Norbert Bakker

Hypothetisch antwoord, afkomstig van mijn studenten risk management (corporate en private bankers) Bij tijdelijke (grotendeels conjuncturele) problemen: afhankelijk van de kwaliteit van het management, de marktvooruitzichten en de cijfers optie 2. Aanvullende waarborgen aandeelhouders/management (privé) mogelijk, soms ook verplichte begeleiding extern management of herstructurering Bij structurele(re) problemen optie 1 als er geen betere alternatieven (wisseling management, herstructurering, gedeeltelijke verkoop etc) voorhanden zijn. Kortom: [*]verwacht geen coulance of langdurig geduld van vreemd vermogenverstrekkers. Die weten immers feilloos dat het meeste uitstel tot afstel leidt. Dat geldt niet alleen voor de rentelast maar ook voor de aflossing zelf. [*]Ieder (langdurig) uitstel komt met voorwaarden of een bepaalde prijs. M.i. niet meer dan billijk: het bedrijf kan zich kennelijk niet aan de gemaakte afspraken houden en krijgt daardoor een ongunster risicoprofiel. Tarifering en condities zijn primair risk based, dus blijft betalingsonmacht niet zonder gevolgen

Niet helemaal: volgens mijn profiel ben ik 38; ik kom zelf uit op 39 (27-05-1969)

L-O-L ;D.

Wat de notaris vermoedelijk bedoelt is dat het tegenwoordig bijna standaard is om - in geval van een dispuut - niet alleen de BV maar ook de bestuurders aansprakelijk te stellen, al wat het maar om een beetje "druk te zetten" De kans dat je aansprakelijk gesteld wordt - en dus inspanningen moet verrichten om die aansprakelijkheid te weerleggen - is dus toegenomen, ongeacht welke preventiemaatregel je ook neemt. Of zo'n bestuurdersaansprakelijkheidsclaim ook daadwerkelijk kans van slagen heeft hangt af van het handelen als bestuurder: als je de bedrijfsmatige risico's goed geïnventariseerd hebt en een redelijke - martkconforme - inspanning hebt gedaan om die risico's te beperken (regels, voorwaarden, toezicht, arbo) of over te dragen (voorwaarden en/of verzekering) dan heb je doorgaans niets te vrezen. Voor een gemiddeld MKB bedrijf valt bestuurdersaansprakelijkheid op grond van operationele risico's niet te verwachten.

Je tussenpersoon slaat de plank mis; het uitzendbureau zit beduidend dichter bij de waarheid. Jij bent de opdrachtgever / contractant. Als een werknemer of uitzendkracht tijdens een werk in jouw opdracht een fout maakt ben jij daar als opdrachtgever verantwoordelijk en dus aansprakelijk voor. Inderdaad een kwestie van een goede bedrijfsaansprakelijkheidsverzekering dus, inclusief dekking voor inleen- en oproepkrachten. Of jij ook verhaalsmogelijkheden op het uitzendbureau of de uitzendkracht zelf hebt betwijfel ik (INAL). Bij opzet of grove schuld heb je wel verhaalsmogelijkheden op de uitzendkracht (idem bij een eigen werknemer overigens) maar van een kale kip valt weinig te plukken.

Helaas is de vermelding van de bevestiging van de werking door Tüv voorbarig: Tüv heeft die verklaring al enige tijd geleden ingetrokken in een buitengewoon pittig persbericht Kennelijk heeft Tüv de verklaring van de werking voor 1 heel specifiek geval (olie ipv gas overigens) bevestigd en wordt nu door de fabrikant ten onrechte de suggestie gewekt dat de energiebesparing voor alle producten door Tüv erkend is. Tüv Thuringen maakt in haar persbericht zelfs melding van misbruik.

Nee, want dan wordt er geen aandelenkapitaal geplaatst. Andersom kan in principe wel: de BV kan het geplaatste kapitaal teruglenen aan de oprichter. De BV heeft dan een vordering van € 18.000 op de oprichter

LOL ;D. Ik lees dit bericht nu pas. Ik was toen inderdaad op vakantie. Ik ben bezig met een artikel voor het Sprout Expertpanel over budgetverzekeringen en stuntkortingen. Publicatie over 1 of 2 weken, ik zal het ook hier als column plaatsen. Ik ben zelf geen voorstander van budgetverzekeringen; dat is bekend. De vlieger "iets is beter dan niets" gaat m.i. niet op voor verzekeringen die maar in de helft van de gevallen uitkeren. Dat is schijnveiligheid. Dan kun je beter kiezen voor helemaal niet verzekeren (sterk af te raden maar dan weet je in ieder geval waar je aan toe bent!) of verzekeren voor een helft lager bedrag en/of langere wachttijd (of hogere uitkeringsdrempel). TAF, van Geijsel en Phizur vormen de buitencategorie van de AOV-markt. Persoonlijk vind ik er nog te veel haken, ogen en beperkingen aanzitten om ze in mijn eigen praktijk te adviseren, maar ik waardeer wel de innovativiteit en pro-activiteit waarmee met name TAF zijn product heeft ontwikkeld en aangescherpt: de gevestigede maatschappijen zijn daardoor toch onder druk gezet om nog efficienter te werken of een deel van hun marge in te leveren. Zolang die neerwaartse prijssspiraal geen nadelige invloed op de kwaliteit van product en dienstverlening heeft zijn ondernemers daarbij gebaat.

Verzekeringen zijn nuttig voor risico's die reeel zijn en waarvoor je (nog) niet over de middelen beschikt om eventuele schade zelf te dragen of voor restrisico's waar je nauwelijks mogelijkheden hebt om kansen en gevolgen nog verder te beperken Wat absoluut noodzakelijk, wat nuttig en wat onzinnig is verschilt dus per beroep en per persoon. Grosso modo komt het neer op het volgende lijstje: Bedrijfsmatig/de onderneming [*]bedrijfsaansprakelijkheid (zaak- en letselschade): must have [*]beroepsaansprakelijkheid (financiële schade): hangt af van beroep en voorwaarden [*]rechtsbijstand: handig voor detailhandel , anders - IMHO - beperkte meerwaarde [*]brand/bedrijfsschade: afhankelijk van de waarde van inventaris en goederen (doen vanaf € 5.000,-, kost je max € 50,-) [*]transport en overige verzekeringen (CAR, zakenreis etc) : indien van toepassing [*]loondoorbetaling bij ziekte: alleen bij personeel in dienst Persoonlijk/ondernemer: [*]arbeidongeschiktheid: m.i. must have voor iedereen zonder forse eigen reserve, maar de meningen zijn sterk verdeeld (50% van de ondernemers kiest voor verzekering bij aanvang, 25% kiest na circa 3 jaar alsnog voor verzekering, een kwart blijft onverzekerd) Meest dure verzekering, maar wel nagenoeg volledig fiscaal aftrekvaar. Goed en uitgebreid laten voorlichten over mogelijkheden en altijd vragen om vergelijking van gemiddelde premies over een langere termijn: premies bij aanvang zeggen namelijk vrij weinig [*]overlijdensrisico: must have bij (jonge) kinderen en/of indien je meestverdienende/kostwinner bent van een gezin. Minder relevant als je partner een heel hoog inkomen heeft. [*]pensioen: pas regelen als er geld voor over blijft. In overleg met accountant/boekhouder kan wel vanaf begin gebruik gemaakt worden van de FOR.

De Kamer van Koophandels van Gooi- Eem - en Flevoland en Zuid-west Nederland hebben al een paar jaar een eigen netwerkpakket voor starters: de starterspas. Ik ben hier zowel als businesspartner/leverancier (ten tijde van mijn éénnalaastse loondienstverband) als als afnemer (eigen bedrijf in de startfase) bij betrokken geweest. Het hele concept omhelst een eigen regionaal netwerk van starters en businesspartners, diverse netwerkbijeenkomsten, vouchers voor specifieke workshops en gratis kennismakingsgesprekke en kortingen etc etc bij businesspartners. De starters betalen een bescheiden contributie (circa € 100,- per jaar), de businesspartners betalen een vast bedrag (van m.i. € 5.000,- per jaar voor circa 100 starters) Dit concept sloeg aan, niet in de laatste plaats uiteraard omdat de KVK als facilitator het benodigde vertrouwen biedt. M.i. wordt al enige tijd overwogen de starterspas landelijk uit te rollen. De starterspas heeft een achilleshiel: Het is vooral afhankelijk van de kwaliteit van de gepresenteerde informatie van de businesspartners en de netwerkbereidheid van de deelnemers. Ik heb daar sterk wisselende ervaringen mee. De KVK waarborgt de kwaliteit niet goed genoeg en stelt te weinig regels voor al te agressief commercieel gedrag van business partners. M.i. vormt de starterspas een goede concurrent om van te leren en te verbeteren!

Dat is dus precies mijn punt (ik denk dat we wat dat betreft meer op één lijn zitten dan je denkt) in plaats van zich blind te staren op BV's en/of verzekeringen (symptoombestrijding dus) kunnen deze ondernemers zich beter richten op de mogelijkheden van vrijwaring, contractuele beperking aansprakelijkheid en/of het niet uitvoeren van bepaalde werkzaamheden: oorzaakbestrijding dus. Dat is uiteraard de essentie van de risicomanagement benadering. Zie ook deze risicomatrix Klopt als je praat over de risico's van meteorietinslagen of vulkaanuitbarstingen in Nederland. Maar de kans op aansprakelijkheidsclaims is aanmerkelijk hoger: gemiddeld (geen rekening houdend met branche verschillen) ligt die kans in de zelfde orde van grootte als de kans op brand.

Dat onderwerp is een aparte column waard.Ik heb een iets andere mening daarover (de angst is m.i. niet overtrokken: de meeste ondernemers hebben eenvoudigweg geen notie van waar hun risico's liggen en wat de kansen en gevolgen van aansprakelijkheid eigenlijk zijn) Maar zowel je verschuilen achter een BV als een verzekering zijn (financiële) lapmiddelen die je hopelijk beschermen als het misgegaan is. Symptoombestrijding dus, en meestal niet 100% zaligmakend: in beide gevallen houd je er een behoorlijke kater aan over (failliette BV op je naam, slechte schadestatistiek, imagoschade etc) Wat ik mis bij - vooral startende - ondernemers is wat extra moeite om dit soort problemen te voorkomen of te beperken.

Toch werkt het, zeker in mijn branche. Het is de extra kosten (geen startersaftrek, advieskosten, kosten notaris, extra kosten accountant etc) de afgelopen 2 jaar meer dan waard geweest: als VOF zouden wij bij sommige relaties niet of minder makkelijk aan tafel gekomen zijn. Vreemd, maar waar. Want uit oogpunt van risicobeperking (wat valt er voor claimanten te halen als het onverhoopt mis gaat) kan je beter zaken doen met een een startende eenmanszaak of VOF dan een vers opgerichte BV.

Ook kleine beginnende dienstverleners kunnen (zeer) grote ondernemersrisico's lopen die niet of nauwelijks door voorwaarden beperkt noch verzekerd kunnen worden. Dat hangt immers niet (alleen) af van omvang of productie, maar van de kans op en omvang van bedrijfs- en beroepsaansprakelijkheidsclaims. Denk o.a. aan vastgoedadviseurs, octrooigemachtigden en zelfstandig verpleegkundigen (over de extreme risico's van die laatste beroepsgroep schreef ik al eens een eerdere column). Voor deze doelgroepen is een BV soms de enige manier om het privé-vermogen nog enigzins veilig te stellen. Het blijft een paardenmiddel, en zeker voor starters zonder al te veel omzet ook nogal een dure, maar iets is beter dan niets.

Nee, personenwagens zijn uitgesloten van investeringsaftrek, met uitzondering van taxi, verhuur met bestuurder en leswagen autorijscholen.

??? verklaar je nader? M.i. start het overgrote deel (minstens 75%) juist niet vanuit een uitkeringsinstantie? M.i. niet direct het deel van de startersmarkt waar je je - zeker als starter - op zou moeten richten. Over het algemeen zijn deze starters voor adiseurs en leveranciers toch complexer en arbeidsintensiever dan de gemiddelde starter die niet vanuit een uitkeringsinstantie begint. IMHO iets om pas voorzichtig mee te beginnen als je concept zich al bewezen heeft

SIDN info: Beumer Advocatenkantoor Hofstraat 24 7622LL BORNE Netherlands J.A. Beumer +31 (0)742674010 info@budgetadvocaat.nl

Mijn eerste indruk van deze first post is wel duidelijk: SPAM SPAM SPAM bacon and SPAM Ook een verrassende overeenkomst tussen je profielnaam en de domeinnaamhouder.

Beste Ruben, binnenkort kom ik langs voor je jaarlijkse functioneringsgesprek. Gaan we eens kijken of er voor jou nog iets van prijscompensatie inzit ;D

Graag gedaan. Jij ook bedankt: je frisse kijk is voor mij toch ook weer leerzaam geweest. Toch een paar puntjes die ik eens met de fiscalist ga bespreken.

??? ??? Sorry, maar ik laat los. .. De gebruikelijk loonregeling is bedoeld om het bruto salaris niet te laag vast te kunnen stellen omdat VPB+Dividendbelasting immers gunstiger is dan loonbelasting . Met een hoger bruto salaris heeft de fiscus m.i. geen enkele moeite. En een te hoog bruto salaris (ten opzichte van je omzet/bruto winst) heeft geen enkel nut: betaal je alleen maar veel loonbelasting De fiscale bijtelling van de auto wordt door de DGA gebruikt om het bruto salaris te mogen verlagen: de bijtelling telt immers mee bij de gebruikelijk loonregeling. Uitgaande van het minimum voor de DGA van € 40.000,- in 2008: Wie een bijtelling heeft van € 10.000,- mag zichzelf een bruto salaris toe kennen van "slechts" € 30.000,-(en het meerdere dus fiscaal gunstiger uit laten dividenden naar privé ).

@Denarius: reuswaardige reactie! Case Closed ;)

Ik ben geen fisalist, maar een eigen bijdrage voor privé-gebruik in mindering brengen op je bruto salaris terwijl je tegelijkertijd een verklaring van geen privé gebruik aanvraagt levert vroeg of laat problemen op. M.i. Niet zozeer met die eigen bijdrage, maar met de bijtelling: de fiscus kan zich - mede door die eigen bijdrage - immers op het standpunt stellen dat de auto kennelijk wel privé gebruikt wordt en er dus bijtelling wordt ontlopen. Gevolg: alsnog bijtelling met een hoge boete. Voor die paar tientjes voordeel zou ik dat nooit doen Los daarvan: waar zit dat voordeel precies? Je verlaagt als DGA je eigen salaris. Maar wat het nut is van een eigen bijdrage voor privé gebruik als je deze NIET kunt verrekenen met de bijtelling? Per saldo heb je dan privé geen enkel voordeel, alleen maar een verlaagd salaris.

Ik zie het probleem niet: ook als je al met een lease-auto privé gebruikt kun je nog wel 500 privé-kilometers maken in een andere privé-auto. De meeste ondernemers proberen met alle moeite onder de grens van 500 km privé uit te komen. Er bovenuit komen daarentegen kost m.i. geen enkele moeite. 2 ritjes heen en weer naar de schoonfamilie in Hengelo does the trick ;)

Waarom niet? Er is bij mijn weten geen limiet aan het aantal privé-wagens dat je mag hebben. Dan mag je eigen bijdrage voor privégebruik dus niet opvoeren. IMHO niet