prinsrachid

Het wordt verplicht stap 4 vanwege het feit dat het verslag een natuurlijk persoon betreft.

Dit deel van m'n betoog had enkel betrekking op het doen van een stap harder voor inkomen. Net als een boom die in z'n eentje staat in de volle zon en met voldoende water geen reden ziet om hoger en hoger te groeien, is dat natuurlijk bij mensen net zo. Als ik 40 uur moet werken voor 1500 euro bruto. Waarom zou ik dan 40 uur gaan werken als ik dat inkomen met nix doen ook krijg. Ik zou waarschijnlijk niet niet gaan werken, maar 20 uur klinkt dan toch wel interessant. Het vervelende van dat basisinkomen is vervolgens wel dat die is gebaseerd op het verdelen van geld dat andere verdienen en onveranderd blijven verdienen na invoering ervan. Als het inkomen dus al zou verleiden tot een paar uurtjes minder werken, dan zorgt dat onmiddellijk voor het verminderen van de belastinggrondslag om het hele circus te bekostigen. Misschien het grootste bezwaar dat ik heb, is het ongeclausuleerde onvoorwaardelijke aspect ervan. Ik ben dus niet tegen een 'basisinkomen' (liever een voetinkomen), maar niet tot in het oneindige en niet zonder voorwaarden. Ik zie het altijd maar zo: de belasting die ik betaal koppel ik in mijn hoofd aan een fysiek iemand. Als ik belasting betaal ter hoogte van 2 netto bijstandsuitkeringen, dan denk ik me in dat er twee mensen zijn waar ik in feite het geld linea recta naar overmaak. Een soort 'broodfonds'. ;) Om heel eerlijk te zijn zou ik persoonlijk nooit oneindig lang en zonder enige tegenprestatie m'n geld afstaan. Ik verwacht toch wel dat iemand dan vervolgens probeert om op termijn op eigen benen te staan. Wat betreft het feit dat geldzorgen volledig verlammend kan werken, daar ben ik het helemaal mee eens. Persoonlijk probeer ik echter wel een beetje vast te houden aan het adagium dat je geldzorgen niet met geld oplost. Meestal helpt het al heel erg om simpelweg orde in de chaos aan te brengen. Een mapje met tabbladen en een ouderwets kasboekje doet vaak wonderen. En inderdaad, soms moeten mensen daar even mee op weg worden geholpen. Maar iedereen eeuwigdurend andermans geld laten opmaken: nee, gewoon nee! :)

Ja, en op zich is met dat eerste ook niet zo heel veel mis (gewoon je échte sociale netwerk aanspreken). Dat is alleen weer niet mogelijk voor mensen die zo'n netwerk niet hebben. En je zou verwachten dat de gemeente daar juist voor is. In de loop van de tijd heb ik ook behoorlijk wat mensen in zo'n situatie geholpen en realiseer me overigens nu ook dat de reden dat ik meestal niet zo veel problemen heb met die instanties, omdat ik inmiddels een beetje weet waar je op moet letten bij het invullen en communiceren met die lui. Het is soms niet eens onwil, maar simpelweg een deel bureaucratie (beetje het 30-verdiepingen-verhaal van Marcel), maar ook de eindeloze stroom reorganisaties, decentralisaties, taakuitbreidingen, verzelfstandigingen en ordinaire kortingen op het Gemeentefonds die de gemeentes voor hun kiezen kregen. Degenen waar het eigenlijk om zou moeten gaan worden daarin vermalen. Wat betreft een zaaltje regelen bij de gemeente...ik denk dat het een stuk makkelijker gaat als je een ingang hebt. Dat klinkt een beetje als het Zij-van-WC-Eend-artikel over de gemeente Rotterdam, maar helaas is dat vaak de enige manier om iets binnen een fatsoenlijke termijn geregeld te krijgen.

Mooi! Heb nu stap 3 in gang gezet en houd stap 4 even in de achterzak. Bedankt!

Genoeg chain-gangs om ze schoon te houden in ieder geval! ;) (too soon?)

Niet persoonlijk, maar vreemd genoeg sinds vorig jaar een disproportioneel deel van m'n omgeving wél. Ik denk overigens dat we misschien UWV en CWI niet moeten verwarren. Over het UWV (WW-uiterkering) heb ik - serieus - geen slechte verhalen gehoord. Alles loopt inmiddels vrij soepel. Heb geholpen bij WW-aanvragen en Wajong-aanvragen (zelfs vér na de 18 jaar) en als je alles goed invult, heb ik tot op heden nooit problemen gezien. Het CWI is natuurlijk een ander verhaal en verschilt per gemeente. Er zijn inderdaad wel gemeentes bij die erg actief willen verdienen op hun uitkeringsbudget. En als ze het uitbesteden, moet er nóg weer iemand aan verdienen. Misschien heb ik geluk dat ik in een grote, groene, sociale gemeente woon? Maar dat zou natuurlijk ook niet moeten mogen, dat de mate van menselijkheid waarmee je wordt behandeld afhangt van welke gemeente je woont binnen Nederland.

Ja, als je voor het gemak kas- en factuurstelsel wil verhaspelen, dan krijg je alles kloppend.

Oh, dit zou dan het probleem wel eens kunnen zijn. Hoe krijg je in zo'n geval alsnog inzicht in dit verslag? Zowel op de website van de Raad voor de Rechtspraak als de van de advocaat is namelijk niets te vinden.

Gut gut, wat een problemen hebben wij toch allemaal niet, hè? Het invullen kostte me ongeveer even veel tijd als een bericht typen op HL, zeker omdat ongeveer alles al was ingevuld. En laten we nou wel wezen. Toen de banken maar wat deden, nix controleerden en dus met dikke boetes opgescheept werden, was de wereld te klein. Nu controleren ze een keer, is het wéér niet goed.

En hier heb je meteen ook het pijnpunt te pakken. Net als in de biologie zal het afhangen van het marginale nut. Bomen in een bos grooien namelijk niet vrijwillig hoog de lucht in. Dat doen ze alleen als ze om licht en water moeten concurreren met andere bomen. Als een boom dan eventjes langer groeit, heeft die een voordeel. Vervolgens groeit de andere boom dan weer langer, en zo verder. Alle bomen stoppen pas met groeien als de extra energie die ze er in moeten stoppen minder is dan het extra voordeel dat ze er mee kunnen behalen. Als we dit toepassen op het basisinkomen, dan is de prikkel om een éxtra inspanning te leveren natuurlijk minder als er al een zakje met onvoorwaardelijk geld staat. Wat hierbij overigens een grote factor speelt is het individu. Als jij rond kunt komen van bijstandsniveau en daar gelukkig mee bent, is jouw marginale nut van een extra uur werken NIHIL. Als je echter een villa en Lamborghini nastreeft, dan zul je onder het basisinkomen misschien nog steeds 60 uur per week werken. Maar als we kijken naar alle inkomens die nu op het niveau (kunnen) leven van een nieuw te vormen basisinkomen, stemt me dat niet al te hoopvol dat die groep opeens bij een onveranderd - maar opeens onvoorwaardelijk - zelfde inkomen "Bazinga" denkt. Het argument dat we van die 'vernederende controles' af moeten, vind ik ook niet erg overtuigend. Laten we wel wezen. 4 x per 4 weken een "sollicitatie-activiteit" invullen in je electronische UWV-map is niet echt te vergelijken met twee keer per dag stempelen in het stempellokaal voor een uitkering.

Heurlijk, die naïviteit. :) Alle banken lagen plat op 1 mei vanwege Dag van de Arbeid. Op 2 en 3 mei waren ze gesloten vanwege een weekend. En 5 mei was de Belastingdienst dicht vanwege Bevrijdingsdag. Ik gok dat ze daarom 4 mei ook niet echt veel productiefs hebben gedaan (lang weekend ivm verplichte snipperdag) Die extra 5 dagen waren dus nogal gratuit.

Waarom dat continue Holier-than-thou-gedoe? Een auto en motor van de zaak zijn - zoals de naam als zegt - van de zaak. Waarom ga je dan moeilijk lopen doen over zijn auto van de zaak (wat zijn goed recht is) om dan de kosten van de motor van de zaak opeens (onnodig) voor eigen rekening te nemen. Als je beide dingen ook nog privé gebruikt, is er dus ook sprake van bijtelling in beide gevallen. En jij doet de administratie, dus die bijtelling (verplichte 'privéstorting' voor de vennootschap) boek je ook helemaal zelf - voor beiden. Niemand die iets tekort komt. En waarom moeilijk doen over personeelskosten die ten laste gaan van het resultaat als een vennoot lekker gaat golfen, en waarom dan niet de personeelskosten opvoeren als gevolg van ziekte van de andere vennoot? Ongeacht de reden, personeelskosten zijn bedrijfslasten. Sorry dat ik het zo vierkant moet zeggen, maar zeker als JIJ de administratie doet, snap ik niet dat je het op dit punt zo onnozel aanpakt. Je gaat zelf kosten niet zitten boeken en verwacht dan hetzelfde van die andere vennoot, terwijl de redelijkheid me daarvan ontgaat. Dat die andere vennoot niet veel (privé?) spaart en al z'n geld uit geeft, dat is zijn zaak. Jij hebt daar helemaal niets mee te maken en al helemaal niet over te oordelen, tenzij het gaat om geld van de zaak. Maar ook dat heb je zelf in de hand door de rekening-courant-verhouding van iedere vennoot in de gaten te houden. Jij doet immers de administratie. Zodra die R/C negatief voor de andere vennoot wordt, moeten er geen onttrekkingen meer plaats vinden.

Mijn ervaring is dat de motivatie nóg dichterbij de adviseur zelf ligt dan deze 'wensenprojectie'. Ik ben dus waarschijnlijk nóg cynischer. Ik heb ooit eens zo'n adviseur aan het werk gehad (die zaten toevallig bij de verkopende makelaar in-house en die zouden wel eens even een "goeie deal" voor me maken...). Ik had een vrij helder beeld voor me. Een niet al te hoge hypotheek (dus eigen geld erin en geen lening voor de eenmalige kosten) en volstrekte zekerheid over de hele looptijd van niet meer dan 20 jaar. En ik had echt geen enkele onduidelijkheid hierover laten bestaan. De hypotheek die ik vervolgens terug kreeg sloeg echt alles. De looptijd was 30 jaar (ipv 20). De rentevaste periode was 10 jaar (ipv 20). De hypotheek was net zo hoog als de WOZ-waarde, dus veel te hoog. Vervolgens werd er afgelost via een spaarpolis van een compleet andere hypotheekverstrekker. En die spaarpolis werd dan afgelost met een spaardepot die vooraf volledig werd volgestort op daarmee de aflossingen van 30 jaar te kunnen voldoen. Oh ja, en dan natuurlijk nog een 'service'contract van 20 euro per maand om alles 'up-to-date' te houden. Top! De volgende adviseurs kwamen overigens wel tot redelijke adviezen, maar eigenlijk pas nadat ik ze een beetje had opgezet tegen deze eerste mafketel (Concurrentie werkt dus wel, als je maar een soort 'gezamelijke vijand' beschikbaar hebt).

Hier zie ik al weer een ander probleem opdoemen. Als het huis tussen familieleden wordt verkocht, kan de fiscus het verschil tussen verkoopprijs en WOZ (of marktwaarde) aanmerken als schenking. Dat deel kan dan belast zijn met schenkbelasting.

Dat weet je pas als je er meerdere hebt geconsulteerd. Probeer gewoon zo veel mogelijk vrijblijvende, gratis gesprekken aan te vragen en zo mogelijk gratis offertes (al zit je dan meestal al in het betaalde traject). In het gratis oriënterende gesprek kun je overigens al wel te weten komen hoeveel je kunt lenen op basis van je inkomen en welke inkomensgegevens ze van je verwachten. Staar je dus sowieso niet blind op één adviseur en op één hypotheekaanvraag. Laat je overigens ook niet vangen in een hypotheekaanvraag als je misschien al een paar honderd euro kosten hebt moeten betalen. Een hypotheek duurt mogelijk 30 jaar. Als er dus een moment is om van een slechte hypotheek(verstrekker) af te zien, is dat NU en niet als je hypotheek al een aantal jaren heeft gelopen. Ik heb wel het idee dat het een stuk lastiger is dan voorheen. Zo kon ik een aantal jaren geleden nog bij ABN redelijk makkelijk een Internet-hypotheek aanvragen. Het was weliswaar een LtV van 80%, maar momenteel accepteren ze helemaal geen zelfstandigen meer voor eenzelfde hypotheek, hoe laag het bedrag ook is dat je wil lenen.

Uiteraard kan hij je niet inplannen, als je geen minimaal aantal werkuren hebt afgesproken. Het eerste half jaar van je contract ben je wat dat betreft redelijk 'vogelvrij'. En hij kan het contract uiteraard nu al wel aan/opzeggen, maar dat moet hij dan wel expliciet schriftelijk doen. Doet hij dat niet, dan is de opzegging niet geldig. Je contract loopt sowieso tot 1 november door, ook als er wél schriftelijk is opgezegd. Aanzegvergoeding is pas van toepassing als hij niet op tijd heeft aangezegd. De volledige aanzegvergoeding kun je dus pas tussen 1 november 2015 en 1 januari 2016 vorderen, maar alleen als de werkgever niet juist of op tijd (voor 1 oktober 2015) heeft aangezegd. En als hij nu al weet dat hij je helemaal niet meer gaat inplannen, heb je - volgens mij - nog wel recht op minimale doorbetaling voor september en oktober volgens de volgende berekening: 1/6 x (uren maart t/m augustus) x 2 mnd x uurloon september

Dat komt omdat je een aantal zaken door elkaar haalt. Allereerst is het zo dat je een NUL-urencontract hebt. Dat betekent dat je werkgever je gewoon NUL uren kan inzitten, zeker de eerste 6 maanden. In de maand juni heeft je werkgever besloten om je daadwerkelijk 0 uren in te zetten. Ten tweede heb je een contract van 1 maart 2015 tot 1 november 2015. Er geldt helemaal geen opzegtermijn van 1 maand bij een tijdelijk contract. Het contract moet gewoon worden uitgediend van beide kanten. De werkgever zit tot minimaal 1 november 2015 aan jou vast en jij aan je werkgever. Op 1 september 2015 heb je recht op een contract van minimaal het aantal uren dat je in de periode vanaf 1 maart 2015 gemiddeld per week hebt gewerkt, ongeacht of daar maanden tussen zitten waarin je 40 of 0 uur hebt gewerkt (gewoon alle uren vanaf 1 maart tot 1 september delen door 26 weken). Werkgever zal misschien gek staan te kijken, als je daar aanspraak op maakt terwijl hij je van 1 juni tot 1 september niet hebt ingezet, maar dat is zijn probleem. Vervolgens moet de werkgever niet vergeten om voor 1 oktober 2015 te laten weten of hij je contract verlengt of niet. Heb je op 1 november 2015 nog geen aanzegging ontvangen, heb je recht op een aanzegvergoeding van 1 maand. Als je overigens nu uren kwijt raakt, kun je wel recht hebben op een WW-aanvulling via het UWV voor de uren die je nu misloopt, ook al loopt je contract nog. Vraag dus - als je daar recht op hebt - zo snel mogelijk WW aan.

Is dit nou nog steeds diezelfde vent als waar je anderhalf jaar geleden al een probleem mee had? Wat heb je in de tussentijd al gedaan om de situatie op te lossen?

In verband met het faillissement van één van onze debiteuren, vroeg ik mij eigenlijk af wat een redelijke termijn is voordat het eerste faillissementsverslag verschijnt. Nu gok ik dat er vanwege de stapels preferente crediteuren (UWV, Belastingdienst, curator) niet echt veel meer te halen is, maar ik ben desondanks natuurlijk wel nieuwsgierig naar het eerste verslag. Ik dacht eigenlijk dat er binnen 1 of 2 maanden wel een verslag zou zijn (volgens RECOFA-richtlijn). Het is erg stil van de kant van de curator en we zitten inmiddels in week 11. Wat is gebruikelijk in deze situatie? En is op zich nog gewoon om de curator even te bellen of aan te schrijven om te vragen hoe het er voor staat? Of is dat al te opdringerig? :)

Is het misschien een idee om die ene factuur een 'master'-factuurnummer met volledig bedrag mee te geven en een vooraankondiging te doen van 12 data + (btw) bedragen + fictief of sub-factuurnummer? Dan blijven de hoofdfactuur en subincasso nog enigszins via oplopende reeksen identificeerbaar met elkaar gelinkt. Dus factuurnummer 1500001 met 1452,00 euro (252,00 euro btw) -- Incasso 1 - 1500001A - 121,00 euro (21,00 euro btw) -- Incasso 2 - 1500001B - 121,00 euro (21,00 euro btw) -- etc. Je kunt - als je wil - die ene hoofdfactuur dan inboeken en vervolgens elke maandbetaling daar tegen wegboeken. Het nadeel is inderdaad wel, dat je dan de btw waarschijnlijk zit voor te financieren.

Ik vraag me af hoe het überhaubt zit met het patenteren van software. De code valt sowieso onder auteursrecht, maar ik was altijd in de veronderstelling dat patenteren van software niet mogelijk was in Europa (in de VS volgens mij weer wel).

Inmiddels zijn er al weer een aantal rechtzaken geweest met betrekking tot de WWZ. Wellicht interessant in het licht van de oorspronkelijke vraag van TS. Eerste WWZ-uitspraken aanzegplicht leidt tot discussie https://www.hrpraktijk.nl/topics/wet-werk-en-zekerheid/

Het auteursrecht van een foto behoort toe aan degene die de foto heeft gemaakt. En om andermans foto's te tonen heb je wel de toestemming nodig van de fotograaf. Het kan echter zijn dat de persoon die nu vraagt om de foto's weg te halen niet de fotograaf zelf is. Dan is hij ook geen eigenaar / rechthebbende van de foto's, tenzij hij daartoe een overeenkomst heeft met de daadwerkelijke fotograaf. Nu kan het zijn dat iemand de foto maakt namens een werkgever, maar je gaf aan dat de (vermoedelijke) fotograaf niet in (loon)dienst was van de eigenaar. Strikt genomen zou de bedrijfsleider dus nog de eigenaar van de foto's kunnen zijn en niet de eigenaar. Kan deze persoon aannemelijk maken dat hij de fotograaf is van deze foto's of de eigendomsrechten ervan heeft gekocht? Of - als de voormalige bedrijfsleider de fotograaf én eigenaar van de foto's is - kun je misschien nog correspendentie vinden waaruit blijkt dat je zijn toestemming hebt? (Als hij de foto's actief naar je hebt gestuurd met de intentie om ze te laten openbare via je website, zou dat al een aanwijzing kunnen zijn) Een mogelijk probleem kan zijn dat de eigenaar en/of bedrijfsleider niet onder Nederlands recht vallen, zodat niet de Auteurswet maar een andere wet van toepassing is.

Ik denk dat dat laatste sowieso onvermijdelijk is. In feite speelt dat nu eigenlijk al. Ik proef uit je verhaal dat ze het geld gewoon niet hebben of wel hebben, maar niet over hebben. Of wel over hebben, maar niet voor jouw factuur. De simpelste manier is de knijp- en pieptaktiek. Oftewel: snel en hard er achter aan gaan. Betaling eisen en anders meteen een gerechtsdeurwaarder erop af (dus niet via een incassobureau). Tenzij je anders hebt afgesproken, zijn facturen automatisch na een maand opeisbaar en is ook meteen wettelijke rente verschuldigd. Op die manier zou je kunnen laten zien dat je geen onzin tolereert. Je merkt dan vanzelf of ze écht geen geld hebben. En ook dan weet je dat je je geld nooit meer krijgt. Als je ze al zou willen 'helpen' (ik weet natuurlijk niet de specifieke omstandigheden), spreek dan een onderhandse, zakelijke (kortelopende) leningovereenkomst af met ten minste wettelijke rente (8,05 % per 1 januari 2015) ofzo (die moeten ze toch betalen bij betalingsverzuim). Dan heb je misschien maandelijks nog íets. Je zou ook nog een onderpand kunnen eisen (bijvoorbeeld de inkomsten van toekomstige omzet), maar dan moet je denk ik de lening bij de notaris laten registreren. Bereid je overigens - zelfs met zo'n eventuele leningovereenkomst - voor op het moment dat er alsnog niet meer betaald wordt. Bij een faillissement dien je dan je vordering alsnog in. Overigens is de oninbare schuld dan onder voorwaarden weer aftrekbaar. Via een omweg betaalt de rest van de samenleving dan alsnog mee aan jouw openstaande rekening, als je ten minste winst draait. :)

Je kunt voor de helderheid de twee dingen even opknippen. Een bedrijf moet nog een factuur van je betalen. Die vordering op dat bedrijf staat dus nog open. Aan de andere kant kun je dan inderdaad net doen of je aandelen 'koopt' die even zoveel waard zijn ("deelnemingen" in je bv), maar je voldoet het bedrag voor het aankopen van die aandelen niet. Er staan dan dus twee wederzijdse vorderingen open, die je tegen elkaar weg kunt strepen. Dit opknippen legt wel de achilleshiel van deze optie bloot: Wat is de waarde van de aandelen? En kun je die controleren? Al is het maar dat je "real-time" inzage hebt in hun balans: (eigen vermogen) / (aantal aandelen). En als je al aandelen krijgt, zijn dat dan nieuwe of bestaande aandelen? Bij uitgifte van nieuwe aandelen is de prijs/waarde van zo'n nieuw aandeel (ook al is de nominale waarde waarschijnlijk gewoon 1 euro) uiteraard lager vanwege de onvermijdbare verwatering na uitgifte. Als ze je rekening niet kunnen voldoen, is er óf een chronisch gebrek aan geld (cashflowproblemen) óf een permanent gebrek aan geld (en dat zou kunnen duiden op geen enkel of zelfs negatief eigen vermogen). In beide gevallen is de waarde per aandeel wellicht niet zo bijster veel, maar is ook het vooruitzicht niet echt prettig. En wat gebeurt er als jij die aandelen in je maag gesplitst hebt gekregen en die toko valt om, terwijl het aandelenkapitaal er (waarschijnlijk) niet fysiek meer is?