Joost Rietveld

Het probleem is niet dat negatieve eigen vermogen, als jullie in gemeenschap van goederen gehuwd zijn. Wel kan het zijn dat, als je de juiste stappen niet zet, hij moet afrekenen met de fiscus over zijn stakingswinst

Een stukje software bepaalt niet of die ZZPers in loondienst zijn of zelfstandig. Daarvoor wordt gekeken naar het gehele plaatje qua zelfstandigheid. Lees bijvoorbeeld deze pagina maar eens.

Je hebt bekend met de regels van het DGA-loon? Want de fiscus gaat er vanuit dat je je daaraan houdt en dan kom je niet in aanmerking voor toeslagen. De toeslagen zijn niet bedoeld voor DGA's die hun salaris kunstmatig laag houden

Also, Clinton: it's illegal to have light sources, other than the normal tail lights, visible on the back of the car. Only Dutch emergency vehicles are exempt from this rule

Life is a struggle with a smile zei Mikky altijd. Moeilijk om te zien dat die glimlach er niet meer is

Dat is de keerzijde, maar in de wereld van online psychologen eerder gebruikelijk dan uitzondering. Omdat de psycholoog die kosten betaalt in verband met BTW vrijgestelde omzet. Dan is de BTW op de kosten die bij die omzet horen niet aftrekbaar voor de psycholoog

Hoi Ron Ik denk dat je wel onderscheid moet maken tussen bemiddeling (waar ik dit tot reken) en het aanbieden van psychologische hulp. Ik vermoed dat het platform alleen faciliteert en dus zelf geen dienst verleent aan de patiënt. Vandaar ook mijn suggestie om de zorg 1 op 1 door te factureren. Wel ben ik het helemaal met je eens dat niet elke vorm van psychologische dienstverlening onder de medische vrijstelling valt. Dat zouden de ingehuurde psychologen overigens ook zelf moeten weten natuurlijk.

graag gedaan!

in dit geval ontstaat er marge in de facturen waarop btw drukt, dus dat kan zo niet

Soms kunnen dingen gewoon niet. Maar vaker moet je gewoon willen. Te weinig tijd is een mager argument. Als je dit echt wilt, dan lijkt mij dat je begint met een gedegen ondernemingsplan. Uiteraard kost dat tijd, maar je zult het uiteindelijk toch nodig hebben. Ik ken geen financierders die zonder ondernemingsplan investeren in bedrijven!

Dat is, ook na je toelichting, onnodig. Ik zal proberen om er iets dieper op in te gaan: Hoofdregel: Een onderneming is (fiscaal gezien) een organisatie van arbeid en kapitaal die in het economisch verkeer deelneemt met als oogmerk goederen en/of diensten te leveren en waarbij winst beoogd wordt én redelijkerwijs te verwachten is of gerealiseerd wordt. In jouw geval voldoe je vrijwel aan de definitie. Alleen bestaat er, zeker bij ondernemingen die kapitaalintensief zijn, de kans dat de kosten niet opwegen tegen de baten. Ik vermoed namelijk dat als je alle kosten de verband houden met de paarden als zakelijk aanmerkt (ik som even uit de losse pols op: voer, tuigage, stalling incl. bijkomende kosten, hoefsmid, medicatie/dierenarts, controles, transport, rijbak, etc etc) dat je dan bij een omzet van € 1.200 (ik tel inderdaad de rest niet mee want voor die omzet heb je je eigen paarden niet nodig) per maand nooit winst zult maken. Er zijn nu eenmaal activiteiten die wel alle uiterlijke kenmerken van een onderneming hebben, maar door de hoge kosten door de fiscus niet als zodanig gezien worden, omdat het winstvereiste ontbreekt. Dit zie je bijvoorbeeld ook terug bij klassieke auto's: zeer duur om te stallen en in onderhoud, dus ook zelden maar winstgevend als activiteit. Privégebruik Wel moet je bij het bepalen van de winst er rekening mee houden dat kosten die betrekking hebben op privégebruik niet aftrekbaar zijn. Dat deel van de hierboven opgesomde kosten kun je dus achterwege laten om te bepalen of er winst gemaakt wordt. Het kan dus wel zijn dat als je de kosten voor privé niet in aftrek brengt, dat er dan winst is. In dat geval voldoe je aan alle eisen. Het punt is: welk deel van de kosten is privé? Als paard X gebruikt wordt voor therapie bij cliënt A, paard Y bij cliënt B en paard Z bij cliënt C, dan zijn de kosten van alle paarden in beginsel zakelijk. Als paarden A en B echter ook privé bereden worden dan zul je een deel van de kosten die betrekking hebben op A en B ook weer moeten corrigeren. Het uitgangspunt daarbij is de redelijkheid. Je zou kunnen kijken naar tijd. Als Paard A per jaar inclusief alles 10.000 euro kost en je hebt met paard A een jaaromzet gemaakt van 4.800 euro (wat bijvoorbeeld gelijk staat aan 60 uur coaching), terwijl paard A daarnaast wekelijks gemiddeld 4 uur niet zakelijk bereden wordt (= 208 uur per jaar), dan zou je de aftrekbare kosten kunnen stellen op: 60 uur zakelijk + 208 uur privé = 268 uur totaal. Zakelijk dus 60/268 = 22,39% van de kosten is aftrekbaar. Aftrekbare kosten 22,39% van 10.000 = € 2.239. De omzet was 4.800 euro min kosten 2.239 = winst € 2.561. Dit is een voorbeeld en dus mijn tip daarover is, leg het voor aan de Belastingdienst.

Standaard voortzettingsbeding inderdaad. Ik zeg even niks over de timing van deze vof-akte (antedatering) 😉

Uiteraard kun je de kosten van de paarden alleen in aftrek brengen voor zover die specifieke paarden zorgen voor de omzet, en dan moet je een deel van die kosten ook nog toerekenen aan privé. We noemen deze wijze van winstbepaling goedkoopmanschap. Daar is geen standaard voor. Je zult dus zelf t.a.v. de kosten en welk deel betrekking heeft op privé daar een standpunt over in moeten nemen. Je kunt het ook voorleggen aan de fiscus, maar gezien de fiscale complexiteit eerder iets voor een belastingadviseur met kennis van de paardenbranche

Dan komt de volgende vraag op: als je alle kosten meerekent, blijft er dan nog wel winst over? Een van de criteria voor fiscaal ondernemerschap is dat winst gemaakt wordt of redelijkerwijs te verwachten moet zijn. Een onderneming die stelselmatig verlies lijdt, zal door de Belastingdienst al snel niet als onderneming gezien worden

Dat zou kunnen, alleen zou ik als financier van de auto er niet blij van worden als de BV die de schuld aan mij heeft, geen activiteiten meer ontplooit. Bovendien geldt ook voor een BV dat die fiscaal gevestigd is waar het bestuur zit, dus ook hier Duitsland, hoewel dat waarschijnlijk niet zo snel opgepikt zal worden door het finanzamt

Als het uurtarief van de psycholoog 1 op 1 wordt doorgefactureerd dan zet jij geen BTW op de factuur aan de klant en de psycholoog geen BTW op de factuur aan jou. Los daarvan stuur jij dan een factuur voor jouw diensten aan de psycholoog, daarop hoort wel BTW.

Nogmaals, zie de wettekst hierboven. Die limiet geldt niet voor zakenreizen! Dus als je op bezoek was in Duitsland om een project-kickoff (niet zijnde een seminar) bij te wonen van een klant, dan geldt die 1.500 bovengrens niet

die limiet geldt alleen voor congressen, seminars en beurzen. Jouw bezoek lijkt mij toch gewoon een zakelijke aangelegenheid van 1 specifieke klant? Zie de wettekst 3:16 lid 2 wet IB:

Let wel: deze beperking gaat alleen om reizen ivm congressen, seminars, studiereizen etc. Voor gewone zakenreizen, waaronder imho ook een kickoff event, geldt die beperking niet, behalve voor eten en drinken in de horeca

Ik snap wat je bedoelt. Het zijn opbrengsten of negatieve kosten. Komt in essentie op hetzelfde neer. Ik dacht dat je even bedoelde dat het onbelast zou zijn voor je. Dus Liams antwoord is prima

Waarom niet? Het zijn uitgestelde kortingen die verleend zijn aan jouw bedrijf. Als je die nu int, zijn het gewoon opbrengsten voor je onderneming

. Debet balans -> materiële vaste activa -> boekwaarde Credit W&V -> boekverlies materiële vaste activa -> zelfde bedrag

voor kruimels kun je die correctie ook wel doorvoeren in het lopende jaar

welkom als vraagsteller ;) Nee, als je uitsluitend in Turkije woont en als aandeelhouder dus niet in NL werkt voor je NL BV dan is er geen DGA-loon. NL heeft dat met Turkije niet afgestemd in het belastingverdrag. Wel heb je wellicht een ander probleem en dat is het openen van een bankrekening voor een BV waarvan het bestuur niet in NL zit.... Dat vergt vaak creatievere oplossingen (buitenlandse bank?), maar dan ga je wellicht weer tegen de bedoeling (gemak voor je klant) van deze BV in. Succes in elk geval

Laten we vooral elkaar de maat niet nemen en niet gaan oordelen of een vraag onzinnig is. Wat voor de een onzinnig is, kan voor de ander juist erg belangrijk zijn. Dit soort vragen zijn er niet per se vanuit een zuinige gedachte, maar vaak ook uit nieuwsgierigheid (want ik hoorde om me heen dat...) en/of iets correct willen doen in je boekhouding met het oog op de fiscus.