RubenT

De rol van een aandeelhouder en een bestuurder verschillen, en daarom ook hun 'beloningen'. In jouw situatie zijn jullie met z'n tweeën allebei zowel aandeelhouder als bestuurder, dus dan is dat onderscheid misschien niet zo duidelijk. In de basis is een aandeelhouder iemand die bijvoorbeeld kapitaal inbrengt in een bedrijf. Voor die investering, en het risico dat ermee gepaard gaat, krijgt de aandeelhouder normaliter een winstrecht. In jullie geval is dat, neem ik aan, allebei 50%. Als een bedrijf winst heeft gemaakt kan er besloten worden om dividend uit te keren. Aangezien jullie allebei 50% winstrecht hebben, horen beide aandeelhouders 50% van het dividend te ontvangen. Een aandeelhouder verricht dus geen arbeid voor de organisatie, maar heeft recht op dividend als gevolg van die investering (dus het bezitten van aandelen). Een bestuurder is werkzaam in het bedrijf ('uitgeleend' vanuit zijn personal holding aan de werkmij) en daarvoor factureert de personal holding een management fee aan de werkmij. De personal holding kan vervolgens salaris uitkeren aan de bestuurder. De management fee is dus een vergoeding voor arbeid. Een bestuurder die goed presteert zou bijvoorbeeld ook een bonus kunnen krijgen, wat via de management fee wordt geregeld (en dus belast). Een aandeelhouder levert dus niet die 'extra inspanningen', maar de bestuurder doet dat. In jullie geval is dat toevallig dezelfde persoon, maar zijn rol is wel belangrijk voor dit onderscheid. Aangezien jullie de verdeling nu onderbouwen aan iets wat te relateren is aan arbeid, is dat een verdienste van de bestuurder en hoort het via de route van de management fee te gaan. Het gaat in er in jullie situatie om dat jullie afwijken van de bestaande winstrechten, die 50% voor beide aandeelhouders zijn. Vanuit het perspectief van de Belastingdienst is het niet aannemelijk dat een aandeelhouder vrijwillig zijn 50% dividend aan de andere aandeelhouder geeft. Dat zal je dus juridisch goed moeten kunnen onderbouwen, anders neigt het er al snel naar dat het een bonus is voor het werk dat die persoon als bestuurder heeft verricht. Winst uit arbeid is dus bijvoorbeeld een bonus voor een bestuurder, wat via zijn management fee kan worden gefactureerd. Over het salaris wordt vervolgens inkomstenbelasting geheven. Dividend van een aandeelhouder is de vergoeding voor het ter beschikking stellen van bijvoorbeeld kapitaal, waarbij dividendbelasting om de hoek komt kijken. Dus: de uitdaging die je in deze situatie hebt gecreëerd is dat je wil afwijken van de winstrechten van aandeelhouders. Als een van de twee personen recht heeft op meer geld door zijn inspanningen die tot winst hebben geleid, is het logischer om dat via zijn management fee uit te keren. Als er vervolgens nog winst overblijft in de organisatie, kunnen jullie ervoor kiezen om die 50-50 als dividend uit te keren. Als er geen winst overblijft (of er wordt besloten om geen dividend uit te keren) dan is het daarmee afgerond en heb je ook de situatie bereikt dat de ene persoon het geld heeft gekregen hoe jullie dat zouden willen. En dan wordt overal de juiste belasting op geheven (en dat laatste is vooral waar het de inspecteur om gaat).

Dat is ook niet vreemd, ondernemerschap biedt weinig garanties, behalve dat je hard moet werken om (leuke) winst te gaan maken ;) Inderdaad snelle winst als je dat volledig zelf zou doen, behalve dat het je (kostbare) tijd en focus kost. Bij een fulfilmentproces komt van alles kijken. Inslag, opslag, order picken, verzendmaterialen en de verzending. Voor die ene euro per bestelling die je je familielid nu betaalt ben je ook niet klaar, dus het is wel goed om te kijken wat er in dat bedrag zit wat een fulfilmentpartij vraagt. Dat hangt er natuurlijk vanaf hoeveel bestellingen ze voor je moeten verwerken, hoeveel producten je op voorraad hebt, of ze goed hanteerbaar zijn of afwijkende maten hebben, etc. Zitten de verzendkosten er bij in? Als jullie pakketten versturen, zal je nu ook 5-6 euro per pakket betalen, dat kan wellicht voordeliger via een fulfilmentpartij. Dit staat vrij haaks op de laatste opmerking die je in je openingsbericht maakte, waar je nog aangaf thuis de ruimte te hebben (of kunnen maken) om daar je logistiek in te richten. Het biedt wel duidelijkheid dat het i.c.m. parttime in loondienst voor jullie niet mogelijk is. Dan zal je de afweging inderdaad moeten maken of jullie het aandurven dat één van jullie niet meer in loondienst gaat werken en zich volledig op de eigen onderneming gaat richten. Zet eens voor jullie zelf op papier wat dat met de inkomsten doet, hoeveel jullie minimaal denken te moeten verdienen met het eigen bedrijf en hoe lang jullie reserves hebben om een (tegenvallende) opstartfase te financieren. Neem daarbij natuurlijk ook mee in hoeverre het jullie ligt om risico te nemen en welke gevolgen dat voor jullie situatie kan hebben. Als jullie de keuze zouden maken dat één van jullie zich volledig op het bedrijf gaat richten, zou ik wel adviseren om diegene met zinvollere zaken bezig te laten zijn dan met de logistiek. Als jullie geen special care producten o.i.d. hebben, moet de logistiek echt minimale tijd en focus van jullie als ondernemers vragen. Het is een randvoorwaarde die 'gewoon' geregeld moet zijn: dat kan in eigen beheer of bij een fulfilmentpartij. Dat het tijd kost om het zelf goed op te zetten is logisch, maar als je vervolgens je halve week zelf orders staat te picken, ben je niet met de goede dingen bezig. Daar gaat je bedrijf niet van groeien en dan ga je niet de inkomsten genereren die je nodig hebt om te kunnen leven. Niet om zwart werken aan te moedigen, maar als het goed is brengt het lagere kosten met zich mee wat minstens vergelijkbaar is met hogere kosten die anders aftrekbaar waren geweest. Een medewerker aannemen voor je logistiek kan alsnog met relatief weinig risico (zoals met een oproepcontract). Het brengt natuurlijk wat administratie met zich mee, maar dat is ook niet het einde van de wereld. Het kan wel eens een goeie investering zijn, zodat jullie je op groei van de onderneming kunnen richten. Maar ook dit is een afweging: het risico en de rompslomp koop je af bij een fulfilmentpartij, maar daar betaal je dan natuurlijk wel voor. Tijd om al jullie hersenspinsels dus eens goed op papier te gaan zetten. Je geeft aan dat de potentie er zeker is om te groeien: is die potentie dus te benutten als een van jullie er al z'n tijd in kan gaan steken? Ondernemen is altijd risico's nemen, dus op voorhand zal je nooit zeker weten dat het een succes wordt. Maar je kunt er zelf wel alles aan doen om de kans van slagen zo groot mogelijk te maken.

Een belangrijke factor in deze situatie is wat jullie willen. Er zijn inderdaad een aantal scenario's, zoals je zelf al noemt, maar het gaat er vooral om welke kant jullie op willen. Zien jullie voldoende potentie in de webshop om de omzet (en winst) te laten groeien en daar van te gaan leven? En zo ja, zouden jullie dat ook willen? Of een tussenstap door parttime in loondienst te blijven en daarnaast meer tijd aan jullie bedrijf te kunnen besteden? Je logistieke proces uitbesteden (fulfilment) kan natuurlijk ook, als dat vooral het knelpunt is. Dan kun je de hele voorraad bij dat familielid de deur uit doen en heb je er geen omkijken meer naar. Als je nu € 1,- per pakket betaalt voor de afhandeling (ik neem aan dat dat exclusief verpakkingsmateriaal etc. is), kun je dat voor vergelijkbare kosten vast ook door een fulfilmentpartij laten doen. Je geeft aan thuis wel de ruimte te hebben om voorraad op te slaan en bestellingen te verzenden, maar de vraag is of jullie dat ook willen. Je houdt meer grip op je proces en kunt kosten waarschijnlijk lager houden (alleen al omdat je je eigen uren waarschijnlijk niet echt als kosten ziet), maar je hebt er wel omkijken naar. Ik weet niet hoe groot jullie voorraad is en om hoeveel bestellingen het per dag gaat, maar je kunt ook overwegen om het thuis in te richten en dan een buurjongen of neefje/nichtje een paar euro per uur te geven om dagelijks die bestellingen in te pakken. Stoppen is, zoals je noemt, ook een scenario. Maar volgens mij heeft dat niet de voorkeur, anders had je deze vraag niet gesteld. Kortom, vertrekpunt zou moeten zijn wat jullie met het eigen bedrijf willen. De stap zetten om er meer tijd in te gaan investeren om te groeien, of lekker ernaast blijven houden zoals het nu is. Dus: wat willen jullie?

Dat begrijp ik volledig, maar als je er zeker van bent dat de aangifte onterecht is, heb je weinig om je zorgen om te maken, toch? Heb je al bericht van de politie ontvangen dat er daadwerkelijk aangifte is gedaan? Zie je mogelijkheden om die klant in te laten zien dat laster een misdrijf is met mogelijk (zware) gevolgen? Voor een meningsverschilletje met een (in jouw ogen) onredelijke klant kan ik me voorstellen dat je voor een paar tientjes het gezeik wel af wil kopen, maar in de situatie waarin een klant onterecht aangifte bij de politie doet en je wil chanteren met laster, kan ik me voorstellen dat je daar wat minder snel in meegaat. Welke garantie heb je dat de aangifte wordt ingetrokken na betaling en hoe voorkom je dat diegene volgende week met een volgende poging voor de deur staat?

Bedankt voor jullie reacties, daar kan ik mee vooruit!

Die verzekering is voor jullie dan inderdaad wel een belangrijke om zoveel mogelijk relevant risico te verzekeren. De investering die jullie doen is inderdaad jullie risico. In de afweging tussen VOF en BV is het echter niet zo'n relevant risico, zolang jullie je eigen geld investeren. Als jullie voor de externe financier kiezen is het wel goed om naar zijn voorwaarden te kijken. Vaak wordt, als jullie een BV zouden zijn, gevraagd dat jullie alsnog privé meetekenen voor zo'n investering of lening. Als je dat doet, is het voordeel van de BV t.o.v. de VOF op dat vlak ook weg. Dus ook eigen geld versus externe financier lijkt me voor jullie afweging tussen VOF en BV niet zo relevant, eventueel wel voor jullie bedrijf an sich. De externe financier zal vast rente, inspraak of iets anders willen, dus er is vast een vlak waarop het niet ideaal is om die externe financier in beeld te hebben. Als jullie in staat, en bereid, zijn om het zelf te financieren, zou ik daarvoor kiezen. Je behoudt je vrijheid, je bent je bewust van je risico en profiteert ook optimaal als de zaken goed gaan. Verstandig om bij de opstart direct een goed VOF-contract op te stellen. (Helaas) genoeg voorbeelden te vinden, ook op HL, van situaties waarbij dat achteraf een goed idee was geweest om meteen geregeld te hebben.

Welkom op Higherlevel! Gaan jullie de scooters van buiten de EU importeren, of kopen jullie ze bij het merk binnen de EU in? Als jullie ze van buiten de EU importeren worden jullie als producent gezien en zijn dan aansprakelijk voor de veroorzaakte schade als het product een gebrek blijkt te vertonen. Dat lijkt me voor de afweging tussen VOF en BV wel een belangrijke. De VOF zal, helemaal de eerste jaren, fiscaal voordeliger zijn. Dus de afweging zou ik vooral op de privé aansprakelijkheid maken. Hebben jullie verdere potentiële risico's al geïnventariseerd?

Speciale diensten betekent meestal hogere kosten. Welk 'probleem' voorzie je wat opgelost moet worden? Als je producten qua handling of bezorging geen extra eisen hebben (zoals gekoeld vervoer), lijkt het me het meest aantrekkelijk om gewoon naar reguliere brievenbuspakjes te kijken. Als je je zendingen af laat halen door een verzendpartij, zal er altijd een busje (van welke partij dan ook) voor de deur staan. Houd er wel rekening mee dat er beperkingen zijn aan het houden van een bedrijf aan huis, zoals dat het niet voor verkeersoverlast mag zorgen. Die regels kunnen per gemeente verschillen. Op deze pagina van de KvK kun je voor jouw gemeente bekijken hoe het met het bestemmingsplan en eventuele beperkingen. Als je iets wil verzenden heb je in grote lijnen twee keuzes: ze komen het afhalen of je brengt het weg. Als je het niet wil laten afhalen (beperking door bestemmingsplan of je wil het je buren niet aandoen) zal je het toch weg moeten brengen. Veel ondernemers beginnen dan door dagelijks zelf naar een verzendpunt te gaan. Dat kan een Bruna zijn, maar ook een afleverpunt of depot van bijv. PostNL zelf.

In een overeenkomst vastleggen dat jullie de enige partij zijn waarmee ze samenwerken om deze werkwijze aan hun kappers (m/v) te leren, lijkt me niet onmogelijk. Het werpt wel een drempel op voor ze om de overeenkomst te tekenen en misschien zet het ze juist aan het denken: "zouden er dan ook andere partijen zijn die ons dit (goedkoper?) kunnen leren?". De 'handhaving' op die exclusiviteit is natuurlijk ook lastig. Voorkomen dat een ander bedrijf de opleiding later over gaat nemen is dus misschien nog haalbaar, maar voorkomen dat ze intern hun eigen mensen op gaan leiden kun je eigenlijk niet voorkomen. Een prettigere manier lijkt me door gewoon te laten zien dat jullie de beste partij zijn om hiervoor samen te werken, zonder het juridisch helemaal dicht te timmeren. Je kunt dan nog wel overwegen om ze te binden door bijvoorbeeld kapsalons waar jullie de cursus geven, korting te bieden op jullie producten. Dan zijn ze wat voordeliger uit als ze alles bij jullie afnemen en dat is dan weer gunstig voor jullie. Mooi dat jullie daar dan ook al zo'n voorsprong hebben. Importeren jullie je eigen merk, of is het een bestaand merk? In dat tweede geval is het vast alsnog vrij eenvoudig te vinden (ook in het buitenland), als je de merknaam of artikelnummers weet. Wat de afnameverplichting betreft: je kunt een bedrijf natuurlijk niet verplichten om de rest van hun bestaan producten bij jullie af te nemen. Hierboven noemde ik al wel dat je ze wel kunt proberen te binden door voordeel te bieden bij de combinatie cursus+producten. Daarnaast kun je voor de producten, los van de cursus, ook wel proberen je klanten te binden door staffelkortingen te geven. Volgens mij is dat met andere producten bij kapsalons, zoals gel etc., ook gebruikelijk. Het kan het voor die ene keten inderdaad aantrekkelijk maken, maar je verkleint je eigen kansen enorm. Als je die 'troef' al in moet zetten om iemand überhaupt naar je te laten luisteren, moet je volgens mij - lullig gezegd - met een beter verhaal komen. En volgens mij kunnen jullie er een prima verhaal van maken. Ik zou de exclusiviteit alleen overwegen als je écht heel graag die ene keten als klant wil krijgen en je ervan overtuigd bent dat dit net het laatste is om ze over de streep te trekken. Maar dan moet je wel zeker zijn dat je genoeg werk (aan cursussen) krijgt voor de opleiding voor hun filialen. Exclusiviteit op de producten zou ik sowieso niet aanbieden. Ik wil best eens meekijken naar de cijfers om mijn mening te geven over een eventuele vraagprijs voor die exclusiviteit, maar zoals je wel merkt zou ik niet op die exclusiviteit inzetten. Maar mocht je dat willen, kun je me hier op Higherlevel wel een persoonlijk bericht sturen om in contact te komen. Contact leggen via LinkedIn lijkt me prima, ik zou niet meteen je hele pitch over de schutting gooien in je eerste bericht. LinkedIn gebruiken om in contact te komen met de juiste persoon, zodat je daarmee een afspraak (face-to-face, videobellen of telefonisch) kunt maken. Ergens binnenstappen kan je ook aan de contactgegevens van de juiste persoon helpen.

Je moet het besluit tot ontbinding schriftelijk nemen (dat doe je door het in de notulen van je AvA op te nemen).

Wat is jullie doel? Als ik het goed begrijp hebben jullie een (unieke?) werkwijze waarbij jullie een specifiek materiaal gebruiken en die werkwijze willen jullie nu gaan leren aan kappers en particulieren, waarbij dat specifieke materiaal ook bij jullie te koop is. Waar willen jullie vooral geld mee blijven verdienen? Met het geven van die cursussen hoe de techniek toegepast moet worden? Of vooral met de verkoop van die materialen? Daarbij, hoe lastig is de werkwijze te leren? Kunnen jullie daar een belangrijke positie bij in blijven nemen, of is de kans aanwezig dat je het aan één medewerker van een keten uitlegt en ze vervolgens intern zelf al hun kappers (m/v) opleiden? Een vergelijkbare vraag over het materiaal: in hoeverre kunnen jullie dat exclusief verkopen? Is het een eigen merk, hebben jullie een (exclusieve) licentie, etc? Waar hadden jullie een patent op? Zijn er mogelijkheden om die opnieuw aan te vragen? Waarom zou je een exclusiviteitsdeal met één franchiseketen willen sluiten? Die moet dan wel erg lucratief zijn. Hoeveel je kunt vragen is voor ons als buitenstaanders, zonder enig inzicht in cijfers, natuurlijk niet in te schatten. Als jullie focus meer op de cursussen ligt: zorg ervoor dat jullie degenen blijven die het beste de cursus kunnen geven, zodat het niet zomaar intern overgenomen kan worden. Kun je herhalingsmomenten t.b.v. opfrissing aanbieden? Op die manier zorg je dat je vaker terug mag komen bij één kapsalon. Als jullie focus meer op de verkoop van materiaal ligt: zorg dat zoveel mogelijk mensen de werkwijze leren kennen (idealiter door jullie opgeleid, zodat je daar ook aan kunt verdienen), zodat er veel mensen zijn die de producten nodig hebben. Dan is het juist leuk als particulieren het ook zelf zouden kunnen doen, zodat zij bij jullie de materialen kunnen bestellen. Je geeft aan onderzoek naar de eigenaren van de grote ketens gedaan te hebben. Wat is daaruit gekomen? Uit deze vraag maak ik op dat je in je onderzoek nog geen telefoonnummers bent tegengekomen. Je zit zelf al lang in de branche, kun je via-via geen contact krijgen? Anders gewoon eens binnenstappen (vanaf volgende week hopelijk weer) bij een kapsalon van die keten of het hoofdkantoor bellen. Dit lijkt me, voor de langere termijn, de meest belangrijke vraag voor jullie. Je claimt een unieke methode te beheersen. In hoeverre kun je dat beschermen? Of is binnenkort ook gewoon een tutorial op YouTube te vinden? Hetzelfde voor de producten: in hoeverre kun je daar voor exclusiviteit zorgen, zodat jullie dé partij zijn waar mensen terecht kunnen (moeten) als ze het nodig hebben.

Bij deze!

Dat is niet verkeerd om te hebben, maar ik denk dat je grootste risico niet is óf er iets aankomt, maar wát er aankomt. Dat hij een product gaat leveren geloof ik wel, maar of het van de verwachte/beloofde kwaliteit is, zou ik niet zo zeker van zijn. Niks stoms aan, maar best een aardig bedrag voor een student om te investeren in een sample. Het risico van samples is altijd dat het tegen kan vallen... Goede service is nooit verkeerd, maar zorg wel dat je weer wat je te wachten kan staan. Als jij ondermaatse kwaliteit importeert en verkoopt en zo'n refurbished telefoon raakt oververhit en veroorzaakt een brand(je), ben je ook aansprakelijk voor eventuele gevolgschade. Inventariseer je risico's dus goed, kijk hoe je die kunt beperken en/of verzekeren en wees voorbereid op rest-risico's. Er zijn op Higherlevel vast topics te vinden over de import van elektronica en bijbehorende risico's en verplichtingen. Een mooi streven, ik ben benieuwd of ze daarvoor openstaan. Goed om er alleen voor te gaan als je echt overtuigd bent, anders lekker door naar de volgende. Succes!

Als iemand zich registreert zal dat zijn om een topic te starten of te reageren op een bestaand topic. In beide gevallen wil je geen barrières opwerpen, dus zou ik ze niet afleiden (of belemmeren) met zulke vragen, voordat ze hun eerste topic of reactie hebben geplaatst. Vanaf dan zou je ze wel kunnen wijzen op de instellingen en keuzes die er zijn om zo betrokken mogelijk te zijn en blijven bij het forum. Volgens mij krijg je nu na registratie onder de menubalk ook een banner met 'vul je profiel aan'. Daar zou ook gewezen kunnen worden op de notificatie instellingen.

Die kun je meteen meenemen voor je eigen forum ;)

Daar zou ik niet blind vanuit gaan. Zie bijvoorbeeld dit of dit artikel. Beide enigszins gedateerd, maar de strekking lijkt me nog relevant. Samengevat: de status Gold Supplier kun je kopen en geeft weinig tot geen garantie op kwaliteit. Alibaba zit vol met leveranciers die vergelijkbare producten leveren. Hoe kan het dat hij de enige is die zo'n gunstig tarief kan bieden? Ben je op de hoogte van jouw rol (en bijkomende verplichtingen en aansprakelijkheid) als importeur van deze producten? Ga je in één keer die partij kopen? Of heb je al een sample ontvangen? Ik zou nooit zomaar een partij opkopen zonder eerst te zien wat het is. Nee. Dat beeld schets je natuurlijk wel door alles wat je over hem vertelt: contact loopt stroef, je kunt geen hoogte van hem krijgen, hij stuurt een vaag excel bestand, het is een tijdje stil, je hoort van een studiegenoot dat veel Chinezen documentatie namaken. Je hebt nog geen enkele positieve opmerking over hem gemaakt, behalve dat zijn tarieven wel gunstig zijn en je de producten daarom 'goed op de Nederlandse markt kan slijten'. En dat als hij je had willen oplichten, hij dat al gedaan zou kunnen hebben. Het contact met een leverancier op afstand is erg belangrijk, je rijdt er immers niet zomaar even langs. Er zijn natuurlijk bedrijven die voor jou dat soort controles/bedrijfsbezoeken kunnen doen, maar in de basis zal je toch zelf het gevoel moeten hebben dat je fatsoenlijk contact kunt hebben met ze. Jij importeert de producten in de EU, wat jou aansprakelijk maakt en verplichtingen met zich meebrengt, zoals een CE-keurmerk. Verdiep je daar eerst goed in, zodat je niet voor verrassingen komt te staan. Begin altijd met een sample, zodat je kunt zien of het product van de kwaliteit is die jij verwacht (jij bent immers aansprakelijk), voordat je een hele partij inkoopt. Ik weet niet of het hele unieke of bijzondere elektronische apparaten zijn, maar ik vind het opvallend dat je denkt dat je ze door zijn lage inkoopprijs met goede verkoopprijzen kan verkopen in Nederland. Heb je alle bijkomende kosten goed doorgerekend, zoals ook invoerrechten? Wordt een vergelijkbaar (of zelfs identiek) product nog niet in Nederland aangeboden, of voor een prijs waar jij onder kan gaan zitten? Wees je er bewust van dat je niet de eerste bent die elektronica uit China importeert, dus tenzij je echt een uniek product of een unieke producent hebt gevonden, zal een vergelijkbaar (of zelfs identiek) product al door anderen zijn geïmporteerd in Nederland. Daar is niks mis mee, maar wel goed om rekening mee te houden. Zij hebben immers voor hetzelfde vraagstuk gestaan hoe ze dat product zo goed mogelijk kunnen aanbieden. Als dat voor een (aanzienlijk) hogere prijs is dan jij denkt te kunnen voeren, lijkt het me goed dat je nog eens nagaat of je geen kosten bent vergeten mee te rekenen. Jouw gevoel is het belangrijkste. Dan niet perse de spanning van de eerste bestelling die je doet, maar of de leverancier goed voelt. Volgens mij voelt dat helemaal niet goed voor je, maar had je misschien gehoopt dat iemand je hier zou overtuigen van dat het wel goed zit. Ik ben bang dat je die bevestiging hier niet gaat krijgen en ook niet moet willen krijgen ;)

Beste leden, Ik loop tegen een vraagstuk aan waarvan ik dacht dat we dit correct hadden geregeld, maar door een recente vraag van een klant twijfel ik nu toch. Het is me vooralsnog niet gelukt om een sluitend antwoord te vinden, ik hoop dat jullie daarbij kunnen helpen. We verkopen via onze webshops producten in Nederland en België. De richten ons primair op consumenten. maar een deel van de klanten is zakelijk. Bij het afrekenen kan een zakelijke klant 'Zakelijk' aanvinken en dan zijn BTW-nummer invullen. Op de factuur die we na levering sturen, vermelden we dat BTW-nummer van de klant. Op alle facturen wordt de BTW (21%) gespecifieerd en berekend, ook aan zakelijke Belgische klanten. Wij hebben ook een Belgisch BTW-nummer, die we ook op de factuur aan Belgische (zakelijke) klanten vermelden. We passen dus niet het 0%-tarief toe, maar 'gewoon' 21%. De boodschap daarbij aan de Belgische zakelijke klant is dat diegene de BTW bij zijn belastingaangifte kan terugvragen. We dragen ieder kwartaal BTW aan de Belgische fiscus af en zitten boven het drempelbedrag voor afstandsverkopen, mocht dat relevant zijn. Ik heb in oudere topics enkele reacties kunnen vinden dat het verplicht is om het 0-tarief aan Belgische zakelijke klanten te rekenen, maar het is me niet helemaal duidelijk of dat in iedere situatie het geval is, zoals in de onze, omdat we ook een Belgisch BTW-nummer hebben. Kan iemand bevestigen of bovenstaande situatie correct is, of dat we toch het 0-tarief toe moeten gaan passen? Alvast bedankt voor jullie reacties! Ruben

Op die avond heeft dezelfde persoon nog twee evenementen aangekondigd, met titels die de gemiddelde ondernemer misschien nog meer zouden kunnen aanspreken. Die twee topics hebben een vergelijkbaar aantal weergaven, 210 en 220. Dat het topic over SaaS dan ruim 8x zoveel weergaven heeft, is wel bijzonder. Of er moeten in de afgelopen periode een hoop mensen zich hebben afgevraagd wat voor KPI's ze kunnen tegenkomen in het abonnement van hun SaaS. Dan zou Google het goed geïndexeerde Higherlevel veel getoond kunnen hebben. Maar dat lijkt me dan ook wel weer bijzonder.

Zolang je zelf de logistiek (vanuit Nederland) doet, is het niet direct verplicht om in Duitsland een BTW nummer aan te vragen. Amazon stuurt daar wel op, maar het is alleen verplicht als je FBA gebruikt. Houd er wel rekening mee dat er vernieuwde wetgeving m.b.t. BTW aan zit te komen, namelijk per 1 juli 2021. Die drempelbedragen per land vervallen dan en worden vervangen door één drempelbedrag van € 10.000,- voor al je omzet naar het buitenland. Zie bijvoorbeeld deze pagina van de KvK daarover.

Nee, zie onderstaande quote. @CEO-CFO-COO Is het echt niet mogelijk om nog een gesprek aan te gaan met het kantoor? Waarin je ze kunt vragen of ze hun gefactureerde uren kunnen toelichten, specifiek dat verwerken van in- en verkoopfacturen. Als jij kunt laten zien dat er in de administratie van jouw holding geen in- en verkoopfacturen, op management fee en facturen van de belastingconsulent na, zijn, kunnen zij toch nooit volhouden dat ze daar werkzaamheden voor hebben uitgevoerd? Ik kan me indenken dat je er uit principe achteraan wil blijven gaan, maar de bekende uitdrukking is wel dat principes vaak duur zijn. Ik weet niet of je uit een rechtsgang dan de meeste kans op resultaat hebt, met zo'n formele insteek zal je hun ook tegen de borst stuiten. Als je nog een laatste goede poging doet om met ze in gesprek te gaan, verwacht ik dat je meer voor elkaar kunt krijgen.

Zo te lezen heb je zelf al aardig goed onderzoek gedaan naar eventuele alternatieven. Als je huidige partij (als enige) zoveel goedkoper is, verklaart dat hun gebrekkige service ook wel. Als ze gewoon hun ding doen en je ze niet te vaak voor excessen nodig hebt, lijkt me dat dat een goede keuze. Ik vind een kiloprijs van € 5,- zeker niet slecht klinken, helemaal gezien de huidige situatie in (lucht)transport.

In jouw voorbeeld heeft de klant dan ook niet bewust gekozen voor een pakketkluis. Als de informatievoorziening dan niet goed genoeg was waar de zending af te halen was (wat zo te zien de 'schuld' van Amazon is), dan kan ik me voorstellen dat de klant niet blij is met de pakketkluis, en jij ook niet. Als er bij mij iets zou worden bezorgd, maar ik ben niet thuis, heb ik liever een bericht met: je kunt het afhalen in een pakketkluis die 24/7 open is, dan dat ik naar een afhaalpunt moet die van 9 tot 5 open is. Als de pakketkluis dus beter ingeburgerd raakt en een klant er echt voor kan kiezen (of goed van op de hoogte wordt gebracht), lijkt mij dat wel een positieve ontwikkeling. Dan is de pakketkluis of het afhaalpunt an sich niet het probleem, maar de communicatie. Daar is de verbeterslag dus te maken. Misschien wordt dan zelfs jij wel blij van een pakketkluis ;) Bedankt voor de waarschuwing

Volgens mij is dit ook het grootste probleem waardoor pakketkluizen in Nederland (nog) niet serieus van de grond zijn gekomen. Zolang het alternatief van (meestal gratis) thuisbezorging er is, waarom zou je dan kiezen voor zelf afhalen bij een pakketkluis? De klanten die nu al wel voor pakketkluizen kozen, waren zich waarschijnlijk bewust van het feit dat ze toch niet thuis zouden zijn bij de bezorgingpoging en dan was de pakketkluis dichterbij dan een te kiezen afhaalpunt. Om de pakketkluis populair te maken zal er een financiële prikkel moeten komen: thuisbezorging kost geld of afhalen bij een pakketkluis geeft korting. Als daar bovenop de voordelen zoals meestal betere 'openingstijden' dan een gemiddeld afhaalpunt goed worden gecommuniceerd, denk ik dat de consument wel enthousiast kan worden. Ook de leverbetrouwbaarheid zal omhoog gaan: er gaat ongetwijfeld minder mis als één busje naar een pakketkluis moet rijden waar hij 50 pakketten achterlaat, dan dat er langs 50 adressen moet worden gereden. Volgens mij biedt Nederland ook voldoende opties om die pakketkluizen op goede locaties te zetten. De dekking van bijv. supermarkten is enorm, vul het aan met tankstations en evt. winkelcentra (zoals Johan aangeeft) en je hebt in de meeste gevallen een pakketkluis 'om de hoek'. De vraag is wel wie de investering gaat doen, het zou immers zonde zijn als de pakketkluizen niet gebruikt (kunnen) worden door alle vervoerders. Er zal dus vanuit een collectief moeten worden geïnvesteerd om landelijke dekking te realiseren, waarbij ook onderhoud niet moet worden vergeten.

De vraag is of je dat ook erg duidelijk en overtuigend kunt communiceren naar dieven en overvallers. Als je een adres publiceert waar je naar eigen zeggen uitsluitend de klantenadministratie voert, heb je natuurlijk alsnog kans dat ze daar komen kijken of er toch wat te halen valt.

Dit is inderdaad ook hoe wij het benaderen. In ons geval wegen de kosten van de verzekering niet op tegen de kosten van (gelukkig incidentele) vermissing/schade, dus berekenen we die kosten door in onze kostprijs. Ik herken het gevoel van @nickys wel dat je soms moedeloos wordt van de (wan)prestaties van een vervoerder, maar de rol die zij in die afhandeling nemen ben je helaas met ze overeengekomen...