TwaBla

Waarom neem je niet een tijdje afstand? Weg van vier jaar frustratie! Ga lekker zeilen, een berg beklimmen, doe iets leuks terwijl je vennoot het bedrijf runt. Of kondig dat alvast aan, op zo'n manier dat die vennoot eens gaat nadenken over de toekomst van het bedrijf en jullie beider betrokkenheid. Want als dat al eens goed besproken is, heeft dat blijkbaar niet tot conclusies geleid waar een van jullie iets mee doet. Waarom bied je jouw 50% niet aan die vennoot aan? Waarom zoek je geen koper voor jouw helft? Wat doet jouw vennoot wanneer je vertelt dat je een koper hebt? Wees eens creatief. Bluf!

Merkhouder neemt contact op met retailer en stuurt eventueel de Fiod/ECD er op af. Partij wordt in beslag genomen en vergelijkbare winkels worden onderzocht. Retailer/franchise-nemer moet orderboekhouding afstaan. Kan zowel privaatrechterlijk als via strafrecht afgehandeld worden. Merkhouder bepaalt of er ruchtbaarheid aan gegeven wordt. Zie namaak bij Free Record Shop, namaak bij Makro en namaak bij Perry Sport.

Da's nog niet zo lang geleden. Eerst zien, dan geloven. Nu lijkt het er vooral op dat ze kritici met mooi praatjes tot zwijgen proberen te brengen - en als mooie praatjes niet helpen, volgt een blafbrief. Nou wordt wederom de suggestie gewekt dat klagers waarschijnlijk te laat hebben opgezegd. Terwijl het verhaal keer op keer is dat Allebedrijven ontkent opzeggingsbrieven ontvangen te hebben. Heb jij je geld nou terug gekregen?

Goh, jij waait ook met elke wind mee. ::)

Zo te zien veroorzaakt de opzegtermijn en -procedure nog steeds problemen. Maar als Brian of Massimo hier wil komen uitleggen dat ze voortaan een transparante en faire wervings- en opzeggingsprocedure hanteren en lopende incassos die betwist worden nog eens kritisch tegen het licht houden, prima. Dit topic bestaat alleen omdat er veel klachten zijn. Als er geen nieuwe klachten meer bijkomen en de bestaande klachten worden goed afgehandeld, zakt dit topic vanzelf naar de achtergrond. Bovendien krijgen bezoekers aan dit topic dan een positieve wending te zien.

Daar denken tientallen mensen bij Bellen.com heel anders over. ZakelijkeTelefonie heeft doelbewust een heleboel mensen misleid, zowel per mail als via hun callcenter. Zoiets is geen incident, maar gericht beleid. Opvallend is dat TROS Radar en Consuwijzer aarzelen om klachten van ondernemers in behandeling te nemen. Maar de OPTA spring toch ook voor ondernemers in de bres?

Je moet je eerst aanmelden en dan verschijn je op hun lijstje van X people like this. Dat is dus even slikken, maar het loont. Allebedrijvenin... wil negatieve reviews zoals op dit forum wegdrukken door zeer actief te zijn op Twitter, Facebook en Youtube. Daar moet de sfeer echter wel positief blijven. Als je dus aan die fora een eventuele klacht toevoegt, wordt die sneller opgelost. Moet je wel een serieuze klacht hebben. Deze sociale druk via sociale media biedt een interessant perspectief aan ondernemers die een betere service verlangen. Deel je ervaring met die route op HL, want dan kunnen ook andere ondernemers gebruik maken van dezelfde achterdeurtjes.

Peter heeft in niet mis te verstane bewoordingen zijn beklag gedaan op de Facebook-pagina van Allebedrijvenin... Zijn bijdrage van 27 januari 2010 is inmiddels van die Facebook-pagina verwijderd. Dat is dus een zeer effectieve manier om je geld terug te krijgen.

Een reden waarom voetbalclubs niet hard optreden tegen verkopers van fake fan merchandise kan zijn dat de verkoop van shirts en sjaals en andere zooi al bestond voordat de clubs hun merkrechten degelijk gevestigd hadden. Dan wordt het lastig om een algemeen gebruik te bestrijden. Alleen specifieke toepassingen die wel tijdig vastgelegd zijn als intellectueel eigendom kunnen dan goed beschermd worden. Een andere reden kan zijn dat fan-merchandise is toegestaan omdat een badge of allegiance niet vanzelf tot verwarring leidt. Maar dan zou productie en verhandeling relatief openlijk plaatsvinden, niet via achterdeurtjes. Wat jurisprudentie: Europese Hof 2003: Arsenal versus Reed.

Jouw klanten ontvangen een product zonder opdruk: dat valt onder misleiding. Jouw klanten ontvangen een product met opdruk: dan maak je inbreuk op andermans intellectueel eigendom, zeker als die shirts op het eerste gezicht echt lijken. Draai het nou eens om. Kan een club of FIFA het alleenrecht opeisen op alle fan-merchandise? Nee, maar ze proberen het wel. Iedereen mag een oranje shirtje verkopen, maar zodra je geregistreerde beeldmerken gaat gebruiken ga je over de schreef. Beelden die daarop lijken, zitten in de risicozone. Als je je dat risico niet kan of wil veroorloven, moet je niet in deze markt je zitvlak branden. Dat is waarschijnlijk ook de reden waarom jij zo snel geen leverancier kan vinden. Die kijkt wel twee keer uit om zijn aanwezigheid via het internet te gaan openbaren. Maar elke screenprinter kan dit soort werk maken. En sublimination betekent zo te zien niet meer dan dat het logo er in een later stadium op geprint wordt.

Zolang het duurt. Je ziet dat ze zelfs het logo van de sponsor overnemen. Naarmate een ontwerp dichter in de buurt van het origineel komt, wordt het risico op verwarring groter. Omdat goedkope fanshirts schade veroorzaken, zal de rechtenhouder vroeger of later optreden tegen verkopers die over de schreef gaan. Wat de grens precies is, wordt uiteindelijk door de rechter bepaald. Niet door een idioot die logo's 'sublimeert in de stof'.

Heb je de merknaam ook geregistreerd voor tijdschriften ed? Het is wel begrijpelijk dat investeerders niet blij zijn met zo'n half commitment. Misschien nog eens goed overleggen wat nou echt belangrijk is: jouw huurovereenkomst met de gemeente, jouw database of jouw betrokkenheid en jouw signatuur. En jezelf afvragen waar je wantrouwen op gebaseerd is. Je kan een merk trouwens ook in licentie geven. Maar dat was de opzet die je waarschijnlijk voor ogen had. Op zich is wel te beargumenteren dat een merknaam die letterlijk je eigen signatuur is, gekoppeld moet blijven aan je persoon. Maar je maakt er wel een halskwestie van. Investeren ze in jou of in iets dat ook zonder jou kan bestaan?

Je hoeft niet zelf kleding in te kopen. Veel grote webshops zoals ASOS, Zalando en wellicht ook Netaporter werken met affiliates. Om affiliate te worden moet je een website hebben of een blog (maak je eigen stijlboek), je aanmelden bij een affiliate netwerk (probeer bv Zanox) - die dan kijkt of je site goed genoeg is, en een keuze maken uit hun aanbod. Steeds meer grote webshops en zelfs merkleveranciers bieden een zgn datafeed waarmee jij indivuele kledingstukken kan aanbieden. Zij regelen de afhandeling en bezorging, dus je hebt geen voorraad nodig. Je krijgt circa 10% commissie. Als je je draai gevonden hebt, veel bezoekers trekt en omzet maakt, kun je gaan nadenken over eigen inkoop en zelfs eigen kleding. Maar onderin beginnen is realistischer dan bovenin.

mmmmmmmmmmmm... TNT misschien?

Is er slechts één rekeninghouder die dit probleem heeft? Er zijn waarschijnlijk niet zoveel ondernemers die twee rekeningen bij Bizner hadden, maar dit is wel bijzonder slordig voor een bank. Zijn al die rekeningen handmatig overgezet? Slordig bij de overzetting. Slordig bij de controle - klant moet zelf proefbetaling doen. Slordig bij de archivering - transacties op oude rekeningnummer zijn niet meer te achterhalen. Slordig bij de afhandeling van de klacht: klant krijgt excuus, maar bank biedt geen hulp aan bij het opruimen van de rommel. Nou kan er een reden zijn waarom de bank niet actief mee opgeruimd heeft, bijvoorbeeld omdat dit rommeltje niet aan de bank te verwijten was. Maar dan is er blijkbaar iets fout gegaan in de fase dat er twee rekeningen geopend zijn. Linksom of rechtsom: ik vrees dat dit nu onderling afgehandeld wordt en dat we daar niks meer van vernemen. Zou ik als bank ook vooral in der minne regelen. Vuile was zelf kuisen... Tenzij er meer slachtoffers zijn. ::)

Je had al ontdekt dat de BOVAG een sectie voor pomphouders heeft, dat er een aparte belangenvereniging is en dat die een eigen blad uitgeven....

Ja, da's er eentje uit de gratis geld-sfeer. Kan niet eens behoorlijk schrijven.

Volgens mij gebeurt het wel vaker dat de titel van een boek, een film of muziekstuk gebruikt wordt als naam van een onderneming. In theorie kan het auteursrecht opgeworpen worden als belemmering, maar daar heb ik nog nooit van gehoord. Wel is er soms een slimme platenmaatschappij, auteur of uitgever die een uitdrukking als merk registreert. De filmsector is daar verder mee dan de uitgeverij en muziekbranche (je zou je verbazen). Als het een oud boek is, is het risico op oppositie of latere problemen gering.

Gokautomaten in een restaurant?

Reculer pour mieux sauter, ofzo. Je houdt nu teveel bordjes draaiende. Dat moet (even) minder. Fysieke winkels sluiten of ter overname aanbieden aan franchisenemers. Concentreren op groothandel, eventueel met webshop die vanuit centrale voorraad werkt. Wellicht airportshop aanhouden. Van daaruit weer opbouwen, maar zonder eigen winkels. Sterkte!

Ik zou geen businessmodel durven baseren op een juridisch dilemma als opt-in voor bluetooth. De OPTA doet er bij mijn weten niks aan (omdat de regels lastig te interpreteren zijn) maar iedereen kan op z'n vingers natellen dat toevallig een zender passeren terwijl je toevallig je bluetooth hebt aanstaan geen opt-in is. Dat je een bericht niet hoeft te accepteren is een slap excuus. Grote adverteerders zijn daarom terughoudend in de samenwerking met bluetooth cowboys, en vandaar dat die variant in marketing niet van de grond komt. Er zijn veel betere alternatieven voor opt-in mobiele marketing (al dan niet met LBS). De inzet van een app is daar één van. Verondersteld mag worden dat die app een doel dient en dat daarbij (naar keuze) inbegrepen is communicatie met naburige gebruikers van dezelfde app. Als dat goed duidelijk gemaakt wordt en eventueel zelfs als keuze-optie inbegrepen is, dan is er wel sprake van opt-in. De gebruiker geeft expliciet toestemming. Zo sta je sterker als er regels komen voor LBS, voor zover die er al niet zijn. Volgens mij bestaat er zoiets als een gedragscode in direct marketing...

Drie vrouwen, drie winkels, drie ondernemers... ...drie salarissen? Vraag omdat het nog steeds voorkomt dat ondernemers hun inkomen als kostenpost zien. Wanneer dat inkomen afhankelijk wordt gemaakt van de winst, zien de cijfers er ineens veel beter uit. Blijft de vraag wie (tijdelijk) voor een laag inkomen wil werken. Ik weet niet of dat hier ook opgaat.

In China is thans een enorme vraag naar exclusieve goede wijnen. Daarover is wel eea gepubliceerd. De meest logische aanpak lijkt inlezen en dan op het vliegtuig stappen. Of je vanuit Nederland of ter plekke contact moet leggen, kan een China-expert je beter vertellen.

Zoek eens op Gaydar. Dat was oorspronkelijk een apparaatje waarmee je je geaardheid en beschikbaarheid kon uitzenden naar gelijkgestemden binnen een straal van (meen ik) honderd meter. Daar zijn later diverse varianten op gemaakt. Maar als iemand zich aanmeldt voor een kennismakingsservice die hem/haar in contact brengt met bv andere chocoladeliefhebbers in zijn directe omgeving, is privacy geen probleem. Door deelname aan de dienst geef je toestemming, dat kan je in de algemene voorwaarden opnemen. Of had iemand dat al opgemerkt? ;D

Toch melden bij SAF, want de bankrekening is vast van iemand die graag saldo bijgeschreven ziet...