TwaBla

We zijn een klein maar uiterst correct landje in een wereld vol misstanden. Dat wordt nog lastig. Een soort van Noord-Korea in Correctheid.

Okay, dat er geen misverstanden ontstaan. Dus de clicks die verkocht worden zijn clicks via Google Adwords. En bij de sites op de black-list maakt een deel gebruik van een frame-technologie waardoor bezoekers meer dan eens meetellen. Dat laatste gebeurt bij de oudere sites (die nog volop in gebruik zijn). Hebben nieuwere sites ook black-pages?

Kliks zijn bezoeken en geen unieke bezoekers. Van belang is echter hoe Proximedia daarmee omgaat en in hoeverre de 'visitor counter' dient om de prestatie uit de overeenkomst te meten. Wanneer er dus kliks verkocht worden en elk bezoek niet één maar twee, drie of vier kliks veroorzaakt, kan de 'huurder' van zo'n site weleens een verkeerd beeld van het aantal bezoekers krijgen. Het gaat dus niet om de definitie van Google maar om de manier waarop dit soort kliks verkocht worden. Kan iemand een afbeelding maken van die 'visitor counter'?

Heb je een bestelautootje? Dan kun je een lokale afhaal- en bezorgdienst beginnen! De Fietzakoerier!

Omdat één bezoeker dan ineens als twee telt. Wat bedriegelijk is als een overeenkomst aangegaan is voor een X aantal klikken. Ik weet niet of klik hetzelfde is als unieke bezoeker.

Nee hoor. Je kan je ook in Saudi Arabië vestigen of in Albanië. Als je vanuit Nederland onderneemt, is dat nou eenmaal per definitie binnen Nederlandse (Europese, westerse, whatever) normen. Ondernemers moeten net als de overheid die normen naleven. Geheel steun- en belangenloos. Of ga ik subsidie krijgen om met kinderarbeid te kunnen concurreren?

Naaah. Veel te braaf.

Kan maar zo zijn dat de HEMA het helemaal niet erg vindt dat je hun t-shirts gebruikt als basis voor huisvlijt. Denk bv aan die restaurants die ingrediënten inkopen bij Lidl. Er valt juridisch ook niet zoveel op aan te merken, zolang je de consument niet misleidt en niet de suggestie wekt dat je in het verlengde van HEMA of Zeeman actief bent. Als klant zou ik het prima vinden als je me vertelt dat je basis-shirts inkoopt bij X of Y omdat je de kwaliteit even goed vindt als dure groothandelsshirts, en vervolgens bewerkt. Vergelijk het maar met restaurants die ook het etiket van hun wijnflessen niet verhullen. Helemaal niks mis mee. Ga je verkopen via een website? Al eens op Etsy.com gekeken?

Maak of herstel?

Yep, uiteindelijk is alles terug te brengen tot angst. En dus?

Ik herinner me een mooie fundamentele kwestie over het verbranden van de Amerikaanse vlag, een vraagstuk dat al generaties terug keert in de Amerikaanse wetvorming. Het is symboolpolitiek tegen grondrechten.

Elke keuze heeft te maken met reductie van onzekerheid (het maken van verkeerde keuzes). Angst is daar een dimensie bij, maar dat is nogal een hevige emotie. Wie hevige emoties nodig heeft, is blijkbaar niet meer gevoelig voor een meer genuanceerde aanpak. Dan zie je een boel over het hoofd. Je hebt helemaal geen angst nodig om te verkopen.

Als je het op kleine schaal doet, is het creatief. Als je het op grote schaal doet, kun je eigen t-shirts inkopen. Leg gewoon uit op je website of in je marktkraam wat je doet. Maak er een unique selling point van! Misschien is het slim om je even te verdiepen in de kwaliteit van t-shirts.

Klik nou eens op die links. ;)

In laatstgenoemde zaak (Proximedia versus Patisserie Kapinga) stelt de rechter bovendien.

De lege posities op de taxi's en busjes worden nu benut om reclame te maken voor taxi-reclame. Hoe effectief is dat? Denk eens aan een alternatief: maak een maand lang reclame voor een lokaal goed doel. Houd bij wat dat bijdraagt aan dat doel. Deel de resultaten met de lokale gemeenschap. Geef weg en zie wat er terug komt.

Jij bent de doelgroep helemaal niet. Topicstarter gaat geen tijd verspillen aan wijsneuzen die iets met China doen. Hij stelt vast hoeveel regionale eyeballs een doorsnee taxi-busje per week of per maand heeft en benadert lokale ondernemers die hun boodschap voor wat langere tijd mee willen laten liften. Horeca, beauty, winkels, misschien wel een advocaat. Voor die doelgroep kan de topicstarter een simpel en duidelijke verhaal ophangen. Dat gaat prima per telefoon. Eventueel als intro naar een schriftelijke follow-up. Die mag overigens wel wat meer to-the-point zijn dan de website.

Jij negeert het UWV niet; zij negeren jou. Je hebt je al één keer aan die steen gestoten. Nou ga je der gewoon omheen!

Niet interessant. Het zijn twee losstaande zaken.

Zoek op grossiste vetements Aubervilliers...

Nee. Je ondernemersinkomen (loon) komt uit de winst. ;)

Interessant! Holland Trade group is ontstaan uit combinatie van bedrijven die zeeschepen van voorraad voorzagen (dus taxfree drank etc) en shopping cruises vanuit Delfzijl organiseerden (dus taxfree sigaretten). Nu beleveren ze volgens mij primair cruiseships en taxfreeshops op airports, wat een enorme goederenstroom op gang brengt die ook prima benut kan worden voor parallelimport. Merkleveranciers zetten hun importeurs in verschillende landen onder druk om meer in te kopen. Zo ontstaan overschotten die hun weg vinden naar andere markten, onder andere via parallelhandel. Omdat parallelhandel via de achterdeur verloopt, wordt het ook wel grijze handel genoemd. De merkhouder en officiële importeur doen vaak lelijk over parallelhandel, maar ze veroorzaken het probleem zelf door te grote voorraden in de markt te pompen. Wie aan beheerste distributie doet en overschotten wegzet via outlet stores, laat geen restpartijen over voor de handel. Sommige handelaren mixen parallelimport met namaak. Dat is uiteraard een slechte zaak. Maar sommige merkeigenaren maken hun eigen namaak, en dat heet Made For Outlet. Het is een krankzinnig wereldje!

Yep. De Britse banken pakken een stukje koersverschil en daar rekenen ze dan ook nog eens een vergoeding voor. Maar de vraag was over Pond naar Euro, niet andersom. Dus ik wijk uit...

In een recente zaak van Proximedia versus een verkoper van autostoeltjes kwam de rechter tot de volgende conclusie: - een beroep op de reflexwerking van de colportagewet faalt, omdat de ondernemer als ondernemer optreedt - niet als consument. - een beroep op oneigenlijke dwaling faalt, omdat de ondernemer ondanks drukke omstandigheden in de winkel in staat was zich te informeren voordat de overeenkomst getekend werd. - een beroep op eigenlijke dwaling slaagt, omdat vastgesteld kan worden dat de overeenkomst tot stand is gekomen op basis van onjuiste / ontbrekende informatie. Van toepassing is artikel 6:228 BW, waarin bepaald is dat een overeenkomst die tot stand is gekomen onder invloed van dwaling en bij een juiste voorstelling van zaken niet zou zijn gesloten vernietigbaar is. De ondernemer moet dan wel onderbouwen wanneer en hoe de verkoper hem geen juiste voorstelling van zaken heeft gegeven. De rechter merkt nog iets op en dat is een suggestie voor andere ondernemers die menen dat er sprake is van eigenlijke dwaling:

Bij BeUP hebben ze een faxmachine die drie dagen later uitprint...