StevenK

Toen ik begon met ondernemen liep ik bij de Rabobank, waar ik tot dan toe bankierde (en overigens ook mijn opa zijn hele leven directeur was geweest) tegen een muur op en wilden ze eigenlijk niet eens met ons praten. Dat was in 1992 of 1993. Bij ABN werden we toen met open armen ontvangen en dat was bij de oprichting van mijn tweede bedrijf ik 1997 net zo. De laatste paar jaar is het echter hopeloos daar bij de ABN. Bij het verlengen van m'n hypotheek konden ze geen reëel voorstel doen en kwam ik uiteindelijk bij Florius, volledig ABN eigendom, terecht. Zelfs over opnemen van mijn eigen geld doen ze tegenwoordig lastig, dan moet je vooraf een afspraak maken omdat je je eigen geld op wil nemen :(

Je vind daar wel de status terug, maar niet de wijze waarop die status is bereikt. Juist daarom was mijn advies contact op te nemen met de (faillissementsgriffie van de) rechtbank

ik ben maar 1 x falliet verklaard, de fallisement is op geheven maar heb geen schone lei gekregen Als je niet na de beëindiging failliet bent verklaard, terwijl er wel geld in de boedel was, dan vermoed ik dat het aangeboden akkoord geaccepteerd is. Kortom, je insolventienummer opzoeken en dan de rechtbank vragen hoe die insolventie afgesloten is.

Er is ongetwijfeld meer aan de hand geweest, want als het aantoonbaar is gekomen door te laat uitbetalen door het UWV, dan zal iemand niet uit de WSNP worden gezet.

Waarom neem nu eigenlijk de moeite om je vragen hier te stellen als je elke keer weer reageert met een 'ja, maar, ze zeiden dat ik OEM producten legaal mag verkopen' ? Die grotere bedrijven ontwikkelen zelf producten en stoppen daar ongetwijfeld OEM producten van andere fabrikanten in, maar het geheel wat zij bouwen is *hun* product, niet een oem product. Dus als jij handig bent met het ontwerpen, ontwikkelen en bouwen van TV firmware, dan koop je ergens in China een TFT paneel en wat hardware voor de aansturing, wat tuners, stukje plastic om het allemaal in te stoppen en stop je daar je eigen software in. Heb je een authentieke 'Hiko TV', met daarin allemaal OEM producten. Maar als jij een TV koopt die jou wordt verkocht als een 'OEM Philips' dan kun je er zeker van zijn dat een TV is waar Philips geen toestemming voor heeft gegeven en die jou veel - dure - problemen op gaat leveren als je die in Nederland verkoopt.

Geen, maar om aan die schone lei te komen moet je het juk van de WSNP minimaal 3 jaar volhouden. Hou je dat niet vol, dan wordt er tussentijds beëindigd en daarbij krijg je dan - uiteraard - geen schone lei.

Je mag alles verkopen waarmee je geen inbreuk maakt op de rechten van derden en op jou, als verkoper / importeur, rust de verplichting te controleren of er geen sprake is van een inbreuk. Een apparaat dat eruit ziet als een Iphone is een inbreuk op de rechten van apple, een apparaat dat werkt met het OS van een Iphone maar geen Iphone is, is net zo goed een inbreuk op de rechten van apple. Die Chinese rotzooi is precies niet meer dan dat: namaak, waar niet betaald is voor de merk- of auteursrechten van de rechthebbende. Ook wanneer het fysiek hetzelfde apparaat is als door die fabriek aan Sony wordt geleverd (wat ik betwijfel), dan nog kun je er zeker van zijn dat die rechten niet afgerekend zijn.

Maar wat is er met dat akkoord gebeurd? Is dat geaccepteerd en gehomologeerd? Huwelijkse voorwaarden? Als je het tweede faillissement, na beëindiging WSNP, niet met een gehomologeerd akkoord afgesloten hebt, dan is het afhankelijk van de schuldeisers of je er weer problemen mee krijgt.

Nee, een algemene bedenktijd voor consumenten bestaat niet, alleen in specifieke situaties is er een bedenktijd: koop op afstand, colportage, koop van een woning.

Voor dat 'direct opeisen' hebben ze toch een vonnis nodig. En ook kun je via een kort geding de rechter vragen je huidige opdrachtgever te verbieden ten aanzien van de nieuwe opdracht een beroep op het beding te doen. Dit soort kwesties leent zich niet echt voor een afwachtende houding, daar heb je gelijk in.

Niet betrokken bij de opdracht, dan beding niet van toepassing, lijkt me toch wel de juiste uitleg van deze formulering.

Hoe dan? Bij een 'koop op afstand' ontbinding moet het 'gehele bedrag', dus ook die kosten die jij noemt, terugbetaald worden.

De overeenkomst - en overigens ook de wet - regelt alleen de onderlinge aansprakelijkheid. Op grond van de wet zijn jullie echter beiden volledig aansprakelijk voor de schulden van de vennootschap en de schuldeisers zullen er weinig heil in zien in te stemmen met een halvering van jouw aansprakelijkheid, in de wetenschap dat jouw vennoot insolvent is of zal worden. Dat gezegd hebbende zul je toch bij de schuldeisers moeten zijn, zij zijn de enigen die je kunnen helpen.

Als kennelijk het filiaal voldoende zelfstandigheid heeft om verkocht te worden als onderneming, dan hebben die werknemers in beginsel het recht in die onderneming te blijven werken.

en je bent gestopt omdat...? ??? Omdat ik tijd (en geld) toen vooral stopte in de rallysport en in m'n fietshobby.

Mijn laatste was een GSX-R750R, maar dat is al weer een paar jaar geleden.

Over het algemeen zijn die paar honderd euro's voor een contract wel goed besteed. In zo'n overeenkomst regel je, in tegenstelling tot in een algemene voorbeeld, juist de specifieke details die van belang zijn. Wat de omzetbelasting betreft: die zou volgens mij niet in rekening gebracht moeten worden, omdat je een onderneming overdraagt.

Vergeet niet dat we hier maar één kan van het verhaal horen. De wederpartij zal ongetwijfeld alleen de factuur en het uitblijven van de betaling in het dossier stoppen en het is daarom aan TS om de deurwaarder het incassobureau bewijs van de betwisting te overleggen. Daarbij zou ik TS adviseren ook direct vast te leggen dat ze verdere buitengerechtelijke kosten kunnen voorkomen en over kunnen gaan tot dagvaarding.

De bank: die bepaalt of de nieuwe compagnon voldoende zekerheid biedt om jouw aansprakelijkheid door te halen.

Wij hebben helemaal niet gekozen voor procederen. Wij hebben ons moeten verweren en zijn daarbij uitgegaan van redelijkheid en billijkheid, maar dat zijn kennelijk termen waar je bij een rechtbank niet mee moet aankomen. Redelijkheid en billijkheid hebben zeker wel een rol en zijn zelfs in de wet (onder meer artikel 6:2 en 6:248 BW) vastgelegd, maar dat doet niets af aan de regels van het bewijsrecht.

Omdat het gebruik om 100% te betalen door jullie erkend wordt en de afspraak om haar 70% te betalen door jullie betwist wordt, rust op jullie de bewijslast voor deze uitzondering. En zoals je al hebt aangegeven, dat lukt niet, want je hebt geen bewijs. (overigens zie je hier wat het risico is van procederen als je niet voldoende kennis hebt van het procesrecht)

Dan heb je een groot licentieprobleem, want alleen de hardware zonder de juiste softwarelicenties zal niet zoveel kunnen doen, behalve met illegale software.

Een vaste prijs hoeft niet direct ideaal te zijn, maar gezien het aantal procedures dat ik voorbij zie komen over de hoogte van de factuur van de boekhouder/accountant wil ik je wel - dringend - adviseren duidelijk een plafond per - bijvoorbeeld - boekjaar af te spreken.

Indien de bank de lening niet opzegt, kunnen wij gewoon verder werken...ergens schuif ik hen dus wel de zwarte piet toe en schieten ze zichzelf een beetje in de voet omdat ze ons met de 90 dagen voldoende tijd geven om andere mogelijkheden te bekijken en de rest van onze middelen veilig te stellen. Indien ze de lening niet opzeggen zal de lening gewoon verder afgelost worden. Zolang er overigens geen naam oid in dit bericht staat, zie ik niet in hoe dit alles voor een curator relevant kan zijn. Ook bij bereidheid tot herfinancieren zal de bank een lening opzeggen, omdat er anders geen reden is te onderhandelen over de herfinanciering. Overigens heeft jullie bank het slecht voor elkaar als ze bij een calamiteit als deze niet direct op kunnen zeggen, maar misschien zijn dat wel wettelijk geregelde kwesties in België.

ABV (algemene bankvoorwaarden) bepalen over het algemeen dat bij voorzienbare betalingsproblemen *of* bedrijfsbeëindiging directe opeisbaarheid mogelijk is. In zakelijke overeenkomsten rust ook op de ondernemer toch een forse onderzoeksplicht. Daarnaast gelden bij borgstellingen ook nog eens aanvullende vereisten waarmee de borg toch echt wel begrepen moet hebben wat hij of zij tekende. Als je als ondernemer de consequenties niet kunt overzien en je laat je evenmin bijstaan door een deskundige, dan neem je daarmee een risico waarvoor je in beginsel zelf aansprakelijk bent. Ook de rechtspraak is in die zorgplicht van de bank heel erg terughoudend..