in opdracht van de consument, thuis uit te voeren. Net zoals zwangerschapstesten. Heb je als verkoper dan ineens privacy als kernwaarde?

     

    Wat een nonsens. Schaam je!

    Deel deze reactie


    Link naar reactie
    Delen op andere sites

    Je ruikt het gewoon. Wat zijn dat voor kromme redeneringen? Privacy is een interessant en actueel thema. Maar een kernwaarde? Wat een prietpraat! Wie maakt er nou zulke rare bochtjes in z'n denken? Iemand die iets aan het verpakken is. Wat zit er verpakt in deze column: een link naar OpenLab. Doen die iets aan privacy? Nou eigenlijk niet. Zij doen gezondheidstesten in opdracht van de consument, thuis uit te voeren. Net zoals zwangerschapstesten. Heb je als verkoper dan ineens privacy als kernwaarde?

     

    Wat een nonsens. Schaam je!

    Oei.. ik wilde eigenlijk als eerste zin van mijn reactie vanmorgen schrijven "Wat goed dat er weer eens iemand een column schrijft" (hoewel ik de column ook wel een beetje omslachtig geschreven vond). Maar als deze column ook al een 'dubbele agenda' heeft dan denk ik dat het onderdeel columns op HL aan een opfrisbeurt toe is. Dat iemand een link naar zijn bedrijf onder een column zet vind ik niet vreemd, dat is wat mij betreft de beloning voor een avondje schrijfwerk. En de schrijver is wel een HL lid sinds 2013 (met niet al te veel posts overigens ;) )

    Deel deze reactie


    Link naar reactie
    Delen op andere sites

     

    Er is op zich ook geen bezwaar als iemand van of voor OpenLab een interessante bijdrage levert over big data in de gezondheidszorg, over privacy-vraagstukken in relatie tot de overheid of verzekeraars. Maar doe dat dan transparant en niet stiekem.

     

    In een preek (column) over waarden is zoiets extra sneu. ::)

    Deel deze reactie


    Link naar reactie
    Delen op andere sites

    Ook wel een beetje sneu dat we dat nu pas zien. :(

     

    Heb even een paar andere colums bekeken en "toevallig" bevatte die links naar opdrachtgevers zoals Fonq en Randstad of Zoef.com. Knap weggestopt in de context. Zo gaat de link naar Randstad via de tekst "uitzendbureaus". En er zijn er vast nog meer.

     

    Heb niet veel verstand van SEO maar weet wel dat HL een hoge pagerating heeft en links, zeker in relevante context, veel waard zijn.

     

    Als het gaat om een column waar we veel van leren en de schrijver deelneemt in de discussie heb ik er niet zo veel tegen.

     

    Onze manier van werken: Transparantie staat bij ons hoog in het vaandel.

    Wij geloven in nette sites met degelijke content. Sites die in eerste plaats bestaan voor bezoekers en niet voor zoekmachines. Een hoge (organische) ranking vergt inspanning en een lange termijn visie.

    bron: netnotion.nl/#over-ons (bewust geen link ;))

     

    Dus een beetje oei en ook wel een beetje wauw voor de schrijver. :)

     

     

    Deel deze reactie


    Link naar reactie
    Delen op andere sites

    Privacy op zich zou ik geen kernwaarde noemen, eerder een toestand. Respect voor privacy zou ik wel tot (kern)waarde bestempelen.

     

    Binnen organisaties kan het nodig worden geacht dit al dan niet of in zekere mate toe te passen en daar begint dan meteen - in de kern - het gedonder:

     

    Wanneer wordt het belang van iemands privacy ondergeschikt aan andere belangen, zodanig dat het niet of minder gerespecteerd hoeft te worden?

     

    Of omgekeerd: in hoeverre moet privacy bovengeschikt worden geacht?

     

    Is de mate van respect voor privacy te duiden?

     

    Bij veiligheidsvraagstukken moet ik dan bijvoorbeeld meteen denken aan het gezegde: "Wie vrijheid wil inleveren voor veiligheid, heeft en verdient uiteindelijk beide niet."

    Deel deze reactie


    Link naar reactie
    Delen op andere sites
    Heb even een paar andere colums bekeken en "toevallig" bevatte die links naar opdrachtgevers zoals Fonq en Randstad of Zoef.com. Knap weggestopt in de context. Zo gaat de link naar Randstad via de tekst "uitzendbureaus". En er zijn er vast nog meer.
    Yep. Ook links naar Overnamematch. Dan snap je ook ineens waarom colums die niet zoveel met HL te maken hebben alsnog op dit forum geplaatst worden. Bespiegelingen op winkelleegstand met commentaar van Fonq bijvoorbeeld, ook een klant van Netnotion. Ik popel om Patrick Kerssemaker van Fonq te vragen of zoiets in zijn SEO-beleid valt. Ook Randstad heeft al eens eerder te maken gehad met een bureau dat vals speelt om links te plaatsen, en daar waren ze destijds niet trots op. Mijn ervaring is dat als je gaat spitten je vindt dat zo'n bureau ook elders aan linkspam en forumvervuiling doet.

     

    Sebastiaan Eikholt ziet het waarschijnljk als een onschuldige vorm van content marketing, maar voor de Reclame Code Commissie is het ontoelaatbaar wanneer je als linkknecht niet op een of andere manier kenbaar maakt dat het reclame is. Interessant dilemma is nu: wat doe je als je zulke content op je forum hebt? Verwijderen of laten staan? Nu Netnotion betrapt is, is het ook wel goed om het gewoon te laten staan. Dan gaat dat zoekmachinespel namelijk ineens tegen je werken.

     

     

    Deel deze reactie


    Link naar reactie
    Delen op andere sites

    TwaBla, ik vind het heel goed dat je zo alert bent op betaalde linkjes. Hulde voor het recherche-werk.

    Wat ik jammer vind is dat je de mensen daarna zo hoog in de morele boom opknoopt.

     

    Ik zal je een verhaal vertellen waarom het voor mij niet zo makkelijk is de *kuch* columnist te veroordelen.

    Wat jaren geleden had ik een bedrijf dat veel verdiende aan kerstkaarten. Het verschil tussen #3 en #1 in Google was in omzet enorm. Ik heb in dat jaar de beslissing genomen om een startpagina te kopen van een student voor een mooi bedrag waardoor we op #1 kwamen in Google. Was dat 'fout'? Ja, volgens de regels van Google zeker. Zou ik het nu weer doen? Ik denk het wel. Ik had ook een verantwoordelijkheid naar het bedrijf en de medewerkers om alles uit de kast te halen om de concurrentie voor te blijven. Mijn theorie was toen "Don't bring a knife to a gunfight". Het jaar ervoor had een concurrent ons namelijk op dezelfde manier uit Google verdrongen. Google gaf daar geen 'straf', wat mij een heel onrechtvaardig gevoel gaf. Zelf iemand 'aangeven' aan Google zou ik niet zo snel doen.

     

    Ik weet dat jij linkbuilding als verwerpelijk ziet en daar ben je helemaal vrij in. Het web zou inderdaad mooier zijn als dit niet bestond. Voor mij is het gewoon een 'ondeugendheidje' maar meer ook niet. Dankzij jou is de link nu gevonden en heeft het modTeam de column aangepast. Nu nog meer de schrijver in een 'digitale schandpaal' zetten gaat mij persoonlijk iets te ver.

    Deel deze reactie


    Link naar reactie
    Delen op andere sites

    Linkbuilding is er in vele gedaanten.

     

    Het morele verschil zit hem in ´open vizier´ vs. ´geheim´.

    Dat is het verschil tussen reclame maken en misleiding.

     

    Ik heb an sich weinig moeite met reclame online, echter als dit zonder de noodzakelijke informatie over de afzender gebeurt erger ik me er persoonlijk nogal aan. Niet alleen hier, maar ook de online reviews waarvan je het grootste deel niet meer kunt vertrouwen.

     

    In dit geval, net als indertijd bij Groupon en bij Randstad cs., is de bewuste keus om geen open kaart te spelen de reden van de ergernis.

    Deel deze reactie


    Link naar reactie
    Delen op andere sites

    Ik heb an sich weinig moeite met reclame online, echter als dit zonder de noodzakelijke informatie over de afzender gebeurt erger ik me er persoonlijk nogal aan. Niet alleen hier, maar ook de online reviews waarvan je het grootste deel niet meer kunt vertrouwen.

    Als ik me zou ergeren aan alle dingen op Internet die niet betrouwbaar zijn, heb ik geen leven meer denk ik.

     

    Deel deze reactie


    Link naar reactie
    Delen op andere sites

    Klopt, dus ik leg dingen privé meestal vrij eenvoudig naast me neer.

     

    Spam op HL valt daar niet onder :-)

    Ik, en de andere moderatoren, houden er niet zo van als getracht wordt onze lezers , en ons, te misleiden.

     

    Meestal verwijderen we de berichten gewoon, en zo af en toe openbaren we in plaats daarvan de werkelijke intenties in het topic.

    Ter Leeringhe ende Vermaeck zeg maar

     

     

    Deel deze reactie


    Link naar reactie
    Delen op andere sites
    Ik weet dat jij linkbuilding als verwerpelijk ziet en daar ben je helemaal vrij in. Het web zou inderdaad mooier zijn als dit niet bestond. Voor mij is het gewoon een 'ondeugendheidje' maar meer ook niet. Dankzij jou is de link nu gevonden en heeft het modTeam de column aangepast. Nu nog meer de schrijver in een 'digitale schandpaal' zetten gaat mij persoonlijk iets te ver.
    Als je een inbreker betrapt kun je twee dingen doen: je eigen spulletjes terugnemen en 'm verder met zijn buit laten gaan of 'm aan zijn oren langs alle voorgaande adresjes trekken en alles laten teruggeven. Ik ben meer van de tweede aanpak. De schade beperkt zich immers niet tot jouw eigen omgeving, die strekt veel verder. En als het inbreken vergoeilijkt wordt, gaan meer mensen inbreken.

     

    De vergelijking met Startpagina's gaat een beetje mank. Dat mag niet van Google, maar verder heeft niemand er direct last van als jij op een uithoek van het internet je eigen blazoen blaast. Waar andere mensen wel last van hebben is dat jij gaat meeschrijven op blogs, in forums of via colums in een quasi-hoedanigheid terwijl je stiekem als linkknecht overal backlinks naar jouw opdrachtgevers laat vallen. Dan slibt het web langzaam dicht met onkruid. Ik heb al een aantal andere fora en nieuwssites gevonden waar dezelfde auteur dezelfde trucs uithaalt. Daarmee vervuilt hij niet alleen die platforms, maar schaadt hij ook de belangen van zijn opdrachtgevers die waarschijnlijk wars zijn van linkspam.

     

    En z'n eigen reputatie, als duidelijk wordt wat-ie aan het doen is. ::)

     

     

    Deel deze reactie


    Link naar reactie
    Delen op andere sites

    Als je betrapt wordt met beide handen in de koektrommel kan je een tegenreactie verwachten. Die varieert van een lachende vader, een teleurgestelde moeder, een verklapende broer of zus tot een tik op de vingers of de broek (al mag dat niet meer).

     

    Wat mij betreft worden ook de links in de andere colums even bekeken en waar nodig verwijderd en is daar de kous min of meer mee af.

     

     

    Deel deze reactie


    Link naar reactie
    Delen op andere sites

    Waarom dan niet een advies van Google volgen en een rel="nofollow" toevoegen? Je kunt dat zelfs afhankelijk maken van technische voorwaarden, bijvoorbeeld van een minimale postcount, van een minimumleeftijd van de gebruikersaccount of van het type content (zoals een column).

     

    Onbetrouwbare inhoud: als u niet kunt of wilt instaan voor de inhoud van pagina's waarnaar u links biedt vanaf uw site (zoals niet-betrouwbare gebruikersopmerkingen of gastenboekartikelen), kunt u het kenmerk 'nofollow' toevoegen aan deze links. Dit maakt het minder aantrekkelijk voor spammers om uw site aan te vallen, en voorkomt dat uw site onbedoeld een betere PageRank biedt aan de 'achterbuurten' van het web. Met name opmerkingsspammers richten zich liever niet op een inhoudsbeheersysteem of blogservice als ze zien dat onbetrouwbare links binnen die service niet worden gevolgd. Als u betrouwbare bijdragers wilt herkennen en belonen, kunt u het nofollow-kenmerk automatisch of handmatig verwijderen voor links die zijn geplaatst door leden of gebruikers die constant kwalitatief hoogwaardige bijdragen leveren.

    Deel deze reactie


    Link naar reactie
    Delen op andere sites
    Enig verschil is dat zij dit allemaal noemen in een dichtgetimmerde 'terms of service'.

    Privacy kun je niet in je algemene voorwaarden stoppen, die horen in een privacyverklaring te zitten. De gebruiker hoort expliciet met die verklaring akkoord te gaan en de verklaring hoort het gebruik van persoonsgegevens relatief concreet te benoemen.

     

    Of dit in de praktijk nog iets betekent, weet ik niet. Onder de tandeloze tijgers is het CBP wel het bekendst.

    Deel deze reactie


    Link naar reactie
    Delen op andere sites

    Ik blijf me verbazen over het gemak waarmee mensen hun volledige privacy op straat gooien. Jaren geleden vertelde een programmeur me hoeveel blikjes kittekat ik de week ervoor had gekocht, en welk merk pindakaas. Staat zomaar op je bonuskaart. Ik had een app van Facebook geinstalleerd, en die begon onmiddellijk de inhoud van mijn hele telefoon naar Facebook te beamen. Gelijk weer gede-installeerd. Sindsdien let ik goed op, en zie ik dat heel veel apps een einde maken aan je privacy. Je installeert een app van nu.nl voor het nieuws, maar waarom wil die toegang tot je adresboek, je agenda, je locatie en je telefoon? Weg dus met die app.

     

    Maar niemand interesseert het iets.

    Deel deze reactie


    Link naar reactie
    Delen op andere sites

    Ik heb sinds kort een app Ghostery geïnstalleerd op mijn pc. Je kan dan zien wie je allemaal volgt op internet. Op sommige sites wordt je wel door 50 of meer bedrijven gevolgd. Heel toevallig komen er vervolgens allemaal banners en pop-ups naar voren.

    Deel deze reactie


    Link naar reactie
    Delen op andere sites

    Wat mij vooral stoort aan die personal data mining is het schaamteloze resultaat. Als ik heb gekeken op een site naar een hotel in Barcelona wordt ik dagenlang gestalkt door Booking.com of ik krijg de hele tijd damesschoenen gepresenteerd door Zalando als iemand anders even mijn PC heeft gebruikt.

     

    Tot mijn zoon inmiddels enkele maanden geleden vroeg waarom ik in hemelsnaam nog geen adblocker had geïnstalleerd. Dus nu weet ik dat ze van alles van me weten maar ze kunnen er vervolgens niets mee doen. Sommige sites bedelen nu of ik de adblocker uit wil zetten (bijv Nu.nl en Tweakers) en vorige week moest ik hem uitzetten of anders betalen (Duitse nieuwssite). Toen ik deze week per ongeluk de nieuwe Edge van MS probeerde en op Telegraaf.nl kwam schrok ik me een hoedje. Een leven zonder banners en advertenties went snel.

     

    En Ward, mij maakt het niet uit of er een nofollow wordt gebruikt of de link uit de html wordt gesloopt. Als de linkdropper er maar geen voordeel uit haalt.

     

     

    Deel deze reactie


    Link naar reactie
    Delen op andere sites
    Een leven zonder banners en advertenties went snel.
    En een leven zonder gratis content?

    Adblockers zagen in het inkomstenmodel dat jou van content voorziet. Gebruik je een adblocker dan geef je aan in de toekomst liever voor je content te betalen dan advertenties te zien.

    Deel deze reactie


    Link naar reactie
    Delen op andere sites

    Door een adblocker te installeren geef ik aan dat ik als ik de keus heb, en die heb ik momenteel, liever geen opdringerige advertenties wil zien waar ik me aan erger. En dat kost me ook nog eens helemaal niets. Heb helemaal niets tegen reclame in het algemeen en stoorde me vroeger ook niet aan een banner of een reclamewindow.

     

    Maar juist doordat ik nu door bepaalde grote adverteerders wordt gestalkt als ik een keer wat intik op Google of even rondkijk op een bepaalde site, vind ik de adblocker een verademing. En ja, als ik nu de keuze krijg of ik daar voor zou willen betalen is het antwoord bevestigend. Want ik begrijp ook wel dat niets gratis kan zijn of blijven.

     

     

    Deel deze reactie


    Link naar reactie
    Delen op andere sites

    Het is logisch dat de ondernemers, die op het web adverteren en/of programmeren om dat adverteren mogelijk te maken, alles doen om hun business te verdedigen. Ik zie het internet als een grote database, met allerlei informatie, die ik vrij en openlijk kan benaderen d.m.v. bladeren en/of een zoekopdracht. Ik ben er helemaal niet mee gediend als een bedrijf als Google de uitkomsten van mijn zoekopdrachten manipuleert en mij daardoor bepaalde zaken onthoudt. Ik heb er ook niks aan als er allerlei cookies in mijn Mac worden gepompt, die mijn surf- en zoekgedrag registreren, zodat er mogelijk wel eens een gerichte advertentie op me afgevuurd kan worden. Ik heb er dus ook niks aan als er op websites allerlei advertenties staan, waarin ik toch niet geïnteresseerd ben. Al deze zaken vertragen je PC en Mac en ook het internet. Ik ben het met Hans eens dat ik wel wil betalen voor een kwaliteitskrant en een site als b.v. de Elsevier. Maar als je dan hebt betaald, ontkom je nog steeds niet aan hun cookies en adds....... Dus de stelling die b.v. mint hier opvoert, wordt daardoor volledig ontkracht. De "adverteerders" gaan er gewoon simpel vanuit dat ze grenzeloos kunnen adverteren en claimen daarbij nog eens ten onrechte, dat het internet alleen kan bestaan als daardoor inkomsten uit gehaald kunnen worden.

     

    Het is idd een verademing als je nagenoeg add-vrij kunt surfen en als alle ongewenste cookies elke minuut automatisch worden vernietigd. Je zult daar wel een cookie-beheer-app voor moeten aanschaffen van 14,95.

     

    En ja, er zijn nog allerlei andere (gemenere) mogelijkheden om een computer op internet te volgen. Indien dat volgen gebeurt op basis van onze algemene veiligheid heb ik daar geen enkel probleem mee. Als dat echter gebeurt i.v.m. criminaliteit en/of commercieel belang, vind ik dat verwerpelijk. In Nederland hebben we wetten en die zijn zo verwarrend dat er op allerlei manieren gebruik van wordt gemaakt. In het buitenland zijn andere, of geen wetten en ook daarmee kom je in aanraking op het internet. Je kunt je blockers en cookie-beheer dus ook als een (matige) persoonlijke beveiliging zien.

    Deel deze reactie


    Link naar reactie
    Delen op andere sites

    Ik ben het met Hans eens dat ik wel wil betalen voor een kwaliteitskrant en een site als b.v. de Elsevier. Maar als je dan hebt betaald, ontkom je nog steeds niet aan hun cookies en adds....... Dus de stelling die b.v. mint hier opvoert, wordt daardoor volledig ontkracht. De "adverteerders" gaan er gewoon simpel vanuit dat ze grenzeloos kunnen adverteren en claimen daarbij nog eens ten onrechte, dat het internet alleen kan bestaan als daardoor inkomsten uit gehaald kunnen worden.

     

    Waarin verschilt dat van de kwaliteitskrant en de Elsevier?

    De papieren versies staan ondanks je abonnement toch ook vol reclame?

     

     

     

     

    Deel deze reactie


    Link naar reactie
    Delen op andere sites



    Maak een account aan of log in om te reageren

    Je moet een lid zijn om een reactie te kunnen achterlaten

    Account aanmaken

    Registreer voor een nieuwe account in onze community. Het is erg gemakkelijk!

    Registreer een nieuw account

    Inloggen

    Heb je reeds een account? Log hier in.

    Nu inloggen

×

Cookies op HigherLevel.nl

Cookies zijn nodig om Higherlevel.nl goed te laten functioneren. Door het gebruik van HigherLevel.nl verklaar je onze voorwaarden te hebben gelezen en te accepteren.

 Meer informatie   Oké