herman van der helm

Als iemand in de schuld terecht komt door een factor van buitenaf, of doordat hij het zelf verkeerd heeft gedaan maakt geen verschil. Iedereen wenst er weer uit te komen. Of dit nu een natuurlijk persoon, rechtspersoon of overheid is. Meestal is de gedwongen remedie: saneren, bezuinigen en nog eens bezuinigen. Totdat je alles hebt gedaan wat je kon, en dan is er alleen nog een vangnet. Om echter te voorkomen dat de mensen of overheden in de schulden en uiteindelijk in een vangnet terecht komen is er maar één remedie. Weer kansen krijgen om inkomsten te creëren, waarmee je de schulden kunt saneren. En dit is nu juist wat er in de maatschappij mis is. Niemand denkt hieraan. Een overheid denkt alleen via snijden tot een oplossing te komen, en de mensen om iemand heen denken alleen maar in termen van kosten beperken en saneren in de uitgaven,. Dat dit een zeer ongewenst effect heeft zal inmiddels wel duidelijk zijn. Laten we iedereen die in de schuld dreigt te komen de mogelijkheid bieden om weer inkomen, omzet of inkomsten te genereren. Als ze dit zelf niet zien moeten we ze die kant opsturen. Dat is de enige manier om dit varkentje te wassen en de economie weer gezond te maken.

De beherend vennoot is dan in haar eentje volledig aansprakelijk zonder mogelijkheid van regres op de stille vennoot? De stille alleen over het ingebrachte deel.

En het antwoord hierop is??

Ik ben als ondernemer zelfs drie maal een aantal weken en zelfs één keer een paar maanden uit de roulatie geweest toen drie van mijn zeven kinderen zijn geboren. Helaas was het toen geen feest. Gun iedereen het ontdekken van het vaderschap. Geniet ervan en geniet als baas lekker mee. Het kan zomaar in duigen vallen.

En toch wordt dit zo'n beetje het belangrijkste onderwerp in het komende decennium. Iedereen krijgt ermee te maken, zelfs als hij/zij zelf niet digitaal actief is. Klopt, en daarom is het verstandig om nu de wapens te trekken. Daarom nogmaals deze laatste alinea uit mijn openingspost: Hoe meer je alles in het openbaar laat zien, hoe meer er is te vinden over je op internet, hoe minder je de bemoeizucht van de omgeving jouw leven laat bepalen, hoe minder effect dit op jouw gaat hebben en daardoor heeft het ook steeds minder effect voor anderen. Als iedereen alles van elkaar weet is het niet bijzonder meer en is er niets meer aan. De hoeveelheid informatie maakt het dan oninteressant. Privacy ontstaat dan vanzelf weer. Maar dan een natuurlijke, zoals die er vroeger was.

Paul Stuyver: "En het lijkt bijna wel alof dit volgens een plan wordt uitgevoerd." George Orwell 1984 http://nl.wikipedia.org/wiki/1984_(boek)

Leuk idee, waarschijnlijk wel de toekomst. Wat mij op valt is dat er erg ouderwets omgegaan wordt met het handelen van het pakket. Ten eerste wordt in de fabriek handmatig ingepakt. Vervolgens vliegt het ding met slechts één pakket een enorme afstand en vliegt zonder emballage of retourvracht terug. Dan wordt het pakket niet op werkhoogte op bijvoorbeeld een tafel of afleverplateau neergezet, maar op de grond. De ontvanger moet dan bukken om het pakket mee te nemen. Dit kost ruggen. Vervolgens heeft de man zo te zien geen tilinstructie gehad, omdat dat je altijd met twee handen een pakket moet dragen als je het al zou moeten willen dragen. Kortom er valt nog heel wat te verbeteren voor Amazon. Als we tenminste allemaal gezond ouder willen worden en blijven. En daar willen wij als Nederlandse ondernemers ons steentje wel aan bijdragen. PS overigens valt de persoon die trappen loopt ook nog wel wat te vertellen over gezond met je lichaam omgaan maar dat is een ander verhaal.

Ik denk dat HL ook een 'kroeg' is met een camera met openbare internetaansluiting: http://www.nrc.nl/nieuws/2013/11/30/aivd-hackt-internetfora-tegen-wet-in/ Ikzelf vind het geen probleem dat de NSA alles wat ik hier heb verteld aan mijn buren of vrienden doorgeeft. Ik vind het zelfs wel prettig, dan hoef ik het zelf niet te doen. Het enige waar ik me zorgen over maak is HOE ze het vertellen. Ik weet uit ervaring dat ik hetzelfde verhaal dat ik aan de een vertel, tegen iemand anders een beetje anders vertel. Afhankelijk van het begripsvermogen van mijn luisteraar en hun ervaringen/trauma's uit het verleden. Ik weet dat als ik daar geen rekening mee houd, dat alles uit de hand kan lopen. Voor mijn toehoorder en voor mij. Ik denk niet dat zo'n organisatie als de NSA zich gaat afvragen op welke manier ik iets bedoeld heb of wil laten overkomen. Dit is vaak al lastig als je iets per brief of e mail bediscussieert. De misverstanden zijn dan vaak niet van de lucht. Maar goed, als we denken dat iets volkomen verkeerd geïnterpreteerd zal kunnen worden, kun je het beter niet per modern medium verzenden, maar face to face. Is trouwens gezelliger ook.

Alle vindingen die goed zijn worden uiteindelijk nagemaakt. Een tijdje kun je dat rekken met een octrooi maar er komt een tijd dat het nagemaakt wordt. De kunst is dat je het dan zo ver hebt "gebracht" in de markt dat jouw gevestigde merk die exclusiviteitstaak overneemt. Je energie stoppen in het doen van nieuwe vindingen in plaats van je erg druk te maken over copycats is het kenmerk van een uitvinder. Uitvinden is een mooi vak dat zich kenmerkt tot het kijken naar dingen die er nog niet zijn, m.a.w. het kijken naar de toekomst. De uitvinder die zich alleen maar bezig houdt met het verdedigen van zijn vroegere werk degradeert zichzelf van uitvinder naar uitvonder.

Vroeger, als je in een dorp woonde wist iedereen alles van je. Of je zwanger was, wist de drogist eerder dan je vriend. Je buurman zag aan jouw komende en vertrekkende vriendjes op wie je verliefd was. Als je het met de buurvouw deed wist iedereen het. De tamtam deed zijn werk goed. Veel mensen zijn in de stad gaan wonen. De anonimiteit was daar verzekerd. Je kon tien jaar lang dood in je huis liggen zonder dat iemand dit wist. Je zag elkaar alleen als je een afspraak maakte. De keuze om anoniem te blijven was verzekerd, zeker als je in een vreemd land in een vreemde stad ging wonen. Een stad in het ene land was volkomen geïsoleerd van een stad in het andere land. Mensen kenden elkaar niet, en er was geen enkele mogelijkheid om iets meer te weten te komen dan dat reizigers vertelden. Wat familie je per brief meldde. Later, wat de televisie erover bracht. De hunkering van vele mensen naar meer sociaal contact zorgde ervoor dat er communicatiemiddelen zoals telefoons ontwikkeld werden, later gevolgd door internet en de sociale media. Deze hunkering pikken de bedrijven op met mooie applicaties. Dit doen die bedrijven niet gratis, daar willen ze wat voor terug. Net zo goed als de postbode wilde verdienen aan het rondbrengen van jouw brieven willen die bedrijven ook winst maken. Omdat mensen niet willen betalen en toch met elkaar willen communiceren zijn er vele technieken uitgedacht waardoor je jouw gewenste dienst krijgt tegen inlevering van je gegevens en dus jouw privacy. In het geglobailiseerde dorp 'de wereld', weet iedereen alles van iedereen. Net als in het vroegere dorp weet je nooit wie wat aan wie heeft verteld, maar iedereen weet het. Het enige wat je kon doen is je er niets van aantrekken. Gewoon doen wat je wilde doen en laat de mensen maar 'lullen' over je. Wilde je graag bloot in de rivier zwemmen, dan ging je gewoon bloot in de rivier zwemmen. De praatjes zijn dan niet van de lucht, maar dit had je ingecalculeerd. Je wist als je iets stiekems wilde doen exact met wie je dit kon bepraten en met wie niet. Je was gewoon op je hoede en leefde ermee. In de nieuwe wereld moet je ook dezelfde instelling hebben om niet verpulverd te worden door de gemeenschap. Gewoon alles wat je doet, doen in het openbaar. Gewoon naakt gaan recreëren als je dit fijn vindt en je, van foto's die men van je maakt, van de roddel in de kerk, de praatjes van de buurman, gemekker en publicatie op internet, niets aantrekken. Hoe meer je alles in het openbaar laat zien, hoe meer er is te vinden over je op internet, hoe minder je de bemoeizucht van de omgeving jouw leven laat bepalen, hoe minder effect dit op jouw gaat hebben en daardoor heeft het ook steeds minder effect voor anderen. Als iedereen alles van elkaar weet is het niet bijzonder meer en is er niets meer aan. De hoeveelheid informatie maakt het dan oninteressant. Privacy ontstaat dan vanzelf weer. Maar dan een natuurlijke, zoals die er vroeger was.

Als je aangeeft in welke omgeving je zit, kan iedereen hier je wel iemand aanbevelen denk ik.

Mensen hebben grote behoefte aan contact met elkaar, daar willen ze voor betalen. Ze willen geen telefoon of bereikbaarheid leasen of kopen. Dat is alleen maar een hulpmiddel. Als mensen zouden ontdekken dat contact gewoon zo op straat ligt, door bijvoorbeeld elkaar eens vriendelijk aan te spreken zouden ze al die "ondingen" zoals mobieltjes en smartphones nauwelijks meer nodig hebben.

Er wordt in deze column gedacht in termen van product en dienst. Veel mensen doen dit ook. Je hebt als klant echter geen behoefte aan het product of dienst, maar aan het resultaat ervan. Je wilt eigenlijk geen lamp of stroom, maar je wilt licht. Daar wil je voor betalen. Als je dus verhuur van een product verandert in vergoeding voor het resultaat ervan, denk ik dat je verder komt. Een mooi voorbeeld is dit: http://turntoo.com/

vermogen van de apparaten x de tijdsduur van gebruik bij elkaar optellen. Ook voor de lampen. Dit vermogen met twee vermenigvuldigen en je hebt het vermogen dat je uit een accu moet halen. Die maal twee is omdat er verliezen zijn en een zekere reserve.

Vorige keer waren er 75 bezoekers in totaal. De helft was ondernemer met vriendin/echtgenote. Was bijzonder sfeervol.

Wie zie ik daar volgende week ook?

Vanavond was Isa op tv bij PenW. Mooi hoe zij er mee omgaat.

"Versimpeld", daar hou ik van - maar dat wisten jullie al. Het simpelste is om alle uitkeringen en uitbetalingen niet meer te doen. Moet je 's kijken hoevel kosten en tijd dat scheelt. en hoe je een maatschappij kunt ontwrichten

Proef op de som. Ik ben op zoek naar een nieuwe smart Phone. Hij moet waterdicht en schokbestendig zijn. Ik vind niets. Voor een consumenten site zou ik het me voor kunnen stellen maar een zakelijke? Er zijn tientallen modellen en merken op de markt. Waarom vind ik die niet?

Eindelijk blijft mijn haar goed zitten. ;)

Ik gebruik die momenten dat ik achter zo'n vrachtwagen zit altijd even om tot rust en bezinning te komen. Je realiseert je dan, dat alles in het leven wel erg snel gaat. Zo'n vrachtwagen geeft mij altijd een signaal om hier even bij stil te staan.

Omdat de prioriteitsdatum voor de niet gekozen landen dan niet meer geldt. En dan is jouw eigen patent de oorzaak ervan dat het in de andere landen niet nieuw meer is.

Het is moeilijk om in het algemeen iets te zeggen over iemands 'motivatie' om met het leven te stoppen. Aanleidingen kunnen we genoeg bedenken, maar om die nou direct te koppelen aan de grote stap die een persoon maakt om er mee op te houden is vermoedelijk onze wens tot verklaren. Ik heb mijn broer een hele dag meegemaakt voordat hij voor mijn neus van het balkon sprong. Het ene moment was hij volledig in een irreële wereld, het andere moment lag hij te huilen in mijn armen en was een goed gesprek mogelijk. In een van die irreële momenten is hij mij 'ontglipt'. Ik, die dacht hem wel te kunnen helpen om uit die impasse te komen. Nee, er is in veel gevallen geen sturen mogelijk hoe je het ook probeert. Niet dat we dat dan niet moeten doen, maar de grip erop krijgen doe je als naaste, maar ook als buitenstaander niet of hoogst zelden. Contact met familie en vrienden werd door hem zo veel mogelijk gemeden in zijn laatste maanden, dus moesten we dit contact 'opdringen', door in zijn buurt te zijn vonden we. Dat mijn aanwezigheid op de laatste dag versnellend heeft gewerkt staat voor mij ook vast. Hij zei me namelijk dat ie een grote verrassing had voor op zijn verjaardag. Die dag was enkele dagen later. In de loop der jaren (het is nu 25 jaar geleden) hebben vele mensen hetzelfde gedaan en zijn ook gestopt. Enkele daarvan beschrijf ik onder de column van Phoenix. https://www.higherlevel.nl/forum/index.php?board=25;action=display;threadid=31690;start=msg292943#msg292943 Langzaamaan heb ik de onmacht om hier mee om te gaan omgezet in de gedachte, dat dit alles betekenis moest hebben. Betekenis voor mij, omdat ik met deze ervaringen iets moest, en betekenis voor de mensen die die 'keuze' maakten. Voor mezelf is hier het minst interessant, maar voor de "vertrekkers' is het in mijn ogen een stap in hun ontwikkeling die ze nu hebben bereikt, die hen met aardse middelen nooit had gelukt. Het zijn stuk voor stuk zeer intelligente mensen, die hun eigen ontdekkingreis hier hebben omgeruild voor eentje elders. Elders is gewoon ook hier, maar zonder hun lichaam als ballast. Onze heel goed bedoelde hulp zou hen in veel gevallen hier niet verder helpen denk ik. Hoe verdrietig en hopeloos het ook is voor ons als naasten. Ik heb voor de geïnteresseerden een column over dit onderwerp geschreven: http://www.freethinker.nl/forum/viewtopic.php?f=42&t=8732

Ik denk dat die tegenstanders zich voor een groot deel baseren op angst. Angst om de controle kwijt te raken. Als je als ondernemer zoals ik in mijn leven regelmatig de controle bent kwijt geraakt over je zaak, maar ook over je privé situaties, kun je niet meer de angst laten regeren over je visies. Een enorm controleapparaat wat we nu hebben opgetuigd is ook gebaseerd op angst. Angst dat iemand er misbruik van maakt. Bij een basisinkomen is de controle simpel. Sta je ingeschreven in de GBA dan heb je het recht erop. De enige controle is dan of je werkelijk bestaat. En dat lijkt me gemakkelijk te organiseren.

En dat is precies wat er niet aan deugt. Je werkt of je werkt niet. Je hebt een inkomen of je hebt geen inkomen. En dat is nu het leuke: Je hebt NU ook een inkomen, of je werkt of niet. Een basisinkomen is dan ook echt geen grote verandering, maar alleen veel gemakkelijker en veel goedkoper qua organisatie en controle.