Bert.

Ik volg het even niet meer. Er staat in dit blog het volgende: Om dit te voorkomen heeft de Belastingdienst ter zake van de volgende kosten goedgekeurd dat deze kosten voor de btw worden behandeld als doorlopende posten: Rechten bij invoer en andere belastingen die je op eigen naam en voor rekening van je afnemer betaalt Toeristenbelasting die je per bezoeker en overnachting afzonderlijk in rekening brengt Leges voor de inschrijving en de tenaamstelling in het kentekenregister die je als leverancier van een voertuig doorberekent aan de afnemer Assurantiekosten die je als leverancier of dienstverlener aan een andere ondernemer moet betalen, voor zover deze kosten afzonderlijk in rekening zijn gebracht Kosten van het CBR die rijschoolhouders doorberekenen aan hun leerlingen Overdrachtsbelasting die namens de opdrachtgever wordt betaald Griffierechten In deze limitatieve opsomming worden geen verzendkosten vermeld, deze staan verderop in het stuk genoemd: Verzendkosten dienen altijd met btw doorbelast te worden! Ook als deze kosten aan jou in rekening zijn gebracht zonder btw. Bepaalde postbedrijven zijn vrijgesteld van btw, maar dit geldt niet voor jou. Als jij deze kosten doorbelast valt het gewoon onder de maatstaf van heffing, en dien je dus gewoon btw in rekening te brengen. De laatste Toelichting Tabel I OB vermeldt het volgende: § 4.5 Bezorgkosten Als de ondernemer goederen levert en hij ook degene is die zich verbonden heeft de goederen bij de klant te bezorgen, is voor wat de bezorging betreft sprake van een bijkomende prestatie die opgaat in de levering van de goederen. Bij levering van goederen naar verschillende btw-tarieven moeten de bezorgkosten naar verhouding van de vergoedingen exclusief de bezorgkosten worden toegerekend. De enige uitzondering die hier blijkbaar op van toepassing is geldt bij het verzenden van drukwerk: Als de porto- of frankeerkosten betrekking hebben op vrijgesteld postvervoer (op grond van artikel 11, eerste lid, letter m van de wet) kunnen die kosten worden behandeld als met doorlopende posten gelijk te stellen bedragen. Dit kan ook als de ondernemer in opdracht van de opdrachtgever drukwerk verzendt dat hij niet zelf heeft vervaardigd. Zie artikel 8, vijfde lid, letter a van de wet en artikel 4, eerste lid letter c van het uitvoeringsbesluit. Hieraan zijn de volgende voorwaarden verbonden: –de opdrachtnemer moet het bedrag voor de postverzending afzonderlijk aan zijn opdrachtgever in rekening brengen en –dat bedrag moet gelijk zijn aan het bedrag dat de opdrachtnemer voor de postverzending daadwerkelijk aan een verlener van de universele postdienst als bedoeld in artikel 2, eerste lid, onderdeel g, van de Postwet 2009 heeft betaald.

Van de site van de belastingdienst: Voorbeeld: bezorgkosten Verkoopt u goederen en zorgt u ook voor bezorging bij de klant? Dan geldt voor de bezorgkosten hetzelfde tarief als voor de goederen. Gelden voor de goederen verschillende tarieven? Dan berekent u de bezorgkosten in dezelfde verhouding als de goederen.

Exportzendingen moeten sowieso worden aangegeven bij de douane, ongeacht de waarde.

Dit is geen exportvergunning maar een verklaring betreffende de oorsprong. En dan nog niet eens de juiste, dit gaat over het APS systeem, waar jij blijkbaar naar op zoek bent is een oorsprongsverklaring in het kader van het vrijhandelsverdrag tussen de EU en Zuid-Korea. Met deze verklaring geef je aan dat jullie producten van oorsprong zijn uit de EU waardoor de importeur in Zuid-Korea ze kan invoeren met lagere of helemaal geen invoerrechten. Om deze verklaring, voor zendingen >6000 Euro te mogen afgeven heb je een douanevergunning nodig, "Vergunning toegelaten exporteur (zelf opstellen: oorsprongsverklaring of factuurverklaring)". Het niet afgeven van de verklaring zorgt in beginsel niet voor oponthoud, alleen zal de importeur in Zuid-Korea meer invoerrechten moeten afdragen. Blijkbaar gaat de vraag dus niet over een exportvergunning...... mocht dat toch zo zijn dan kun je beste contact opnemen met de douane/Centrale Dienst In-en Uitvoer in Groningen.

Een vergunning artikel 23 heeft inderdaad het doel om de liquiditeitspositie, c.q. cash-flow te verbeteren omdat je de Btw niet meer hoeft voor te schieten. Het is echter niet zo dat je hiervoor een ander kantoor dan DHL zou moeten inschakelen, DHL moet dit normaliter ook voor je kunnen regelen. Praktisch gezien houdt dit in dat DHL de douaneaangifte voor jou iets anders moet gaan invullen, d.w.z jouw Btw-nummer moet vermelden in de douane-aangifte. Je moet dan wel aan DHL doorgeven dat je een Btw-nummer met verlegging artikel 23 hebt. DHL zal dan geen Btw afdragen aan de douane/belastingdienst en het aan jou ook niet doorbelasten, zodat jij dus toch het cash-flow voordeel hebt.

Wie de invoerrechten en belasting (i.c. invoer-Btw) betaalt hangt niet af van het afleveradres maar van welke afspraken daarover tussen de verschillende partijen gemaakt worden. Het meest voor de hand liggend is dat jouw klant de invoeraangifte voor zijn rekening neemt, de goederen goederen ingeklaard bij jou aflevert of dat jij hem bij de douane vertegenwoordigd. In dat geval heb je een aantal vergunningen nodig (o.a. Toelating douane-vertegenwoordiger) en moet je voldoen aan de AEO-criteria. V.w.b. omzetbelasting zou je voor de (buitenlandse) klant nog als fiscaal vertegenwoordiger kunnen optreden. Uiteraard is het mogelijk om voor deze activiteiten (douane)software aan te schaffen. In jouw geval zou ik echter dit soort vragen niet stellen maar het het hele fiscale/douanegedeelte over laten aan jouw klanten en zelf focussen op het "dozen schuiven".

Andere media invoegen

Het is niet gezegd dat A de exporteur is..... dat zou ook B kunnen zijn (of zelfs C maar dat is niet erg waarschijnlijk). Als A of B als exporteur optreden is de transactie tussen B en C met 0% belast.

Als jij DDP verkoopt ben jij verantwoordelijk voor de invoeraangifte, inclusief het overleggen van het ATR certificaat bij de douane. Jouw klant zal dus nooit "later een brief krijgen voor de invoerkosten".

Welke leveringscondities (Incoterms) hebben jullie afgesproken? Wie is de exporteur?

Bij welke transactie? De aankoop bij jouw leverancier of de verkoop aan jouw klant?

Welke leveringscondities ga je gebruiken? Oftewel wat ga je over de invoeraangifte in NL/EU met je leveranciers en klanten afspreken?

Of deze: Digitale diensten naar het Buitenland

Altijd handig, een checklist maar hierbij toch wat aantekeningen: - Bepaal zelf de 10-cijferige goederencode (dat is de Taric-code, geen HS want die gaat maar tot 6 cijfers). Een Chinees zal zeer waarschijnlijk nooit een correcte 10-cijferige code kunnen bepalen, hooguit tot 6 cijfers. Je bent als importeur sowieso verantwoordelijk voor een correcte douaneaangifte, inclusief de juiste goederencode. - Invoerrechten worden berekend over de "douanewaarde", dat is CIF EU grens waarde, als je met natransport kosten bedoeld voor het vervoer na binnenkomst in de EU (dus zeg maar in NL) dan horen deze niet tot de douanewaarde. Wel nog de zogenaamde "verborgen kosten", zoals commissie, verpakkingskosten, royalties/licentierechten e.d. voor zover nog niet inbegrepen in het factuurbedrag.. - Btw wordt ook belast over het bedrag aan invoerrechten+transportkosten tot plaats van bestemming in de EU, dus over douanewaarde+invoerrechten+natransport. - Koop het boek "Havenlogistiek -Partijen & processen in de internationale handel en de haven" , te verkrijgen via www.avontade.nl. En nee, ik heb het niet geschreven maar er staat echt zo ongeveer alles in waarmee een importeur, m.n. in de haven, mee te maken kan krijgen.

Het is niet aan mij om in TS zijn portemonnee te kijken....... Waarover je Btw bij invoer berekent is op zich een nuttige vraag, dat je de Btw als voorbelasting kunt verrekenen doet daar niets aan af.

https://www.fenex.nl/vind-een-expediteur

Als TS niet beschikt over een artikel 23 vergunning moet hij de Btw eerst, via de douane-expediteur, afdragen aan de belastingdienst. Gezien de cashflow heeft de vraag dan nog wel enige relevantie. Het antwoord is overigen dat Btw bij invoer berekend wordt over de factuurwaarde, de bijkomende kosten tot op de plaats van bestemming binnen de EU (commissie, verpakking, vervoer en verzekering) en invoerrechten.

Blijkbaar heeft de levering plaats gevonden vanuit Italië en hoeft daarvoor geen invoeraangifte meer gedaan te worden, of de levering is wel afkomstig uit San Marino maar al door de leverancier in de EU ten invoer aangegeven. Een en ander zou moeten blijken uit welke leveringsconditie (Incoterms) jij en je leverancier overeengekomen zijn,

Technisch gesproken niet geheel correct, een niet-EU leverancier (bijvoorbeeld uit China) heeft de mogelijkheid om, zonder zelf een Btw-nummer te hebben, zich te laten vertegenwoordigen door een fiscaal vertegenwoordiger (met beperkte vergunning). Echter, het blijft wel uitkijken, over kartonnen dozen (golfkarton, vouwdozen e.d.) wordt geen invoerrecht geheven, waardoor een niet-EU leverancier vaak geneigd is om DDP aan te bieden. Hierbij wordt de Btw, die uiteraard wel geheven wordt, vaak over het hoofd gezien.

Ziet er gelikt uit, maar ik mis het overzicht met de laatste 20/40/80 topics......

Oude topic maar het antwoord is nog niet gegeven..... De Chinese verkoper kan/mag geen Btw in rekening brengen. In het geval van DDU (of DAP in de Incoterms versie 2010) is de levering voor de Chinees voor wat de Btw betreft sowieso al out of scope omdat de Btw pas een rol speelt ná de invoeraangifte, die bij DDU/DAP door de koper gedaan wordt. Bij DDP mag de Chinees geen Btw in rekening brengen, hij moet wel via zijn douane-agent de Btw bij invoer betalen en later terug vragen bij de BD (of door een fiscaal vertegenwoordiger laten verleggen). Op zijn factuur aan de NL koper moet de Btw verlegd worden volgens artikel 12 lid 3 Wet OB.

Goed opgemerkt, ik had Noorwegen gelezen in de post van Vatjes maar dat wordt inderdaad niet genoemd door TS. Voor het antwoord maakt het in beginsel verder niet uit of het Noorwegen of een ander land is, al is bijvoorbeeld Noorwegen nog wel wat beter te behappen dan bijvoorbeeld een land in midden Afrika......

Dan is het geen DDP maar hooguit DAP. De juiste handelwijze bij DDP is dat de de verkoper in het land van invoer de invoerrechten en invoer-Btw betaalt via een douane-expediteur. Dat er in de praktijk andere dingen gebeuren dan er is afgesproken daar heeft TS niet veel aan....... Wat TS het eerst moet doen is een leveringsconditie afspreken met zijn klant, dus in overleg bepalen wie het transport, eventuele verzekering en uitvoer -en invoeraangifte regelt. Afhankelijk van de uitkomst daarna op zoek naar eventueel een expediteur, transporteur en douaneagent(en). Zelf uitvoer en invoeraangiftes doen is niet mogelijk, het is handigste als je zelf het transport regelt een expediteur/transporteur te zoeken die ervaring heeft met vervoer naar Noorwegen (bijvoorbeeld via https://www.fenex.nl/vind-een-expediteur), die kennen ook wel de juiste adressen om de in en uitvoer te regelen. Waarna de klant met de eerste factuur ook nog eens de Btw bij de Nederlandse belastingdienst kan terugvragen... en dus twee keer de Btw terug krijgt...

Ja hoor, de belastingdienst heeft het bij het juiste eind, "B" heeft niets met de Btw te maken, mag het niet in rekening brengen hoeft ook niets af te dragen. Dit vanwege het feit dat de levering blijkbaar door A ingevoerd wordt, zoals je zelf als bij je "Opmerkingen"schrijft Als A dit al doet dan is zeker de vraag of B invoerrechten / btw moet betalen over de invoer enigszins overbodig...... In beginsel koopt A in dit scenario "duty unpaid" en blijven de transacties tussen A/B en B/C buiten beeld voor de Btw aangezien deze betrekking hebben op nog niet ingeklaarde goederen. Een particulier uit België maakt geen verschil.

Voor wat betreft de invoerrechten, bij wederinvoer in de EU kun je een beroep doen op de regeling voor terugkerende goederen. Mits het product niet langer dan drie jaar na uitvoer weer ingevoerd wordt en je kunt aantonen dat het eerder uitgevoerd is betaal je geen invoerrechten. Als het product met het nultarief voor Btw is uitgevoerd (waarschijnlijk wel) betaal je bij wederinvoer wel Btw, maar die is verder weer als voorbelasting te verrekenen.