TwaBla

Zie ook iCollect van de Soex Group. Dat is de inzamelaar van gebruikte en afgedankte kleding en schoenen. Die schrikken niet van containers.

Een grapje tussendoor is niet hetzelfde als weglachen. Er wordt terecht opgemerkt dat HL beloften maakt die het forum niet kan waarmaken, omdat de data die het forum zegt niet te delen via plugins alsnog weglekken. Waar die belanden en wat ermee gedaan wordt, is eigenlijk niet zo relevant. Als er simpele methoden zijn om zulke lekken te stoppen, lijkt me dat een logische toevoeging.

Was achter de schermen al jaren bekend, want Vadertje Staat houdt graag een oogje op zijn ondernemers. Er zitten bij EZ vier analisten die niks anders doen dan het online gedrag van starters tot beleidsklare ideeën te herleiden. En nog eentje bij de Belastingdienst die zoekt naar fraude-aanwijzingen. Wir haben es gewusst!

De Schoenenreus heeft inruildagen! ;)

Ik volg al vele jaren de ontwikkelingen van klantdata in retail (die pasjes) en als je ziet wat er met al die informatie gebeurt is het om te snikken. Heel weinig. Het lokatiebeleid wordt ermee aangepast, de routes in de winkel, de plaatsing op het schap, de balans in productgroepen en het introduceren en uitfaseren van producten. Het blijft dus interessant om ook in de peiling te houden wat al die grote data-vergaarders nou eigenlijk doen met hun gegevens; kunnen ze er ook informatie uit halen en is die actionable (of sellable)? Dat is geen excuus voor trackers trouwens. De verkoop van gebruikersdata op basis van medisch zoekgedrag via Amerikaanse brokers is verontrustend. Daar distilleer je immers sukkellijsten uit die je haargroeimiddeltjes en potentieversterkers kan verkopen. Maar het is wel belangrijk om het oordeel over dit soort technologie niet alleen te baseren op wat er in theorie allemaal mogelijk is, maar ook op wat er in het echie mee gebeurt.

Ook als je in staat zou zijn om die grote hoeveelheid in te kopen, heb je nog geen exclusiviteit want Europa kent een vrij verkeer van goederen. Het staat ondernemers vrij om in te kopen bij een groothandel in de UK of Duitsland, en dat kan jij dus ook. Welk voordeel je hebt aan omverpakken is niet duidelijk. Wil je voorkomen dat de concurrent op een idee gebracht wordt? Met een beetje pech ligt het echte product daar straks alsnog en zit jij met een duurdere variant. Want opnieuw verpakken voegt kosten toe. Kun je trouwens niet wat verder in de aanvoerketen aankloppen, bij de toeleverancier van jouw leverancier?

Blijkbaar zijn jouw klanten zo content dat ze je graag betrekken bij grotere werken. Daarvoor kun je beleefd bedanken of je kan een passende rol kiezen. Als regisseur (hoofdaannemer) of als referent (aanbeveler en doorverwijzer) naar collega's waar je vertrouwen in hebt. Aan de eerste rol kleeft een financieel risico, aan de tweede een reputatie-risico. Voordeel van de referentie-rol is echter dat de aanbevelingen ook naar je toe kunnen komen.

Als je een inbreker betrapt kun je twee dingen doen: je eigen spulletjes terugnemen en 'm verder met zijn buit laten gaan of 'm aan zijn oren langs alle voorgaande adresjes trekken en alles laten teruggeven. Ik ben meer van de tweede aanpak. De schade beperkt zich immers niet tot jouw eigen omgeving, die strekt veel verder. En als het inbreken vergoeilijkt wordt, gaan meer mensen inbreken. De vergelijking met Startpagina's gaat een beetje mank. Dat mag niet van Google, maar verder heeft niemand er direct last van als jij op een uithoek van het internet je eigen blazoen blaast. Waar andere mensen wel last van hebben is dat jij gaat meeschrijven op blogs, in forums of via colums in een quasi-hoedanigheid terwijl je stiekem als linkknecht overal backlinks naar jouw opdrachtgevers laat vallen. Dan slibt het web langzaam dicht met onkruid. Ik heb al een aantal andere fora en nieuwssites gevonden waar dezelfde auteur dezelfde trucs uithaalt. Daarmee vervuilt hij niet alleen die platforms, maar schaadt hij ook de belangen van zijn opdrachtgevers die waarschijnlijk wars zijn van linkspam. En z'n eigen reputatie, als duidelijk wordt wat-ie aan het doen is. ::)

Yep. Ook links naar Overnamematch. Dan snap je ook ineens waarom colums die niet zoveel met HL te maken hebben alsnog op dit forum geplaatst worden. Bespiegelingen op winkelleegstand met commentaar van Fonq bijvoorbeeld, ook een klant van Netnotion. Ik popel om Patrick Kerssemaker van Fonq te vragen of zoiets in zijn SEO-beleid valt. Ook Randstad heeft al eens eerder te maken gehad met een bureau dat vals speelt om links te plaatsen, en daar waren ze destijds niet trots op. Mijn ervaring is dat als je gaat spitten je vindt dat zo'n bureau ook elders aan linkspam en forumvervuiling doet. Sebastiaan Eikholt ziet het waarschijnljk als een onschuldige vorm van content marketing, maar voor de Reclame Code Commissie is het ontoelaatbaar wanneer je als linkknecht niet op een of andere manier kenbaar maakt dat het reclame is. Interessant dilemma is nu: wat doe je als je zulke content op je forum hebt? Verwijderen of laten staan? Nu Netnotion betrapt is, is het ook wel goed om het gewoon te laten staan. Dan gaat dat zoekmachinespel namelijk ineens tegen je werken.

Er is op zich ook geen bezwaar als iemand van of voor OpenLab een interessante bijdrage levert over big data in de gezondheidszorg, over privacy-vraagstukken in relatie tot de overheid of verzekeraars. Maar doe dat dan transparant en niet stiekem. In een preek (column) over waarden is zoiets extra sneu. ::)

Je ruikt het gewoon. Wat zijn dat voor kromme redeneringen? Privacy is een interessant en actueel thema. Maar een kernwaarde? Wat een prietpraat! Wie maakt er nou zulke rare bochtjes in z'n denken? Iemand die iets aan het verpakken is. Wat zit er verpakt in deze column: een link naar OpenLab. Doen die iets aan privacy? Nou eigenlijk niet. Zij doen gezondheidstesten in opdracht van de consument, thuis uit te voeren. Net zoals zwangerschapstesten. Heb je als verkoper dan ineens privacy als kernwaarde? Wat een nonsens. Schaam je!

Wat zijn kernwaarden? Hoe verschillen kernwaarden van gewone waarden? Kun je alles in kernwaarden stoppen? Is winst een waarde? Gelijke behandeling van mannen en vrouwen? Gezond eten in de bedrijfskantine? Andere vraag: is OpenLab een opdrachtgever van de auteur? Ja dus. OpenLab is een zusje van NetNotion. Deze column is een wat moeizaam verpakt voorbeeld van linkbuilding. Wat leidt tot de laatste vraag: is transparantie een kernwaarde van Sebastiaan Eikholt?

Yep, die zijn hier. De beste hulp is de hulp die je jezelf kan geven. Volg je interessen, vind je talenten, ontwikkel je capaciteiten, doe een opleiding, schrijf je in bij een avondschool, neem een parttime baan, doe vrijwilligerswerk en scherp je zelf in het leren, luisteren en waarnemen. Ga weg van de computer! Als je een half jaartje in de dierenwinkel heb gewerkt, of koffie geschonken bij Starbucks, en ouden van dagen hebt geholpen met klussen in huis en tuin, ga je geleidelijk kansen zien. Dat leer je niet van coaches, koop je niet bij get-rich-quick cursussen en zie je niet op Youtube. Doe iets met passie. Succes!

Let ook op je aansprakelijkheid ivm brandbaarheid.

Heel interessant. Als de organisator meeleest, dan is het handig om te weten dat events gewoon aangemeld kunnen worden bij HL - ik kan de link zo even niet vinden. ;)

Er ontstaat geen spraakverwarring, maar wel voortschrijdende weihsijd. Je introduceerde je vraag door te verwijzen naar een tijd waarin je 'uit noodzaak' moest ruilen. Dat was dus een abnormale situatie. Ik vul het maar even in: niet genoeg normale opdrachten tegen normale uurtarieven, dus bied je je restcapaciteit aan in ruil voor... betaling in natura, wederdiensten, en-zo-voort. Je noemde ook een drukkerij waar de overcapaciteit benut werd om geschraapte opdrachten te verwerken. Dan zit je dus in de daluren, het schouderseizoen, de last-minutes. Elke ondernemer snapt het principe. Je werkt voor een 'vriendenprijsje' of op basis van een ander verrekensysteem. Dan komen er reacties en ga jij ineens je vraag aanpassen. Als er belasting betaald moet worden over vriendenprijsjes maak je je zorgen. Oh nee, het gaat eigenlijk niet om vriendenprijsjes. Oh nee, het was eigenlijk geen ruilen. Misschien moet er een wegingsmechanisme in. Oh nee, we hanteren gewoon marktprijzen. Verrek, iemand wijst op systemen die al heel lang bestaan. Nou dat zijn geitenwollensokkengroepen, dat bedoelde je niet. En je wil ook geen tegoedbonnen ofzo. Kom je uiteindelijk op de gangbare marktwerking uit. En een gangbare marktplaats. Bijna dan. Met simpele logica kom je echter een heel end. Ons huidige systeem is namelijk ontsproten uit dat ruilen. Het is alleen een heel gedoe als je net duizend kilo peentjes geoogst hebt om binnen een week genoeg ruilpartners te vinden, voordat die dingen gaan rotten. Dus is er handel ontstaan en zijn betaalmiddelen uitgevonden. Zo'n betaalmiddel is een overbruggingsmechanisme. Jij hebt nu tien uur over en ik heb straks duizend kilo peentjes, accepteer mijn tegoedbon asjeblieft. En dan kun je die tegoedbon vervolgens weer gaan verhandelen. Je ziet al dat met een betaalmiddel de ruilrijkweidte enorm toeneemt. Kun je bestaand geld voor gebruiken of een nieuw betaalmiddel. Disney heeft Disneydollars. Er bestaan wereldwijd duizenden ruilsystemen, variërend van oubollig tot 100% crypto. Schuif die niet zo snel in de appeltaarthoek, want dan doe je de denkkracht en inventiviteit van deze parallel-economieën tekort. Er zijn creatieve topbankiers die nadenken over de beperkingen van ons huidige geldsysteem (met slechts een paar dominante valuta) en slimme techneuten die het geld aan de macht van de banken willen onttrekken. Doe wat onderzoek, snuffel eens rond en je vindt vast voorbeelden die wel inspirerend zijn.

Jij stelt een vraag en als iemand daar een antwoord op geeft, is je eerste reactie dat je het antwoord afwijst. In dit geval omdat ik duidelijk maakte dat zulke systemen al lang bestaan en dat het directe ruilen of barteren doorgaans verrijkt wordt met een tegoedsysteem (banknotes, etc). Ik noemde dat pegels. Die wijs jij af omdat het te ingewikkeld wordt. Daarna ga je je oorspronkelijke vraag ook nog eens herschrijven op zo'n manier dat betaalsystemen afgewezen worden. Volgens mij ben je helemaal niet geïnteresseerd in enige dialoog.

Zo kan het ook. Iets bedenken en helemaal niet nagaan of iemand anders dat niet al eens eerder bedacht heeft en of daar al ervaring mee opgedaan is. Maar dit idee duikt steeds weer op. Zo is de ruileconomie ooit ontstaan (boer ruilt met smid) en daaruit is vervolgens geld voortgekomen (tegoedbonnen). Neemt niet weg dat er allerlei leuke eigentijdse lokale en regionale varianten bestaan, al-dan-niet met lokaal en regionaal geld. Zijn zelfs apps voor. Misschien dat time-banking meer op je idee lijkt.

Stop d'r een virtueel valutum in die je als tegoed kan opslaan en je hoeft niet meer 1:1 te ruilen. Dus jij verkoopt x uren voor 65 pegels per uur en je slaat je tegoed op bij de pegelbank totdat je een aanbod treft dat bij jou past. Maar dat bestaat vast al ergens. ;)

Heb je al gecheckt of horeca is toegestaan in het pand dat je op het oog hebt? De relevante regelgeving (en handhaving) is nu in beweging, met name ten aanzien van de verkoop van bereide levensmiddelen in retail, maar dat verschilt van stad tot stad.

Jaah, sommige mensen dromen van hun eigen sportauto. Als je ooit van je fantasie iets wil maken, zul je van die bank af moeten en de echte wereld in. Er staat geen handleiding op Google. De meeste woonaccessoires ontstaan uit licentiecontracten. Vul maar in, Mexx, Laura Ashley of Ralph Lauren. Die hebben een naam en sluiten contracten af met behangproducenten, fabrikanten van beddegoed en kussentjes. Mexx is zelfs door zo'n contract manufacturer overgenomen. Als je onbekend bent, wil niemand een licentiecontract afsluiten. Tenzij je natuurlijk veel geld meeneemt, dan kun je gewoon bestellen. Maar dan moet je nog verkopen. Begin maar eens met een kleine serie op Etsy.com. ;)

Gisteren was er een item op het nieuws over het Meldpunt Kindermisbruik. Dat heeft blijkbaar jaren zo gewerkt dat een melding van meneer A of mevrouw B over een kind X vastgelegd werd onder A of B. Zo kon het gebeuren dat tien verschillende meldingen over kind X nooit met elkaar in verband gebracht werden. Daarop aangesproken legde een vertegenwoordiger van het Meldpunt uit dat deze registratie vanwege privacy zo opgezet was. Wiens privacy? vroeg de nieuwslezer een paar jaar geleden al. Toen konden ze geen antwoord geven. Het nieuws van gisteren was dat er blijkbaar iemand bij het Meldpunt Kindermisbruik zijn gezond verstand gebruikt heeft en dat meldingen tegenwoordig op naam van het kind vastgelegd worden. Hiep-hiep zijnzegvd-wel-laat-mee. Er zal vast wel een woord zijn voor het verschijnsel dat zulke instellingen vol zitten met mensen die onlogisch beleid verdedigen, maar dat je er zelden iemand aantreft die durft te zeggen 'dit klopt niet' en die er dan ook wat aan kan doen. Natuurlijk dient het Handelsregister een algemeen belang en is zo'n register bedoeld voor openbaring. Maar wanneer openbaring betekent dat je de complete data-diaree op een cd-rom zet en verzendt (of direct doorplugt) naar willekeurige databoeren en listbrokers, dan gaat er iets fout. Zeker als je daar ook nog geld voor vraagt. Misschien dat de definitie van 'openbaarheid' bij aan de overheid gelieerde instellingen eens kritisch bekeken moet worden. En dan is er vast wel een techneut die een oplossing heeft tegen spiders en lizzards.

Dit soort bedrijven werkt met sucker lists, lijstjes van sukkels. Ze komen steeds weer met nieuwe smoezen, omdat ondernemers niet echt uitzoeken wat ze best op hun klompen aanvoelen. Je wordt gemolken. Ken je de Fraudehelpdesk? Bel die eens. Als er twijfel is over de rechtmatigheid van de aanvankelijke overeenkomst: meteen stoppen met betalen en je motivatie aangetekend doorgeven. Heb je eerder opgezegd: helemaal stoppen met betalen en aangetekend verwijzen naar die eerdere opzegging. Is er sprake van wanprestatie: eis eerdere betalingen terug. Ik snap je boosheid en machteloosheid. Dit forum staat vol met voorbeelden van ondernemers die het slachtoffer worden van dubieuze adresgidsen en andere sjoemelaars. De wet beschermt de consument een beetje, maar de (zelfstandige) ondernemer is vrij wild. MKB Nederland probeert wat te doen, maar vage wetgeving maakt een gang naar de rechter lastig. En in de tussentijd vullen dubieuze uitgevertjes en gelieerde incassebedrijven hun zakken.

Ik denk/vermoed dat dit wel meevalt. Best veel tweeverdieners die helemaal niet op de kleintjes letten ;)Daarom moet je de markt ook segmenteren. Voor AH en Jumbo is dat met hun online supermarkten lastig, want ze kunnen de meerkosten van bezorging niet verrekenen in de prijzen. Daarom werk dat model niet. Nooit niet! Zelfs Tesco en Amazon leggen geld toe op de bezorging van levensmiddelen. De maaltijdboxen daarentegen zijn handig voor een specifiek segment (genoeg geld, niet genoeg tijd) en hetzelfde geldt voor het eerder genoemde Cook Food. Daar koop je maaltijdoplossingen (rotwoord) en geen individuele ingrediënten. Je betaalt voor een thuisbezorgde warme pizza ook veel meer dan de optelsom der ingrediënten.

Brievenbusvoeding is intrigerend, vooral omdat al die belstuk-boxen veel hogere bezorgkosten kennen. Wat ik nou weer niet snap is waarom er ineens doorgeschakeld wordt naar het ontbijtmoment. Ik weet niet wie hier nog normale post krijgt, maar als je met de postbode meewil moet je rekening houden met bezorging door de dag heen en dan zeker geen zeven dagen per week. Dan kun je ook nog meeliften met krantenbezorgers, maar die zijn helemaal niet in staat om op adres afgestemde service te bieden. Wat blijft er dan over? Dure koeriers? Of luchtfietserij met drones... Wat ik vervolgens niet snap is: als het door de brievenbus past is het waarschijnlijk iets gedroogds. Niks vers, niks heel, niks natuurlijks. Dan hoeft dat helemaal niet dagelijks bezorgd te worden. Kan ook wekelijks. Scheelt nogal wat in de kosten. Wat ik tenslotte wil opmerken. Afgezien van de warme maaltijdbezorgers (pizzakoeriers etc) is er vrijwel geen enkele voedselbezorgdienst die winst maakt. Zeker de combinatie van diepvries, koelvers en kamertemperatuur stelt hoge eisen aan de logistiek, de laatste kilometers. Het is dan ook volstrekt irrationeel om vanuit een zelfbedienings-concept zoals de supermarkt een bezorg-service te beginnen. Ga je aan het end kosten toevoegen die je aan het begin hebt weggehaald. Dan kun je beter helemaal opnieuw beginnen, zoals met die maaltijdboxen gebeurt of wat de doosophaaldienst Farmdrop in Engeland doet. Onze referentie blijft echter de supermarkt of zelfs de discounter waar je hoge kwaliteit voor een lage prijs krijgt. Dan moet je dus met iets komen dat waarde toevoegt. Een bedrijfstak waar ze helemaal overnieuw begonnen zijn - in vergelijking met de supermarkt - is de diepvriesbezorgservice die al sinds de jaren vijftig veel moeite doet om te overleven. De pijn zit 'm echter ook daar in de prijs, want ze concurreren aan de onderkant. Ga je door het midden zoals Cook Food in de UK, dan valt het opeens weer mee. Er zijn dus wel een paar lichtpuntjes in deze lastige markt. ;)