Ron van der Kolk

Bij twijfel zou ik de belastingdienst even raadplegen. Mocht er achteraf gedoe over komen, dan sta je een stuk sterker.

Blopro, De startersdag van de KvK is net geweest helaas. Maar bij de KvK zijn vaak genoeg informatieavonden voor startende ondernemers, en anders maak je er gewoon een afspraak. Daar kun je van alles te weten komen over rechtsvormen en nog veel meer. Zo te lezen zijn er nog veel meer dingen waar je aan moet denken voor je echt van start kunt. Als je na een algemene oriëntatie wat meer specifieke vragen hebt kun je die natuurlijk hier stellen!

Of je nu getrouwd bent of een geregistreerd partnerschap hebt, de eerste vraag is: is er sprake van gemeenschap van goederen (standaard) of huwelijkse voorwaarden cq. partnerschapsvoorwaarden (als je dat speciaal geregeld hebt)?

Een tijdje terug werd ik door zo'n serviceteam gebeld of mijn spullen al waren gearriveerd, nadat ik een klacht had ingediend. Even de medewerker uitgehoord en er verdwenen de laatste tijd nogal wat pakketjes hier in de omgeving. Ze gingen dat nu toch meer eens telefonisch controleren om wat meer grip te krijgen. Natuurlijk ben je als grote organisatie afhankelijk van individuele bezorgers (die ook maar weer ingehuurd zijn), maar aan de andere kant faalt je systeem als je het zover laat komen. Die bezorgers registreren pakketjes gewoon als bezorgd, ook als dat niet is gebeurd (omdat ik niet aanwezig was of ...). Sommige bezorgers komen dan in hun eigen tijd nog even langs om het 's avonds alsnog te bezorgen, en dat is super, maar het is raar dat ik dan online al heb gezien dat het die middag gewoon bezorgd zou zijn....

Er zijn meer zaken dan alleen de relatieve hoeveelheid inspanning om de aandelenverhouding te bepalen. Ga je dan de aandelenverhouding weer aanpassen? Gaat wel in de papieren lopen met de notaris. En zoals al gezegd: gemeenschap van goederen. Als je denkt dat er iets moet veranderen kun je misschien eerst omzetten naar huwelijkse voorwaarden overwegen.

Dag Rob, Hopelijk is je vraag een teken van succes of in elk geval potentie, fijn! Met maar 1 BV loop je het risico dat je het IE kwijtraakt bij een faillissement van de BV. Om dat tegen te gaan kun je de IE in een holding veiligstellen en gaan ondernemen met een werkmaatschappij. De werkmaatschappij betaalt dan wel een licentiefee aan de holding voor het gebruik. Echter, als je in de werkmaatschappij doorontwikkeld aan het IE in plaats van het alleen te gebruiken, gaat dat aanvullende IE niet automatisch over naar de veilige holding. Misschien is het ook mogelijk om vanuit de eenmanszaak een licentie te geven aan de BV? Fiscaal voordeel zal de eenmanszaak echter niet meer zoveel hebben als je gaat ondernemen in de werk BV, want het urencriterium haal je dan voor de eenmanszaak niet meer als die alleen nog maar een licentie uitgeeft. Het gaat om een eenmanszaak waarin 2 personen het IE bezitten? Hopelijk kom je tot goede overeenstemming wie waar recht op heeft in de huidige en toekomstige situatie. De verdeling in IE bezit hoeft niet automatisch hetzelfde te worden als de aandelenverdeling in de BV's want er zijn natuurlijk meer factoren die meespelen. Als je alles 50/50 kunt doen (IE, aandelen, startkapitaal) krijg je later tenminste niet de discussie wat nu meer heeft bijgedragen aan het succes: het IE of het kapitaal. Kun je nog wel ruziemaken over een eventueel verschil in inzet, zoals in een ander recent draadje.

Dag Ida, Ik ben heel benieuwd naar het antwoord van de financieel experts.Ik vraag me met mijn beperkte kennis af of dit überhaupt kan in een eenmanszaak. Genoemde geldschieters zijn geen vennoten en geen aandeelhouders, dus volgens mij kan het alleen via een (onderhandse) lening zijn. Je draagt in jouw voorstel 100% van het risico (ook privé!) maar krijgt maar 80% van de winst en dan ook nog zolang het bedrijf bestaat, wil je dat echt? Stel dat het niet loopt of dat je een been breekt en je in de schulden raakt, hoe betaal je het dan terug? Gaan die personen jouw persoonlijk faillissement aanvragen? Of andersom, als het bedrijf meer waard wordt, betaal je dan meer terug? Ik krijg het idee dat de "investeerders" uit je privéomgeving komen. Dat ze geen invloed hebben kun je misschien juridisch regelen (door er een lening van te maken), maar wat is het sociale effect? Als jij morgen opeens wilt stoppen, zal dat je relatie met die personen geen goed doen. Als je toch een aandeel wil geven aan mensen die verder geen invloed hebben kom je volgens mij uit bij een CV met jou en twee stille vennoten. De stille vennoten zijn alleen aansprakelijk voor maximaal het door hun ingelegde bedrag.

Dag Steve, Disclaimer: ik ben geen fiscaal specialist maar ik denk even hardop mee. Heb je ook gezamenlijke kosten of risico's? Anders kun je prima met twee eenmanszaken toe denk ik. Dan is er feitelijk geen gezamenlijk bedrijf maar noem je het op de website "Steve & Maat" (of zo) en dan leg je daar uit dat er feitelijk sprake is van Steve Werving met kvk X en Maat Coaching met Kvk Y. Let wel, "Steve & Maat" is dan geen onderneming en geen handelsnaam maar meer een huisstijlelement. Je kunt het prima uitleggen aan opdrachtgevers, want ik jouw branche is veel samenwerking van zelfstandigen merk ik. Als jij het meeste doet kun je ook de kleine "gezamenlijke" kosten op Steve Werving zetten (postbus, website). Je stuurt daar gewoon een factuur voor aan Maat Coaching. Waarom Maat Coaching weer individuele onkosten aan Steve Werving moet factureren is me niet duidelijk, hij is toch ook ondernemer en niet in loondienst? Lijkt me dat Maat Coaching ook direct zijn diensten aan de klant factureert en niet via jou. Anders heeft Maat Coaching maar een opdrachtgever en lijkt het weer loondienst. Als een klant perse staat op een enkele factuur kun je voor dat geval alsnog Maat Coaching eerst aan Steve Werving laten factureren en dan doorberekenen. In elk geval heb je met bovenstaande beide alle vrijheid om werk zonder elkaar aan te nemen zonder gedoe over verdeling van opbrengsten. (in afwachting van een draai om mijn oren van Joost voor mijn niet door kennis gehinderde advies)

Dag Dirk, Dat het in sommige vergelijkbare winkels druk is, zegt helaas niets over jouw verwachte winst. Wat klinkt als een gouden kans moet je eens flink doorrekenen. Inkoopkant: de inkoopprijs van spullen is weliswaar nihil, maar de verwervingskosten zijn groot. Je moet het ophalen, controleren, repareren enzovoorts. Dat kost veel tijd, reden dat veel kringloopwinkels werken met gesubsidieerd personeel. Heb je een rekensom gemaakt van aantal artikelen, tijd, uurloon? Wat heb je hiervoor dan in totaal aan kosten begroot? Verkoopkant: kijkers zijn nog geen kopers. Hoeveel artikelen denk je te verkopen en voor welke prijs? Reken je niet rijk, de mensen gaan niet met karren voor spullen naar huis. De prijzen in kringloopwinkels zijn vaag erg laag omdat het gaat om verouderde gebruikte spullen. Wat heb je met aantallen en prijzen in totaal aan omzet begroot? En hoe hoog zijn de vaste kosten: huur, verzekeringen, busje, enzovoorts? Vergeet niet de kosten voor het storten van onbruikbaar gebleken rommel die je hebt opgehaald, in sommige gemeenten is dat erg duur. We rekenen graag even mee hoeveel je moet verkopen om überhaupt winst te realiseren. Ik twijfel aan de gouden kans.

Dag Erik, Beetje ondernemen naast loondienst is leuk om te doen! Maar wel legaal natuurlijk. De grens ligt niet bij een bepaald bedrag maar bij de beoordeling van de activiteit. Als iemand incidenteel wat van je leent en jij daar een kleine vergoeding voor ontvangt kan dat nog doorgaan voor particulier. Als je structureel inkomsten verwerft met betaalde activiteiten dan is het een bedrijfsmatige activiteit. In dit geval lijkt het me duidelijk dat van het laatste sprake is. Dus ja, je moet naar de KvK. Niet alleen voor een inschrijving, maar ook voor advies. Je krijgt namelijk ook te maken met omzetbelasting. Er van uitgaande dat dit een eenmanszaak wordt, vermeld je de opbrengsten en kosten voor de inkomstenbelasting in principe onder inkomsten uit overige werkzaamheden, tenzij je er meer dan 1225 uur per jaar aan gaat besteden. Dan kun je voor de inkomstenbelasting ook worden gezien als ondernemer en van de extra aftrekposten gebruik maken. Er komt heel wat bij kijken als ondernemer, maar het levert ook plezier en hopelijk geld op. Om het zwart te doen scheelt je een hoop administratie, maar kost je ook een hoop als je gepakt wordt. Niet doen dus. En als verhuurder wil je toch ook gewoon lekker kunnen adverteren zonder bang te zijn om gepakt te worden? Zie ook: KvK Wanneer heb ik een onderneming? Succes met de verhuur!

Dag Lotus, Het is een draadje van twee weken geleden maar het zal nog wel niet zijn opgelost. Je zit in een vervelende situatie. Of de klacht van A en B over de werkverdeling terecht is, kan ik natuurlijk niet oordelen, ik was er niet bij. Het lijkt me ook alleszins professioneel om niet naar het verleden te kijken in deze, want als het al scheef is gelopen zijn A en B daar medeverantwoordelijk voor. Op korte termijn zou ik niet minder gaan werken, eerder meer, aangezien volgens je advocaat de gewerkte uren van invloed zijn op de verdeling. Minder werken zou ik dan pas doen na oprichting van de BV. Ook als je denkt bij de rechter te eindigen met de VOF zou het je zaak mijns inziens geen goed doen om nu al minder te gaan werken. Jouw belang verkleinen naar 10% terwijl wel je product, naam en gezicht worden gebruikt lijkt wat karig, maar het is lastig te beoordelen. Of het een free ride of wat jou toekomt kan ik niet zeggen. Het is natuurlijk begrijpelijk dat A en B daar een mening over hebben, ze zijn echter totaal niet objectief door hun financiele belang. Je zou het wat op scherp kunnen zetten door twee tegenvoorstellen te doen: ofwel 30% aandelen in de BV ofwel uitkopen tegen de huidige prijs (30% van 1mln = 300.000). Als A en B er vertrouwen in hebben en echt zo hard werken is uitkopen voor hun een goede deal en zijn ze van jou af. Maar kunnen zij zich het permitteren om verder te gaan zonder het gezicht van het bedrijf en een uitvinder als jij die voor nieuwe producten moet zorgen? B kan wel dreigen de stekker er uit te trekken, maar dat kan jij dus ook! En dat kost A veel geld. Voor jou is uitkopen jammer omdat je niet meeprofiteert van de potentiele groei van het bedrijf. En je verliest je product. Emotioneel lastig, maar zakelijk gezien misschien de beste optie. En welke ruimte heb je om daarna zelf een nieuw bedrijf te starten met een ander product? Als je een bekend gezicht bent voor de pers en je hebt veel contacten kun je een vliegende start maken. Blijven participeren voor 30% heeft ook nadelen. Zoals Marcel al zegt hebben twee anderen een meerderheidsbelang en staan ze samen tegenover jou. Dan zul je weinig invloed hebben. Het is dan hooguit een uitstel van je afscheid. Als je verwacht dat de onderneming op korte termijn sterk in waarde stijgt kun je deze optie best overwegen, misschien kun je dan meer incasseren van die 300.000. Op de huidige voet van verwijten en wantrouwen samen blijven werken is niet prettig. Misschien is de overgang naar de BV welk het moment dat je aan moet grijpen. Ofwel door weg te gaan, ofwel door een scheiding aan te brengen tussen de waarde van product/bedrijf en inspanning. Dat blijft anders een punt van discussie. Opmerkelijk dat er kapitaal in A in de VOF zit die nergens is vastgelegd terwijl hij op basis daarvan wel iets over aandelen wil vastleggen. Hier zou ik je advocaat, dus niet de advocaat van het bedrijf of je partners, nog eens goed naar laten kijken. Veel wijsheid gewenst!

Dat is pech Jamie! Je kunt ze allicht een mailen of ze de naam kwijt willen voor een redelijk bedrag. Maar die kans zal wel klein zijn, want een extra naam aanhouden kost niet zoveel en de concurrent helpen ze niet graag in het zadel natuurlijk. Onlangs zelf ook veel domeinnaambezitters gemaild, maar zonder succes. Je kunt ook opzoeken tot wanneer de registratie loopt en tzt eens kijken of hij wel verlengd is. Alsnog de .com nemen is een risico. Als (potentiële) klanten dan uit hun hoofd gokken op .nl en bij de concurrent komen is dat een beetje jammer. Toch maar een nieuwe naam verzinnen? Gelukkig zelf ook iets anders verzonnen en vandaag geregistreerd. Succes!

Beste BBoterkooper, Leuk dat je aan het ondernemen bent! Je verhaal begrijp ik nog niet helemaal. Je hebt blind een container meubels gekocht, die heb je nog niet allemaal verkocht, maar je denkt er al aan om een nog grotere container te kopen? En dat terwijl je nog met basale vragen over je marketing en verkoop zit? Misschien ligt het genuanceerder en ben je al veel verder, maar als ik het zo lees kan ik het niet volgen.

Velletjes zegels besteld bij Tante Pos. Zit er een smerig velletje tussen dat ik direct retour stuur. Na een week nog geen reactie, dus maar eens in het toetsenbord geklommen. Krijg ik bericht dat ze over een week of drie mijn geld gaan terugstorten. Maar ik wilde gewoon per omgaande een schoon velletje! Grrrr Oh, en alle BV's van een vorige werkgever zijn failliet hoorde ik net. Triest voor de medewerkers, waar nog maar een hand vol van over was na diverse ontslagrondes in de hoop het tij te keren. De economie zal de schuld wel krijgen, maar zij die er gewerkt hebben weten beter. Toch maakt het me verdrietig, als of iemand na een lang ziekbed toch de geest geeft. Heftig.

Een ZZP bemiddelaarster die me opbelt en zegt dat ik voor haar de absolute nummer 1 kandidaat ben voor een project, door mijn mooie motivatie en goede cv. Moest ik wel even van blozen. Helaas moest ik haar melden dat ik net met iemand anders in zee was gegaan voor bemiddeling op hetzelfde project. Dat was dan wel jammer.

Zoals je zegt in je openingspost is de verhouding in de inzet die jullie gaan doen lastig in te schatten. Als je nu al inkomsten wilt verdelen op basis van nog uit te voeren werkzaam is dat wel erg lastig. Zeker als je al twijfelt aan zijn beschikbaarheid ivm andere werkzaamheden voor de cafetaria. Zouden jouw inkomsten volledig uit je winstdeel moeten komen? Een andere constructie lijkt me dan toch beter. Anders ga je je er toch behoorlijk aan irriteren denk ik. Nog een variant: - Jij krijgt een vast maandelijks bedrag om je inzet te bekostigen en de overblijvende winst verdeel je 50-50.

Ja, maar dat bedoel ik niet. Het gaat niet om de reizen, maar om de kortingskaart. Oftewel, is aan te tonen dat de kortingskaart niet privé is gebruikt?

Lastige kwesties. In Nederland is er de gewoonte ontstaan om verlofuren vakantie-uren te noemen. En voor veel mensen werkt dat ook echt zo: die uren zijn er voor om vrijwillig op te nemen wanneer je iets leuks gaat doen en als je niet naar het werk kunt komen om andere reden, moet dat maar op kosten van de baas. Lekkage in huis, er komt een pakketje, ziek kind, verslapen, verkouden, relatieproblemen maar ook veel ergere dingen en inderdaad overlijdensgevallen in de omgeving helaas. Een grens trekken is lastig, maar ik ben altijd duidelijk dat in principe daar je verlofuren ook voor zijn. Naast eventueel calamiteitenverlof uit een eventuele CAO, maar dat is maar een paar dagen. Als je in het leven nare dingen overkomen vind ik het in principe niet reëel om dat op je werkgever te verhalen. Als werkgever kun je dan mensen toestaan om verlof op te nemen en afwezig te zijn. Dat klinkt wel heel vooroorlogs, maar vind ik wel het uitgangspunt. Ben ik dan zo bikkelhard? Neuh. Maar ik wil het wel graag helder. Als er iets is wil mensen wel persoonlijk spreken, een mailtje of zo vind ik niet voldoende. Ik wil even aan kunnen voelen wat er is en hoe het gaat. Een overlijdensgeval in de nabije kring heb ik alle begrip voor. Ik wil dan iemand persoonlijk sterkte kunnen wensen. En geruststellen dat ik zorg dat hun werk en afspraken voor de komende dagen wordt geregeld. Dan maak ik ook direct de afspraak dat ik over een paar dagen weer bel. In dat tweede gesprek schat ik in of iemand richting ziek gaat (heftig emotioneel), vrije tijd nodig heeft (om dingen te regelen) of gewoon weer terug komt en daar maak ik dan even kort een afspraak over, met een evaluatie weer een week later. Zo ben ik betrokken en help ik de medewerker ook om reeel te blijven kijken naar de situatie. En ik evalueer even met een collega of P&O'er om te checken of ik het zelf nog goed zie. En uiteindelijk zal ik bij ernstige gevallen echt geen verlofuren afboeken over de eerste week, die is wel gecompenseerd met de extra inzet die ik van de meeste medewerkers krijg als het nodig is. De periode daarna wel, maar daar maak ik dan ook een heldere afspraak over, en dat snappen medewerkers prima. Hoe langer je wacht om heldere afspraken te maken hoe moeilijker het wordt. Iemand twee weken helemaal met rust laten zou ik echt afraden. Ik vind het ook nog steeds lastig om mensen in vervelende situaties op te bellen of zelfs langs te gaan. Het lijkt zo hard om dan ook nog over de zakelijke kant te beginnen. Maar in de praktijk wordt het gewaardeerd dat ik betrokken ben, wat voor ze regel en ook de terugkeer bespreekbaar maak. Mensen zitten met die zakelijke kant ook in hun maag, vaak is er wel wat schuldgevoel. Ik heb ook om me heen zien gebeuren dat mensen plotseling weg moesten voor iets dat een dag zou duren en vervolgens wekenlang weg bleven. De leidinggevende durfde niet meer te bellen, die schaamde zich dat hij dat niet direct had gedaan. De medewerker durfde ook niet meer terug te komen, want die was bang dat zijn leidinggevende en collega's wel boos zouden zijn dat het zo lang had geduurd. Toen er weer contact was wilde de leidinggevende alsnog op lompe wijze afspraken maken met terugwerkende kracht, waardoor een conflict ontstond en de werknemer meteen weer afwezig was. Ditmaal ziek en overspannen... Ik kan je aanraden dus even te bellen Jasper. Toon je begrip en medeleven. Stel gerust dat je aan het regelen bent. Schat in of de medewerker nog een beetje helder is. Zo ja, stel voor om hem ziek te melden en daags na de begrafenis nog even contact te hebben (juist op die dag, dan is iemand vaak erg alleen omdat er dan niemand durft te bellen). Zo nee, stel voor om daags na de begrafenis even om tafel te gaan om samen te kijken hoe je samen kunt regelen dat hij voldoende tijd krijgt voor de dingen die verder geregeld moeten worden. Denk voor dat gesprek ook aan andere werktijden, tijdens werktijd de mogelijkheid om instanties te bellen die 's avonds niet bereikbaar zijn, verlof opnemen, etc. En bied indien nodig de hulp aan van arboarts of arbopsycholoog, om te voorkomen dat iemand alsnog wegzakt. Jij in elk geval ook sterkte gewenst om hier mee om te gaan.

Dank je Norbert. Even opgezocht. Sinds begin 2012 moet je blijkbaar ook in- en uitchecken met een jaarkaart en trajectkaart. Wist ik niet. Maakt de traceerbaarheid inderdaad wel veel makkelijker! Bedankt voor de tip. Dat de NS of de belastingdienst daar zelf niet mee komen... Gelukkiger is er dit forum. En zijn die chipkaarten nog ergens goed voor. Het zakelijke deel is dan herleidbaar dus daarvoor moet aftrek mogelijk zijn lijkt me. Volgens de NS op de genoemde link: "Privégebruik van een NS- of OV-Jaarabonnement is in feite loon in natura. Echter, gebruikt uw medewerker het verstrekte Jaarabonnement voor woon-werkverkeer of in voldoende mate voor zakelijke reizen, dan wordt het privégebruik niet meer als loon in natura aangemerkt. Er hoeft dan ook geen belasting over te worden betaald." Die vraag blijft dan nog open voor de ZZP'er. Mag je hooguit het exacte zakelijke deel aftrekken of mag bij voldoende zakelijk gebruik de volledige jaarkaart of trajectkaart opvoeren? Dan nog even de kortingskaart: kun je hiervan dan ook ergens uitdraaien voor elke reizen hij is gebruikt?

Dank voor de verdere reacties. Helaas geven die nog geen antwoord op de oorspronkelijke vraag. Toch even met de belastingdienst gebeld. Helaas het antwoord waar ik al bang voor was: Zakelijke reiskosten van individuele, en dus traceerbare, reizen zijn aftrekbaar. Bij jaarkaarten, trajectkaarten en ook kortingskaarten is er de mogelijkheid tot ontraceerbaar privégebruik en deze kosten zijn dan ook niet aftrekbaar. Alsdus de medewerkster van de Belastingtelefoon. Wat ik nog mocht proberen is de inspecteur aanschrijven en uitleggen hoe ik denk te bewijzen welke verhouding er is tussen zakelijk en privégebruik van een dergelijke kaart. Maar eerlijk gezegd heb ik geen idee. Het is wel raar dat in een werkgever-werknemer relatie de werkgever wel een trajectkaart of een OV-jaarkaart mag verstrekken met vrij privegebruik, zolang het maar in redelijke mate zakelijk gebruikt wordt. (http://www.ns.nl/zakelijk/producten/extras-voor-bedrijven/fiscale-aspecten) Ook de kosten van de dalurenkaart zelf mag je dus niet aftrekken volgens deze informatie. Vind ik onredelijk en ik kan het me ook bijna niet voorstellen, er moet toch iets op te verzinnen zijn? De NS heb ik ook gebeld. Na uitgebreide ruggespraak hadden kon de dame melden dat deze vraag nog niet eerder was gesteld. Ze begreep het dilemma. Voor de tussensituatie als zelfstandige was geen duidelijke oplossing of advies. Kortom, ik moest dat echt met de Belastingdienst regelen. :-\

Super Chris! En voor de medelezers die nog denken dat een CE plakkertje op speelgoed een keurmerk is, lees het artikel op wikipedia maar eens. Let op de subtiele afstand tussen de C en de E.

Wat denk je zelf? Het gaat nota bene om kinderspeelgoed... Dat gaat niet alleen om ontploffende accu's maar ook om giftige verf, kleine onderdeeltjes met verstikkingsgevaar en nog veel meer. Jij bent als importeur verantwoordelijk wanneer er een kind iets gebeurt! Waar ben je mee bezig!?

Dag Frank, Dank voor de aanvullende informatie en graag gedaan. Op basis van je eerste bericht had ik me een voorstelling van je situatie gemaakt. Het leek alsof je gevraagd werd als hulpje, maar je blijkt zelf ervaren en in het bezit van papieren. In dat geval vraag ik me juist weer af of een catering vanuit een cafetaria niet een maatje te klein voor je is. Maar goed, dat is kan alleen jij beoordelen. In elk geval heb je meerdere opties. En maak een plan! Misschien toch maar zelf beginnen als cateringleverancier voor cafetariahouders in de regio? Dan kun je daarna, als het goed loopt, die bekende van je weer in dienst nemen ;-) Tot zaterdag, ik ben er ook.

Precies! Daarom moet ik zelf ook zeker geen Gall&Gall overnemen, want ik hou absoluut niet van wijn... Alhoewel... twintig jaar geleden stond ik al de sommelier uit te hangen. Toen was ik naast school vakkenvuller bij een supermarkt. We deden dat tijdens openingstijd en natuurlijk kreeg ik dan ook allerlei vragen van klanten. Na verloop van tijd had ik alle etiketten en infobordjes wel een keer gelezen en kon ik op de meeste vragen wel een antwoord geven zonder een van die producten ooit een keer gebruikt te hebben. "Ik zoek iets voor bij rood vlees" "Dan kan ik u deze, deze en deze aanbevelen. Welke prijs had u ongeveer in gedachten?" "Hmmmm, deze denk ik. Is die lekker? "Maar natuurlijk, het zijn allemaal kwaliteitswijnen maar ieder heeft zijn eigen smaak!" "Ok, bedankt!" En weer verliet een tevreden klant het pand. Dat vond (en vind) ik ook het leukste van het werk, klanten blij maken. En ik heb interesse in producten, ik ben een notoire etikettenlezer. Als ik zelf nu iets vraag in een winkel krijg ik maar al te vaak een kauwgommend "alsutturniestaatdanhebbuwuhutniet" toegesnauwd.

Dag Frank, Je hebt het over "50% van de aandelen" maar is de rechtsvorm ook zodanig? Het is wel belangrijk wie het bedrijf bezit en wie er de scepter zwaait. Als hij 50% van de winst wil en jij het werk gaat doen weet ik wel hoe het afloopt: jij mag niet investeren in machines om jouw werk makkelijker te maken omdat dat van zijn korte termijn winst afgaat... Al met al lijkt het me geen goede constructie zoals de zaken er voor staan. Het risico voor hem is klein (investering die nodig is?), zijn vaste kosten worden afgedekt en toch wil hij de helft van de winst. Jij doet het werk maar je hebt geen idee hoeveel je uiteindelijk gaat verdienen want het is puur gebaseerd op winst. Kun je wel een tijdje zonder inkomen? Wat alternatieven uit de losse pols: - Hij is en blijft 100% de ondernemer en neemt jou in loondienst, met een percentage van de winst als incentive. Echter, als hij de baas is en de boekhouding zelf doet, bepaalt hij ook wat de winst is hoeveel jij dus opstrijkt. Zolang jij er werkt kan hij de winst uitstellen door te reserveren en investeren, en dan krijg je niks. - Hij is en blijft 100% de ondernemer en neemt jou in loondienst, met een percentage van de jaaromzet als incentive. De omzet moet dan wel duidelijk en helder zijn en gescheiden van de andere activiteiten in de cafetaria. - Hij is en blijft 100% de ondernemer en huurt jou in als oproepkracht, per order. Dat stimuleert jou ook om flink te verkopen en netwerken. - Jullie worden allebei apart ondernemer, hij koopt zijn catering bij jou in. Uiteraard moet je een minimum inkoop voor het eerste jaar afspreken zodat jij kunt investeren. Hij al andersom jouw exclusiviteit bedingen voor tenminste een jaar. Daarna moet je andere afnemers ook direct kunnen bedienen. Let op dat je dit ook met de belastingdienst regelt, want het kan op een verkapt dienstverband lijken. En professionele voedselbereiding heeft wat eisen aan werkplekhygiëne, haccp, diploma's enzovoorts dus ga even informeren bij de KvK. Maar los van de constructie: Heb je met zo goed mogelijke aannames doorgerekend of dit überhaupt een redelijke winst kan opleveren? Mag dit van het bestemmingsplan en de huidige vergunningen? Enzovoorts. Een ondernemingsplan dus. En ga naar het ondernemersloket van de gemeente; zij kunnen meer vertellen over bestemmingsplannen, vergunningen, enzovoorts. En naar de KvK om te kijken wat zij voor je kunnen betekenen. En als je een beeld hebt wat je wilt doen, raadpleeg een fiscaal juridisch adviseur voor een solide constructie tussen jou en de huidige eigenaar. Succes!