StevenK

Je vergeet nog de Belgische BPM-tegenhanger (Bijzonder ingebruikstellings belasting heette dat toen ik er voor het laatst mee te maken had). Ik zou beginnen met de netto prijzen te vergelijken, om te beoordelen of er een voordeel te behalen is.

Als het inrijden maar geen enkel privédoel dient en je aannemelijk kunt maken dat je die lange rit op geen enkele wijze privé benut (dus niet langs vrienden / familie etc gaan) en je ook bijhoudt wat de route is, want begin en eind zal hetzelfde adres zijn, dan kun je volgens mij wel verantwoorden dat dat zakelijk is. Je zou natuurlijk ook iemand van de garage kunnen vragen om dat inrijden, en de genoemde testritjes, voor jou uit te voeren ;)

De wet zegt er niets over, maar de jurisprudentie laat wel zien dat het meenemen van klanten naar je eigen bedrijf onrechtmatig kan zijn.

Het lijkt me dat je toch zo snel mogelijk een advocaat in moet schakelen. Mijn idee zou zijn in kort geding, op een zware dwangsom, een verbod vragen op al hetgeen hij doet in strijd met de belangen van de VOF.

88 is niet van toepassing voor verplichtingen aangegaan in de gewone uitoefening van beroep of bedrijf.

Dat regelt de deurwaarder - tegen forse kosten overigens - waarbij de betekening middels krantenadvertenties kenbaar wordt gemaakt.

Ja, en anders bij openbaar exploot de verjaring stuiten.

Nee, vanaf het moment dat de bedragen verschuldigd zijn loopt de verjaring.

Je hebt hem niets gestuurd waaruit blijkt dat je aan het werk bent gegaan? Inderdaad, ik heb geen schriftelijke bevestiging gestuurd. Dat vraag ik niet. Ik vraag of je iets hebt gestuurd per post/mail/fax waaruit blijkt dat je aan het werk bent gegaan.

Je hebt hem niets gestuurd waaruit blijkt dat je aan het werk bent gegaan?

Maar heb je op enige manier na het mondelinge akkoord per e-mail bevestigd dat je de werkzaamheden zou beginnen, conform offerte?

Dit alles kun je alleen doen als je je heel goed laat adviseren, want bijvoorbeeld het verrekenen van bedrijfsauto's met een lening is bij uitstek paulianeus.

Niet tekenen en aangeven dat als het zo moet, je liever hebt dat de rechter de overeenkomst ontbindt.

Als die bankgarantie er is, dan hoeft er zeker geen geld gestort te worden. Lijkt erop dat de verhuurder niet goed snapt wat een bankgarantie is.

de iPhone geeft normale websites geoptimaliseerd weer, maar hier gaat het op de mobile-versie. Die zou toch waar mogelijk voor elk mobiel platform geoptimaliseerd kunnen worden.

Dan trap ik hier nog maar eens tegenaan, want het forum is te klein op een iphone. Door op te nemen in de zoomt 'ie automatisch in tot schermbreedte.

Is dat een beschikking of alleen een op schrift gestelde mening? Want in beginsel wordt dit oordeel pas definitief geveld bij de aanslag. Je voordeel is dat je nu al weet dat je hier rekening mee moet houden, door bijvoorbeeld een goede en sluitende urenadministratie bij te houden, ook van je zakelijke niet billable uren.

Dat is toch waar een kwitantie voor is?

Het bedrag waar het om gaat. Als je verliest, dan loop je een reëel risico een bedrag van in ieder geval 3000 of 4000 euro te moeten betalen, naast je eigen kosten. Zelfs als je wint ben je die 1000 nog wel kwijt aan kosten. Aan de andere kant, als die sommatie aantoonbaar is en het beperkte gebruik aannemelijk, dan zal een vordering tot vermindering van de huur, waarvan ik aanneem dat je advocaat die heeft ingediend, goede kans van slagen hebben.

Toen de lekkage optrad, is toen het gebruik van de ruimte (al dan niet beperkt) voortgezet en is de verhuurder gesommeerd het gebrek op te lossen? Ik ben sterk geneigd te adviseren te schikken.

In de zaken waar ik met verzekeraars als partij die mijn rekening betaalde te maken heb, ben ik nooit tegen beperkingen aangelopen. Het klopt wel wat Edward zegt, dat er over het algemeen van alles uitgesloten is. Ja, zie bijvoorbeeld www.legalxs.nl.

Lijkt mij correct. Die vraag is niet te beantwoorden zonder inzicht in de inhoud van de overeenkomst.

De Raad voor Rechtsbijstand betaalt mij 110 euro per punt en pas wanneer ik per punt meer dan drie uur besteed kom ik aanmerking voor aanvullende vergoeding. Wel in een pure adviespraktijk, maar in een algemene gemengde praktijk kom ik daar niet aan. Ik weet in ieder geval voor mezelf dat ik veel beter als projectmanager in de IT had kunnen blijven werken als het me om het inkomen gaat. Als advocaat hou ik beduidend minder over. Maar ik haal meer voldoening uit het werk, vooral uit de zaken waar ik mensen echt kan helpen met kwesties waar ze zonder mij niet uitkomen (en dat zijn vaak de dossiers waar ik achteraf niet verder dan 20 of 30 euro bruto per besteed uur kom) Het zijn de klanten die ervoor kiezen dit te betalen. Persoonlijk vind ik dat een advocaat net zoals ieder ander het recht heeft te verdienen wat hij kan verdienen, ook wanneer dat in de tonnen loopt, als zijn of haar klanten tevreden zijn met de geleverde prijs/prestatieverhouding. Dat er een maximaal tarief wordt bepaald vanuit de overheid vind ik op zijn minst vreemd en ik kan me ook niet echt voorstellen dat dat zo is. Als ik hier: http://plusmagazine.rnews.be/nl/rechtengeld/praktische-info/artikel/315/de-nieuwe-wet-op-de-advocaatskosten/2 kijk zie ik dat ook niet terug. Wel vind ik een maximum of forfaitair tarief terecht bij zaken op basis van gefinancierde rechtsbijstand, maar dat is in Nederland niet anders. (Als er trouwens iemand voor mij een praktijk heeft waar ik gegarandeerd de geschetste 240k omzet kan draaien, hou ik me aanbevolen ;) ) Het staat er misschien niet zo duidelijk, maar ik verwijs toch onder punt 2 ook naar die mogelijkheid?

Bij een adviseur die winstmaximalisatie tot doel heeft is dat risico er zeker, maar ik denk dat dat niet zo hoeft te zijn. Die vaste prijs zal tenslotte ook leiden tot onderhandelingen met diezelfde of andere adviseurs. Persoonlijk geef ik mijn 'onvoorzienbuffer' graag prijs vanwege het voordeel dat ik geen enkele discussie achteraf krijg over hoogte van de rekening...

In mijn praktijk merk ik dat mensen vaak te laat juridische bijstand inschakelen, omdat ze afgeschrikt worden door de kosten. Uurtarieven van meer dan € 200,-- zijn geen uitzondering en voorschotten van € 5.000,-- of meer schijnen dat evenmin te zijn. Daarnaast zijn er allerlei bijkomende kosten zoals griffierechten en de kosten voor het inschakelen van deskundigen of gerechtsdeurwaarders. In deze column wil ik mij niet richten op het feit dat vaak het tijdig inschakelen van een deskundige voor een goed advies goedkoper is dan het daarna in moeten schakelen van een deskundige voor een procedure. Ook wil ik het er niet over hebben dat in mijn ervaring een drukke dag vaak effectief maar vier of vijf geschreven uren oplevert, of zoals vorige week met de zitting in Assen ik zelfs maar anderhalf geschreven uur had. Waar ik het wel over wil hebben is dat die uurtarieven vaak ten onrechte als belemmering worden gezien. Er zijn een aantal manieren om de kosten van de inzet van juridisch advies te beperken en ik denk dat het goed is dat deze manieren eens op een rij worden gezet. 1. Verzekeren Het is in ons land mogelijk je tegen allerlei gevaren te verzekeren en ook juridische kosten is een verzekerbaar gevaar. Daarbij is het wel van belang dat je een verzekering kiest die aansluit bij wat je wenst. Idealiter maak je ook direct bij het sluiten van de verzekering afspraken over bijvoorbeeld responsetijden en de mogelijkheid om bij een procedure de zaak door een advocaat en niet door een caseworker te laten behandelen. Groot voordeel van veel rechtsbijstandverzekeringen is dat de volledige proceskosten, ook bij verlies de proceskosten van de wederpartij, worden gedekt. 2. No cure, no pay Voor advocaten is het, afgezien van incassozaken, verboden op deze basis te werken, maar voor elke andere jurist is er geen gedragsrechtelijke belemmering. Er zijn daardoor juist in de gebieden waar inzet van een advocaat niet vereist is (o.a. bestuursrecht, arbeidszaken, huurrecht, geldvorderingen tot € 5.000,--) genoeg mogelijkheden om de kosten beperkt te houden tot veelal alleen de verschotten. Overigens mogen advocaten wel op een win/loose fee werken. Dan moet er een op zijn minst kostendekkend basistarief afgesproken worden, waarnaast er bij het behalen van een vooraf bepaald resultaat een opslag op dat tarief wordt berekend. Deze opslag mag echter niet in directe relatie tot de hoogte van het resultaat staan. Dus een tarief van € 50,-- bij verlies en € 300,-- bij winst mag wel, maar een tarief van 15% van de opbrengst bij winst mag niet. 3. Vaste prijzen Als je er niet om vraagt, werken veel kenniswerkers graag op basis van nacalculatie, het liefst nog in combinatie met voorschotnota's. Maar vaak is het ook mogelijk om wel vaste bedragen af te spreken. Niet elke adviseur zal dat doen, maar het is zeker mogelijk. Soms alleen in combinatie met een abonnement structuur, soms door afspraken te maken voor bijvoorbeeld een vaste prijs voor een dagvaarding, een zitting of een x-aantal brieven / e-mail aan de tegenpartij. Het is voor de klant een goede manier de kosten van een procedure vooraf te weten, voor de adviseur is er het voordeel dat hij vooraf kan declareren en niet na afloop van de zaak nog met de rekening hoeft te komen. 4. Gefinancierde rechtsbijstand In Nederland is er een stelsel waarin mensen met een relatief laag inkomen en een laag eigen vermogen in aanmerking komen voor financiering van juridische bijstand door de staat. Hierbij betaalt de rechtzoekende een eigen bijdrage en daarnaast krijgt hij of zij 75% korting op de griffierechten. Ook de kosten van onder andere tolken en deurwaarders zijn geheel gedekt door deze rechtsbijstand. Wat niet wordt gedekt is een eventuele veroordeling in de proceskosten van de wederpartij. Wat ook niet wordt gedekt, zijn zakelijke geschillen, behalve wanneer het gaat om geschillen ten aanzien van een reeds beëindigde onderneming of wanneer het gaat om geschillen die bij verlies het einde van de onderneming betekenen. De vraag of iemand voor gefinancierde rechtsbijstand in aanmerking komt, is afhankelijk van het verzamelinkomen van de rechtzoekende en zijn of haar partner, zoals dat blijkt uit de belastingaanslag van twee jaar geleden. is echter het inkomen in dit jaar meer dan 15% gedaald ten opzichte van 2 jaar geleden dan kan er een zogeheten 'peiljaarverlegging' gevraagd worden. Voorbeelden van groepen van ondernemers die in aanmerking komen voor deze vorm van rechtsbijstand zijn diegenen die één of twee jaar geleden nog studeerden, of die toevallig twee jaar geleden zeer veel aftrekposten hadden. Het is in ieder geval de moeite waard deze mogelijkheid te bekijken. Mijn ervaring is dat mensen hier vaker voor in aanmerking komen dan ze zelf verwachten.