StevenK

Die vernietiging is altijd heel erg casuïstisch. De vraag is of de borgstelling wel of niet in normale uitoefening van beroep of bedrijf is aangegaan. Bijvoorbeeld bij horeca hoort een verbouwing er altijd bij, dus zou het daar geen kans maken. Bij een kantoor zou dat weer heel anders zijn.

In aanvulling op Joost: niet alleen is de borgstelling ten behoeve van de bank, maar ook dient de bank, ten behoeve van de staat, de overige zekerheden uit te winnen. Met grote regelmaat maak ik in mijn praktijk mee dat bij de cliënt door de bank - ten onrechte - de indruk is gewekt dat voor het deel dat door het borgstellingskrediet afgedekt is geen beroep zal worden gedaan op de borgstelling die de cliënt zelf heeft afgegeven. Ik heb nota bene momenteel een dossier in behandeling waarin in de mailcorrespondentie tussen directie en de accountmanager dit expliciet zo wordt benoemd: 'van de 2 ton is 1,5 ton afgedekt door de staat, dus de directie wordt hooguit voor 0,5 ton aangesproken bij een deconfiture'.

Nee, zeker niet gaan bellen en uitleggen. Want het risico dat je daarmee iets juist toegeeft is reëel. Het is zaak dat je de verwijten die je maakt afwijst c.q. weerlegt zonder de advocaat van de andere partij iets wijzer te maken.

Er bestaat ook nog zoiets als het leerstuk van de onrechtmatige concurrentie: er zijn zeker situaties waarin een leverancier onrechtmatig kan handelen jegens zijn klant, namelijk wanneer de leverancier substantieel afbreuk doet aan het bedrijfsdebiet van de klant.

Die 'ik leen je die laatste 250k wel tegen 7,5%' is niet genoeg om te zeggen dat er een koop is. Voor het overige: je advocaat kent het dossier ongetwijfeld beter, dus waarom verwacht je hier antwoorden op basis van fragmenten van informatie?

Is er een concurrentiebeding afgesproken?

En wat nou als de failliete BV een werkmaatschappij is van je holding (en het openstaande bedrag toch wel aanzienlijk hoger is)? Dat maakt niet uit. Er is geen rechtsgrond voor het crediteren zolang niet door de curator vast wordt gesteld dat geen uitkering te verwachten is.

De wettelijke garantie houdt in de verplichting tot reparatie of vervanging (naar keuze van de klant, tenzij die keuze onredelijk is). Een vervangend product kan dus wel degelijk een goede invulling van garantie zijn.

De vraag is of de handelsnaam ehbo winkel (al dan niet met streepje), door jou gevoerd voldoende onderscheidend vermogen heeft. Ik denk dat die naam te zeer beschrijvend is, maar gezien de zeer beperkte kosten kan het toch de moeite waard zijn een WIPO procedure hierover te voeren.

De freelancer kan in de overeenkomst met jou zijn (toekomstige) vorderingen cederen aan jou.

Gewoon privé kopen. Wel zorgen dat de BV de btw afdraagt en de rest van de koopsom kun je dan verrekenen met de liquidatieuitkering. Wat de waarde betreft: regel een waardebepaling door een handelaar, zodat je niet achteraf bij een controle daar je vingers aan brandt.

Het is bij onderhuur ook gebruikelijk om meteen in het contract op te nemen dat partijen gezamenlijk toestemming zullen vragen aan de kantonrechter om een afwijkende termijn in het contract op te nemen (en vaak zelfs dat die toestemming als opschortende voorwaarde opgenomen wordt)

Die VAR beschrijft zeker niet jouw relatie met deze opdrachtgever, want het feit dat je voor dezelfde werkzaamheden mag kiezen tussen loon of zzp geeft al aan dat er feitelijk *wel* een arbeidsrelatie is.

Bij een managed service zal in de SLA opgenomen zijn welke aspecten wel en niet onder de support vallen. Dat is dus een kwestie van afspraken maken. 'zaken fout gaan' is ook wel erg ruim omschreven.

Precies: de staat betaalt de bank en de bank int daarna, namens de staat, alsnog. Om finaal af wikkelen kun je het beste een goed onderbouwd voorstel (op basis van een WSNP berekening) indienen.

Maar wat voor soort zaak is het? Kanton, rechtbank, dagvaarding, verzoekschrift?

Ligt aan het soort zaak, maar dit zijn vragen die jouw procesvertegenwoordiger jou kan (en moet) beantwoorden.

M'n glazen bol is stuk, dus ik ken jouw rekeningschema niet. Waar kan ik uit kiezen?

Je mag na een contract ook een contract van andere (langere of kortere) duur geven.

De basis voor de erkenning op grond van de insolventieverordening is dat een insolventieprocedure wordt behandeld, daar waar je woont c.q. je de onderneming uitoefent. Om die reden zie je ook in wsnp en faillissementsvonnissen als het goed is altijd terug dat de Rechtbank (of hogere instantie) beoordeeld of er wel rechtsmacht is, op basis van de vraag waar het 'centrum van de voornaamste belangen' zich bevindt in Nederland. Op die grond zie je dus ook dat Nederlanders die naar Duitsland of België 'vluchten' vanwege schulden, maar een onderneming drijven of dreven in Nederland, toch in Nederland failliet verklaard kunnen worden. Dat betekent dus ook dat om gebruik te maken van een buitenlandse regeling, je ervoor moet zorgen dat het genoemde centrum van voornaamste belangen daadwerkelijk in dat land komen te liggen. Dus je moet ook echt emigreren, een papieren verhuizing, zo die al mogelijk is, is niet genoeg. Daarbij denk ik ook dat bij zo'n emigratie, enkel met het doel van die buitenlandse regeling gebruik te maken, je heel voorzichtig moet zijn. Zelfs al doorloop je met succes de regeling in het buitenland, dan nog denk ik dat de Nederlandse rechter, op het moment dat blijkt dat je 'centrum van voornaamste belangen' niet daadwerkelijk verplaatst is, op grond van het verbod op benadeling van schuldeisers, mogelijk vorderingen toch toe zal kunnen wijzen.

Het gaat niet over voor of tegen falen, maar over de vraag of het falen een vrijbrief is voor het ontlopen van de verantwoordelijkheden die iemand is aangegaan.

Het vrij te laten bedrag is iets heel anders dan de beslagvrije voet. http://www.wsnp.rvr.org/index_vtlb.cfm?section=burger Dat neemt overigens niet weg dat je het bedrag dat je aanbiedt nog ergens zult moeten financieren. Kun je dat echt niet voor elkaar krijgen en kun je dat aantonen, dan kun je ook nog eens aanbieden dat je in 36 termijnen betaalt.

Als ik je goed begrijp is een schikking in praktijk dus een wassen neus. Iemand met een BKR aantekening kan niet een bedrag van drie toekomstige jaarsalarissen lenen bij een bank. Hoe kom je erbij dat het om drie jaarsalarissen gaat? Het gaat om het bedrag dat in drie jaar WSNP voor de crediteuren beschikbaar zou zijn. Ik betwijfel of er betere regelingen zijn dan de WSNP. Drie jaar op (het luxe Nederlandse) bijstandsniveau leven en je schulden zijn weg...

Dat een schuldeiser verwacht dat je een voorstel doet dat in lijn is met wat je in een WSNP situatie zou kunnen betalen, is gebruikelijk. Dat banken de schuldenaar of diens bestuurder in de waan laten dat de BMKB er is voor de schuldenaar is helaas ook gebruikelijk. Het kan daarom niet vaak genoeg worden gezegd: de staatsgarantie is een zekerheid die de bank krijgt van de staat. . Het is geen regeling ten behoeve van de schuldenaar, althans niet in die zin dat de staat ten behoeve van de schuldenaar de bank aflost.

Hm, dat is wel een bijzondere wending. Maar dan nog denk ik dat een Rechtbank dit niet als pluraliteit aan zal merken, aangezien de advocaat geen procespartij is geweest. Het enige wat dit betekent is dat jouw tegenpartij in de executie niet de advocaatkosten voor zichzelf kan innen, maar voor de advocaat. Wel reden te meer om je op de faillissementszitting bij te laten staan.