StevenK

De positie van de bank is veel luxer: een gegarandeerd, vooraf vastgesteld rendement, met ook nog eens - in de regel - een overdaad aan zekerheden voor de terugbetaling. Het is een heel complex probleem: enerzijds zijn er de ondernemers die zich blind staren op de financieringsbehoefte. Mensen zijn blind voor het alternatief: eerst sparen, dan zelf investeren. Anderzijds zijn er de banken die in een keurslijf worden gedwongen, waarin ze geen risico's kunnen lopen. Want op het moment dat een financiering als een risico aangemerkt wordt, heeft dat een impact op hun leencapaciteit die een aantal factoren groter is dan de omvang van het risico. Ik ben het echter absoluut niet met Michel eens dat de oplossing gezocht moet worden in het opleggen van regels. Wel in het opstellen van betere financieringsovereenkomsten. Bij het sluiten van de overeenkomst moeten partijen samen zorgen dat ze duidelijke afspraken maken, ook voor het geval de prognose niet gehaald wordt. Als er al regels gesteld zouden moeten worden, dan zou voldoende zijn als de bank, net zoals bij toelichting bij beleggingsproducten, verplicht zou worden expliciet en ondubbelzinnig te benoemen welke zekerheden de bank allemaal uit kan en zal kunnen winnen, onder welke voorwaarden en in welke situaties, met als sanctie dat het uitwinnen van een niet in die toelichting beschreven zekerheid niet mogelijk is. Gisteren sprak ik nog een cliënt waar de bank, zonder dat met de kredietnemer te communiceren, zijn zekerheidspositie heeft vergroot (en vierde borg laten tekenen) en de bank de gezamenlijke borgen zowel in de waan heeft gelaten (aantoonbaar met correspondentie) dat die borgstelling alleen aangesproken zou worden voor het deel dat niet onder de BMKB gedekt zou zijn en dat die borgstelling derhalve niet een hoofdelijke was, maar een gedeelde. Achteraf heeft de bank alle vier borgstellingen uitgewonnen, waarmee de bank zelfs meer heeft geïnd dan aan borgstelling van de vennootschappen waar het om gaat ooit gevraagd is. Deze kwestie laat duidelijk zien dat de communicatie vanuit de banken ernstig te wensen overlaat. Dit betreft overigens een recente financiering, van na de bankencrisis.

Bij ontbinding kun je de gemiste winst claimen, of eigenlijk meer specifiek het vermogensnadeel.

De vraag is dus of die verpanding stand houdt. Overigens houdt verpanding in dat hij die goederen, volgens de wettelijke regeling, openbaar kan verkopen (executeren), niet dat hij ze zich toe kan eigenen.

Proost.

Je kunt het ook andersom zien: waarom heb je dat register aan de notaris gegeven? Overigens is het zeker niet ongebruikelijk dat de notaris in het register update. De oplossing lijkt mij dat zij zorgt voor een nieuw register...

Het aandeelhoudersregister is verantwoordelijkheid van het bestuur, niet van de notaris. Het gebeurt ook vaak zat dat het kwijt is en dan opnieuw opgesteld wordt.

En in aanvulling op Norbert: het is dus zowel fiscaal als in het kader van aansprakelijkheid van belang dat je de klant een leenovereenkomst laat ondertekenen. Enerzijds gebruik je deze om de kilometeradministratie sluiten te houden, anderzijds om de klant op zijn verantwoordelijkheden te wijzen voor wat betreft aansprakelijkheid, eigen risico en verkeersovertredingen die op kenteken worden geregistreerd.

Bezit min schuld is in dit geval 17,03k en dus te weinig om te voldoen aan de stortingsplicht! Ik zo beide accountants benaderen met de vraag waarom de eerste een inbrengverklaring heeft afgegeven die niet voldoet aan de 18k eis en aan de tweede waarom hij afgeweken is van de inbrengbalans. En dan StevenK's advies opvolgen. groet Joost Ik zou de curator om de oren slaan en hem z'n 970 euro geven. Of misschien eerst de inbrengbalans door een deskundige (Joost) laten beoordelen. Discussie met de accountant(s) kan daarna en wellicht dat je op één van hen die 970 euro kunt verhalen.

Curator met de inbrengbalans om de oren slaan.

Als jij die afspraken in je agenda hebt staan en er bijvoorbeeld een bevestiging van hebt per brief of email (of beter nog een evaluatie of verslag) dan is het zakelijk karakter voldoende aangetoond.

Nee. Je krijgt toch salaris voor die werkzaamheden?

Yep, zo werkt het. Als je niks betaalt, is er geen verschil tussen wel of niet margeregeling toepassen.

Beter iemand die adviseert om te voorkomen dat het mis gaat.

Ik vraag me zelfs af of je voor deze ontbinding per sé naar de rechter moet Het moet niet, maar de bij ontbinding via de rechter heb je nagenoeg 100% zekerheid dat er ontbinding volgt, terwijl het bij het UWV maar de vraag is of er een ontslagvergunning volgt.

De werknemer heeft de overeenkomst, door te gaan werken, geaccepteerd, met uitzondering van die bepalingen die hij expliciet afgewezen heeft en die bepalingen waarvan de wet vereist dat ze schriftelijk worden vastgelegd. Duur en omvang van de overeenkomst, alsmede de opzegtermijn kennen geen schriftelijkheidsvereiste. Wat 'zomaar iemand' zegt over een contract voor onbepaalde tijd is overigens onjuist. Zo snel mogelijk ontbinding via de rechter vragen is het devies.

En wat moet de werkgever dan fixen? Nevenactiviteiten verbieden? De tijd van lijfeigenen ligt toch al een tijdje achter ons?

http://www.kvk.nl/inschrijven-en-wijzigen/wijziging-doorgeven/uitschrijven-onderneming-of-rechtspersoon/

Ook naar Nederlands recht is de polis leidend. Zeker een zakelijke verzekerde zal in rechte geen steun vinden voor de stelling dat hij dacht dekking te hebben zonder enige vorm van bevestiging te hebben ontvangen. Alleen als jij met logfiles aan kunt tonen dat jouw email afgelegd is op de server van de ontvanger, maak je misschien een kans. Wat betreft de domeinnamen, dat is evident een no-go.

Aansprakelijk waarvoor?

Uiteraard kan dat, net zoals elk ander bezit gedeeld kan worden. De tenaamstelling is niet leidend voor de bepaling wie eigenaar is. Fiscaal wordt de auto dan wel bij elk van de ondernemers als aparte auto behandeld, dus de fiscus vaart er wel bij.

Ja, ook dat is casuïstiek.

Die vernietiging is altijd heel erg casuïstisch. De vraag is of de borgstelling wel of niet in normale uitoefening van beroep of bedrijf is aangegaan. Bijvoorbeeld bij horeca hoort een verbouwing er altijd bij, dus zou het daar geen kans maken. Bij een kantoor zou dat weer heel anders zijn.

In aanvulling op Joost: niet alleen is de borgstelling ten behoeve van de bank, maar ook dient de bank, ten behoeve van de staat, de overige zekerheden uit te winnen. Met grote regelmaat maak ik in mijn praktijk mee dat bij de cliënt door de bank - ten onrechte - de indruk is gewekt dat voor het deel dat door het borgstellingskrediet afgedekt is geen beroep zal worden gedaan op de borgstelling die de cliënt zelf heeft afgegeven. Ik heb nota bene momenteel een dossier in behandeling waarin in de mailcorrespondentie tussen directie en de accountmanager dit expliciet zo wordt benoemd: 'van de 2 ton is 1,5 ton afgedekt door de staat, dus de directie wordt hooguit voor 0,5 ton aangesproken bij een deconfiture'.

Nee, zeker niet gaan bellen en uitleggen. Want het risico dat je daarmee iets juist toegeeft is reëel. Het is zaak dat je de verwijten die je maakt afwijst c.q. weerlegt zonder de advocaat van de andere partij iets wijzer te maken.

Er bestaat ook nog zoiets als het leerstuk van de onrechtmatige concurrentie: er zijn zeker situaties waarin een leverancier onrechtmatig kan handelen jegens zijn klant, namelijk wanneer de leverancier substantieel afbreuk doet aan het bedrijfsdebiet van de klant.