herman van der helm

Ga mee helpen op een bedrijf zonder opvolger. Daar zijn er genoeg van en kijk of het wat voor je is. Geld krijgen van een bank of subsidies lukt je als beginner niet. Als je goed met de eigenaar kunt werken kun je op termijn misschien een deel van hem gefinancierd krijgen. Meestal vindt dit plaats door via maatschap constructies het bedrijf langzamerhand over te nemen en de oude eigenaar langzaamaan uit te kopen.

Vraag gewoon zelf even bij deze firma wat ze je kunnen bieden. Jouw garage kan dan de handel doen. Als ze niet willen gewoon naar een vakgarage in de buurt gaan. http://www.vege.nl/nl_nl/motoren.html

Wat denk je van een gebruikte of gereviseerde motor? Bij een plaatselijke reparateur ben je inklusief erin zetten circa de helft kwijt denk ik.

Op dit forum is ook een link te vinden die je goed kan helpen relativeren als je als ondernemer problemen hebt: https://www.higherlevel.nl/forum/index.php?board=25;action=display;threadid=31690;start=msg382697#msg382697 Je leest er ook mijn persoonlijke ervaringen.

Peter, er zijn duizenden veiligheidskundigen, Arbo deskundigen, vakbonden, onderzoeksbureaus en bedrijfsartsen en fysiotherapeuten met deze voorlichting bezig en veelal al tientallen jaren. Dezen gebruiken allen dezelfde cijfers als ik wat maximale belastingen betreft. Het probleem is alleen dat er tot nu toe weinig tot niets mee bereikt wordt. Donderdag op een congres geweest waar er honderden bij elkaar zaten. Allen erkennen dat ze niet de mogelijkheid hebben iets te veranderen, anders komt hun baan in gevaar. Er wordt namelijk zoveel verdiend aan de fysieke belasting door werkers en werkgevers dat de uitvalkosten tijdelijk voor lief worden genomen en bij langdurigheid afgewenteld worden op de maatschappij. En dat je dan een soort Don Quichotte nodig gaat hebben lijkt me evident.

Diverse posters verwijten me dat ik geen reactie geef op hun vraag of stelling. Dat komt deels omdat ik het niet weet en het nog moet onderzoeken, en deels omdat ik mezelf niet steeds wil herhalen. Wat ik wel weet is dat ik al meer dan twintig jaar problemen met mijn lichaam heb. Rugklachten door vanaf mijn tienerjaren te sjouwen met wasmachines, hooibalen, geluidsapparatuur, onderdelen voor landbouwmachines etc. Menigmaal weken op de bank doorgebracht en een fysiotherapeut me laten behandelen en een goede tiltraining gevolgd bij hem. Daarna versleten knieën en heupen opgelopen omdat ik door de knieën moest gaan bij tillen. Ook een liesbreuk opgelopen bij het tillen van een krukas. Deze ervaring hebben mij doen besluiten er werk van te maken en anderen te helpen deze problemen bij zichzelf te voorkomen. Praktisch door hulpmiddelen te ontwikkelen en verder indringende voorlichting te geven. Dat de cijfers, die ik aangereikt krijg door wetenschappelijk onderzoek, niet echt prettig zijn kan ik ook niets aan doen. Dat er in andere landen minder of meer uitval lijkt te zijn is m.i. vaak een gevolg van andere aannames. Dat te weinig tillen ook een probleem kan zijn heb ik geleerd van Andre Kuipers, die lange tijd gewichtloos is geweest en daar ook allerlei gevolgen van ondervonden heeft. Een deskundig bureau vertelt over fysieke over en onder belasting: https://www.tno.nl/nl/aandachtsgebieden/gezond-leven/prevention-work-health/innovaties-voor-gezond-en-veilig-werken/optimale-fysieke-belasting-op-het-werk/ Aansprakelijkheid voor de gevolgen van e.e.a. is een ander item waar op dit moment de Monitor zich mee bezighoudt in het Dossier beroepsziekte, waar dit onder valt. Het valt niet mee om fysieke belasting door het werk te bewijzen merken de uitgevallenen. Dus excuses als mijn antwoorden voor jullie niet bevredigend zijn. Ik leer er in ieder geval al heel veel van en dank jullie voor jullie bijdragen. Komende week sta ik met de stichting Gezond Belast op de Logistica om mensen bij het tillen te laten ervaren wat mogelijk goed en slecht voor ze is. Misschien zie ik jullie daar.

@Rive Een kwart van de langdurige (definitieve) uitval (WIA) komt door klachten aan het bewegingsapparaat. Kijk maar op de overheidsbegroting van 2016 wat daar voor gereserveerd is. Waarschijnlijk is deze hoge geldsom voor de politiek aanvaardbaar omdat er vermeodelijk een veelvoud aan dit fysieke werk verdiend wordt door bedrijven en overheid. Ons economisch model (en ook van andere landen in de wereld) is gebaseerd op het gebruik van de mens als hijskraan. Dat de individuele mens de prijs betaald, door zijn gezondheid in te leveren, is tot nu toe economische noodzaak. Daarom is de weerstand tegen het oplossen van fysieke belasting ook zo groot, zowel op microschaal (ZZP, MKB) als op macroschaal (Multinationals, overheden) terwijl dit in de meeste gevallen heel goed mogelijk is. En daar waar het nog niet kan: in NL lopen vele slimme mensen rond die er hun werk van hebben gemaakt om oplossingen te realiseren. @Peter Bonjernoor Als ik jou schade toebreng wie is daar dan verantwoordelijk voor? Ik toch? Als ik een sportclub heb of in het bestuur ervan zit, wie moet dan zorgen dat de leden veilig kunnen sporten? Ik toch? Ik moet ze toch aangeven wat er wel en niet kan. Dat is toch trainen? En als het dan toch mis gaat, lijkt het me logisch dat je daar een verzekering voor hebt. Zowel de sportclub als de individuele sporter. De werkgever hoeft hier m.i. niet voor op te draaien. Binnen het werk. Als de werkgever een opdracht geeft die qua zware last niet veilig getild zou moeten worden, moet de werknemer of ZZPer het weigeren. Andersom, als de werknemer zo eigenwijs is dit toch te doen ondanks waarschuwingen van de werkgever is dit wel zijn eigen schuld, maar moet de werkgever maatregelen treffen. Bij hardnekkige herhalingen zelfs ontslaan. Helaas zie je in de praktijk, dat beiden, zowel werkgever als werknemer het wel goed vinden dat het toch gebeurd. Economische motieven spelen hierbij een cruciale rol.

Maar dan is werkdruk toch het probleem om aan te pakken en niet het tillen? Wat denk je van beide?

Hans, dank voor jouw interessante bijdrage. Teveel tillen, duwen, trekken of sjouwen veroorzaakt niet alleen rugklachten, maar een veel uitgebreidere groep klachten, namelijk klachten aan het bewegingsstelsel zoals knie, heup, schouder, hand, voet en armklachten en soms ook buiten deze groep klachten zoals liesbreuken en mogelijk energetisch en stofwisseling gerelateerde klachten. Ook bij zwangerschap kan het problemen veroorzaken. Bij uitval kun je dit dus niet alleen relateren aan rugklachten. Dat bewegen en trainen binnen bepaalde grenzen goed is voor jouw bewegingsapparaat lijkt me evident en dat je dan beter kunt tillen (ook weer binnen bepaalde grenzen) lijkt me ook evident. Werkdruk bij zwaar werk zorgt voor overbelasting van het bewegingsapparaat. Ik denk dat een belangrijke factor waarom in oostelijk Europa minder rugklachten voorkomen is, dat daar er wel veel zwaar werk is, maar de werkdruk aanzienlijk lager is (is een aanname van mij) Ik vraag me wel af: Zitten bij de in de grafiek genoemde getallen ook de uitgevallen werkers die in West-Europa werken bij? Dat arbeidsuitval door problemen met het bewegingsstelsel een hoge kostenpost geeft voor werkgevers van 800.000 miljoen per jaar (TNO), medische kosten circa 1,2 miljard per jaar en langdurige uitvalkosten een veelvoud daarvan, zou toch een zekere aandacht moeten vragen van eenieder die daar mee te maken heeft. Als we nu zouden beginnen met het beperken van de te tillen en te sjouwen gewichten en duwen en trekken begrenzen tot de berekende waarden is er toch wel een aanzienlijke kans om de gezondheid te bevorderen en de kosten van uitval op dit gebied te beperken. Laten we in de praktijk maar gaan bewijzen dat het lichaam niet of nauwelijks kan verslijten.

Een vraag? Het is toch een stelling? Maar om een antwoord te geven op jouw stelling: Als werknemer ben je in de meeste gevallen verzekerd voor wettelijke aansprakelijkheid bij schade aan derden. Ik zou het een goede zaak vinden als je schade aanbrengt aan jouw werkgever door privé een foute beweging in de sport te maken en moeilijk of niet meer kan werken, dat je hiervan melding maakt bij zowel werkgever als verzekering. Beter is het om die overbelasting in de sport te mijden. En iedereen weet wel hoe ie dat zou moeten doen. Maar dan moet winnen op de tweede plaats komen en dat is voor velen wel moeilijk. @Mathias Natuurlijk heeft welke sport je beoefend invloed op jouw kansen bij sollicitatie. Maar ook als je al werk hebt, aangeeft dat je zware dingen niet tilt vanwege gezondheidsrisico, je eruit wordt gegooid.

Als je dat als werkgever merkt lijkt het me zaak om daar wat aan te doen. Hoe je dat doet is een persoonlijke keuze. De een zal de wet erbij halen. De ander zal de werknemer zijn ongenoegen overbrengen en zijn verlies aanvaarden.

Je bent het er duideljik niet mee eens, dus wat is jouw oplossing dan - dat de sportclub voor de rechter gesleept kan worden en alle kosten moet betalen? Bewustwording van wat je als sporter aan het doen bent. Zo moeilijk is het niet om je grens te kennen.

Ok Dat is dan denk ik omdat ik alleen maar zwem en wandel in mijn vrije tijd. Echter zijn bij de zwemvereniging waar ik lid van ben op gezette tijden mensen eruit gestuurd omdat ze een gevaar waren voor zichzelf. Dat is dus uitzonderlijk dat een vereniging dat doet. Kortom is ieder dus verantwoordelijk voor de eigen gezondheid in de vrije tijd. Neem je de schade mee naar het werk: jammer dan voor de werkgever en maatschappij.

Echt? Als ik te fanatiek ga squashen en mijn enkel verzwik, dan is dat niet 100% mijn eigen verantwoordelijkheid volgens jou? Absurd... Zou die sportvereniging jou niet moeten waarschuwen?

Op het eerste gezicht zou ik zeggen de sportvereniging tesamen met de sporter. De werkgever heeft er wel deels de gevolgen van. Misschien heeft Norbert hier een visie op?

Yup. Ik neem aan dat je net zo'n fervent tegenstander van sporten bent? De hoeveelheid ziektedagen als gevolg van sportblessures zijn ook niet mis. Yes, maar dan speciaal de sporten waar fysieke risico's worden genomen. Beweging is goed, maar overbelasting kun je voorkomen.

De zwakste schakel is een of enkele tussenwervels in de onderrug. Dit is de zwakke plek van ieder persoon. Ook voor Dafne. Met het tillen van die halters is zij iets aan het slopen in haar lichaam. Spieren kun je trainen maar een tussenwervel niet. Die zit maar opgesloten tussen twee wervels en moet het maar zien te redden. Ik hoop voor haar dat haar trainer dat beseft. En voor het beschermen van die zwakste plek is Niosh een goede rekenwijzer totdat er nieuwe inzichten ontstaan.

...en dan de samenleving met de gevolgkosten opzadelt.

Voor de gezondheid van werknemers zijn toch de opdrachtgevers/werkgevers verantwoordelijk? Dafne zit in een soort zelfstandige situatie, waarbij ze zelf kiest. Natuurlijk is dit niet goed voor haar gezondheid. Dafne heeft volgens mij geen opdrachtgever. Of wij als kijker zouden dat moeten zijn.

Zucht. Je zou toch moeten willen dat mensen gezond blijven tot ver in de pensioenleeftijd. Als Dafne ervoor kiest om eerder op te zijn is dat haar keus. Maar ik heb het idee dat we toch onze verantwoordelijkheid voor werkers, mensen dus, moeten nemen en ze beschermen tegen de narigheid van fysieke overbelasting. Ben ik dan een van de weinige die er zo over denkt?

Beste Romano, jammer dat je het niet ziet als een reactie op jouw opmerkingen. Ik geef juist een voorbeeld hoe je het individueel kunt benaderen. Dafne is een heel individueel geval en haar belastbaarheid is blijkbaar heel groot. Zo kun je elk mens benaderen als individu en de individuele belastbaarheid bekijken. Dat doen ook vele mensen zoals ook jij dat doet in jouw vak. Ik denk dat daarbij ervaringsgetallen en wetenschappelijk onderzoeken gebruikt kunnen worden. Ook oudere, als ze nog niet vervangen of achterhaald zijn door nieuwere inzichten. Ik probeer niet inhoudelijk die onderzoeken of normen te bepalen, ik laat me leiden door wat er op dit moment beschikbaar is. Ik verwijs er wel af en toe naar, zoals jij ook naar onderzoeken verwijst. Ik zou graag die nieuwe belastbaarheidsonderzoeken willen gebruiken. Ik zoek naar de meest recente grens. Ik zou graag willen weten waarom een tussenwervel (zwakste onderdeel bij tillen) van een man of een vrouw zo veel van elkaar verschillen. Tot nu toe zie ik dat er met circa 10% verschil gerekend wordt. Ja dat is voor mij niet zo heel verschillend. Het doel wat ik voor ogen heb is de uitval door fysieke belasting grondig te beperken. Alles wat ertoe bijdraagt dit mogelijk te maken omarm ik. Maar als het ertoe leidt dat je net als bij Dafne na je 35e jaar niet meer lichamelijk kunt werken denk ik dat het niet de goede weg is. Daarom heb ik meegedaan aan deze dag: https://www.fysiekebelastingbeoordelen.tno.nl/nl/news/view/12 PS: "Juist het verschil tussen belastbaarheid van mensen heeft geleid tot het onderzoek van 3DSSPP" moet zijn: "Juist het verschil tussen belastbaarheid van mensen heeft geleid tot het onderzoek van de Universiteit van Michigan waaruit het programma 3DSSPP is voortgekomen".

Romano zegt: "Echter: in die tijd is de maatschappij sterk veranderd, ook in de belastbaarheid van het lichaam." Beste Romano, ik heb toevallig gisteren op de "dag van de fysieke arbeid" een lezing en daarna een gesprek gehad met Bart Bennema, de trainer van Dafne Schippers. Hij gaf aan dat fysiek werk gelijk staat aan topsport, en dat daar dezelfde regels gelden als in een fysiek beroep. Topsport = fysiek werk en Fysiek werk= is topsport is zijn slogan. In de uitleg over haar training liet hij zien dat Dafne allerlei fysieke oefeningen doet waaronder per dag vijf keer een halter van negentig kilo omhoog tillen en één keer per week 150kg. Alles gecontroleerd en niets wordt daarbij geforceerd. Op deze manier kun je de belastbaarheid van een mens enorm opvoeren om zo tot hoge prestaties te komen. De prestaties liet hij zien in de twee films van haar medaille winst op de 100 en 200 meter. Ik heb hem gevraagd of hij die prestaties bij Dafne kan volhouden tot haar 68e levensjaar, tot haar pensioen. Hij gaf aan dat dit maar tot circa haar 32 tot 35e levensjaar mogelijk is. Daarna moet ze ermee stoppen omdat haar lichaam dat niet meer aankan. Het was nu al een hele toer om haar lichaam blessure vrij te houden. Toen vroeg ik hem als hij Dafne zou trainen zodat ze het wel tot haar 68e zou volhouden, hoe de training er dan uit zou zien. Daar had hij nog nooit over nagedacht, en moest het antwoord schuldig blijven. Uit de zaal kwamen toen suggesties van allerlei mensen uit het vak om dan binnen de NIOSH regels te blijven, zodat het wel iets minder hard zou gaan, maar de duurzame inzetbaarheid van Dafne gewaarborgd zou zijn. Ik heb uiteindelijk aangegeven dat zijn slogan dus niet echt klopt. Fysiek werk is geen topsport, en mag het dan ook niet zijn. Of we moeten accepteren dat we het zo belangrijk vinden voor het economische doel dat we de uitval van werkers als collateral damage beschouwen en de kosten daarvan voor lief nemen. Maar dan moeten we ook niet meer zeuren over Arboregels. Kortom een hele leerzame dag.

Er blijken toch wel heel veel mensen na te denken of ze teveel tillen of sjouwen.: http://www.logistiektotaal.nl/marktnieuws/miljoen-werknemers-fysiek-overbelast/96801/ En dit onderzoek gaat uitsluitend over werknemers. Er wordt niets gevraagd aan ZZPers of werkers van buitenlandse aannemingsbedrijven, die veel in DC's, de bouw, pakketbezorging en havens werken.

Leerzaam stuk over het uitvoeren van grotere projecten: http://www.logistiek.nl/supply-chain/blog/2015/11/fyra-verknipte-supply-chain-desastreus-voor-klantwaarde-101140148

Schijt. Goed uitgangspunt. Kan je echter ook bedrijfsblind maken.