prinsrachid

Gelukkig bén je waarschijnlijk niet zat! ;) Maar even serieus. Ik weet niet of de non-alcoholica gretig aftrek vinden... Vroeger had je wel een webshop die deze dingen verkocht (Alcoholvrijshop.com), maar die lijkt niet meer te werken. Verder is er ook nog wel een on-line magazine Lekker AlcoholVrij, maar die is al sinds 3 jaar niet meer bijgewerkt. Dus dat klinkt in ieder geval niet hoopgevend. Deze website voert nog wel een ruim assortiment: TijdVoorAlcoholVrij. Misschien is dat iets? Succes in ieder geval!

Hmm...dit is sowieso een vreemd gebeuren. De BV staat als uitgeschreven op haar oude adres (Takkebijsters 15) in Breda. Ook daar staan 12,5 miljoen bedrijven en stichtingen geregistreerd. Een mogelijk gerelateerd bedrijf dat daar nog wel staat ingeschreven is Stichting INCO Business Group. Via de website van OpenCompanies is te zien dat deze nog maar 2 maanden geleden is opgericht én inmiddels of nog steeds op non-actief staat Maar als ik op hun website lees "Goed advies verdiend zichzelf terug", dan weet je al voldoende. Deze spelvaud staat er vervolgens nog een aantal keren. :)

Ik zou dit ook adviseren, en ik weet niet of dat het aangeven van 2013 nog wel echt nodig is. Op zich zijn Eigen Vermogen en Oudedagsreserve één pot nat (beiden Ondernemingsvermogen). Op zich had je het misschien voor de vorm wel moeten uitsplitsen in je aangiftes, maar zo lang je de toevoeging van de FOR wel juist hebt gedaan, zal de fiscus het niet opsplichten van het FOR en EV in aangiftes daarna hopelijk over het hoofd zien. Het Ondernemingsvermogen bij aanvang van 2014 zal volgens mij niet anders zijn mét of zonder opsplitsing. Alleen *in* de aangifte moet je ze nu wel goed specificeren (en de vrijval van de FOR). Verder zou ik - zoals altijd - je handelingen documenteren. Als ze er naar vragen, moet je weten wat je hebt zitten klooien. :)

Ik voorzie met deze twee-dimensionele benadering (investering & kans) nog wel wat problemen. Er lijken nogal wat impliciente aannames in te zitten. De gebruikte woorden moeten misschien nog wat gedefinieerd worden. Wat is bijvoorbeeld een klein of groot succes? Is dat gemeten in omzet, klanten, waardering, naamsbekendheid, winst, ecologische bijdrage, CO2-uitstoot of iets anders? En waarom zou een grote kans op een klein succes bijvoorbeeld niet slim zijn? Bij ontstentenis van andere opties kan een kleine kans misschien best ok zijn, vooral bij kleine bedrijven. Dan moet je nog rekening houden met hoe je de kans vaststelt. Is dat op basis van empirische of historische gegevens of bijvoorbeeld technische analyse (lekker vaag lijntjes doortrekken naar de toekomst)? Of vraag je mensen in de markt naar hun mening en zet je die via WEPS* om in een soort van percentage? Dan moet je misschien ook nog de hoogte van de investering relateren aan de bedrijfsomvang of de omvang van de investering vaststellen op basis van de aangegane toezeggingen ten opzichte van de bedrijfsomvang. Een ding dat ik overigens nog wel eens vaak ben tegengekomen bij - in principe of in theorie - goede ideeën, is gebrek vooraf aan voldoende realisatie van het belang van postieve cashflow en voldoende solvabiliteit ('The Real World'). Een grote investering kan top zijn, maar wie die investering doet (is het je eigen geld dat je over hebt, of is het geld dat je geleend hebt van een hefboomfonds?), kan een verschil maken. Of als er een beer de weg oversteekt en de cashflow negatief wordt. Dan wordt een goed idee opeens in de wielen gereden door iets banaals als niet genoeg geld op het juiste moment. *) Words of estimative probability

Ik ga uit van een bedrag van €|1372,62 aangezien hij in het artikel spreekt over 'ons gezin'. Ik was in de veronderstelling dat het eigenlijk de bedoeling was van dit basisinkomen-platform om 1000 euro per persoon uit te keren. Deze 1000 euro voor de eerste persoon is dus maar het begin. Persoonlijk ben ik niet heel erg tegen het idee van een basis (of voet-)inkomen, al zou ik het dan wel opsplitsen in een persoonlijk voetinkomen van zo'n 400 euro per maand per persoon en een huishoudelijk basisinkomen van zo'n 600 euro per maand.

Je zit hier een beetje op het vlak van de transactiekostentheorie, waarbij wordt bepaald of je iets moet in- of uitbesteden. Doe je het in-house of niet en wat is de optimale omvang van je onderneming? Er is volgens mij geen "beste" zakelijke beslissing, maar wel zakelijke beslissingen waarbij de eigenaar van het geld nog net acceptabele risico's loopt (als het mis gaat). En hierbij ligt het maken van de beslissing wel/niet meestal af van hoever iemand bereid is zijn beslissing door te laten rekenen naar de toekomst (of hoeveel bedraagt de nieuw aan te gane verplichting naar het heden toegetrokken). Even praktisch. Het aanschaffen en leasen houden in dat je (enorme) zekere verplichtingen aangaat (aflossingen, leasebedragen, rente) in de toekomst. Bij het maken van de beslissing zul je dus die bezittingen/verplichtingen contant moeten maken (niet boekhoudkundig, maar dus virtueel). Dat maakt de beslissing al meteen een stuk rationeler. Je kunt dan rekenen met scenario's: wat als ik lease, maar geen onderverhuur weet te realiseren. Wat is al ik koop, en hij gaat kapot en de garantie-afhandeling valt tegen? Persoonlijk loop ik ongeveer alle opties altijd door. Maar zelfs dan zit je nog met een ander probleem. Hoe goed je jezelf ook voorbereid hebt, je weet nooit wat je niet weet en de werkelijkheid kan weerbarstiger zijn dan je vooraf hebt kunnen bedenken.

Kom, kom. Het verschil bedraagt € 51,26 bruto per maand / netto € 41,98 per maand. Volgens mij is dit basisinkomen bijna 4 tientjes hoger dan de bijstand, zelfs als je de vakantietoeslag erbij telt. BIJSTANDSNORMEN - 1 januari 2015 t/m 30 juni 2015 http://www.st-ab.nl/bijstandsnorm.htm

Dat ben ik niet meet je eens - voor veel mensen is de financiele onzekerheid een grote belemmering. Als die grotendeels wegvalt...bazinga! Schijnt toch erg tegen te vallen na een bijna 60-jarig experiment met het basisinkomen onder mensen van 65 jaar en ouder. Veel van hen worden meteen werkloos of stoppen zelf met werken. Veel van hen worden ook ziek of gaan zelfs dood. Proef met basisinkomen voor 65-plussers mislukt http://speld.nl/2015/05/27/proef-met-basisinkomen-voor-65-plussers-mislukt/

Het verschil wordt dus steeds groter in het voordeel van de ondernemer! :) Ik heb de berekening nog eens gemaakt, maar dan nu met de 3.000 euro vrijwillige verzekeringen die je eerder aangaf. De winst uit onderneming komt in bovenstaand geval dan op 18.000 euro uit. Dit levert nog steeds geen IB-aanslag op en een Zvw-aanslag van 875 euro. Netto heeft de ondernemer dan 17.125 euro en de werknemer 11.575 euro (5.550 euro netto voordeel voor de ondernemer). Dan moeten we ons nog bedenken wat die zogenaamde 'zekerheid' van die werknemer nou écht inhoudt. Deze werknemer is weliswaar verzekerd is tegen werkloosheid, maar die uitkering is slechts 8.100 euro netto per jaar (70%-75% van 13.200 minus 1.140 inkomstenbelasting). In feite kan deze ondernemer van het netto fiscale voordeel in één jaar maar liefst 8 maanden netto WW bij elkaar sparen (8/12 x 8.100). Elk jaar! Die werknemer heeft wel acht jaar nodig om überhaubt het recht op 8 maanden WW op te bouwen! Ook hier weet ik niet of die werknemer wel beter af is met z'n zogenaamde zekerheid.

Dat maakt het nettoloon voor de ondernemer dus nóg hoger! :) Ik had die 5.700 euro gelijk gehouden, om te laten zien hoeveel vergelijkbare verzekeringsruimte ondernemers feitelijk hebben (dan ook wel moeten benutten!). Je kunt natuurlijk ook nog denken aan anderssoortige (vrijwillige) voorzieningen, zoals premies voor particuliere arbeidsongeschiktheidsverzekeringen voor uitkeringen bij invaliditeit, ziekte of een ongeval. In dit voorbeeld was ik zelfs uitgegaan van alleen zelfstandigenaftrek. Daardoor betaalt de zelfstandige in het geheel geen inkomstenbelasting meer. Sterker nog. Zelfs bij een winst uit onderneming van 21.250 euro betaal je nog steeds géén inkomstenbelasting (23.500 euro met startersaftrek). Als ik overigens rekening had gehouden met startersaftrek was deze ondernemer nog 85 euro voordeliger uit geweest, vanwege een verlaagde bijdrage Zvw. Het voorbeeld was enkel ter illustratie van hoe zielig die ondernemer wel is. ;) Maar als courtesy wil ik ook wel een berekening maken met andere getallen, hoor (hogere omzet, ander btw-tarief, etc)! Agree! Ik ben het ook eens met de constatering dat die hoge mate van zekerheid er is, maar ik ging alleen niet mee in het verhaal dat de ondernemer een "prijskaartje" voor dat ondernemerschap betaalt. Hij krijgt namelijk een ruime mate van vrijheid om te bepalen óf, en zo ja, wát hij verzekert. De ondernemer betaalt dus geen prijskaartje, maar wordt rijkelijk fiscaal gecompenseerd voor zijn keuze voor onzekerheid!

Nee, ik zet altijd m'n tag erbij. Bovendien begreep ik niet helemaal wat Brood bedoelde. Oeijoeijoei, Joost toch. Hier maakt je toch wel een heel erg kapitale blunder. Je vergelijkt nu loondienst enerzijds met een ondernemer die daarmee probeert te concurreren op het niveau van het brutoloon in plaats van op loonkosten anderzijds. En ja, als ondernemers dát doen, verzieken ze de markt én komen ze chronisch geld te kort. Maar die onnozelheid van sommige ondernemers om appels (brutoloon) met peren (loonkosten) te vergelijken, moet je natuurlijk niet belonen met 'begrip voor hun situatie' en al zeker niet met fiscale douceurtjes. En toch gebeurt dat feitelijk. De discussie wordt vaak vertroebeld, omdat ondernemers het zelf niet snappen (ze vragen 20.000 euro ex btw in plaats van 30.000 euro, omdat ze in loondienst ook 'maar' 20.000 bruto verdienden en als zelfstandige niet opeens 50% meer durven vragen, ook als dat feitelijk "even duur" is). Vervolgens wordt er een zielig verhaal opgehangen dat ondernemers geen zekerheid en ook al geen geld hebben voor inkomensverzekeringen, maar ook dat is klinkklare onzin. Ondernemers hebben nota bene vrijwillig net zoveel ruimte om het inkomen te verzekeren, als loondiensters dat verplicht worden om dat te doen. Er hangt dus geen prijskaartje aan het 'verlies' van werknemersrechten. Ondernemers hebben binnen de omzetruimte dat geld zélf in handen en mogen ermee verzekeren wat ze willen. Werknemers betalen namelijk ook gewoon zélf hun WW/WIA/IVA/WGA/WAO/ZW/Zvw-premie (het geld voor die premies valt namelijk niet uit de lucht), omdat hun werkgever verwacht dat ze die premie toch echt zelf eerst moeten verdienen. Als je dus als werknemer 20.000 euro bruto verdient, moet je als werknemer toch echt 30.000 euro voor je werkgever verdienen, willen jouw loonkosten uit kunnen (om de werkgever ten minste break-even te laten draaien). En als er 30.000 euro verdiend moet worden aan omzet, zal ook een zelfstandige in vergelijkbare omstandigheid voor hetzelfde werk 30.000 euro ex btw moeten vragen. En dán moet je de situatie eens vergelijken. Omdat ik het toch wel belangrijk vind om duidelijk te maken waar je de plank misslaat, zal ik het uitleggen met onderstaand rekenvoorbeeld. Door oplevering van een nieuwbouwwijk komt er ruimte voor 2 even grote, maar kleine kapperszaken met 1 kapper. De kosten voor beiden zaken zijn gelijk en laten we buiten beschouwing. Vanwege gezonde concurrentie zijn de prijzen gemiddeld gelijk, namelijk 25 euro incl btw per knipbeurt. Er is voor allebei 14 dagen per maand extra werk met 5 klanten per dag. (14 x 5 x 25 x 12 = 21.000 euro omzet incl. btw). De ene kapperszaak besluit als ZZP'er de boel uit te baten. De andere kapperszaak besluit om iemand in loondienst aan te nemen voor exact hetzelfde werk. LoonSlaafKnip BVKnipKnipZelf Omzet incl. btw21.00021.000 Afdracht btw1.200 -/- 1.200 -/- KOR0 -/- 1.200 +/+ Omzet excl. btw19.80021.000 (Inkomens)verzekeringen/reserveringen resp. - voorzieningen5.700 -/- (verplicht!)5.700 -/- (vrijwillig!) Zorgverzekeringswet (wg)900 -/-0 -/- Bruteloonruimte resp. winst13.20015.300 Inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen1.625 -/-0 -/- Zorgverzekeringswet (wn)0 -/-335 -/- Netto in handen van kapper11.57515.135 Hier houdt de ondernemer dus dankzij fiscale voordelen dus ruim 3.500 euro meer netto over, zelfs als we er dus vanuit gaan dat die ondernemer voor 5.700 euro aan vrijwillige inkomensvoorzieningen heeft uitgegeven! Aangezien dat meestal niet gebeurt, is het nettoloon van die ondernemer dus nog veel hoger (dat is dan het "prijskaartje" dat de ondernemer moet betalen). Ik vind gewoon niet dat we het zielige-onzekere-onverzekerde-ondernemers-verhaal nog langer moeten propageren en al helemaal niet (fiscaal) moeten faciliteren. Simpelweg omdat het niet waar is. Gelijke monniken, gelijke kappen. Maar goed, tegen slecht ondernemerschap is geen kruid gewassen.

Goed. Tegen deze pre-crisis-logica is geen kruid gewassen. Veel succes in ieder geval met wat je keuze ook wordt!

Volgens mij mag je kiezen tussen één van de twee. Als je de stakingswinst stort als lijfrente, vallen die fiscaal tegen elkaar weg. Dat betekent dus wel dat je die 7.000 euro contant beschikbaar moet hebben om deze 'truuc' uit te kunnen halen. Vergeet niet dat het openen van zo'n lijfrente niet gratis is (advies en afsluitkosten). En ook tijdens de looptijd zullen er doorlopende kosten zijn. En misschien zelfs weer bij het vrijvallen van die lijfrente. Én bij het dán aankopen van een direct ingaande lijfrente. Bij tussentijds (noodgedwongen) afkopen ben je uiteraard helemaal gaar vanwege de revisierente. Vandaar mijn advies om in ieder geval ook te overwegen om nu geheel fiscaal af te rekenen, omdat je daarmee ook alle toekomstige kosten voorkomt en tegelijkertijd de rest van het geld gewoon tot je eigen beschikking hebt. Als je echter van jezelf weet dat je een gat in je hand hebt en dat je jezelf niet kunt bedwingen om die overgebleven netto 4.500 euro (7.000 euro geplande koopsom minus 2.500 uitgespaarde belasting) op eigen kracht achter de hand te houden voor een zelfgekozen moment, dan is het wellicht inderdaad aan te raden om (bijvoorbeeld) een koopsom of bancaire lijfrente aan te schaffen. En vergeet ook niet dat het nu storten van die 7.000 euro niet zorgt voor afstel van het betalen van de belasting die je nu probeert te voorkomen. Nee, je stort die zak met geld (waar je waarschijnlijk tot je AOW ook niet meer aan mag komen) om na je AOW dan alsnóg die belasting te mogen betalen.

Waarom hou je die 3.000 euro niet lekker in je zak. Betaal daar liever je aanslagen mee. Zo maar een ideetje. :)

Ja, joh! Nog meer! Ik ben alvast tegen. De algemene heffingskorting zorgt er sowieso al voor dat niemand met minder dan 6.000 euro inkomen belasting betaalt (2.203 euro / 36,5% = 6.035 euro belastingvrij inkomen). Nog minder nix lijkt me lastig worden. Voor IB ondernemers met zelfstandigenaftrek is dat belastingvrije inkomen zelfs 2½ keer zo hoog als voor reguliere loonslaven (6.035 / 86% + 7.280 = 14.297 euro). Bij starters ligt het belastingvrije inkomen nóg hoger, namelijk op (14.297 + 2.213 =) 16.420 euro. En dan vergeten we voor het gemak nog even de arbeidskorting. Ik vind eigenlijk (en ik zeg dit als ondernemer) dat we inmiddels wel van een onevenredig ondernemersprivilege mogen spreken al we over een inkomen van 2 tot 3 keer zoveel (t.o.v. van normale stervelingen) geen cent inkomstenbelasting hoeven te betalen. Ik vind dat echt idioot.

Ik vraag me af of dit wel helemaal goed gaat, zeker omdat het nu iets te veel op doe-het-zelven begint te lijken, waarbij het gebrek aan begrip tot financiële brokken gaat leiden (ik voorzie in ieder geval persoonlijk cashflowproblemen opdoemen). Ik zie deze vraag ook in het licht van je vorige topic, dus die neem ik even mee. Je had het over een stakingswinst en het daarmee samenhangende vrijvallen van je FOR in 2014. Volgens mij is het zo dat je die FOR tóen had moeten omzetten in een lijfrente, om te voorkomen dat er fiscaal wordt afgerekend over die 10.000 euro. En dan had je uiteraard de volledige 10.000 euro FOR kunnen omzetten, en niet alleen de 7.000 euro stakingswinst. Nu heb je het hier volgens mij over een lijfrente afsluiten in 2015, en met terugwerkende kracht in 2014 laten vallen, lijkt me nu nog lastig. Dat betekent dus dat je voor 2015 inderdaad moet kijken wat je jaarruimte (en reserveringsruimte) is om te kijken hoeveel je mag aftrekken (in 2015!). Persoonlijk vraag ik me af waarom je eigenlijk zo moeilijk zit te doen (deze zin klinkt mogelijk iets lamlendiger dan ik 'm bedoel :)). Je gaf zelf al aan dat het erg vervelend was dat je nu moet afrekenen over die FOR uit 2014. Waarom ga je dan daar bovenop in 2015 nog eens duizenden euro's aan lijfrentes uitgeven?

Als het nou werkelijk zo is dat de regeling bedoeld is als compensatie voor administratieve verplichtingen, dan is de enige manier om dat eerlijk te maken een vaste compensatie geven per aangifte. Blijkbaar vind de politiek dat die administratieve rompslomp maximaal 1345 euro waard is. Er vanuit gaande dat elke aangifte even moeilijk is, betekent dat dus bij een maand-, kwartaal- en jaaraangiftes een vergoeding van zo'n 112, 448 respectievelijk 1344 euro (~ 112 euro per aangifte).

Even heel vierkant gezegd betaal je zonder zelfstandigenaftrek dus feitelijk 25% belasting bij over die 'uitkering' van 10.000 euro (12% inkomstenbelasting en 13% via verlies aan toeslagen). Ik kan me zo voorstellen dat je ten tijde van de FOR-dotatie zo'n 42 tot 52% belasting hebt bespaard. Da's toch gratis rendement! Wat betreft die uren moet je het natuurlijk een beetje zinnig en aannemelijk houden. Al is het wel zo dat je eigenlijk alles mee mag tellen. Het is dus zeker niet zo dat je alleen je declarabele uren mag meetellen. Ook al je uren die je kwijt bent aan factureren, administreren, voorbereiden, aangeven, etc mag je bijhouden. De Hoge Raad is zelfs van mening dat de Belastingdienst niet bepaalt of je je tijd zinnig hebt besteed. De fiscus moet zich beperken tot het tellen van je uren, en dus niet de mate van 'zinnigheid'. Verder kun je héél misschien nog gebruik maken van middeling. Dat is wel even een rekensommetje. Tot slot is er dit jaar nog een klein doekje voor het bloeden. Je mag dit jaar je aanslag inkomstenbelasting 2014 vier maanden later voldoen dan normaal.

Vergeet dan niet de bedrijfstakken die onder het 6% tarief vallen. Daarbij mag de ondernemer in feite alle bij de klant in rekening gebrachte btw over maar liefst 22.000 euro omzet in de eigen zak steken. Zelfs als de winst gelijk is aan die omzet (vanwege minimale kosten), betaal je vervolgens nog steeds nagenoeg geen (inkomsten)belasting. Terwijl een werknemer bij een vergelijkbaar bruto inkomen al snel 3.500 tot 4.000 euro LB kwijt is.

Het simpele antwoord is dat je toeslagen omlaag gaan, zodra je belastbare verzamelinkomen boven het minimumloon uit komt. Maar volgens mij wordt de soep niet zo heet gegeten als hij wordt opgediend. Bovendien zou je toch zelf inmiddels wel moeten weten hoeveel je winst er is gemaakt nadat je je aangifte voor 2014 hebt ingevuld of ingediend? Vervolgens weet je dan ook wat je daadwerkelijke verzamelinkomen voor 2014 is en kun je vervolgens bepalen wat je daadwerkelijke huur- en zorgtoeslag met dat verzamelinkomen zou hebben moeten zijn (en dus ook of je nog moet terug betalen). Uiteraard is het zo dat het vrijvallen van de 10.000 euro FOR in de winst zal vallen (onder het kopje Wijzigingen toelaatbare reserves). Vervolgens zul je echter nog 7.280 euro zelfstandigenaftrek hebben. En omdat je onderneming is gestaakt waarschijnlijk ook nog 3.630 euro stakingsaftrek. En daar bovenop nog iets van 1.400 (?) euro mkb-winstvrijstelling! Vervolgens is de winst die dáárna nog overblijft pas belast. En als dat al wat is, dan moet je dat prietbeetje bij je andere inkomen optellen. En dan heb je verder nog algemene - en arbeidsheffingskorting. Dus ik kan me moeilijk voorstellen dat je sowieso erg veel hoeft bij te dragen aan 's Rijks schatkist. ;) En dan moet vervolgens dát inkomen nog boven het minimumloon uitkomen voordat het negatieve gevolgen heeft voor je zorg- en/of huurtoeslag. Maar om eerlijk te zijn: je hebt er simpelweg geen invloed op of je niet, geheel of gedeeltelijk je toeslagen moet terug betalen. Het is wat het is. Als je moet bijbetalen moet je bijbetalen. Domper of niet. Maar het lijkt me dat de fiscus met het hele circus van bovenstaande aftrekposten en heffingskorting de ondernemer behoorlijk de hand boven het hoofd houdt.

Dat klinkt toch aardig hetzelfde als "zolang je aan het eind van het jaar die 44.000 euro maar hebt gehaald."? :) Ik probeerde alleen te voorkomen dat mogelijk achteloze forumlezers de indruk zouden krijgen van Christines reactie dat je als DGA elke maand maar zelf een beetje random je (bruto of gebruikelijk) belastbaar loon naar beneden mag bijstellen, omdat je vindt dat je omzet een beetje tegenvalt die maand. Daarmee spoor je wat mij betreft mensen aan om zich als DGA iets te veel fiscale vrijheden te permitteren. Qua cashflow zou het inderdaad niet zo heel veel hoeven uitmaken inderdaad. Als eenmanszaak heb je mogelijk ook een voorlopige aanslag inkomstenbelasting over het lopende jaar aangevraagd ipv dat de bv loonbelasting afdraagt. En voorlopige inkomstenbelasting lijkt dan ook best wel weer een beetje op loonbelasting. :) Als je het helemaal wil oprekken, zou je theoretisch nog zelfs de aangifte van de loonheffingen niet per se 12 keer hoeven te doen. Het nadeel daarvan is uiteraard wel dat de voorheffing via de loonbelasting aan het eind van het jaar hoger is dan wanneer je het gelijkelijk over de maanden zou hebben gespreid. Maar voor een eenmalig cashflowvoordeeltje (die je dan later binnen het jaar weer moet inhalen), zóu dat misschien nog kunnen, zolang je aan het eind van het jaar die 44.000 euro maar hebt gehaald.

Dus na afloop van dit jaar kun je ongeveer je gehele hypotheek aflossen en woon je daarna footloose and fancy free? De rest van je leven dus elke maand woondividend™! Hoeveel is de cumulatieve rentebesparing als je je hypotheek volgend jaar nagenoeg geheel af zou lossen in plaats in de komende 29 jaar? Dat is wellicht een wat contraire invalshoek, maar niettemin een zeer serieuze. Als je het namelijk toch over "een stukje pensioensopbouw" hebt, zou ik toch echt dáár beginnen. Wat ik gekscherend woondividend noem is feitelijk een direct ingaand onbelast 'pensioen'. Je verlaagt namelijk onmiddellijk je woonlasten en die komen ook niet meer terug. Voor het overige ben je eigenlijk afhankelijk van alle relevante factoren. Ben je bijvoorbeeld met je VOF al actief op het gebied van woning-/projectontwikkeling? Is de prijs van de winkel wel goed? Hoe hoog zijn de kosten in de tussentijd (lokale lasten, gas/licht/water)? Is de locatie wel gewild? Is je geprognostiseerde verkoopprijs realistisch? Krijg je de vergunningen voor het opsplitsen rond en zo ja, binnen welke termijn? Heb je ervaring met verbouwen? Heb je ervaring met verhuren in de sociale of vrije sector en alle bijkomende haken en ogen? En of je die lening bij de bank krijgt...daarvoor zul je toch echt bij een bank moeten wezen. Daar kunnen wij hier geen antwoord op geven. Als je deze risky business al zou willen doen, zou ik dat persoonlijk eerder vanuit een BV dan vanuit een VOF doen.

Ik denk dat dit wel erg kort door de bocht is. Je kunt de hoogedelgestrenge inspecteur hooguit verzoeken om een lager loon te mogen hanteren, als dat redelijk is vanwege aanloop- of anderszins structurele verliezen (bij gevaar voor het voortbestaan van de BV) en/of er sprake is van deeltijd-dga-schap (maar dan ook niet zonder meer). Je hebt als DGA een arbeidscontract met de BV (met afgesproken loon) dat gewoon moet worden nagekomen. Een lage omzet, zoals je stelt, is zeker geen reden om dan zomaar op eigen houtje van maand tot maand zelf uit te maken wat de BV deze keer weer eens aan de DGA gaat uitbetalen. Een BV is geen eenmanszaak.

Op zich hoeft dat niet zo moeilijk in dit voorbeeld lijkt me. Als jaarverslagen en dienstregelingen onder 6% valt, dan valt een mooi gebonden eindrapport toch ook onder 6%. Zelfs als de inhoud van zo'n boek op een usb-stick staat. Tenzij het als pdf wordt aangeboden. Dan is het uiteraard 21%. ::) Maar goed, dit soort gezwabber tussen hoog/laag is uiteraard inherent aan een systeem met 2 tarieven. En de neiging om onder het hoge tarief uit te komen neemt toe naarmate het verschil tussen het hoge en lage tarief groter is. Wat me vooral opvalt in dit geval is dat TS eerlijk toegeeft dat het lage tarief eerder gebruikt wordt om de eigen winst op te krikken dan het terug te laten vloeien naar de klant. In zo'n geval is een laag btw-tarief dan ook nog eens weggegooid geld (hoewel die extra winst uiteindelijk indirect natuurlijk toch weer wordt wegbelast via de inkomstenbelasting).

Volgens mij kan dit inderdaad zo, zolang het maar wel in verhouding blijft. Als je een boek maakt met 10 foto's voor 1000 euro en je geeft er vervolgens 1000 digitale jpg's 'gratis' bij weg, dan gaat het niet goed. Als je echter de 100 bronfoto's 'gratis' erbij geeft, die ook daadwerkelijk in het boek gebruikt zijn, lijkt me dat geen probleem. Je casus sterkt me wel in de gedachte dat we maar eens serieus 1 simpel btw-tarief van 15% of 20% moesten overwegen ofzo. :)