prinsrachid

Ja, dit wordt gezien als woonwerkverkeer. Voor de omzetbelasting (btw) zijn dat echter privékilometers. Je kunt de btw dus niet terugvragen, maar je kunt het bedrag inclusief btw aftrekken als kosten voor de inkomstenbelasting.

Volgens mij worden hier zaken door elkaar gehaald. 22/23 cent per kWh is niet de 'kostprijs', maar de gaande marktprijs inclusief btw. Die prijs is ook waar je een beetje vanuit moet gaan. Bovendienzit normaal gesproken een groot deel milieubelasting in dat tarief, die je als zonnepaneelexploitant al in eigen zak steekt. Om daar dan nog eens ver boven te gaan zitten zou wat al te gek zijn. En bovendien weinig marktconform.

Het nieuwe jaar is weer begonnen, dus tijd voor een nieuwe fiscale waardebepaling van bitcoin per 1 januari 2020. Je kunt uiteraard ook je eigen berekeningsmethode gebruiken. De onderstaande lijst is niet zaligmakend. Maar ik denk wel dat je elk jaar dezelfde methode moet hanteren. Dus eens gekozen, blijft gekozen imho. De waarde op peildatum 1 januari van enig jaar is van belang voor de aanslag van dát jaar. Voor de aangifte inkomenstenbelasting over vorig jaar moet je dus de waarde nemen van 1 januari van vorig jaar. Peildatum CoinDesk BitcoinAverage CoinMarketCap 1 jan 2013 10,01 10,01 --- 1 jan 2014 559,57 538,71 549,83 1 jan 2015 257,30 259,25 259,96 1 jan 2016 397,66 396,94 394,72 1 jan 2017 955,02 938,40 922,99 1 jan 2018 11354,79 11929,20 11933,82 1 jan 2019 3235,62 3275,22 3275,37 1 jan 2020 6459,70 6472,56 6468,29 Waarde in EUR per 1 bitcoin. Slechts ter indicatie. Rekenfouten voorbehouden. Hier kunnen geen rechten aan worden ontleend

Hoeveel van het totaal aantal kilometers zijn woonwerkverkeer? Dat kan inderdaad. Naar rato van écht zakelijk gebruik (exclusief woonwerkverkeer). Dat klopt ook. Je kunt gewoon bijhouden wat je écht zakelijke ritten waren (beginstand, eindstand per zakelijk rit, bestemming, eventuele afwijkende route, doel van de rit). Je moet uiteraard wel weten van de kilometerstand op 1 januari en 31 december van het jaar was, anders kun je de verhouding niet goed berekenen. Ik kan niet helemaal plaatsen hoe je tot deze conclusie komt. Het klinkt wat raar misschien, maar waarschijnlijk komt het gewoon door de volgorde waarin veel boekhouders of fiscalisten werken. Wat meestal gebeurt, is dat ze het hele jaar door alle tank- en garagebonnen meteen inboeken en het hele jaar door de volledige btw al terugvragen. Vervolgens doen ze dan helemaal aan het eind van het boekjaar een correctie en wordt het teveel teruggevraagde bedrag aan btw gecorrigeerd. Dit kan naar rato (zoals in jouw geval) of op basis van het forfait van 1,5% van de cataloguswaarde (als je geen zakelijke kilometers hebt bijgehouden). In jouw geval zou je 100% van de btw al hebben teruggevorderd om vervolgens in het vierde kwartaal 75% te corrigeren. Per saldo heb je dan 25% van de btw teruggevraagd. Wat jij nu hebt gedaan is wachten met terugvragen. Je vraagt nu in het laatste kwartaal de juiste hoeveelheid btw terug, namelijk ook 25% (of je vult gewoon alle btw in van alle bonnen én tegelijkertijd de juiste correctie, allemaal in kwartaal 4). Uiteindelijk komt het allemaal op hetzelfde neer. Sterker nog, de Belastingdienst zal jouw werkwijze helemaal niet erg vinden, omdat ze nu in kwartaal 1 t/m 3 geen onnodige btw hebben hoeven verrekenen of terugstorten.

Beide leveringen zijn in december, maar je hebt maar van één levering een factuur ontvangen in december. Dat betekent dat je de in december ontvangen factuur gewoon boekt in december voor zowel de inkomstenbelasting als omzetbelasting. Voor de andere levering maak je alleen een soort van reservering in de boekhouding voor de inkomstenbelasting in december. Je boekt het bedrag van de levering (exclusief BTW) in december als kosten en zet die op de balans als "te factureren kosten" o.i.d. Op deze manier heb je beide leveringen in de kosten laten vallen voor de inkomstenbelasting, en slechts één in de omzetbelasting. Op het moment dat je de factuur in januari ontvangt voor de tweede levering, boek je die in januari. Je boekt die dan niet als kosten (dat had je immers al in december gedaan), maar je boekt deze weg tegen de post "te factureren kosten". Deze factuur valt voor de omzetbelasting in januari. De datum van betaling van beide facturen is irrelevant, er vanuit gaande dat je het factuurstelsel volgt.

Je kunt inderdaad geen twee eenmanszaken hebben. De eenmanszaak ben je namelijk zelf. En er is er maar van jou. In de omzetbelasting kun je, als dat nodig of gewenst is, echter wel meerdere subnummers (eindigend op B02, B03, etc) aanvragen voor verschillende activiteiten die al dan niet onder verschillende btw-tarieven vallen. Als je overigens minder dan 20.000 euro omzet per jaar hebt kun je gebruik blijven maken van de belastingvrijstelling (nieuwe kleineondernemersregeling), ook al is de activiteit normaal gesproken btw-belast.

De uren die je naast je loondienst werkte worden bij werkloosheid volgens mij gezien als vrijgestelde uren. Aangezien je zelf zegt dat je daar eigenlijk geen tijd aan kwijt bent, heb je ook geen vrijgestelde uren. Dat betekent overigens ook dat je daarvoor geen ondernemersaftrek hebt mogen toepassen in de inkomstenbelasting. Als je vervolgens meer uren gaat maken als ondernemer wordt de uitkering op basis van je fictieve uurloon gekort (dus niet op basis van daadwerkelijke winst). Als je dus 0 uren zelfstandig werkte en daarna nog steeds 0 uren als zelfstandige blijft werken, maar de winst gaat desondanks omhoog, dan wordt je in de huidige systematiek dus niet gekort op je uitkering.

Je maakt nu precies mijn punt.

Wacht even... Er is nu afscheid genomen van de werknemer, terwijl aan het eind van het verhaal blijkt dat de fout volledig de schuld van het CJIB was?

Dit is een fiscale / boekhoudkundige vraag. Zonder WOZ-waarde ga je uit van de waarde in het economisch verkeer.

Je logica en berekening lijken me aardig te kloppen. Ook met de bewijsvoering lijkt me niets mis. Je moet inderdaad je zakelijke kilometers bijhouden (met name beginstand, eindstand, bestemming en doel van de rit). Alle overige ritten zijn dan per definitie privé. Enige waar ik even naar zou kijken is je zakelijke kilometers. Voor de omzetbelasting (btw) worden zogenaamde woonwerkkilometers namelijk als privékilometers geteld. Als je veel woonwerkkilometers maakt, kan dat de verhouding aardig scheef trekken. Voor de inkomstenbelasting (19 ct/km) tellen deze kilometers echter wél als zakelijk, verwarrend genoeg.

Na een jaar intensief boodschappen doen bij Albert Heijn ben ik door de bedrijfsleider benaderd of ik pindakaas wil kopen. Over 5 jaar gaat hij met pensioen. Nu heb ik geen eigen geld en vraagt de bedrijfsleider om een voorstel te doen hoe ik die pindakaas wil betalen. Suggesties? Je hebt geen eigen geld. Daar houdt het verhaal mijns inziens al meteen op. Tenzij je meteen een even grote lening neem. Maar wil je dat? Je neemt dat een lening die je (zeker) moet terug betalen, en je krijgt daarvoor aandelen die je (heel misschien) ooit weer kunt verkopen. En waarom moet JIJ een voorstel doen? Het is toch één van de eigenaren die wil stoppen? Het lijkt me dat HIJ een voorstel moet doen. Bovendien zul je het hele bedrijf moeten doorlichten om te weten wat het waard is en of, en zo ja, welke lijken er in de kast hangen. In dit stadium zou je - lijkt me - geen enkel zinnig voorstel kunnen doen.

Als ze facturen vragen, kun je uiteraard facturen leveren. Ze vrragen echter niet om de persoonsgegevens van je klanten. Die kun je immers anonimiseren. Het lijkt me dat het Binckbank niet gaat om aan WIE je levert, maar voornamelijk WAT je levert. Je zou bijvoorbeeld het hele klantvak zwart kunnen maken, maar je zou ook kunnen kiezen om alleen een voorletter en een land- of plaatsnaam te laten zien (dan kunnen ze in ieder geval zien WAAR je klanten vandaan komen, zonder dat je privégegevens deelt).

Of het aannemelijk maken moeilijk is of niet, is niet relevant voor het feit dat je stelling dat je kosten voor de inkomstenbelasting moet bewijzen niet correct was. Dat jij persoonlijk die hogere bewijslast wel voor je klanten hanteert en mensen daarmee mogelijk een mogelijke aftrekpost ontzegt, is uiteraard een eigen keuze. Het voorkomt in ieder geval discussies over twijfelgevallen. Je zal de fiscus in ieder geval niet horen klagen.

Voor zover ik weet zijn de eisen voor de inkomstenbelasting en omzetbelasting niet hetzelfde. Voor de omzetbelasting heb je een factuur nodig die aan de factuureisen voldoet om de BTW te kunnen terugvragen. Voor de inkomstenbelasting geldt een veel lagere bewijslast en hoef je kosten alleen maar aannemelijk te kunnen maken. Als je dus kosten alleen via een afschrifje aannemelijk kunt maken, dan is de BTW niet terug te vragen, maar mag je het hele bedrag wel als kosten aftrekken van je winst (inclusief de BTW).

Volgens mij mag het op zich gewoon, en wel om de reden je er de Belastingdienst er ook niet tekort mee doet. Je vraagt immers minder btw terug dan waar je recht op hebt. Daar hebben ze geen probleem mee. Maar je schiet er júist door de KOR geen zak mee op. Stel voor dat je 10.000 euro omzet hebt en 5.000 euro kosten. Om de KOR te maximaliseren kies je ervoor om de btw over 1.400 euro van je kosten niet via de omzetbelasting terug te vragen. Wat levert je dat op? BTW BTW Omzet 10.000 2.100 Omzet 10.000 2.100 Kosten excl. btw 5.000 1.050 Kosten excl. btw 3.600 756 Kosten incl. btw 0 0 Kosten incl. btw 1.694 0 Winst 5.000 Winst 4.706 Winst uit KOR 1.050 1.050 Winst uit KOR 1.344 1.344 Fiscale IB-winst 6.050 0 Fiscale IB-winst 6.050 0 Het antwoord is dus: helemaal niets. Je hebt weliswaar je KOR "verhoogd", maar in de praktijk betekent dit in beide gevallen dat je niets hoeft af te dragen. Geen cashflowverschil dus (je mag in beide gevallen houden wat je hebt). Voor de winst maakt het ook niet uit. Je verlaagt weliswaar je winst door de btw over een deel van je inkopen als kosten op te voeren, maar het verhoogt je winst wegens de KOR met hetzelfde bedrag. Je betaalt dus ook voor de inkomstenbelasting over exact hetzelfde bedrag belasting.

Ehm... Ik neem aan dat er gewoon een rekening-courant-overeenkomst is tussen de BV en de DGA. Dit soort stortingen worden dan geboekt in de bv via grootboekrekening "R/C DGA", zeker bij dit soort kleine en naar ik aanneem tijdelijke bedragen. Het lijkt me dat er dus wel een schuld is aan de DGA. Op termijn moet die weer afgelost worden. Als de intentie is om dat snel te doen (binnen een jaar bijvoorbeeld) en de totale schuld is minder dan 17.500 euro, dan is de schuld rentevrij. Mocht je de schuld niet op korte termijn aflossen of als het bedrag hoger is, dan moet de bv een rente vergoeding betalen. Je kunt dit soort kleine bedragen uiteraard ook maandelijks gladtrekken bij de betaling van het salaris van de DGA (minimaal 45.000 per jaar of 20.000 per jaar, indien je daar goedkeuring voor hebt).

Er zijn een aantal mogelijkheden, maar het ligt een beetje aan het zakelijke karakter van je uitje en de locatie. 1. Als het bedrijfsuitje op de eigen werkplek is, dan heeft het een nihilwaardering. Tenzij je zelf de uitbater van Walibi bent, is dit niet van toepassing in jouw geval. 2. Als het bedrijfsuitje overwegend zakelijk (bijvoorbeeld dmv programma's voor teambuilding) is, dan is er een gerichte vrijstelling. Is het voor minder dan 90% zakelijk, dan moet je even opsplitsen. Het niet-zakelijke deel kun je dan alsnog in de vrije ruimte van de WKR laten vallen. Het kan alleen lastig zijn om aan te tonen dat een uitje naar Walibi voor het onderhouden en verbeteren van de kennis en vaardigheden is die nodig zijn voor het werk. 3. Als het bedrijfsuitje wordt georganiseerd en voor 50% of meer betaald door de personeelsvereniging dan is de werkgeversbijdrage (minder dan 50%) een onbelaste verstrekking. 4. Als het bedrijfsuitje niet onder één van de bovenstaande zaken valt, dan mag je het in de vrije ruimte van de WKR laten vallen. Als je kosten meer dan 1,2% (2019) van de totale loonsom is, dan moet je inderdaad 80% eindheffing betalen. Je betaalt overigens geen 80% over het hele bedrag, maar alleen over het gedeelte dat bóven de 1,2% uitkomt. En dat bedrag aan eindheffing mag je vervolgens weer van de winst aftrekken. Hoewel contra-intuitief kan het soms toch interessant zijn om de eindheffing voor je rekening te nemen. Het is simpelweg even de twee scenario's uitrekenen.

Als je starter bent, lijkt het me inderdaad niet nodig om een (afwijkende) beginbalans in te vullen, omdat je immers met alles op nul begint. Dat lijkt me dus goed. Vervolgens is het zo dat je aanloopkosten binnen vijf jaar gewoon nog mag aftrekken van je winst in het eerste jaar dat je begint. Als je dus kosten hebt in de loop van 2017 en je onderneming begint in 2018, dan mag je die factuur dus gewoon in 2018 aftrekken. In dit geval lijkt het me handig dat je factuur gewoon inboekt op bijvoorbeeld 1 januari 2018 inclusief het juiste btw bedrag. Op die manier vallen de kosten in het juiste jaar (2018) en komt ook de btw in de boekhouding (die heb je immers ook terug gekregen).

Dat is HEFF.PL.LOON (Heffingsplichtig loon). Dit is het bedrag waarover je de 'plicht' hebt loonheffingen te betalen. BRUTO is namelijk alleen het bedrag dat je voor je werk kreeg, en dat is nog exclusief een aantal extra zaken waarover je belasting ook moet betalen (bijvoorbeeld een auto van de zaak). LB/PR.VOLKSVZ. is "Loonbelasting en premie volksverzekeringen". Deze tezamen vormen de ingehouden loonheffingen. Als ik zo naar de bedragen kijk, dan kan het inderdaad zijn dat je werkgever de zogenaamde "Loonheffingskorting" niet heeft toegepast. Dat is een belastingkorting die je normaal krijgt. Om deze korting via je werkgever te krijgen moet je alleen wel vooraf een formulier invullen. Het kan zijn dat dit formulier niet goed is ingevuld, of dat de werkgever het simpelweg niet goed heeft toegepast. Op zich is dat niet erg, want bij je aangifte over 2019 krijg je dat bedrag alsnog vanzelf terug, zoals je nu merkt.

De 10%-regel is niet van toepassing op auto's. In de praktijk hanteert de fiscus de hoofdregel dat je eigenlijk alleen mag heretiketteren naar privé als je de auto volledig privé gaat gebruiken. Er is onlangs wel een gerechtelijke uitspraak geweest waarbij de rechter heeft bepaald dat je de auto naar privé mag halen als je structureel minder dan 500 km per jaar zakelijk rijdt. Je auto is meestal na 5 jaar niet afgeschreven. Ik geloof dat de gemiddelde waardedaling van auto's zo'n 12,5% over de eerste 7 jaar is. Je moet dus op een realistische manier afschrijven. In de praktijk betekent dit vaak dat je bijvoorbeeld 10 tot 15% van de aanschafwaarde per jaar afschrijft (lineair) tot aan de geschatte restwaarde op het moment dat je de auto denkt te verkopen of af te danken. Je kunt ook degressief afschrijven door bijvoorbeeld elk jaar 20% van de boekwaarde af te schrijven.

Ja en nee. Die 2,7% is een forfait voor de btw over het aankoopbedrag én onderhoud. Na vijf jaar is het inderdaad zo dat je geen btw-forfait meer hoeft te betalen over het aankoopbedrag, maar nog wél over het onderhoud. Daarom betaal je na vijf jaar nog slechts 1,5%. Als je de auto naar privé haalt ná vijf jaar dan betaal je over het overnamebedrag gewoon btw. Dat overnamebedrag moet gewoon een marktconform bedrag zijn. Als je de auto naar privé haalt voordat de termijn van vijf jaar is gehaald, dan moet je de btw-teruggave uit het eerste jaar herzien. In de eerste vijf jaar moet je elk jaar met 20% per jaar corrigeren als je de auto eerder verkoopt dan de herzieningsperiode is afgelopen.

Je berekening klopt in grote lijnen aardig en je ziet het ook helemaal niet verkeerd. Het privé of zakelijk rijden is financieel of belastingtechnisch vaak lood om oud ijzer. De bijtellingsregeling is er dan ook eigenlijk alleen voor het gemak van de Belastingdienst en niet zo zeer om iemand geld te besparen. Alternatief (ook administratief vrij makkelijk) is om de auto gewoon volledig privé te rijden, zodat er geen enkele factuur in je administratie terecht komt en vervolgens 19 cent per kilometer belastingvrij uit de zaak mag halen voor elke zakelijke kilometer die je er mee rijdt.

2.400 euro per werknemer is sowieso gebruikelijk (ongeacht waarvoor het gebruikt wordt), maar in het algemeen hoef je alleen te kijken of een vergoeding 'gebruikelijk'is (als het hoger is dan dat bedrag). Blijkbaar vindt de Belastingdienst 3.000 euro per kind niet 'ongebruikelijk'. Maar let wel op. Het is niet zo dat je die 3.000 euro per definitie belastingvrij mag uitkeren. Het is alleen zo dat je die vergoeding als eindheffingsloon mag aanwijzen. En dat eindheffingsloon is alleen belastingvrij tot 1,2% van de totale loonsom van het bedrijf. Daarboven betaalt het bedrijf een eindheffing van 80%. Omgekeerd uitgerekend is een toelage van 3.000 euro aan alleen jouw eigen twee kinderen dan volledig belastingvrij als het bedrijf een totale loonsom van een half miljoen euro heeft (6.000 / 500.000 = 1,2%) en je verder geen enkele andere zaken hebt die je als eindheffingsloon hebt aangewezen (zoals kerstpakketten o.i.d.).

Wel of geen btw betalen levert geen extra administratie op. Of je nu 100 euro kosten hebt of 121 euro, dat is voor de administratie even veel werk. Zoals Joost als zei, kun je de btw niet terugvragen, omdat je ook geen btw over je omzet afdraagt. Het gevolg is wel dat je die btw wél als kosten mag aftrekken van je winst.