prinsrachid

Laten we even uitgaan van 1 klant die 30 euro (inclusief btw) vooruit betaalt. Voor de omzetbelasting is het simpel. Je factureert op 1 oktober de omzet met btw en draagt vervolgens de volledige btw meteen af. In oktober (of het 4e kwartaal) draag je dus 5,20 euro af. Voor de inkomstenbelasting boek je het volledige vooruit betaalde bedrag (exclusief btw) van 24,80 op "vooruit betaalde abonnementen" op de balans. Dat is op dat moment dus nog geen opbrengst. Vervolgens laat je elke maand 2,07 euro in de winst vallen (beginnend in de maand oktober). Daarmee valt dus 6,20 euro dit jaar in de winst. En de overige 18,60 euro valt in de winst van het volgende jaar, uitgesmeerd over de maanden januari tot en met september.

Ik vraag me alleen af in hoeverre dit allemaal van toepassing is op jouw specifieke situatie. Hanteer je het gebruikelijk loon? Doe je levensloopuitkeringen? Kom je door het sparen onder het gebruikelijk loon uit? Maar goed, hoe dan ook geloof ik dat we je aardig ter wille zijn geweest met het verschaffen van informatie, dus het zou op zich mogelijk moeten zijn om te bepalen hoe je uitkeringen moet behandelen, als je weet hoe je de initiële stortingen hebt verwerkt.

Volgens mij kan dit helemaal niet kloppen. Er moeten wel degelijke kosten en/of baten zijn. Als er geld is uitgeleend van de stamrecht-bv aan de eenmanszaak, dan moet daar een (zakelijke) leningovereenkomst aan ten grondslag liggen. Dat betekent dus dat je als 'eigenaar' van de eenmanszak sowieso - al is het maar via de R/C met de bv - hebt afgesproken om ten minste rentebetalingen te doen aan de stamrecht-bv. Verder moet die leningovereenkomst eigenlijk ook nog voorzien zijn van voldoende zekerheden, een aflossingsschema, afgesproken rentepercentage, etc. Bovendien heb je als privépersoon een stamrechtovereenkomst met de jezelf als eigenaar van de stamrecht-bv gesloten, waarin je ook een bepaalde mate van oprenting hebt vastgelegd. De bv zal de oorspronkelijke gouden handdruk dus moeten oprenten, ongeacht of de bv dit rendement haalt uit het uitlenen van dat geld aan de eenmanszaak! Die rente is een baat voor de bv en een kost voor de eenmanszaak. En de oprenting is een kost voor de bv ten bate van de stamrechtvoorziening. Het is onmogelijk dat je dus géén uitgaven en inkomsten hebt! Tot slot is deze bv waarschijnlijk opgericht met 18.000 euro startkapitaal. Als die ook weg is, dan is dat waarschijnlijk via de R/C DGA verdwenen (of ook via een R/C met de eenmanszaak?). Hier heb je trouwens nog een ander probleempje, denk ik, als de R/C boven de 17.500 euro uit is gekomen. In dat geval had je ook verplicht (een zakelijke) rente moeten rekenen over deze R/C-verhouding! Dit klopt volgens mij ook niet. In 2014 kon je de stamrecht afkopen tegen 80% van het opgerente tegoed (zonder revisierente). Volgens mij kan datzelfde nu nog steeds, alleen moet je dan wel gewoon 100% van het opgerente tegoed opgeven (maar nog steeds zonder revisierente dacht ik, als het gehele tegoed maar in één keer wordt uitgekeerd). Het telt dan uiteraard alleen wel mee in je belastbare box 1 inkomen! Je zou hier nog eventueel mee weg kunnen komen door de gehele schuld/vordering-carrousel terug te draaien. Ieders schuld is nu andermans vordering (die je ook weer steeds zelf bent). Eigenlijk moet je een privéstorting in de eenmanszaak boeken. Met die privéstorting los je de achterstallige schuld af van de leningovereenkomst met de bv. Met de afgeloste lening keert de stamrecht (liefst met goedkeuring van de belastinginspecteur - heb ik toen wel gedaan) uit aan de stemrechteigenaar (en dat ben jezelf) en zo is je initiële storting weer terug bij jezelf. Je zou geluk kunnen hebben dat de Hoge Raad lijkt te vinden dat een kasrondje tegenwoordig ook een papierrondje mag zijn, als je alles maar goed bijhoudt (en fiscaal aangeeft). Verder moet je nog wel afrekenen over de winst van dat jaar (Vpb) en overtollige winstreserves uitkeren als dividend (valt onder de dividendbelasting en box 2). En aangezien het startkapitaal van 18.000 euro er waarschijnlijk ook niet meer is en al door privé is opgenomen, zou het mogelijk moeten zijn om de bv vervolgens te turboliquideren (de aandelen zijn immers ook van privé). Dit alles is trouwens een aardig delicaat proces en moet goed stap voor stap worden gedaan. Die stamrechtuitkering telt mee in je box 1-inkomen. Dat lijkt misschien onoverkomelijk, maar als je tegelijkertijd behoorlijk beroerd hebt gedraaid met je eenmanszaak, dan kun je het 'geluk' hebben dat je een negatief inkomen uit ondernemen hebt. Het saldo van de opgerente stamrecht uitkering en het verlies van de eenmanszaak (minus eventuele aftrekposten als hypotheekrente) kan zodanig uitkomen dat er uiteindelijk toch geen inkomensbelasting verschuldigd is. Maar dat is zonder verdere informatie ook niet te zeggen. Gelukkig heb je een accountant. ::) Als je het trouwens op een faillissement laat aankomen zónder dat je de bv hebt geliquideerd, kun je volgens mij nog voor een ander probleem komen te staan, namelijk die van bestuurdersaansprakelijkheid. Je hebt namelijk als bestuurder toegestaan dat er onverantwoorde leningen zijn verstrekt aan de eenmanszaak (te hoog bedrag, te weinig zekerheden, etc). En als dat geld vervolgens ook niet in de eenmanszaak zit, dan is erg impliciet te veel 'onttrokken' aan de eenmanszaak (of te weinig 'aangevuld'). Ik denk niet dat een curator zit te wachten om het liquideren van een lege stamrecht-bv en vraag me af of je dan zonder al te veel problemen en relatief snel toch tot de WSNP wordt toegelaten. Mijn ervaring is dat je algemene instelling ten aanzien van werk (al dan niet in loondienst) van grotere invloed is op het vinden van nieuw werk dan je leeftijd. Als je instelling van meet af aan is "ik ben al 50, dus het wordt nix meer", dan is dat eigenlijk self-defeating behavior. Je moet goddorie nog bijna 20 jaar, zeg! Mensen in mijn omgeving met een positievere instelling ten aanzien van nieuwe arbeid - en die zich daarbij niet de luxe permitteren om daar op voorhand kieskeurig over te zijn - zijn ook degenen die erg snel weer aan de slag zijn. Ook mensen van boven de 60.

Allereerst moet je vaststellen of je überhaupt wel met MOSS te maken hebt. Als je electronische diensten levert, dan kan dat verplicht zijn. Maar als je gewoon producten levert niet. Als je fysieke producten verkoopt aan niet-ondernemers in de EU én je blijft onder bepaalde drempelbedragen, dan reken je gewoon de Nederlandse btw voor die klanten (en heb je dus niets met MOSS te maken). Die vul je dan ook in onder 'binnenlandse' leveringen en die tellen dat ook meer voor het al dan niet toepassen van de KOR. Als je fysieke producten (edit: of (digitale) diensten [Met dank aan Maxn]) verkoopt aan ondernemers in de EU én je controleert hun btw-identificatienummer, dan verleg je de btw waarvan je de omzet vervolgens invult bij intracommunautaire prestaties in de gewone btw-aangifte (en heb je dus wederom niets met MOSS te maken). Je moet dan wel elke verkoop nog apart doorgeven via een Opgaaf Intracommunautaire Prestaties (ICP). Als je trouwens fysieke producten verkoopt aan klanten buiten de EU, dan reken je 0% btw (of eigenlijk de buitenlandse btw, maar dat is eigenlijk nog nergens echt goed van de grond gekomen) en vul je dit ook in op je gewone btw-aangifte bij export in. Diensten en electronische diensten naar buiten de EU vul je zelfs helemaal nergens in. Pas boven de boven genoemde drempelbedragen óf bij digitale diensten heb je te maken met MOSS. En deze afdrachten doe je per land en mag je niet verrekenen met de btw van je reguliere btw-aangifte (en tellen dus ook niet mee voor het berekenen van je eventuele KOR). En dat MOSS stelt op zich niet zo heel veel voor (de Belastingdienst kan het niet leuker maken, wel makkelijker), behalve dan dat het een hoop gedoe is met bijhouden en opgeven.

Hier is vorig jaar een uitspraak over geweest. Wat daar uit naar voren lijkt te zijn gekomen, is dat sowieso de (wettelijke) balans- en uitkeringstest moet worden gedaan, maar ook dat die uitkeringstest niet zo erg veel hoeft voor te stellen. Je moet eerst vaststellen of het eigen vermogen meer is dan de wettelijke of statutaire reserves en vervolgens of de bv na het uitkeren van dividend kan doorgaan met het betalen van haar rekeningen.

Zoals ik het heb begrepen, ligt dit iets genuanceerder. Volgens mij moet je de wet zo interpreteren dat een zelfstandig ondernemer bij eigen aangifte van faillissement er niet standaard vanuit mag gaan dat hij toegelaten wordt tot de schuldsanering, als die aangifte tot doel had om daar naartoe te werken. Een ondernemer moet dus in beginsel uitgaan van de situatie dat een faillissement uiteindelijk zal leiden tot een opheffing van dat faillissement bij gebrek aan baten (waarbij de schulden dus in feite blijven bestaan). De curator moet nu geloof ik speciaal een verklaring afleggen om de weg naar de WSNP alsnog mogelijk te maken. Ik het geval van de vragensteller is er echter nog iets extra's aan de hand. Hij lijkt ook nog aandeelhouder/bestuurder van een besloten vennootschap te zijn. In dat geval lijkt me een schuldsanering pas aan de orde zodra die bv is geliquideerd. Echter, als daar nu nog geld in zit, dan lijkt me het handiger dat hij deze nu zélf liquideert (of anders liquide middelen ter beschikking stelt via een lening bijvoorbeeld) dan dat hij een persoonlijk faillissement aanvraagt en dan van de curator verwacht dat die de boel voor hem gaat liquideren. Verder vraag ik me af wat de specifieke situatie van de vragensteller nu eigenlijk is, of dat we hier alleen maar hypothetische what-if hersenspinsels van TS aan het behandelen zijn.

Om wat voor bedragen gaat het hier? Welk bedrag zou nodig zijn om een faillissement te voorkomen? En wat voor bedrag is er aanwezig in de stamrecht-BV? Wat is trouwens een 'non-actieve' beheer BV? Betekent dit dat al het geld er nog gewoon in zit en op een spaarrekening staat? Als je nog een oude stamrecht-BV hebt, dan zou er in ieder geval ook nog iets van 18.000 euro aandelenkapitaal in moeten zitten. En daar bovenop het (opgerente) stamrechtkapitaal. Binnen redelijke (en zakelijke) grenzen kun je geld vanuit die bv uitlenen aan de eenmanszaak. Maar voor een echt zinnig antwoord is de gegeven informatie te summier.

Nee, dat lijkt me niet. Als ik je verhaal goed begrijp, dan was de auto alleen voor de inkomstenbelasting zakelijk, maar voor de omzetbelasting niet. Je hebt immers de btw niet teruggevraagd. Nu je de eenmanszaak gaat staken, gaat de auto voor de inkomstenbelasting over van zakelijk naar privé. Maar voor de omzetbelasting was die altijd al privé, dus op het punt van de btw gebeurt er feitelijk überhaupt niets door de staking.

Klopt. Ik denk eigenlijk dat het meer een discussie tussen rekkelijken en preciezen is. De fiscale mening is wat meer legalistisch (preciezen). De juridische mening is wat meer praktisch (rekkelijk). Persoonlijk ga ik er inmiddels vanuit dat je zonder al te veel problemen één van de twee opties mocht kiezen, maar daar dan wel bestendig invulling aan moet geven. Als je naar de wet kijkt, dan is het vanuit fiscaal oogpunt zo dat DGA's eigenlijk het gebruikelijk loon eerst met zo'n 13,5% hadden moeten verhogen om vervolgens niet eronder te duiken na aftrek van die 12% spaarinleg. Een logisch gevolg daarvan zou echter ook zijn dat je bij uitkering consequent mag (of moet) zijn. Je hoeft dan je loon voor de loonheffing alleen nog maar aan te vullen tot het gebruikelijk loon. De meer juridische benadering is dat je het bruto loon gewoon gelijk moet houden. Het loon is immers iets dat tussen werknemer en werkgever is afgesproken (ook al is dat misschien bij DGA's dezelfde persoon), en het komt wat vreemd over als je je bruto loon laat jojoën al naar gelang de regeling waar je op dat moment gebruik van maakt. Dat komt wat onzakelijk over. Na wat vragen vanuit de Tweede Kamer (exact over deze situatie) is er toen een soort 'goedkeuring' gekomen om niet al te moeilijk te doen over gevallen waarbij het gebruikelijk loon op zich gewoon goed was vóór toepassing van de spaarloonaftrek, als er tegelijkertijd niet overmatig werd ingelegd. Ik kreeg ook de indruk dat ze het hierbij hebben gelaten, omdat ze gewoon geen zin om de wet op dit punt nog aan te passen. Maar het gevolg hiervan is uiteraard dat je dan weer niet mag gaan vogelen met het loon voor toepassing van het spaarloon. Ik heb overigens ook al her en der rechtzaken gezien, waarin de rechter hierin mee ging. Toevallig heb ik vorige maand een belastingcontrole over 2013 gehad. In de aangifte van 2013 had ik een hoger dan gebruikelijk loon, juist vanwege het gebruik van de 80%-regeling. Vorige week is de aangifte definitief goedgekeurd. De drie jaren daarvoor - waarin ik deelnam in de spaarloonregeling - had ik altijd een lager dan gebruikelijk loon, vanwege de spaarlooninleg. Deze aangiftes waren allemaal al in 2012 en 2013 definitief goedgekeurd. Uit nieuwsgierigheid heb ik tot slot nog gekeken of middeling van het inkomen in box 1 zin had. Uiteindelijk bleek het verschil nog geen tientje te zijn - in het voordeel van de fiscus overigens. Het lijkt me dat ze het dus inmiddels - plat gezegd - een beetje worst zal wezen. Ze zijn waarschijnlijk allang blij dat die hele spaarloonregeling op z'n eind loopt.

Ergens in 2006 heeft de staatssecretaris aangegeven dat je op zich onder voorwaarden ónder het gebruikelijk loon mocht uitkomen. Zo had ik het in ieder geval ook altijd begrepen. Dit werd alleen goedgekeurd zo lang (1) de regeling maar wel in vergelijkbare mate open stond voor andere - vergelijkbare - werknemers, (2) je niet meer spaarde dan het maximum van 12%, en (3) wel aan het gebruikelijk loon voldeed vóór toepassing van het spaarloon. De bovenstaande benadering heeft echter ook een keerzijde. Als je namelijk uitgaat van de goedkeuring dat je loon voor loonheffingen tijdelijk 88% was, dan is het uiteraard ook zo dat je niet je gebruikelijk loon kunt verlagen zodra je overgaat tot uitkeringen om tot dat bedrag te komen! Dan komt het er dus gewoon bovenop. Ook is het natuurlijk niet erg 'zakelijk' om het loon zomaar te verlagen (zowel tijdens inleg als uitkering niet, in mijn ogen) Kort gezegd verandert het gebruikelijk loon dus in de meeste gevallen niet door wel of geen gebruik te maken van de levensloopregeling. Het verandert hooguit iets aan het bedrag waarover je loonheffingen moet afdragen. In de jaren dat je spaart/de voor de levensloop betaal je over een lager inkomen loonbelasting. Op het moment dat je het tegoed opneemt, wordt je inkomen voor de loonbelasting hoger. Als je 12% per jaar spaart en je een gebruikelijk loon hebt van 44.000 euro per jaar (maar mogelijk lager in voorgaande jaren), dan betaal je over 38.720 euro loonbelasting. De overige 5.280 euro moet vervolgens worden gespaard op een geblokkeerde spaarrekening. Als je echter zo'n zelfde bedrag opneemt, dan betaal je in dat jaar dus loonbelasting over 49.280 euro. Het enige dat je doet is het verschuiven van de belastingheffing naar de toekomst. Als je trouwens zowel bij sparen als opnemen ongeveer tussen de 20.000 en 60.000 euro verdient (zoals in bovenstaand voorbeeld), heeft het ook geen effect over de totale belastingen. Die blijft nagenoeg gelijk. Je hebt alleen een tijdelijk belastingvoordeel (je betaalt tijdelijk minder belasting), gecombineerd met een tijdelijk liquiditeitsnadeel (je kan niet over het spaarbedrag beschikken). Overigens is er inmiddels mogelijk zelfs sprake van ook een belastingnadeel als je nu spaarloon (bovenop je gebruikelijk loon) uit laat keren. Ten tijde van de opbouw bespaarde je waarschijnlijk 42% op de inleg. Door de inmiddels ingevoerde afbouw van de algemene - en arbeidsheffingskortingen, betaal je waarschijnlijk eerder 49% (plus tot een bepaald maximum nog extra premie Zvw!). Als je in 2013 geen gebruik had gemaakt van de 80%-regeling, dan was er in 2015 nog (eenmalig?) een herhaling.

Je kunt pas met een tarief komen, als je freelancer bent. Dan ben je niet. Je bent werknemer. Een werkgever kan niet van een werknemer eisen dat ze met een freelance-tarief komt. Dat slaat nergens op. Ah kijk! Dan heb je toch al iets in handen. Als het bedrijf je ontslag zou willen aanvragen wegens bedrijfseconomische redenen, dan moet de werkgever dat gemotiveerd verzoeken bij het UWV. Dat betekent dus dat ze met de billen bloot moeten om die redenen aannemelijk te maken. Zodra het UWV dat heeft ontvangen, stuurt het UWV onmiddellijk een kopie van dat gehele verzoek door naar jou. Alle bovenstaande punten kun je dan gebruiken om de bedrijfseconomische redenen te weerleggen en een ontslagvergunning te voorkomen.

Ja, dat lijkt me wel erg handig. Als ik het goed begrijp, dan betaalt de holding je nu 60.000 euro bruto salaris per jaar uit, terwijl maar 10.000 euro aan management fee wordt doorbelast aan de werkmaatschappij. Dat betekent dus dat de holding 50.000 euro (te veel) verlies draait en de werkmaatschappij 50.000 euro (te veel) winst maakt. Als het echt zo is dat de DGA van de holding het management verzorgt voor de werkmaatschappij, moet je voldoende management fee in rekening brengen. Dat zou in mijn ogen geen 833,33 euro per maand moeten zijn, maar eerder 5.000 tot 6.500 euro per maand. Dit spreek je overigens af in de managementovereenkomst tussen holding en werkmaatschappij. Je gaf aan dat er sprake is van een fiscale eenheid. Maar een fiscale eenheid voor welke belasting? De vennootschapsbelasting, de omzetbelasting, of beide? Als je een fiscale eenheid voor de omzetbelasting hebt, dan mag je helemaal geen btw berekenen over de tussen holding en werkmaatschappij verstuurde facturen, omdat je in de ogen van de belastingdienst voor de btw dan één ondernemer bent.

Hoewel dit maar zijdelings een ondernemersvraag is, zal ik toch proberen om hier en daar antwoorden geven op de zaken die relevant kunnen zijn voor andere ondernemers met werknemers - en de beweegredenen voor werknemers en werkgevers om iets wel of niet te doen. Allereerst de hoofdvraag. Kan een werkgever zomaar je contract beëindigen? Nee, behalve dan met toestemming van jezelf of van het UWV (edit: of sinds 1 juli 2015 de kantonrechter [met dank aan RT]). En kan die werkgever je vervolgens zomaar weer inhuren als freelancer? Nee, behalve dan met toestemming van wederom jezelf en de Belastingdienst (verkapt dienstverband). Een werknemer heeft maar heel zijdelings iets te maken met de prestaties van het bedrijf. Het enige dat in feite relevant is tussen werkgever en werknemer is het arbeidscontract. En daar heb je vervolgens twee smaakjes in: wordt dat contract wel of niet gerespecteerd? Als werknemer kun je je redelijk star opstellen op dit punt. Er ligt namelijk een getekend contract en je mag er dan ook vanuit gaan dat de werkgever daar uitvoering aan geeft. Ongeacht de hoeveelheid impliciete of expliciete druk die daarbij wordt uitgeoefend, hoef je eigenlijk op geen enkel verzoek tot aanpassing in te gaan. Waar zou je anders die handtekening voor hebben gezet? Vanuit jouw positie geredeneerd zou ik ook eigenlijk geen enkele reden zien om met aanpassingen in te stemmen. Wat is jouw belang om ten nadele van jezelf het contract te ontbinden? De werkgever zou kunnen aanvoeren dat anders het bedrijf failliet gaat. Maar in dat geval is je contract ook ontbonden (en krijg je nog een maand doorbetaald door het UWV). Dus het vooraf zélf opzeggen van je arbeidscontract is onzekerder dan het uiterste alternatief. Vervolgens zou de werkgever nog kunnen dreigen met ontslag. Hiervoor hebben ze dan alleen wel een ontslagvergunning voor nodig van het UWV of de kantonrechter. En die krijg je niet meer zo makkelijk. Als je altijd goed hebt gefunctioneerd, dan kan dat ontslag dus niet op grond van disfunctioneren. Maar zo te zien heeft het bedrijf verder de cijfers al iets kunnen verbeteren (steeds minder verlies in de toekomst), waardoor een ontslag op grond van bedrijfseconomische redenen óók lastig wordt (tenzij ze jouw freelancing al in de voorspelling hadden meegenomen). Maar zelfs áls ze wel een akkoord krijgen van het UWV, dan ben je daarna nog steeds niet slechter af. Je hebt dan alsnog een ontbonden contract (met een opzegtermijn, transitievergoeding en ww). Maar goed, je kunt je werkgever willen 'helpen' en akkoord gaan met ontslag. Wat dan? Je gaf terecht al aan dat het vreemd is dat de werkgever denkt dat freelancen goedkoper voor hem zal zijn. Dat is het namelijk niet (althans, dat zou niet moeten). Als je nu 50.000 euro bruto verdient (191,57 euro per werkdag), is de werkgever daar bovenop nog eens 10.000 euro aan premies kwijt. Als je gaat freelancen, zul je nog steeds diezelfde 60.000 euro moeten vragen. En die moet je dan ook nog verdelen of de werkbare dagen (dus 265,48 euro per werkbare dag). Je hebt ook nog met de fiscus te maken. Ik vraag me serieus af of die dit zal pikken. Er zou in mijn ogen namelijk gewoon sprake zijn van een voortgezet dienstverband in plaats van zelfstandigheid. Ik weet niet of de werkgever erg vrolijk wordt van het vooruitzicht dat alles alsnog weer wordt teruggedraaid. Maar op zich is dat ook geen overweging voor de werknemer - of zou dat niet moeten zijn. De optie van ziek melden wordt overschat. Als een werknemer zich namelijk onterecht ziek meldt, kan de werkgever binnen redelijke grenzen de loonbetalingen opschorten of simpelweg stoppen. En in dat geval is er ook meteen een valide reden voor je ontslag. Dat komt dus je 'zekerheid' niet ten goede. Als het nou echt zo is dat je je werkgever ter wille zou willen zijn, dan kun je hem vriendelijk aangeven dat je erg blij bent met zijn arbeidscontract en je geen reden ziet om het te ontbinden. Geef ook aan dat de optie van freelancen geen optie is, omdat het géén kostenreductie oplevert en dat er mogelijk sprake is van een verkapt dienstverband. Als de werkgever echt - in jouw ogen - aannemelijk maakt dat het bedrijf anders kopje-onder gaat en dat de loonkosten de enige knop nog is waar ze aan kunnen draaien, dan zou je heel misschien nog kunnen overwegen om de secundaire (vakantiedagen bijv) - of zelfs primaire (loon) arbeidsvoorwaarden te heronderhandelen. Er zit namelijk nogal wat ruimte tussen de (wettelijke) 20 vakantiedagen en jouw 35 vakantiedagen. Maar ook op dit punt zou ik dat als werknemer niet zelf voorstellen. Dat is echt iets voor de werkgever om voor te stellen. En het is vervolgens aan jou om daar wel of niet akkoord mee te gaan.

We willen je allemaal wel helpen, denk ik. Bijvoorbeeld met die God–awful marketingpraat. Het kan zo in de wekelijkse NRC-column van Japke-d. Bouma. Maar wat wil je nou écht weten eigenlijk? De focus van je bericht meandert namelijk een aantal kanten op, waardoor ik niet weet wat je nou precies van wie wilt weten. Je zegt dat een ondernemer te laat ziet dat er een faillissement dreigt. Waar blijkt dat uit? Waar zag je dat? En welke specifieke ondernemer is dat? Of bedoel je alle ondernemers? Of een aantal? En in dat laatste geval, welke dan? Moeten we ons wel of niet aangesproken voelen? En je ziet dat we denken dat dat komt omdat een ondernemer eigenwijs is of dat hij niet wil luisteren bijvoorbeeld? Wie is 'we' in dit geval? Wij lezers van dit forum? Of wij, ondernemers? Of wij van Succesontwikkelaars? En is die mening dat ondernemers (te) eigenwijs zijn en niet (goed genoeg) luisteren nou wel of niet terecht? En zijn ze vooraf eigenwijs? Of achteraf? En gewoon altijd? Persoonlijk heb ik ondernemers meegemaakt die niet door hadden dat ze op een faillissement afstevenden, maar vervolgens niet luisterden en eigenwijs bleven nadát duidelijk was gemaakt dat ze erop afstevenden. Wat doe je daarmee als 'succesontwikkelaar'? De zwaktste schakel in 'succes' is en blijft de ondernemer zelf. Oh, en een tip: probeer een antwoord te geven waar we allemaal wat aan hebben, zonder je eigen toko te willen pluggen. Dus, nogmaals, waar wil je nou écht dat we je mee helpen?

Vandaar dat ik een linkje met hoofdstuk had gegeven. ;)

Wat je waarschijnlijk moet doen is het volgende. Tot aan het moment van de staking blijf je in ieder geval gewoon maandelijks afschrijven volgens de gewone methode. Op het moment van staking room je de dan resterende waarde af tot de waarde in het economisch verkeer. Die afwaardering boek je in het verlies op bijvoorbeeld "herwaardering auto" (mag je zelf weten) in je boekhouding. In de belastingaangifte zul je dit waarschijnlijk kunnen boeken onder "Overige waardeveranderingen van materiële vaste activa". Op de balans staat de auto dan alleen nog voor de huidige waarde. En deze haal je vervolgens er vanaf via een privéstorting. En daarmee is de wagen uit de boekhouding.

Dat klinkt op zich wel goed voor wat betreft de winst- en verliesberekening. Houd voor de fiscale winstberekening nog rekening met de privé-stortingen en/of privé-opnames die in de loop van het jaar gedaan zijn door één of beide van de firmanten?

Het lijkt me overigens dat je bij een eventueel akkoord hetzelfde voorbehoud moet maken. Oftewel afspreken dat je de overeenkomst geen doorgang heeft, zonder zekerheden over de hoeveelheid en samenstelling van het personeel (en huurprijs). Dat lijkt een beetje een Catch-22, maar kan er voor zorgen dat je gelijk kunt oversteken. Als zij zeker weten dat je serieus bent, kunnen ze gaan proberen om een ontslagaanvraag te starten. Mocht de ontslagaanvraag echter niet worden gehonoreerd door het UWV, dan kun je alsnog onder het contract uit. Wat wel een nadeel is, is dat je dan sowieso - zo lijkt me - begint met een kleine achterstand. Je bent in de ogen van de overblijvers immers de 'veroorzaker' van het vertrek van één of meer van hun oud-collega's.

Dat klinkt juist. Op het moment dat je stopt met je bedrijf moet je inderdaad het verschil tussen de fiscale boekwaarde en de waarde in het economisch verkeer tot de stakingswinst (of -verlies in dit geval) rekenen. Ik meen me te herinneren dat de ANWB verschillende waardes hanteert, zoals meeneemprijs garage, aankoop van een particulier, koop bij bedrijf, etc. Je zou dan inderdaad de ANWB-koerslijst kunnen gebruiken, maar kies dan wel de meest aannemelijke of realistische waarde.

De betaalde (verplichte) pensioenpremie mag je als bedrijfskosten direct zakelijk van de winst aftrekken (Hoofdstuk 3.1). Premie voor de arbeidsongeschiktheidsverzekering vul je inderdaad als negatief inkomen in bij box 1 onder uitgaven voor inkomensvoorziening. Let er trouwens op dat je (zeker als starter) een goede inschatting maakt van je te verwachten fiscale winst, omdat op dat bedrag je pensioenpremie wordt gebaseerd. Ik krijg ook de indruk dat ze standaard uitgaan van 20.000 euro, als je niets doorgeeft. Ik heb trouwens ook het gevoel dat er een kleine weeffout in de opbouw van dit verplichte schilderspensioen zit. De premie wordt namelijk bepaald aan de hand van de fiscale winst. De hoogte van die aftrekbare premie bepaalt namelijk de hoogte van de fiscale winst, terwijl die fiscale winst juist weer bepalend is voor de hoogte van de premie!

Nee, alleen je conclusie was verkeerd. Volgens mij gaat het op zich wel goed, maar je bewering "Ik ben wel ondernemer voor de inkomstenbelasting" was wellicht niet goed (je lijkt namelijk eerder 'resultaatgenieter'). Zoals Anouk al aangaf, kan het wel eens zo zijn dat de werkruimte verplicht ondernemingsvermogen is als het voor 90% of meer zakelijk wordt gebruikt. En dan mag je ook als resultaatgenieter dus de kosten en afschrijving gewoon aftrekken, net als een 'echte' ondernemer. Kijk hier en hier voor de exacte voorwaarden.

Ik denk dat je een smaakje vergeet. Als je ondernemer bent voor de inkomstenbelasting én je haalt de urennorm, dan geef je je inkomen aan onder Winst uit Onderneming (WuO). In dat geval krijg je allerlei faciliteiten, zoals ondernemersaftrek (zelfstandigenaftrek, startersaftrek, oudedagsreserve, etc). Als je ondernemer bent voor de inkomstenbelasting én je haalt de urennorm niet, dan geeft je je inkomsten nog steeds als Winst uit Onderneming aan en dus niet als resultaat uit overige werkzaakheden (RoW)! Hoewel je de ondernemersfaciliteiten grotendeels niet kunt gebruiken, heb je nog steeds wel recht op 14% Mkb-winstvrijstelling. Pas als je écht geen ondernemer bent voor de IB en ook geen ondernemersaangifte doet, dan ben je een zogenaamde 'resultaatgenieter' en moet je de winst aangeven als RoW. Overigens staat het bovenstaande nog los van het feit of je ondernemer voor de omzetbelasting bent. Je kunt dus best ondernemer voor de OB zijn en toch resultaatgenieter (en dus geen ondernemer) voor de inkomstenbelasting.

Als ik het zo allemaal lees, zullen de personeels- en huurkosten wellicht onoverkomelijk kunnen blijken te zijn. Omdat je vragen vooral over het personeel gingen, zal ik die eerst behandelen. Je gaf al aan dat het sowieso pas rendabel voor jou wordt als je ongeveer de helft van de uren schrapt. Dus eigenlijk kun je überhaupt niet verder zónder enige vorm van ontslag of reorganisatie. De makkelijkste stap is natuurlijk het tijdelijke contract niet verlengen. Ontslag om bedrijfseconomische redenen kan in gevallen van bijvoorbeeld een bedrijfsverhuizing (en dus minder werkplaatsen bijvoorbeeld) of als je zaak verlies is gaan draaien. Maar als je de zaak zo overneemt, draait de zaak een verlies dat vooraf te voorzien is. Dat wordt een moeilijk verhaal bij het UWV. Je kunt verder uiteraard vrijwillig ontslag voorstellen, maar verwacht niet dat het personeel daar zo maar mee akkoord gaat. De transitievergoeding is bij zo'n ontslag inmiddels het minimum dat je dan moet betalen, want jij wilt immers van ze af. Dus het is maar de vraag of dat zonder slag of stoot gaat gebeuren. Bovendien moet je eigenlijk enige zekerheid omtrent dat ontslag hebben vóórdat je de overname doet. Anders koop je straks een zaak waarvan het personeel helemaal geen ontslag wíl nemen, terwijl dat noodzakelijk lijkt voor het voortbestaan ervan. De gewoonte doorbreken door minder uren in te roosteren zal ook lastig worden. Als er namelijk 'onduidelijkheid' wordt geschapen over het aantal werkuren, doordat je opeens minder dan de contracturen gaat inplannen, zul je waarschijnlijk tegen het zogenaamde rechtsvermoeden van arbeidsomvang aanlopen. Op basis daarvan mogen medewerkers het arbeidscontract (alsnog) laten aanpassen naar het gemiddeld aantal uren dat ze normaal per week werken gerekend over de 13 voorafgaande weken. Dan heb je dus ongewild opeens nóg grotere contracten. Je kunt ook de zaak overnemen en beginnen met een verziekte sfeer. In dat geval heb je over een tijdje helemaal geen werknemers meer of medewerkers die zich allemaal ziek hebben gemeld. Die mag je dan 2 jaar ziekengeld gaan doorbetalen. Dat wil je echt niet. Het kan ook zijn dat je het voor elkaar krijgt dat maar één persoon zich ziek meldt. In dat geval zul je én die persoon moeten doorbetalen én zelf in de winkel moeten werken voor de gewenste uren én maak je geen winst. Oh ja, en houd er rekening mee dat jij de 'nieuweling' bent. Dus je werkt dan noodgedwongen met de nog resterende mensen die jouw bloed wel kunnen zuipen. Mwah. Ook zul je eigenlijk gewoon rekening moeten houden met een goeie mix van contracten, alleen al voor de continuïteit van je bedrijf. Wat is je ideale bezetting? Hoeveel vaste uren, hoeveel flexuren, hoeveel mensen, wat voor soort contracten (weinig fulltimers of juist veel parttimers), hoe vang je ziekte op, hoe financier je ziekte, etc? Als je dus al van personeel af wilt, zal het echtpaar er voor moeten zorgen dat dat al is gebeurd vóór de overname, anders lijkt me de hele deal erg oninteressant. De cijfers worden ook geflatteerd door lager dan gebruikelijke bedrijfslasten elders. En daarmee komen we op dat blijkbaar al aanwezige (en afbetaalde?) bedrijfspand. Hoe past dat precies in dit verhaal? Als het pand alleen voor de eigen VoF werd gebruikt, dan kan ik me zo voorstellen dat het pand nu volledig ondernemingsvermogen is en dat er misschien behoorlijk op is afgeschreven. Wordt dit pand ook verkocht of blijft het in de VoF achter? In dat laatste geval zal het zo zijn dat je vanaf de datum van overname huur moet gaan betalen. Heb je daar afspraken over gemaakt? Voor hoelang loopt een eventueel contract? Wat is de jaarlijkse verhoging, mag je verlengen, hoeveel jaar tegelijk, etc? Of neem je het hele pand over, zodat jij vervolgens het pand op jouw balans hebt staan? Ik weet het niet, maar zou het erg lastig vinden om de cijfers hier sluitend voor te krijgen.

Voor de betaler van het bedrag zijn er geen extra kosten aan verbonden (anders dan de normale binnenlandse tarieven), zolang het bedrag maar minder dan een halve ton is en in euro wordt overgemaakt. Dat geldt voor overmakingen binnen het hele SEPA-gebied (ook als het desbetreffende land op zich niet zelf de euro als valuta hanteert). Dat een Duits bedrijf dáárom een Nederlandse rekening heeft geopend, lijkt me onwaarschijnlijk. Het klinkt zelfs als een stap terug in de tijd. Ook om de transactietijd te verkorten hoef je het eigenlijk niet meer te doen, omdat valutering van meer dan 1 werkdag al een paar jaar geleden is verboden. Het enige waar de vragensteller waarschijnlijk tegen aan gaat lopen - zodra hij een Engelse (ponden)rekening heeft geopend - is dat hij zelf omreken- en valutakosten voor z'n kiezen krijgt, als er eurobedragen worden overgemaakt op die rekening. En boekhoudkundig zal hij misschien steeds het pondensaldo moeten omrekenen naar euro (tenzij hij een eurorekening in het VK weet te openen).

Jij redeneert vanuit jouw netto kosten. Dat is deels een scheef vergelijk. [..] Ja dat weet ik heel zeker. Ik redeneer namelijk vanuit de inkomsten van de adviseur Ik ging er inderdaad niet vanuit dat een adviseur het nog zou durven om níet in eerste instantie vanuit de klant te redeneren. My mistake. Wat je som in mijn ogen namelijk doet, is verwarring scheppen over wat de waarde is van dat getal van 1.714,28 euro premie (exclusief provisie). Die is voor de uiteindelijke klant namelijk nihil. Deze waarde geeft eigenlijk alleen maar aan waar bóven een tussenpersoon liever de oude polis met 17,5% zou handhaven, omdat dat maandelijkse meer provisie oplevert dan de nieuwe netto 300 euro. Dat is ook inderdaad wat je letterlijk schreef, maar voor de huis-tuin-en-keuken-lezer zou de indruk kunnen ontstaan dat mensen met een polis van boven de 1.714,28 euro 'te veel' betalen. En dat is niet zo. En daar komt mijn berekening om de hoek. En nee, met die berekening was (uiteraard) niets mis. Jouw 'verbeterde' berekening gaat uit van een premie zonder provisie (waarschijnlijk wederom als tussenpersoon geredeneerd), maar ook daar kan een verzekerde eigenlijk niets mee. Ik had gerenedeerd vanuit de klant en dus de premie berekend benéden welke de provisiekosten van de oude polis alsnog netto goedkoper zijn dan in de nieuwe situatie, zoals die op het (oude) polisblad te vinden zou moeten zijn (en dus inclusief provisie). Toch kunnen we wel íets met deze twee berekeningen, want we hebben hiermee wel de uiterste grenzen te pakken waarbinnen er sprake is van een soort AOV-Twilight Zone. Boven de 1.714,28 euro (excl. provisie) heeft de tussenpersoon geen belang bij oversluiten, omdat z'n maandelijkse opbrengst dan zal dalen. Maar onder de 3.379,66 euro (incl. provisie) heeft de verzekerde óók geen belang bij oversluiten, omdat z'n maandelijkse onderhoudskosten dan zullen stijgen! Dit verzekeringstweeduuster voor verzekeringen van vóór 2013 is volledig toe te schrijven aan het feit dat de fiscale aftrekbaarheid van ingebakken provisie op oude polissen niet is afgeschaft bij de invoering van het provisieverbod. Door het bovenstaande zal er in ieder geval voor bestaande polissen via dezelfde tussenpersoon geen aanleiding bestaan om de boel over te zetten. Binnen deze premiegrenzen is er bij oversluiten bij dezelfde tussenpersoon (en uitgaande van gelijkblijvend AOV-product) er immers sprake van een lose-lose-situation na oversluiten. Maar ook een nieuwe adviseur of tussenpersoon zal niet al te happig zijn om hier op te wijzen. Voor de nieuwe tussenpersoon is die 300 euro per slot van rekening een nieuwe bron van inkomsten en hij zal dus niet wijzen op het feit dat de oude polis met een mogelijk hogere provisie per saldo voor die klant tóch goedkoper blijft. De belangen van de adviseur lopen in dat geval (nog steeds niet) synchroon met die van de klant. Maar goed, ik heb dit onderwerp natuurlijk niet aangezwengeld, omdat ik nou vind dat m'n huidige verzekeraar zo fantastisch goedkoop is of omdat ik vind dat we allemaal onze oude polis met verborgen provisie maar moeten aanhouden wegens fiscale cadeautjes. Het is ook gewoon een geinige (voor mij althans) rekenexercitie en wilde toch eens kijken of het zin zou hebben om misschien over te sluiten. Je antwoord heeft me echter wel geholpen. In ieder geval in zoverre dat het mijn algehele wantrouwen jegens de (berekeningen van de) tussenpersonenbranche definitief heeft doen stollen. En ik word eerlijk gezegd bijna fysiek onpasselijk als ik er aan moeten denken dat ik nóg weer eens een andere adviseur een aantal eenmalige en daarna ook nog jaarlijkse vergoedingen zou moeten betalen. Terwijl ik dan alsnog zelf de boel ga zitten controleren om te kijken of me (weer) onzin aan de neus is gehangen. Die realisatie maakt de vervolgstap opeens een stuk makkelijker. Ik ga serieus de execution-only-variant overwegen.