TwaBla

Samples = probeersels = gratis uitdeelproducten. De slager deelt plakjes worst uit. Toch kan hij alle BTW over zijn inkoop aftrekken van de BTW over zijn verkoop. Waarom kan dat bij jouw samples niet?

Een project-manager (maar ook marketing-manager en andere x-manager) heeft vaak weer een andere directe baas die wispelturig kan zijn. Dan worden spanningen soms uitgeleefd op de inhuurkrachten. Ik durf het bijna niet te zeggen, maar kan dat vries-dooi effect wellicht ook iets met gender te maken hebben? ::)

Was ook wel een ietwat eikelige reactie, als de beschrijving klopt.

Jullie komen er wel. ;) Omdat HL actief modereert - vooral op onderwerpen waar de dienstverlening van met naam genoemde leveranciers aan ondernemers ter discussie staat - is het forum medeverantwoordelijk en aansprakelijk. Dat past echter bij de doelstelling van HL. En is veruit te verkiezen boven de passieve doorgeef-functie van andere fora, zeker als die na verloop van tijd of onder druk kritiek verwijderen. Door het 'archief' van HL zijn we soms in staat verbanden naar boven te halen tussen oude oplichters en nieuwe scammers. Belangrijk blijft altijd om zo goed als mogelijk de authenticiteit van klachten (klagers) te onderzoeken, aan te dringen op feitelijke beschrijvingen in plaats van ongefundeerde beschuldigingen en het recht van weerwoord. Bij dat weerwoord probeert de betroffen leverancier zichzelf in een positief daglicht te plaatsen, dus is enige flexibiliteit mbt 'zelfpromotie' wenselijk. Dat weerwoord versterkt immers de rechtspositie van het forum, mocht daar ooit behoefte aan zijn. En we hebben ook wel eens een probleem opgelost door gewoon te bemiddelen tussen betrokken partijen. Ik ben benieuwd hoe de CCV-kwestie is afgelopen.

Het is toch wel prettig om te kunnen vinden of een bepaalde leverancier veel klachten veroorzaakt, ook als die opgelost worden. Er zijn klachtenfora waar behandeling reeds geldt als oplossing, ook als de klager het daar helemaal niet mee eens is. Dan zie ik meer heil in authenticatie van de klager. ;)

Het lijkt een nota voor nog te leveren diensten. Abonnement vooruit te betalen - voor 2018 waarschijnlijk. ;)

Als particuliere consument (of werknemer) heb je een aantal rechten op privacy - dat maakt het aanleggen van blacklists ook lastig. Maar als ondernemer ben je actief in een publiek domein, met als gevolg dat jouw handelingen besproken kunnen worden. Je kan echter altijd proberen op te treden tegen smaad en laster, en daar zijn een boel voorbeelden van.

Vandaar Belasting Toegevoegde Waarde. Is er geen toegevoegde waarde, dan is de belasting per saldo nul. ;)

Dit topic is bedoeld voor discussie over bovenstaand(e) evenement(en).

Zou even wachten tot er reacties komen van mensen met ervaring in de reissector. Nou krijg je wat losse meningen. ;)

Probleem opgelost. Is het mogelijk om met (iemand bij) je opdrachtgever zo'n verstandhouding op te bouwen dat je zulke zaken ook telefonisch kan overleggen?

Hijg hijg, geen tijd voor taal. MVP = minimal viable product - oftewel kaal startproduct om markt te testen. ;)

Waar mogelijk (lift) wordt gebruik gemaakt van een steekwagentje. Moet er een trap beklommen worden, dan biedt Tiller ook geen uitkomst. Begin je een beetje bedrijfsblind te worden of zie ik iets over het hoofd Herman? ;)

Daarom was die salon betaalbaar. ;) Stroop- en andere wafels zijn toch niet zo complex? Australian combineerde ijs met (dure) bonbons; IJscuypje transformeert in de winter tot Stampotje. Zou je nassi en bami kunnen verkopen? Hé: een bedrijf met twee merknamen...

Groupon heeft een heel ander businessmodel dan Koopjedeal. De eerste biedt alleen maar korting aan voor derden; de tweede koopt in en bezorgt. Bij een vraag past een vraagteken - for who cares...

Iets waar Vraagsteller ook rekening mee kan houden in het plan... Lijkt me meer iets voor leverancierskrediet. ;)

Ik zou als bank extra wantrouwig zijn richting concept-stores. ;)

Yep. Vanuit belastingvrijstaat Flevoland de concurrentie aangaan met China en Chili! Prikkeldraad eromheen en gratis aardappels voor alle inwoners.

Planmatig te werk gaan is prima, maar overschat die plannen niet. Je kan veel sociodemografische cijfers verzamelen over de omgeving (verzorgingsgebied) en de aantrekkingskracht van buurt en straat (passanten) en vergelijkingen maken met identieke winkels, maar voor een tamelijk unieke formule wordt het niet meer dan een optelsom van verschillende productgroepen. Knutsel een formule in mekaar met data uit de meubel- en mode-sector. Zo wordt het eerder kansberekening of iets met scenario's. Gebruik de flexibiliteit van zo'n formule als argument richting financiers: ietsje minder meubels het volgende kwartaal en iets meer cadeau-artikels. Misschien dat dat wel de reden is waarom de eerste paar vestigingen van een formule in eigen beheer ontwikkeld worden en de rest in franchise opgezet wordt. Bij gebleken succes kunnen ervaringscijfers op nieuwe verzorgingsgebieden geplakt worden. Hoe dan ook: ik geloof de schijnzekerheid van haalbaarheidsstudies en businessplannen doorgaans niet. En vandeweek las ik dat Dyson ook niet aan businessplannen doet.

De cijfers van Colette zijn heel anders dan die van Snuf en Shoe. De keuze van productgroepen en individuele producten staat wel toe dat je een mix van snel- en traagverkopende artikelen kan samenstellen met een hele goeie marge. Vandaar vaak een combinatie van meubels met levensmiddelen en cadeaux.

Wat let je?

Voor een groentezaak is dat misschien nog wel te doen, maar voor een concept-store per definitie niet. Die zijn immers uit ter aard uniek. Jouw persoonlijke mix van meubels, schoenen en levensmiddelen.

Inzichten bij de SIDN?

Een concreet voorbeeld inderdaad.Een tamelijk uitzonderlijk voorbeeld. Uitgever geeft persbericht uit over nieuw boek en voegt foto's toe die blijkbaar beschikbaar zijn gesteld door één van de mensen die genoemd worden in het boek. Een foto wordt gebruikt door RTL en de Telegraaf, waarop de beschikbaarsteller ineens geld ruikt en een claim indient. Het zijn incidenten, doorgaans bij ondernemingen die weinig aan publiciteit doen. Ik vond ook een case van een bedrijf dat in een beursfolder foto's had opgenomen die gemaakt waren door een administratief medewerker van dat bedrijf. De details zijn best interessant. Maar het blijven ongewone kwesties, omdat de meeste persberichten vergezeld gaan van opdrachtfoto's waarvoor het fictief makerschap geldt.

Dat is op zich al een indicatie. Nou ben je tevergeefs aan het werven voor een enquete. Wat gebeurt er als je gaat werven voor je shop?