shoptillyoudrop

Waarschijnlijk helemaal niets (maar dat kan je nooit zomaar 1-2-3 weten)! Net zo min als de vraagsteller.

Wel een ding voor diegene op wie de 'algemeenheid van goederen' overgaat, namelijk dit: Hij/zij treedt voor de verschuldigde BTW in de plaats van de overdrager. Dus bijvoorbeeld voor het berekenen van de (jaarlijkse) correctie voor het privégebruik van de auto van de zaak moet gekeken worden of het een "BTW auto" wel of niet was (dat loopt dan 5 jaar door vanaf de eerste aanschaf). Het is dus niet zo dat de oorspronkelijke ondernemer een maand voor de overdracht een nieuwe auto kan kopen, de BTW kan terugvragen en vervolgens "de hele zaak" inclusief auto door kan verkopen zodat de nieuwe ondernemer een vriendelijke "BTW bijtelling" (omdat hij/zij geen 'aanschaf-BTW' heeft teruggevraagd voor de auto!) krijgt voor de toekomst. Dat kan wel van belang zijn in sommige situaties.

Dat hangt er van af wat je precies gekocht (overgenomen) hebt: Is het alleen een klantenbestand (goodwill dus), of bedrijfsmiddelen (apparatuur, auto's e.d.), of vorderingen (open facturen), verplichtingen (te betalen facturen, af te dragen BTW e.d.), iets anders... Dat zal je toch in de balans van je nieuwe werkmaatschappij willen zien allemaal. En als je meer hebt betaald dan de werkelijke waarde, dan heb je (waarschijnlijk) goodwill gekocht.

Het telt inderdaad mee (voor de "ruimtes") maar er wordt geen pensioen opgebouwd verder als je er zelf niets voor regelt.

Een beknopte reactie, geheel vrijblijvend: - Je bent als werknemer (met een soort arbeidscontract dus) aan de slag gegaan voor een bedrijf gevestigd buiten NL (in UK). Niet jouw probleem, alle "ellende" ligt bij je werkgever. Behalve misschien als er iets raar gebeurt en je (bijvoorbeeld) in de WW zou willen (omdat je ontslagen wordt) en hier in NL kennen zij die dienstbetrekking helemaal niet... - Je bent als werknemer aan de slag gegaan voor een buitenlands bedrijf in NL. Niet jouw probleem, niets aan de hand (volgens de theorie van het arbeidsrecht tenminste). - Je verricht als ondernemer diensten aan een buitenlands bedrijf. Ook jouw probleem niet echt - behalve dan als de overheid gaat betwisten dat je de "voordelen" die sommige ondernemers (qua belastingen) hebben voor jou niet gelden omdat je eigenlijk bij hen in dienst bent. Vrij ver gezocht vind ik, maar niet onmogelijk natuurlijk... - Je bent DGA in een BV en verricht diensten zoals boven omschreven. Dan ben je in dienst van je BV. En krijgt een salaris van je BV. Mocht de overheid vinden dat je eigenlijk in dienst bent bij je opdrachtgever (naast het feit dat je in dienst bent bij je BV!) en dat je BV dus ten onrechte facturen stuurt naar de "opdrachtgever" (die dus eigenlijk een 'verkapte' buitenlandse werkgever is!) dan wordt het wel een beetje 'troebel' zacht gezegd... Want dan heb je allerlei loonaangiften (namens je BV) gedaan en ook allerlei facturen gestuurd die eigenlijk onterecht waren enz, enz. Best lastig als je niet precies uit laat zoeken hoe het zit in deze qua "feiten en omstandigheden" dus.

Klopt helemaal, maar dat zal hier niet aan de hand zijn want dit betreft (kennelijk dan) een incidenteel verhuur van ruimte (een theater).

Nou, niet echt. Want dat betreft eigenlijk alleen het moment dat je (als presterende ondernemer, vallend onder het factuurstelsel) de omzetbelasting verschuldigd bent. Dus: de BTW ben je op dat moment verschuldigd aan de staat, ook als je geen factuur maakt. En dat ligt allemaal vast in de wet (op de omzetbelasting) en is niet iets waar de ondernemer zelf een andere keuze in kan maken.

Je moet geen creditnota maken als je factuur niet verkeerd/foutief was. Als je diensten verricht hebt en de factuur wordt nooit betaald, dan vraag je de BTW (als dat van toepassing is) terug en het nettobedrag zijn bedrijfskosten. Mocht de factuur toch ooit betaald worden, dan ben je de BTW weer verschuldigd. Maar als je helemaal geen diensten verricht hebt (omdat de factuur niet betaald wordt), dan moet je een creditnota maken (want dan heb je helemaal geen vordering op de klant).

Laat maar...

Wat in vredesnaam heeft dit met ondernemen (op een "HigherLevel" ook nog!) te maken: Of het pensioenfonds van de ex-werkgever nou wel of niet een "factor A" heeft vermeld op een jaarlijks overzicht...? Ben het een beetje kwijt moet ik zeggen.

Dus hij/zij (boekhouder) vindt dat er sprake is van: of additionele uitzoekwerkzaamheden, en/of te laat aanleveren van administratie (of gegevens misschien?), en/of overmatig aantal mutaties... En jij vindt dat er sprake van (en ook nog duidelijke, volgens jou...) "wanprestatie" is. Lekkere casus! Voer voor juristen. Dure zaak, volgens mij. Probeer het in goed overleg tot een eind te breien en ga dan opnieuw op zoek naar een goede oplossing voor de toekomst, zou ik zeggen. Het lijkt mij dat je een behoorlijk kansloze zaak hebt hier. Behalve als "de boekhouder" helemaal NIETS voor je gedaan heeft dan en je probeert 'een poot uit te draaien'. Maar dat zou mijn conclusie niet zijn op basis van wat je hier presenteert eerlijk gezegd.

"Factor A" is wanneer jouw pensioen bij een fonds (dus de rechten op pensioen) aangroeit. Dat is niet het geval wanneer je geld in 'banksparen' (zoals bij BND) stopt. Dat wordt wel (fiscaal) gelijk gesteld met het betalen van een premie lijfrente, dus aftrekbaar (in beginsel).

Dat (de BTW dus) is dan natuurlijk ook (bedrijfs-)kosten.

Wat voor "berekening"...? Je moet uiteraard een juiste aangifte (laten) doen voor de relevante jaren. Dus met het resultaat van dat jaar daarin verwerkt. En ook met de nodige aanvullende info over (mogelijke) zelfstandigenaftrek e.d. En daarna kan eventuele verliesverrekening, niet-gerealiseerde zelfstandigenaftrek e.d. ook aan bod komen in de aangifte.

"Retraites verzorgen/verkopen" (dus een soort 'all-in meditatief arrangement voor lichaam en geest' - althans als ik het begrip juist begrepen heb dan) zal belast zijn met 21% BTW. Het feit dat de betrokken kok kennelijk meent dat hij/zij 9% moet berekenen en de verhuurder kennelijk vindt dat een soort recreatiecomplex verhuurd wordt (daar is wel vaker verwarring over, maar dat doet hier weinig toe verder) en ook 9% in rekening brengt verandert daar niets aan. Mocht er sprake zijn van een "reisdienst" (onder een eigen naam als reisbureau of dergelijke dus) dan zou eventueel de reisbureauregeling van toepassing kunnen zijn. Maar dat geloof ik niet echt op basis van wat er verteld is.

Uiteraard ben je zelf aansprakelijk voor opdrachten die je aanneemt en aan je klanten levert/verricht/factureert. Dat heeft niets met jouw leveranciers (dienstverleners of goederenleveranciers) te maken verder. En natuurlijk kan je het beste een duidelijke overeenkomst sluiten met de leverancier. Een "modelovereenkomst" waar jij over "gelezen" hebt lijkt mij hier niet van toepassing (het zal toch geen sprake zijn van een mogelijke dienstbetrekking met een ondernemer in een ander EU land mag ik aannemen).

Zie hoofdstuk 19 en 20 in het handboek: https://download.belastingdienst.nl/belastingdienst/docs/handboek-loonheffingen-lh0221t22fd.pdf

Ook helemaal goed vind ik! (maakt verder niet uit wat ik vind natuurlijk) Kan mij wel voorstellen dat Slobodan een beetje "wat heb ik nou aan mijn karretje hangen...?" kan denken met allerlei gezwabber/invullingen/associaties e.d.

Dat is eigenlijk bijna altijd zo (ook heb jij dat waarschijnlijk niet door omdat ik niet vaak reageer in discussies).

Huh, kostbare titel "patisserie"...? Want dat is waar Slobodan het over heeft hier. Niets aan de hand dus (lijkt mij) net als bij de fietsenmaker, adviseur e.d. (met hun fietsenmakerij, adviesbureau e.d.) Of wat lees jij nou in de vraag van Slobodan wat zo "moeilijk" ligt hier? ("Macaronmeester" een beschermede titel? Denk je...) Niemand kent deze titel volgens mij, dus waarom zou Slobodan zich niet zo mogen noemen.

Slobodan wil eigenlijk alleen weten of hij/zij zijn (selfmade) patisserie voor macarons "patisserie" mag noemen... Je zou je ook kunnen afvragen of hij/zij de baksels "macarons" mag noemen, maar ik wil dingen niet nog ingewikkelder maken dan al het geval is geworden met allerlei "meestertitels" e.d. Ik ken een fietsenmaker die (autodidact, denk ik tenminste) een 'fietsenmakerij' heeft. Lijkt mij prima. En een markthandelaar die een 'markthandel' heeft. Niks mis mee, volgens mij. En vertalers die 'vertaalbureaus' hebben. En adviseurs die 'adviesbureaus' hebben. Wat niet echt door de beugel kan is wanneer je een fietsenkoeriersbedrijf hebt en dit vervolgens "internationale transportonderneming" of dergelijke noemt. Maar een patisserie die zelfgemaakte macarons maakt en zich 'patisserie' noemt.... Wie kan bezwaren hebben? Zelf als er "meester macarons" aangeboden worden.

Dus je gaat een BV oprichten met een aandelenkapitaal van 1 euro en 20 cent. Zo! Klinkt niet echt solvabel in mijn oren, maar ik ben natuurlijk geen relatie van deze BV verder. Lijkt mij dan ook dat er hier weinig sprake zal zijn van goodwill (bij de overgang van eenmanszaak naar BV dus). Maar dat kan natuurlijk anders blijken te zijn op basis van de feitelijke situatie. Vraag mij eigenlijk wel af waarom dan een BV oprichten. Als je denkt dat je een heleboel leuke deals hebt op dit moment, of straks, en dan beter af ben met een BV zou het wel sprake kunnen zijn van goodwill trouwens. En dan kan het ook weer anders liggen. Ook daar valt niets zinnigs over te zeggen zo.

Als de boekwaarde van genoemde 'machines, voorraad, bedrijfsauto enz' (redelijk) gelijk is aan de marktwaarde: Gewoon de eenmanszaak staken (zou dan wel kunnen dat je BTW verschuldigd bent over de waarde van sommige zaken bij de staking trouwens!) en vervolgens dezelfde activa inbrengen in de BV. De schulden (van de gestaakte eenmanszaak) gaan dan over "naar privé" natuurlijk. Maar of dit echt handig is hangt van jouw specifieke situatie af (naar mijn smaak: vooral ten aanzien van eventuele verschuldigde BTW i.v.m. de staking), maar daar valt natuurlijk zo 1-2-3 niets over te zeggen verder.

A.) Als jij het handig vindt, dan is het handig. B.) Lijkt mij niet echt, maar ik ben geen partij natuurlijk. C.) Uiteraard.

Waarom? Een advocaat is geen fiscalist. Je kan het toch echt beter vragen aan iemand met verstand van fiscale zaken (zonder iemand tekort te doen dan), maar toch even voor de duidelijkheid: Als je juridische vragen hebt, dan kan je dat het beste bij een jurist/advocaat neerleggen. Als je een fiscale vraag hebt, dan het beste bij iemand op dat terrein. Mij maakt het natuurlijk verder niet uit, maar zoals altijd zal het (fiscaal gezien) afhankelijk zijn van "feiten en omstandigheden".