shoptillyoudrop

Een (juridische) consequentie kan zijn dat partijen geacht worden om als VOF gehandeld te hebben, ook is de VOF nooit formeel 'ingeschreven/opgericht'. Uiteraard kan niemand (ook een jurist niet) daar uitsluitsel over geven, want dat is aan de rechter. Mits een van de betrokkenen dat claimt. Je (TS) kan natuurlijk wel advies vragen aan een jurist. Wanneer je zelf een claim wil leggen op de domeinnaam of wanneer je "vennoot die nooit vennoot werd" dat doet bijvoorbeeld.

Waarom zouden zij (de ontvangers van jouw ongevraagde mailing...) nabestaanden jouw richting uit sturen? M.a.w.: Wat heb je te bieden aan hun cliënten? ('populair' gezegd: wat zijn jouw USP's?) Heel persoonlijk denk ik dat het enorm ingewikkeld zal zijn om dit te realiseren, want: - Het zal heel duur zijn voor een 'arme particulier' om iemand alles te laten regelen. Moet men allemaal zelf betalen. Een enorme drempel volgens mij. - Als het niet zo'n arme particulier is, dan schakelen zij wel een gerenommeerd bureau in (als zij het niet zelf doen). Ik ken soortgelijke verhalen op het gebied van mediation: Te duur voor de particulier (althans soms/vaak), de 'koopkrachtigen' schakelen bestaande partijen in... Maar misschien kan je ons jouw USP vertellen, want dan kunnen lezers gerichte voorstellen doen? En dan over je eigenlijke vraag: Als je helemaal (over een behoorlijke periode) geen omzet weet te realiseren, dan kan de belastingdienst de aftrekbaarheid van dit allemaal (zowel voor de inkomstenbelasting als voor de BTW) later ter discussie stellen. (allemaal erg afhankelijk van de precieze situatie, de feiten/omstandigheden in deze)

Als je van mening bent dat je een onderneming had t/m begin 2017, dan zou ik hier tegen in verzet komen (bezwaar maken dus) als ik jou was. Los van het feit of de BD in je aftrekposten wel of niet wil schrappen dan. Overigens vind ik het wel een vreemd verhaal ("inspecteur...besloten dat het bedrijf per eind 2014 fiscaal gestaakt is" enz.). Lijkt mij niet echt kunnen eigenlijk.

Dat vermindert dan de "schuld aan de erven". Want dit zijn geen (aftrekbare) bedrijfskosten. Ja, of jij moet graag de helft van deze kosten voor jouw (persoonlijke) rekening willen nemen dan. Maar eigenlijk zou uit de slotbalans van de VOF precies moeten blijken hoe de vennoten (allebei!) er voorstaan. Dus hoe groot (of klein!) ieders kapitaalaandeel is.

Volgens mij is dit de (voor het MKB) misschien meest cruciale vraag.

Vooral erg voorzichtig zijn met het klikken op allerlei links... Hé! Is de link in jouw post wel veilig...? Grapje misschien, maar toch. En een goedwerkende antivirusprogramma hebben natuurlijk (hoewel dat kennelijk ook niet al te best hielp).

Uiteraard. (je bankrekeningsaldo is toch ook niet alléén het geld dat in 2016 er bij kwam/ er af ging)

Maar die "BOI" (eerste link) zal toch niet zó duur zijn lijkt mij? Vraag een offerte, zou ik denken! Geen idee verder of zij ook 'goed' zijn, maar de informatie lijkt mij OK.

Dit is handig om te lezen denk ik: leesvoer. En PWC zegt ook dat zij hier erg goed in zijn (maar dat kost dan ook wel het nodige natuurlijk). Je kan dus eigenlijk niet zomaar dingen voor de moedermaatschappij 'gratis doen' en denken dat de fiscus (later) niet met eventuele claims kan komen.

Volgens mij is dit wel een beetje wat mijn zoon een paar jaar geleden "een poepverhaal" noemde... Lijkt mij weinig ter zake doende in deze (of je nou wel/niet iemand de sleutels laat overhandigen, zelf gaat schoonmaken, e.d.). Maar waarom vraag je hem/haar niet waar (welke wet/jurisprudentie/uitspraak/besluit etc.) deze mening op gebaseerd is? Ik ken het niet, maar misschien heb ik iets gemist.

Een 2e woning behoort normaal gesproken in box 3 thuis. Uiteraard is het anders als je woningen bedrijfsmatig verhuurt (dan is het box 1, als je geen rechtspersoon bent). Maar jouw adviseur vindt dus dat het box 1 wordt omdat je de sleutels zelf overhandigt aan de huurder enz...? Vraag mij toch af waar dat op gebaseerd zou zijn. Er zijn wel meer particulieren die hun vakantiewoning soms (helemaal zelf!) verhuren. Het lijkt mij (dat proef ik uit je woorden) dat de adviseur vindt dat dit komt omdat je ook een onderneming hebt. Maar (althans: dat neem ik aan...) jouw onderneming staat daar toch los van(?). Een makelaar is tenslotte geen vakantiewoningverhuurbedrijf. Of handel je zelf bedrijfsmatig in woningen? Dus aankoop/verkoop/verhuur van eigen woningen? Want dan zou je misschien inderdaad kunnen vinden dat deze (2e) woning eigenlijk ook zakelijk bezit is...

Je hebt wel gelijk dat dit soort dingen (binnen de EU dus) goed afgestemd zijn tussen landen. Dus, als hetzelfde zou gelden als in NL dan zou het mijns inziens als volgt zijn: De eerste transactie (waarbij de goederen van D naar F verzonden worden) is een intracommunautaire levering (tegen 0% BTW), met de 'Amerikaan' ("op zijn BTW nummer" in F!) als afnemer. De 2e levering gaat jou als 'verkoper A' dan verder niet echt aan lijkt mij. Dus als je per ongeluk in de 1e instantie met Duitse BTW had gefactureerd, dan zou ik dat corrigeren. Althans dat denk ik: want ik zou persoonlijk toch eerst bij de Duitse fiscus informeren, eerlijk gezegd.

Wat ik niet helemaal kan volgen is eerlijk gezegd dit: Waarom vraag je dit op een forum in Nederland? Dit hoewel de situatie kennelijk is dat: Een Duits bedrijf levert in Frankrijk iets wat volgens de koper eigenlijk aan een Amerikaans bedrijf, gevestigd in Frankrijk, gefactureerd moet worden... Is het niet handiger om dit in Duitsland te vragen, gezien het Duitse BTW betreft?

En taalonderwijs is vrijgesteld van BTW (maar dat wist je misschien al), dus dat scheelt ook dan weer.

Er is geen Nederlandse BTW verschuldigd over de prestatie (een dienst naar een ondernemer in Zwitserland). Of de Zwitserse fiscus meent dat er Zwitserse "BTW" (of hoe dat daar nou geregeld mag zijn) verschuldigd is, dat kan je beter toch daar navragen. Ik kan mij dat niet echt voorstellen overigens, maar het kan misschien wel afhankelijk zijn van de precieze dienst die je gaat verrichten. Misschien hebben zij daar iets speciaals bedacht voor 'recruitmentbemiddeling' of dergelijke.

Als mijn bedrijf een dienst (zoals bemiddeling) zou verrichten aan een afnemer in Zwitserland, dan zou ik eerlijk gezegd gewoon een factuur sturen. Een beetje zinloos om daar een bedrijf te vestigen. Behalve als je daar goede redenen voor hebt, bijvoorbeeld omdat klanten daar alleen maar zaken willen doen met lokale bedrijven bijvoorbeeld.

Ik vind jouw verhaal licht verwarrend: - Je bent bemiddelaar tussen artiesten en evenementenorganisaties. - Je hebt goederen geleverd aan Piet, kennelijk een artiest of een evenementenorganisatie. - Je noemt dit een B2C transactie. Hoe kan je als dienstverlener (bemiddelaar) goederen 'B2C' leveren aan een artiest/organisatie? Heb je niet 'B2B' een dienst verricht eigenlijk? Hoe zit dit nou echt? (dit is al eerder gevraagd, maar je geeft gen antwoord en dan is het natuurlijk ondoenlijk om iets zinnigs te zeggen over jouw 'geval')

Bij Postnl wel ja, maar (volgens mij) niet bij (de meeste van de) anderen. Dus (lijkt mij) iets om rekening mee te houden.

De vraag die kan ontstaan lijkt mij hoe zelfstandig een 'ondernemer' die zelfs een petje van de 'opdrachtgever' (tegen zijn/haar zin!) moet dragen werkelijk is...

Omschrijf de inhoud van "1" eens... Wat draai je dan? En ook van "2"... Dan wil ik best mijn visie (niets waard verder!) geven van 'een naam'. Draai je (om op mijn eerste post terug te vallen!) bij 1 latino romantico en bij 2 twerk music (dat kan ik mij niet echt voorstellen natuurlijk, maar je weet het nooit...!)? (Of gaat het niet om de stijl, maar om de 'show' of zoiets misschien)

Nee. Of je woont (fiscaal gezien/ingeschreven in de 'GBA') in NL (en dan ben je hier belastingplichtig), of je woont hier niet. (Maar dan is dan weer de vraag: waar woon je dan wel... Overigens ben je hier meestal/vaak tóch wel belastingplichtig wanneer je hier "permanent/langdurig" verblijft en onderneemt, ook woon je formeel gesproken elders.)

Wanneer je in NL woont, ben je hier ook belastingplichtig. Wil je gaan ondernemen, dan moet je jezelf als ondernemer 'registreren'. Normaal gesproken begin je bij de Kamer van Koophandel. Het feit dat je voorheen in het buitenland (toen je daar woonde) ook ondernemer was, is niet relevant in deze.

Maar is dat eigenlijk niet afhankelijk van je doelgroep? "Latino romantico" klinkt (in mijn oren tenminste) wel bedoeld voor een andere doelgroep dan "Twerk music", om maar wat te noemen. Wie is je doelgroep eigenlijk (of heb ik dat gewoon gemist in je verhaal misschien)? (p.s.: Maakt natuurlijk verder niet veel uit in deze, maar 'Balada' en 'Ai se eu te pego' is Portugees - niet Spaans... De zangers komen uit Brazilië.)

Dan zou dus het 'privé-percentage' bijvoorbeeld 40% kunnen gaan worden. Dan zou de fiscus dus 40% van de autokosten (van de personenauto) als bijtelling kunnen beschouwen. Maar men kan ook denken dat het bijvoorbeeld 80% is (omdat je ook een bestelauto en een motor hebt die heel veel zakelijk gebruikt worden!). Jij houdt verder geen km's bij (van de personenauto), dus jij kan weinig aantonen. Maar zij moeten het 'bewijzen'...

Zoals gezegd: Men zou misschien kunnen vinden dat dit een beetje (te) veel van het goeie is. En gezien je geen informatie verder hebt over hoe de personenauto gebruikt wordt (qua kilometers) is het best mogelijk dat men vindt dat er sprake is van excessief privégebruik. En dan is de waarde daar van beduidend hoger dan "14%". Maar (ook weer) nogmaals: De bewijslast ligt bij hen. Valt niets over te zeggen verder, zonder kennis van jouw precieze situatie (wat je doet, waar je dat doet, hoe vaak, wanneer, enz.).