TwaBla

Met de inhoud van Kinder Uberraschungs Eier wordt ook gespeculeerd. De echte liefhebber gooit de chocolade weg en legt de inhoud in een brandkast. ::)

Een vereniging heeft leden en een stichting heeft donateurs. Die dragen (meestal ook financieel) bij om het doel te bereiken. Dat is op zich geen verdienmodel, want anders zouden alle verenigingen en stichtingen als bedrijven belast worden. Is WNF een bedrijf? De Waddenvereniging? Stichting Lekker Dier? Om het eventuele verdienmodel van deze stichting io te bekijken, moet het verhaal wat duidelijker worden. Krijgen kickstart-sponsors een tegenprestatie die enige waarde vertegenwoordigt? In welke mate wijkt dat af van het gesuggereerde gratis gebruik? Er is verder sprake van digitale tokens, dus dan kan de regulering voor elektronisch geld van toepassing zijn. Je kan vervolgens redeneren dat het kopen van tokens te vergelijken is met een tegoed dat je bij een bank stalt. Dat is geen inkomen voor de bank. En zo wordt het nog ingewikkelder. ;)

In marketing zie je dat de grens tussen verleiding en misleiding moeilijk te handhaven is. Eindeloos veel voorbeelden. De Keuringsdienst van Waarde heeft elke keer weer voorbeelden waarin aangetoond wordt dat de consument zelden de simpele waarheid verteld wordt. Regelmatig Spaanse, Franse en Duitse toeleveranciers die laten zien dat de Nederlandse regulering lakser is dan omringende landen. De zwabberige ethiek in marketing zie je vervolgens ook weer terug in de marketing van een investering zoals Hampton Creek. Net doen alsof je veel klanten hebt. Net doen alsof je een laboratorium hebt. Bleek grotendeels gebakken lucht.

Huur woning is toch aftrekbaar (RTL-Z) Korte samenvatting: Uit een recente uitspraak van de Hoge Raad volgt dat ZZPers die vanuit een huurwoning werken de huurkosten als aftrekpost mogen opvoeren, zo stelt RTL-Z. Wie vanuit een koopwoning werkt, heeft dat voordeel niet. Waarom vind je dit interessant of wil je dit delen?: Buitenkansje voor ZZPers, zo lang het duurt. De opvattingen zullen wel uiteen lopen. (oeps, al jarenlang nieuws op HL blijkbaar) :P

Als experiment wel interessant, dit wordt wel contextual commerce genoemd. 8) Het is uiteraard geen full-blown shop. Slechts de eerste aanzet in een blog-format, wat voor story-telling een prima format is. Je mikt op een select publiek van verzamelaars en electro-musiker. Het design is droog, minimal, less is more. En nou moet je een inbound network gaan opzetten. Het lijkt logisch meer soclal media te linken. Twitter, Instagram, Facebook, Pinterest. Zodat liefhebbers elkaar kunnen attenderen op je vondsten en aanbiedingen. Je kan overwegen om in commissie te gaan verkopen, of aanbiedingen van derden op te nemen. Je kan uitlopers naar plaza's opzetten (Marktplaats, Bol, Rakuten, etc...) Ik heb vintage Macs gekocht en verkocht via eBay, werkt prima door heel Europa! Je kan meer aan story-telling doen: Op zoek naar de eerste Moog, What happened to Isao Tomito?, Mandarijnen voor Tangerine Dream.... Je kan aan curatie doen: liefhebbers wijzen op nieuws, events of zelfs collectors items elders in Europa. Zo word je een online destination voor verzamelaars. Ik zou wel een betere naam kiezen als Raymond Music Shop. Noem het Instrumensch of Tanzrobot of zoiets.

Ellus noemt voorbeelden in andere plaatsen. Je kan het zo lezen dat ze zich beklaagt over deze concullega's, maar zo is het niet bedoeld - als ik het goed begrijp. Ze verbaast zich dat de ene gemeente wel blurring door de vingers ziet, en de andere niet.

Eerste investering: een workshop zeefdrukken. Kost je 22 euro. Eerst ervaring opdoen, dan pas ondernemen. ;)

Of een bereidwilligheid regels en moraal te negeren om maar niet te falen. Mijn indruk is dat veel investeerders die hun fortuin al lang gemaakt hebben, meer gedreven worden door game dan greed. Er lopen uiteraard ook veel graaiers rond in dat wereldje, maar anderen worden gemotiveerd door de uitdaging. Dat roept bij de ondernemers dan weer de emotie op dat ze in die uitdaging willen slagen, en zeker niet mislukken. Misleiding is dan een (tijdelijk) instrument, al proberen we dat met regels en moraal in de perken te houden.

Was op het nieuws (zie Bloomberg). ;)

Ik zou op wat je toevallig via Google vindt geen enkele conclusie durven verbinden. Er zijn wereldwijd bekende merken die hun merkregistratie, ontwerp- en auteursrechten niet goed op orde hebben. Dan blijken diepe zakken uiteindelijk toch meer gewicht in de schaal te leggen dan snelle interpretaties van regels en handhaving. Merk- en auteursrecht kennen geen scheidsrechter die op het veld meteen een beslissing kan nemen op basis van simpele regels. Onder de oppervlak is het geharrewar.

Dat zijn helaas vragen voor experts. As je belang hebt bij een antwoord, dan zul je echt een goede expert moeten inhuren. Als het een studievraag is of interesse van iemand die een case aanschouwt, dan kan wat we met z'n allen vrijblijvend opduikelen best interessant zijn. Maar in dit soort kwesties zwabbert de jurisprudentie alle kanten op. Voor ondernemers is vooral van belang: maak zo vroeg mogelijk afspraken met ontwerpers over het gebruik van hun ontwerpen, want eindeloze rechtszaken kan vrijwel niemand betalen.

Neen. Er is ontzettend veel geld verdiend in IT en met online ventures. Er zit kapitaal bij fondsen en angels die bereid zijn grote risico's te nemen met een kleine kans op enorme winsten. Dat geld vloeit al een paar jaar ook naar andere domeinen waar grote problemen opgelost moeten worden. Denk aan geneesmiddelen, mobiliteit, voeden en wonen. Nou staat er een bedrijf op dat producten maakt waarbij de dierlijke eiwitten zijn vervangen door plantaardige eiwitten, om te beginnen met mayonnaise. Toch een prachtig doel. Hun eerste product zorgt voor hoofdbrekens bij Unilever (eigenaar van Hellman's) en oproer bij de kippenboeren. Nou blijkt dat deze onderneming zijn cijfers kunstmatig verbeterd heeft, onder andere door medewerkers te betalen om dozen vol van de eigen producten bij winkels te kopen. Yep, dat is vals spel. Niet uit greed, zou ik zeggen. Maar om de eigen onderneming aan te duwen. Al moet je in dat domein natuurlijk ook altijd oppassen voor mensen die alles doen voor eigen gewin, risicogeld trekt opportunisten aan. Maar er spelen ook andere drijfveren mee. Bij de start van dit forum hebben de oprichters diverse identiteiten aangenomen om de suggestie te wekken dat er een levendig debat plaatsvond. Je ziet nu nog steeds dat deelnemers aan dit forum onder een pseudoniem reageren op hun eigen bijdragen. Is dat greed? Dacht het niet. Het is flauwe misleiding om de boel in beweging te brengen. Er stond afgelopen voorjaar een mooi verhaal over Hampton Creek in Wired (UK). Ze doen nu ook ommeletten en pannenkoeken. Misschien moeten we eens bellen over een poffertjes-licentie! De vegapoffer. ;D

De rijmelaar doet z'n best om in de geest van de columnisten te reageren. Het zijn surprises op pakjesavond, waar de inhoud minder van belang is dan de verpakkingskunst. Iemand nog ontbijtkoek gedraaid onlangs?

Zoek eens op blurring. ;) Die regelgeving staat nu flink ter discussie. Blurring_poster_totaal_Pilot_Verlichte_regels_winkelgebieden-1452761267.pdf

Wat soms gebeurt is dat een ondernemer aan een ontwerper (of bureau) vraagt om een logo te maken, of een website of wat dan ook. Daar wordt voor betaald, maar het auteursrecht wordt niet overgedragen. Later ruikt de ontwerper een kans, en komt aankloppen voor meer geld op basis van dat auteursrecht. Een soort van chantage dus eigenlijk. Dat ruiken rechters ook. Anne21 verwijst naar een zaak over het Innocent dude-beeldmerk (Ontwerper Deepends versus Fresh Trading). Dat is tot de Hoge Raad doorgevochten, met als resultaat dat het auteursrecht niet betekent dat gebruik ontzegd kan worden (zie simpele versie van verhaal of anders deze variant). Er was in 2005 ook de zaak over een Dr Martens AirWair logo (Ontwerper versus Griggs) waarbij de Hoge Raad oordeelde dat het auteursrecht weliswaar bij de auteur bleef, maar dat de licentie van perpetual nature was. Van nietigheid van de merkregistratie was in beide gevallen geen sprake. De logo's zijn in opdracht van de merkhouder gemaakt, die heeft een exclusieve licentie (al-dan-niet impliciet) en kan het merk dus registreren. PS - ik ben geen merkjurist, maar Googlen kunnen we allemaal. ;)

Me dunkt dat nieuwe vragenstellers danig onder de indruk zijn van deze gedachtenwisseling. ::)

Kostprijs wordt een stuk belangrijker als de vraag groeit, als productie en marketing professionalisering vergt. Of uitbesteed moet worden. Daar zijn scenario's voor te maken. Hoeveel stuks kun je als eenmanszaakje aan? Wat doe je als de vraag verdubbelt? Wat als 90% via retail verkocht wordt? Hoe gaan die naar de winkel: gevouwen, aan een knaapje? Dan wordt het dus wel wiskunde. ;)

Het is geen hogere wiskunde. Hij kent zijn inkoopprijs (dat is 7,4 euro en dan heb je organic, slaafvrij en nog eens een groothandelsmarge), maakt naar schatting 2 euro aan kosten voor bedrukking en storytelling en hoopt dat mensen dan meer dan veertig euro gaan betalen. Kijk bij andere streetwear labels en dat is niet onrealistisch. Vraag is natuurlijk of jouw ene merkje net die doelgroep aanspreekt. Maar dat los je met een betere kostenberekening niet op. Daar zijn groeiprognoses volstrekt arbitrair. Lakid heeft gelukkig een bedrijfsopzet waarmee hij organisch kan groeien. Hij bestelt geen containers vol shirts in het Verre Oosten. Ik zou trouwens niet teveel strooien met termen als slaafvrij voor t-shirts wanneer er van een 40 euro verkoopprijs 35 euro in Nederland blijft hangen bij handelaars. Riekt behoorlijk neo-koloniaal.

Ooit gehoord van Das Kartoffeltaxi in Zwitserland?

Noem het performance marketing en je bent weer helemaal up-to-date. ;D Hoe is dit afgelopen? Betrof het LED-lampen, camera's of horloges? Zit er een leercurve in?

Klein beginnen voor je groot gaat dromen. Lees eens over de Bax Bros in Goes!

In het tax-free kanaal, in Rusland en Brazilië, in het dumpkanaal (export naar dumplanden) wordt veel 'echt' verkocht waar je danig mee in problemen kan komen. Als je niet weet waar je aan begint, ga dan niet als een blinde vink op de eerste de beste deal af. Maar informeer jezelf. Bij dit soort paralleldeals stoot het merendeel van de betrokkenen op den duur zijn neus, en soms behoorlijk pijnlijk. Maar het kan ook goed gaan. * Hans Breukhoven legde de basis voor Free Record Shop met de (illegale) import van bootlegs uit de VS. * De Caems-Klerk Groep werd groot door de handelsstromen naar tax-free shops af te tappen. * De handelsmij Viho zorgde ervoor dat Parker het knap benauwd kreeg. * De Holland Trading Group maakte van wadden-boodschappentrips een lucratieve onderneming. Europa is gebouwd op de gedachte van free trade, maar daar wordt voortdurend tegen gelobbied door sterke leveranciers en behoudende wederverkopers. Vandaar dat de rechtspraak en handhaving zo heen-en-weer zwabberen. Dat is een beetje chaotisch, maar chaos is een dynamiek waar slimme handelaren graag gebruik van maken.

Sven ruikt een buitenkansje in uit Duitsland geïmporteerde kledingmerkhorloges die overal al verkocht worden. Niemand heeft daar eerder aan gedacht.... ::)

Kijk ook eens naar de grote uitgevers (TMG, Persgroep, NRC) die allemaal lezersaanbiedingen hebben. Dit product is gebaat met story-tellers. ;)

Ook niet als bewezen kan worden dat de derde partij wist of had moeten weten dat hij zijn producten eigenlijk niet van die partij had moeten kunnen kopen? Overeenkomsten zijn privaatrecht, geen strafrecht. Bewijslast ligt bij de merkhouder. Wat je regelmatig ziet in rechtszaken (Nike/Converse versus tal van partijen) is dat de aangeklaagde partij weigert om zijn bron bekend te maken, maar met een accountantsverklaring bevestigt dat de inkoop een partij betreft die binnen de EER op de markt gebracht is. Nike procedeert grijze handelaren trouwens helemaal de afgrond in. Daar wil je niet mee te maken krijgen. ;)