prinsrachid

Mag Ondernemersplein liegen en moeten die leugens dan hier klakkeloos worden verspreid? Hier klinkt wat frustratie uit. ;) Maar op zich staan er geen leugens. Het geeft alleen maar aan wat het kabinet er mee beoogt te bereiken, zelfs al is de onderbouwing daarvan flinterdun. Wat ik persoonlijk storend vind aan de discussie over de dividendbelasting, is dat er totaal niet gekeken wordt naar alternatieven die ook recht doen aan de aangedragen (drog)redenen, maar ook de terechte kritiek in ogenschouw nemen. Het grootste argument is het behouden van werkgelegenheid. Voor het behouden daarvan moeten we blijkbaar 1.900.000.000 euro over hebben. Maar hoeveel werkgelegenheid denken ze dan eigenlijk te verliezen als we gewoon de dividendbelasting houden, zoals de afgelopen 75 jaar het geval was? Van die 1.9 mrd euro kun je namelijk bijna 150.000 extra bijstandsuitkeringen verstrekken - elk jaar! De vraag is dan: lopen we echt de kans dat we er vanaf volgend jaar structureel 150.000 euro bijstandsuitkeringen bijkrijgen? En gaat het afschaffen van de dividendbelasting dat voorkomen? Maar zelfs al wil je de dividendbelasting afschaffen om de werkgelegenheid te behouden, waarom is die werkgelegenheid dan geen aspect in de belastingheffing? Zorg bijvoorbeeld voor het behoud van dividendbelasting voor bedrijven voor zover die daar géén loonbelasting tegenover hebben staan. Op die manier ontzie je dus bedrijven die daadwerkelijk werkgelegenheid bieden en worden lege bv's zonder personeel wel gewoon belast met deze voorheffing.

Is er sprake van gemeenschap van goederen? En is deze lening afgesloten op zakelijke gronden? Wordt er een zakelijke rente berekend over de openstaande schuld? Is er een aflossingsschema? En wordt die rente ook daadwerkelijk aan de BV betaald? En betaalt de BV vennootschapsbelasting over de ontvangen rente over de openstaande schuld? Zou je dat kunnen uitleggen? Wat heeft het betalen van inkomstenbelasting te maken met het reduceren van de rekening-courant? De rekening-courant kan alleen afnemen door daadwerkelijk af te lossen op die schuld. Zo'n aflossing heeft geen enkel effect op de te betalen belasting. Of bedoel je dat er opgepotte winsten in de BV zitten en dat de schuld eventueel (na betaling van dividendbelasting en inkomstenbelasting) kan worden gesaldeerd met de rekening-courantschuld? Het gaat niet om het kopen van een speedboot. Het gaat voornamelijk om de zakelijkheid waarmee de lening aanvankelijk is aangegaan (zakelijke rente/aflosschema/onderpand/risicoinventarisering?). Als de schuld niet op zakelijke gronden is afgesloten, is het te verwachten dat de lening wordt gezien als eentje die is aangegaan op overwegend persoonlijke gronden. Het afwaarderen van de lening voor de vennootschapsbelasting lijkt me in zo'n geval niet redelijk. In geval van gemeenschap van goederen lijkt het me op zich niet ongewoon dat de schuld is omgezet in een rekening-courantverhouding, al had de lening natuurlijk gewoon op naam van de eigenaar van de eenmanszaak kunnen worden gezet. Mogelijk waren beiden feitelijk zelfs altijd al een rekening-courantverhouding voordat de eenmanszaak werd opgeheven. De schulden en bezittingen van jou en je partner zijn beide van jullie samen. Maar ook hier ligt het er weer aan hoe het allemaal is vastgelegd. Heeft je BV destijds een daadwerkelijke lening gesloten en verstrekt? En wat zegt je boekhouder van zijn beweegredenen om het op deze manier te verwerken? Bedenk overigens ook dat het afwaarderen van de schuld in de BV mogelijk wel was toegestaan, maar dat de keerzijde daarvan is dat de eenmanszaak bij opheffing een even hoge kwijtscheldingswinst voor de kiezen krijgt. Kwijtscheldingswinst is vervolgens in eenmanszaak alleen belastingvrij in zeer uitzonderlijke gevallen (bijvoorbeeld schuldsanering). Het is de vraag of aan die voorwaarden zou zijn voldaan.

De kosten van de laadpaal (en eventueel het plaatsen ervan) zijn gewoon af te trekken als bedrijfskosten (en de btw is terug te vragen), maar alleen als de auto ook zakelijk op de balans staat. De kosten van het opladen zelf mag je ook aftrekken (en de btw terugvragen). Dat laatste gaat misschien wat onhandig, maar dit kun je gewoon doen door je electriciteitsnota op te nemen in je administratie en alleen het zakelijke deel in te boeken. Je weet immers hoeveel kWh de laadpaal verbruikt en kunt dus die kWh-kosten naar verhouding opnemen. Let op dat je dit alléén doet voor de kWh's en niet voor verbruiksongerelateerde kosten of baten (vastrecht/teruggave/etc). De kosten van de laadpaal hoef je niet mee te nemen in het bedrag waarop de eventuele bijtelling wordt gebaseerd.

Op zich zou je nog gewoon moeten kunnen corrigeren. Je kunt voor de BTW een suppletieaangifte invullen (die staat in je beveiligde omgeving). In zo'n aangifte vul je dan de goeie cijfers voor het hele jaar in (je hoeft dus niet het specifieke kwartaal te corrigeren). Als blijkt dat je minder dan 1000 euro moet terugbetalen, mag je de correctie ook gewoon meenemen in de eerstvolgende btw-aangifte (en hoef je dus geen suppletieaangifte te doen). Het kan inderdaad zijn dat je een beetje belastingrente moet betalen. Van een vergrijpboete zal geen sprake zijn (opzettelijk verkeerd of grove schuld). Een verzuimboete alleen als je te laat bent (na een kwartaal na afloop van het belastingjaar). Maar aangezien het langer dan een jaar is, krijg je waarschijnlijk wel een verzuimboete. Bij een correctie te goeder trouw zullen ze nog wel kunnen navragen waar er precies mis was gegaan. Voor de inkomstenbelasting kun je in feite nog terugkomen op je keuze tot het moment van opleggen van een definitie aanslag. In heel uitzonderlijke gevallen nog zelfs daarna, binnen de grenzen van de redelijkheid. Maar aangezien je nog helemaal geen aangifte hebt gedaan, lijkt dat allemaal niet te spelen.

Ik denk dat veel mensen steeds blijven hangen bij het feit dat ze denken dat ze DGA is (wat ze ook is van haar eigen bv). Maar verschillende wetten kijken er verschillend naar. Door de gekozen constructie is ze voor de sociale verzekeringswet geen DGA, maar moet ze op dit punt worden behandeld alsof ze werknemer is, terwijl ze dat privaatrechtelijk niet is. Kudos voor Norbert voor de duidelijke antwoorden. Maar ook de 'theoretiserende' vragen vind ik verhelderend, omdat het precies aangeeft waar de complexiteit en het onintuïtieve aspect van dit alles zit.

De vraag was of je die bedragen mee mág nemen in de afschrijving. Het antwoord is mijns inziens ja, maar kan ook nee zijn...afhankelijk van hoe je de opgesplitste kosten kwalificeert. En dat is een deels een judgement call. De belastingdienst zal het hoogst waarschijnlijk een biet zijn. :) In principe mag je gerelateerde kosten meenemen in de totale aanschafwaarde om er vervolgens op af te schrijven. Stel dat je zakelijk zonnepanelen aanschaft, dan heb je een losse omvormer nodig en moeten die panelen ook geinstalleerd worden (een soort "Kosten zonklaar maken"). In de praktijk worden al die kosten bij elkaar genomen en wordt er over het hele bedrag vervolgens afgeschreven. Hetzelfde geldt als je bijvoorbeeld zakelijk een computer maakt die uit allerlei losse onderdelen bestaat. Hoewel het om allemaal kleine, goedkopere onderdelen gaat, kun je al die onderdelen niet los van elkaar zien, en zul je dus het geheel moeten activeren en over het geheel moeten afschrijven. Maar nu de praktijk in jouw voorbeeld. Kun je de recycling fee los zien van de aanschaf van de auto? Jazeker. Die kosten hebben eigenlijk niets te maken met de auto die je koopt. De auto zal nog steeds net zo goed rijden, met of zonder die fee. Die kosten moet je gewoon splitsen en meteen als kosten boeken en er niet op afschrijven. Maar de kosten rijklaar maken is mogelijk een grensgevalletje en zal liggen aan het feit of die kosten onlosmakelijk met de auto samenhangen. Je zou kunnen stellen dat de kosten rijklaar maken overwegend uit eenmalige kosten bestaat, zoals een volle tank, verse olie, en dergelijke. Het zogenaamde overeenstemmingsprincipe ("matching principle") zegt dat je die kosten dan toerekent aan de periode waarop het betrekking heeft. En dat is eigenlijk meteen dat zelfde jaar. Net zoals je die kosten ook direct in de kosten zou laten vallen, als je zelf de olie zou vervangen of de tank vol zou gooien. Maar aan de andere kant is er nog een redelijkheidsbeginsel. Is het redelijk dat de ene ondernemer een fiscaal (cashflow)voordeel geniet boven een ander, simpelweg vanwege de manier waarop de desbetreffende garage toevallig de factuur opsplitst? Stel dat een garage géén aparte kosten rijklaar maken zou hanteren, dan zou je het hele bedrag zonder nadenken volledig activeren en zou je ook over het hele bedrag gaan afschrijven, terwijl die auto uiteraard gewoon rijklaar is. In feite schrijf je dan af over een klein deel dat is gebruikt om de auto rijklaar te maken. Maar stel nu dat een garage de rekening wél opsplitst (zoals in dit geval), dan zou dat mijns inziens (fiscaal) geen verschil moeten maken. In beide gevallen moet namelijk een auto afgeleverd waarmee je kunt rijden. Maar ik gok dat het niet zo'n vaart zal lopen, zo lang de kosten van het rijklaar maken niet absurd hoog zijn. TL;DR: - Recycling fee: meteen aftrekken van de winst - Auto zelf: afschrijven in minimaal 5 jaar tot aan de restwaarde - Kosten rijklaar maken: gebruik je beste beoordelingsvermogen, maar ik gok dat de fiscus geen probleem zal maken van ieder van de mogelijkheden

Ik heb destijds gewoon de onderliggende berekeningen kunnen scannen en mailen (die had ik gelukkig nog bewaard). Vervolgens een nieuwe berekening gemaakt, ingescand en ook doorgemaild. Daarna heb ik een mail gestuurd waarin ik haar bedankte dat ze mijn aangifte had gecontroleerd. ;) Ik hoefde geen nieuwe aangifte in te sturen, maar het werd gewoon in de achtergrond aangepast, waarna ik de definitieve aanslag met de juiste bedragen en de verrekening met de voorlopige aanslag ontving. Het geld was zelfs binnen voordat de aanslag binnen was. Al met al keurig opgelost!

Volgens mij klopt je verhaal aardig, met de aantekening van Norbert. De 52% die wordt ingehouden is overigens slechts een voorheffing en zul je bij een laag inkomen dus grotendeels weer terugkrijgen bij het doen van je aangifte in het begin van het jaar erop. De revisierente houdt de verzekeraar niet in, maar zul je zelf moeten aangeven op je aangifte inkomstenbelasting. Het is trouwens soms wachten op de belastingdienst zelf om de juiste rekentool met de tegenbewijsregeling te kunnen gebruiken. En je moet erop bedacht zijn dat ze het controleren als je géén 20% revisierente invult (ook als dat juist is). Een aantal jaren terug had ik exact jouw voorgestelde situatie aan de hand. De rekentool van het aangiftejaar was niet op tijd bijgewerkt, maar ik moest wel aangifte doen. De belastingdienst stelde toen voor om de oude rekentool van het jaar ervoor te gebruiken, maar alles één jaar op te schuiven (zoals Norbert ook voorstelde). Vervolgens kreeg ik twee jaar lang geen definitieve aanslag, omdat de aangifte moest worden gecontroleerd (mede omdat ik geen maximale revisierente had ingevuld). De belastinginspecteur belde daarover. Toen ik vertelde dat ik de tegenbewijsregeling had gebruikt, zei ze "daar heb ik nog nooit van gehoord". En toen ik vervolgens de rekentool erbij pakte (die inmiddels wel was bijgewerkt), bleek dat ik volgens de nieuwe tool 100 euro minder revisierente had mogen rekenen. Die heb ik uiteindelijk ook teruggekregen toen de definitieve aanslag werd opgelegd. Het blijft dus opletten!

Bonaire is dan wel een land binnen het koninkrijk, maar het is geen onderdeel van de Europese Unie voor de omzetbelasting. Je stuurt dus gewoon een factuur met BTW erop alsof je naar buiten de EU exporteert.

Ja, maar die hebben niets te maken met het percentage waar de omzet wordt gehaald. Verder ligt het aan de soort belasting waar je het over hebt. Voor de inkomstenbelasting (of vennootschapsbelasting) ligt het er aan waar je je vaste verblijf hebt of waar het bedrijf zijn vaste inrichting heeft. Voor de omzetbelasting ligt het aan de absolute hoeveelheid omzet aan met name particulieren die je in een bepaald land maakt of je daar aangifte moet doen of niet. Blijf je onder de drempelbedragen, draag je gewoon Nederlandse btw af. Maar je mag ook vrijwillig kiezen om altijd de btw van het desbetreffende land toe te passen.

Tja, hier kan natuurlijk niemand wat mee. Je wilt in een glazen bol kijken. Dat kan niemand. En daar kan ook niemand je mee helpen. Ik probeer statistieken en feiten aan te dragen door te refereren aan het meest recente jaarverslag (die overigens in lijn was met het jaarverslag van een jaar ervoor). Ik zie geen aanleiding om aan te nemen dat de feiten voor 2017 en 2018 hier dramatisch van afwijken. Vervolgens kom je aanzetten met een ongefundeerd geloof. En dat je 'zoekt' naar feiten of statistieken. Aan je bijdrages lijk je te bedoelen dat de rest van dit forum je daar aan moet helpen, terwijl ik dat nota bene zojuist hebt gedaan. Het spijt me zeer, maar wat dacht je ervan om je eigen ongefundeerde denkbeelden eens te ondersteunen met wat eigen onderzoek? Ik zie de uitkomsten met interesse tegemoet.

Tja, dat zal toch echt Bol.com zelf zijn. Ze berekenen het weliswaar (meestal) niet door, maar de kosten worden wel gemaakt. Het drukt dus de winstgevendheid. Als ik het jaarverslag van 2016 van Ahold-Delhaize lees, trekt Bol.com de winstgevendheid van het concern dan ook omlaag. Zonder Bol.com was de marge 5,4%. Met Bol.com was de marge 4,8%.

Zou het 'brievenbuspakje' onder pakketten of onder gewone post vallen? Deze worden bezorgd voor 3,80 euro met track&trace.

Die opzegtermijn heeft ze gewoon. Als ik me niet vergis mag je die (niet in acht genomen) opzegtermijn daarom verrekenen met nog eventueel aanwezige vakantieuren. Sterker nog, als er niet voldoende vakantieuren zijn, moet de werknemer *eigenlijk* bijbetalen. Degene die de opzegtermijn niet respecteert is namelijk schadeplichtig, omdat er sprake is van een zogenaamd 'onregelmatig ontslag'.

Ik denk dat het bijna onmogelijk is om een goed antwoord op je vraag te geven, omdat het van zoveel factoren afhankelijk is. Wat houdt in dat deze werknemer 'op papier' in dienst was. Was ze daadwerkelijk in dienst of niet? En wat voor salarisafspraken waren er gemaakt? Was er een contract met een minimum aantal uren? Was het uitbetaalde loon minimaal het minimumloon? Waar heb je aangifte van gedaan? Van blijvende betalingsonmacht? Van surseance? Van faillissement? Is er een bewindvoerder aangesteld? Of een curator? En het is leuk dat een opdrachtgever meedeelt dat zij niet meer kunnen betalen, maar wat heb je met die informatie gedaan? Heb je vervolgens de vordering alsnog proberen te innen? Is die opdrachtgever misschien in surseance of faillissement? Hebben zij een bewindvoerder of een curator? Als het namelijk zo is dat je nog een vordering hebt op die opdrachtgever, is het volgens mij niet mogelijk op je werkmaatschappij op te heffen. Er zijn dan immers nog activa in de werkmaatschappij. Ja, maar heb je je gerealiseerd dat het UWV hier slechts fungeert als doorgeefluik en voorschieter van geld? Ze nemen dan wel de betalingen over, maar ze sturen hier vervolgens net zo hard weer een rekening door naar je (failliete) BV. Het gaat niet om gratis taart! Het enige voordeel van de UWV-regeling is dat je medewerker het loon in ieder geval op tijd uitbetaald krijgt. De regeling is er niet om de schuld van de BV over te nemen en kwijt te schelden. Dat laatste zou overigens als een opbrengst in je BV gelden! Maar ook hier geldt weer dat het allemaal afhangt van de manier waarop de BV is ontbonden. Ik vraag me eigenlijk of het misschien niet zo is dat het UWV de loondoorbetaling heeft afgewezen op grond van het feit dat je hebt afgesproken om iemand in dienst te houden zonder dat er werkzaamheden tegenover stonden. Het is mogelijk dat het UWV vervolgens geen zin heeft om op te draaien voor die kosten. Je maakt immers een afspraak om twee maanden lang 'gratis geld' uit te delen en vervolgens schuif je de rekening door naar het UWV. Wat ook nog kan is dat je geen ontslagvergunning hebt aangevraagd. Als je je eigen failliessement hebt aangevraagd, dan is zo'n ontslagvergunning niet meer nodig. Maar als je niet failliet bent of in surceance verkeert, heb je wel een ontslagvergunning nodig. Heb je die niet, dan kan het zijn dat het UWV alsnog niet overgaat tot betalen. En in dat geval kan de werknemer gewoon eigenstandig het verschuldigde bedrag opeisen. En dat is dan gewoon het bedrag wat je toch al had afgesproken te betalen (inclusief transitievergoeding?). En wat staat er precies in de claim? Waar bestaat de wettelijke verhoging uit? Is er duidelijk gespecificeerd waar het over gaat? Welke achterstallige betaling worden geclaimd? Nu is het natuurlijk zo dat je bij een ontslag met wederzijds goedvinden geen ontslagvergunning nodig hebt, maar dat die wel nodig is voor het UWV om de betaling van de failliessementsuitkering over te nemen. Vraag blijft dus wat de feitelijke status van de BV is, wat de status van je relatie met die opdrachtgever is, wat de status is van de uitkering van het UWV aan de werknemer, of alle benodigde stappen en vergunningen aanwezig waren.

Dat is altijd een vertrouwensvraag inderdaad. In feite werkt zo iemand voor zichzelf, maar hij staat wel in jouw toko. Een slechte kapbeurt zou dus indirect jouw zaak een slechte naam kunnen geven. Wat op zich gebruikelijk is, is dat je zo iemand eerst proef laat draaien. Dan weet je wat voor vlees je in de kuip hebt. Aan de andere kant is het natuurlijk ook niet in zijn belang dat hij er de kantjes van af loopt. Want in zo'n geval is de huur- en/of samenwerkingsovereenkomst namelijk snel opgezegd (zorg daar dan wel voor in de voorwaarden!). Wat de tarieven betreft, vraag je natuurlijk een prijs per dag of dagdeel. Gebruikelijk is zo'n 2 a 3 keer de prijs van een knipbeurt per dag voor de stoel. Jij ontvangt dus geld van hem voor de ruimte die hij/zij huurt. Als hij dan nieuwe klanten knipt, is er financieel niets aan de hand. Je vangt toch een vaste prijs. Wat soms wel wordt afgesproken is dat nieuwe klanten gelijkelijk worden verdeeld. Oftewel, als jullie beiden geen klant hebben en er komt een nieuwe klant binnen, dat deze klant dan alternerend aan de één en aan de ander wordt gegund. Je kunt natuurlijk niet al te veel vastklampen aan nieuwe klanten (vandaar de eerlijke verdeling), anders kun je net zo goed de stoel niet verhuren. Waar betaalt hij anders voor? Om vervolgens niemand te mogen knippen? Verder ligt het nog aan wat er verder voor verkopen plaats vinden. Verkoopt de kapperhuurder bijvoorbeeld ook jouw spulletjes (gel, haarproducten, etc)? Of verkoopt hij zijn eigen producten in jouw zaak? In het laatste geval zou je een commissie kunnen overwegen van de verkoopprijs. Gebruikt de kapperhuurder zijn eigen betaal/pinsysteem om met zijn klanten af te rekenen of maakt hij gebruik van jouw pinsysteem? In dat laatste geval kun je ook een commissie afspreken over de afgerekende bedragen.

Het is dus even de vraag wélke klanten je naar de ochtend wil trekken. Wil je eigenlijk een gelijkmatiger verdeling van de klanten over de dag? Oftewel namiddagklanten overhalen om 's ochtends te komen? Of wil je meer klanten trekken (dus nieuwe) die dan vooral 's ochtends moeten komen? De vraag is dus eigenlijk of er rek zit in de totale hoeveelheid klanten die je kunt trekken of niet. Oftewel, waar moeten de nieuwe klanten vandaan komen? Komen die vanuit de plaats zelf? Of van verder weg? En wie heeft er zin om eerder z'n nest uit te komen voor jouw plezier? Je moet dus eigenlijk even je doelgroep weten te definiëren. Misschien schoolgaande jeugd die nog even voor schooltijd wat komt kopen? Forensen die nog even langskomen voordat ze naar hun werk gaan? Bedrijven die wat eten willen verzorgen voor hun personeel in de ochtend? Verder denk ik dat het op zich niet heel handig is om je te storten om een concurrentiestrijd met de bakker naast de deur. Ik zou die bakker eigenlijk meer zien als een 'zachte' concurrent die eigenstandig klanten trekt, waarna mensen alsnog besluiten om ook even bij jou langs te gaan. Ik zou die bakker dus niet zo zeer zien als iemand die klanten van jou pikt. Wat zijn trouwens de openingstijden van die bakker? Is die ook open vanaf 6:30 uur? Zo niet, dan kun je nog proberen om de eerste uurtjes extra te richten op brood tot het moment dat die bakker open is. Tot slot zou je ook nog kunnen denken aan acties waarbij je mensen 'nudget' om eerder boodschappen te doen. Een zegelactie voor 'early birds' bijvoorbeeld, die dan bij x aantal zegels iets krijgen (producten/geld/korting/whatever) als ze voor een bepaald moment boodschappen komen doen. Ik noem maar wat. Mikky Vrolijk noemde ook al vers. Voor terugkeerklanten moet je je daar op richten. Toen ik zelf (lange tijd) in een supermarkt werkte, hadden we altijd een (brood)actie, waarbij bijvoorbeeld croissants, broodjes en bolletjes 's ochtends voor bijna kostprijs werden verkocht. Het voordeel daarvan was dat mensen soms gewoon voor de gezelligheid even hun ontbijt kwamen kopen. Bovendien was het brood dan nog kakelvers. En het voordeel is dat die broodjes niet lang houdbaar zijn. De volgende dag moesten ze dus weer terugkomen. :)

Hmm...nou ben ik meestal een behoorlijke azijnpisser als het op columns aan komt, maar de column vond ik deze keer juist volledig passen bij het forum. Het was een column over een relevant topic voor de forumbezoekers, het was een column door iemand met verstand van zaken. Het was niet overdreven lang en toch behoorlijk volledig. En ook van overdreven zelfpromotie was niet echt sprake. Er stond hooguit een linkje onderaan. Ik kan er eerlijk gezegd totaal niets aan ontdekken dat er mis mee is. Ik zou eerder zeggen dat dit juist een soort column is dat hier 100% past.

Misschien hoeft het niet zo ingewikkeld en mag het net zo makkelijk als je eigenlijk had verwacht. Allereerst lijkt het erop dat je de aangifte inkomstenbelasting voor ondernemers aan het invullen bent. Dat lijkt misschien goed, maar in jouw geval hoeft dat niet zo te zijn. Het is misschien wat verwarrend, maar het feit dat je ondernemer voor de Kamer van Koophandel bent en waarschijnlijk ook ondernemer voor de omzetbelasting (btw), betekent niet dat je automatisch ook ondernemer voor de inkomstenbelasting bent. Als je namelijk géén ondernemer voor de inkomstenbelasting bent, dan kun je de vraag in de aangifte ("Heeft u een onderneming?") gewoon met Nee beantwoorden. Vervolgens mag je de omzet en de kosten van je onderneming - net als je mantelzorginkomsten - gewoon als Resultaat Overige Werkzaamheden aangeven. Hoe kom je er nu achter of je ondernemer voor de inkomstenbelasting bent? Door eerst even de Ondernemerscheck te doen. Als daaruit blijkt dat je géén ondernemer bent (althans voor de inkomstenbelasting), mag je dus een makkelijke aangifte doen, zonder al die moeilijke vragen over de balans of uitsplitsing van kosten. Mocht je nou wel ondernemer voor de inkomstenbelasting zijn, laat het dan even weten. Dan kijken we naar de rest van je vragen.

Odeon, is het misschien een idee dat je eerst ieders antwoord leest voordat je zelf in de pen klimt? Dit is niet de eerste keer, maar je zit letterlijk te herkauwen wat al was geantwoord. Wat de schenkbelasting betreft, ligt het aan de precieze relatie. Bij gemeenschap van goederen zal er voor de schenkbelasting sprake zijn van een 'fiscale eenheid' (broekzak vestzak). Voor de inkomstenbelasting gelden niet dezelfde regels, als het geld gebruikt wordt voor WuO door een ondernemende partner. Het punt hier is ook meer of het als schenking wordt gezien voor de inkomstenbelasting. Een partnerlening waarbij geen aanstalten tot afbetalen wordt gemaakt kan betekenen dat de kosten daarvan niet aftrekbaar zijn voor de inkomstenbelasting.

Ik weet het niet helemaal zeker, maar het lijkt me dat dit alleen een lening is voor zover het geen betrekking heeft op het geld van de ondernemer zelf. Het geld van de ondernemer zelf is namelijk gewoon een (renteloze) privéstorting die het eigen vermogen van de onderneming verhoogt. Als het geld van beiden is (gemeenschap van goederen?), is het geld dus voor de helft een privéstorting van de ondernemer zelf geweest en voor de helft een lening van de (fiscale) partner. Het lijkt me dat er alleen een (zakelijke) rente kan worden berekend over de helft die niet van de ondernemer is. Het maakt daarbij niet uit of de rente daadwerkelijk wordt betaald, maar of deze verschuldigd is. Nu kun je nog overwegen om de verschuldigde rente over jouw deel kwijt te schelden. Als de rente onder de vrijstelling voor de schenkbelasting blijft, is er geen schenkbelasting verschuldigd. Voor de inkomstenbelasting is het dan ook neutraal. Je hebt dan per saldo geen winst gemaakt (renteinkomsten minus kwijtschelding). En voor de onderneming is er sprake van kwijtscheldingswinst. De onderneming trekt de verschuldigde rente af en telt vervolgens de kwijtscheldingswinst bij. Administreer het wel goed. Let trouwens wel op met een lening die niet lijkt te worden afgelost. Als het om een lening gaat waarbij de rente niet betaald wordt en waarbij er ook niets wordt terugbetaald, kan zo'n 'lening' met terugwerkende kracht alsnog (volledig) als schenking worden gezien. Je kunt dus wel een zakelijke rente afspreken, maar als je verder geen aflosschema hebt, of daar geen uitvoering aan geeft, kun je later alsnog worden aangeslagen. Afhankelijk van de daadwerkelijk eigenschappen van de afspraken kan het worden gezien als een schijnlening, bodemlozeputlening of simpelweg een onzakelijke lening.

Je moet je boekhouding en bepalen van belasting los van elkaar zitten. De KIA wordt alleen gebruikt voor het bepalen van de belastbare winst, maar komt verder niet terug in je boekhouding. De afschrijving is dus meestal gewoon aanschafwaarde gedeeld door 5 (afhankelijk van de investering overigens). Als je willekeurig afschrift, schrijf je willekeurig af. Maar dat staat los van de bepaling van de belastbare winst, waarbij je de KIA toepast. De KIA kun je alleen toepassen voor investeringen die zakelijk geëtiketteerd kunnen en mogen worden. Bij een thuiskantoor zal dat alleen het geval zijn als je dat kantoor zelf ook daadwerkelijk op de balans van de onderneming hebt staan. Zo niet, dan is het gewoon een privé aanschaf.

Dat is waarschijnlijk gebaseerd op inmiddels achterhaalde informatie. Je kunt namelijk gewoon een arbeidsovereenkomst sluiten met je partner. Je moet de gezagsverhouding alleen wel aannemelijk kunnen maken en gewoon zakelijk afspraken vastleggen en handhaven. Als je je partner op dezelfde wijze behandelt als een willekeurig andere werknemer, is er geen enkel probleem.

Als ze daadwerkelijk in de zaak gaat werken, heb je bij meer dan 525 uur een extra meewerkaftrek. Maar misschien is het betalen van een daadwerkelijk arbeidsbeloning misschien nog wel het handigst. Die beloning is aftrekbaar van jouw winst (als die beloning meer dan 5.000 euro is) en belast bij haar (resultaat overige werkzaamheden). Daarmee wordt automatisch winst overgeheveld van jouw hoge belastingtarief naar haar (lagere) belastingtarief. Nog een (mogelijk iets duurdere) optie zou zijn om haar daadwerkelijk in dienst te nemen. Dit moet dan wel onder zakelijke voorwaarden zijn, zoals je die aan een willekeurig ander werknemer ook zou bieden. Een iets complexere oplossing zou nog een man-vrouw-firma kunnen zijn. Afhankelijk van de verdeling een soort taken, kun je mogelijk beide zelfstandigenaftrek claimen. Focus daar overigens niet al te veel op, want ik heb begrepen dat die aftrek mogelijk wordt versoberd, maar vanwege het invoeren van een sociale vlaktax wordt inkomen in de huidige tweede en derde schijf straks belast volgens de huidige eerste schijf.

Dat is niet echt een keuze. Als je namelijk bewust op een verlies in de bv aanstuurt (oftewel als je meer kosten maakt dan omzet hebt), zal dat verlies ergens van betaald moeten worden. Dat zal in eerste instantie gebeuren met geld dat je in het verleden hebt verdiend (winstreserves), voor zover je die niet hebt uitgekeerd als dividend. Houdt verder rekening met de winstbelasting (Vpb). Toen je winst maakte, heb je belasting over die winst betaald. Nu je echter verlies gaat maken, is het niet zo dat je automatisch geld terugkrijgt van de fiscus. Maar het kan wel. Kijk bijvoorbeeld naar achterwaartse verliesverrekening.