StevenK

1+2. Eenmaal marge, altijd marge. Alleen als het om handel gaat. Op het moment dat het gaat om gebruik van het margegoed in het bedrijf, dan wordt het weer van een marge-goed een btw-goed: http://www.belastingdienst.nl/wps/wcm/connect/bldcontentnl/belastingdienst/zakelijk/btw/bijzondere_regelingen/margeregeling/wat_zijn_margegoederen/wanneer_de_margeregeling_niet_toepassen

Dank voor je reactie Steven, Mijn vraag was eigenlijk ... Voor wie is dat een hamvraag ? Voor een rechter waar je eventueel zoiets uitvecht ? of voor de KvK-ambtenaar die inschrijvingen handelsregister doet ? Voor jou. Want jij bent verantwoordelijk voor de keuze die je maakt.

De hamvraag is of die andere partij die naam gebruikt. Inschrijving in het handelsregister bewijst (nagenoeg) niks, het gaat om de vraag of de naam gebruikt wordt in het handelsverkeer. Ook het enkele registreren van een domeinnaam is geen gebruik als handelsnaam. Overigens, andersom, het inschrijven van een naam die een ander gebruikt, is wel onrechtmatig gebruik van die naam. De eerste stap is derhalve je positie te bepalen. En pas daarna te kiezen. Een 'oogkleppen op, gewoon inschrijven' vind ik in ieder geval onverstandig en kan in je gezicht ontploffen.

Overmacht is per definitie onvoorzien. Aanbesteding is per definitie niet onvoorzien.

Nog los van alle hierboven genoemde fiscale en arbeidsrechtelijke perikelen: natuurlijk ben je aan je overeenkomst gebonden. Jij sluit, als ondernemer, een overeenkomst waarin staat: 'gij zult niet anders dan via A bij B werken'. Daar heb je je aan te houden en een rechter gaat dat echt niet van tafel vegen omdat jij geen rekening hebt gehouden met het feit dat er een aanbesteding verloren zou kunnen worden.

In je BTW aangifte is het wel degelijk omzet, want in je BTW aangifte geef je weer wat er gefactureerd is. Nee, dat mag niet. Een credit betekent dat er ook echt de intentie is terug te betalen, maar dat is hier - voor zover ik de vraagstelling lees - zeker niet het geval. Er is al (deels) betaald.

Als jij voor dat alles een plan maakt waarin je uitlegt dat je tijd moet besteden, maar dat er geen geld nodig is, lijkt mij juist een BBZ aanvraag nuttig. Vergeet niet dat de BBZ niet alleen maar de - vaak besproken - lening is, maar ook de uitkering, bij wijze van voorschot, van een bedrag gelijkt aan de WWB uitkering. Voordeel van die BBZ aanvraag is dan ook dat jouw plannen extern getoetst worden bij de aanvraag en dat je makkelijker een vinger aan de pols houdt of je plannen ook slagen, terwijl wanneer die plannen niet slagen, je geen schepen achter je verbrand hebt. Een laatste, niet onbelangrijk, voordeel is dat je bij zo'n BBZ ook nog eens het voordeel hebt dat de uitkering als voorschot verstrekt wordt, zodat je liquiditeitsdruk minder is dan wanneer je zonder uitkering start.

Als de inbrenger ondernemer is, zal hij wel degelijk btw af moeten dragen. Is de inbrenger dat niet, dan zou ik dat als een marge-inkoop beschouwen.

Omdat het de bedoeling is dat je BTW afdraagt over het verschil.

Een tracking pixel werkt nog beter. Dan hoeft er nergens op geklikt te worden, maar is het weergeven van het bericht al voldoende.

Allerlei providers (iig Maxitel en Vodafone waar ik het van weet) bieden een dienst waarbij je naast je mobiele nummer ook een vast nummer krijgt, dat ook gewoon op je mobiel binnenkomt.

En voor de goede orde: het zijn twee vragen. 1. Welk recht is van toepassing 2. Welke rechter is bevoegd Je wilt dus niet alleen afspreken dat het Nederlands recht van toepassing is, maar ook dat de Nederlandse rechter, bijvoorbeeld één bij jou in de buurt, bevoegd is.

Als die auto nog voor 14k op de balans staat, dan kan het goed zijn dat er nog een post 'afschrijvingen' op de balans staat, die dan ook in de verdeling aan hem toebedeeld moet worden. Kijk eens in de jaarrekeningen terug hoe de afschrijving op die bus is verwerkt.

De juridische wereld bestaat niet alleen uit strafrecht. Er zijn genoeg onrechtmatige situaties die niet strafbaar zijn. IP adres uit de headers halen en dan bij de provider opvragen; als de provider weigert, eenvoudig kort geding tegen de provider, en daarna doorpakken tegen de pleger van de onrechtmatige daad. Blijkt het één provider te zijn, dan kun je ook nog ervoor kiezen de provider aan te spreken en daarvan, desnoods in rechte, te eisen dat íe de betreffende berichten blokkeert.

Ik denk dat jullie te afwachtend naar andere organisaties kijken. Als je er een eind aan wil maken, moet je actie ondernemen. Achterhalen wie ze stuurt en via de rechter een verbod vragen. Want ofwel er sprake van een systematische en waarschijnlijk commerciële achtergrond ofwel het is een zonderling, maar in beide gevallen geldt dat het kennelijk meer dan één ondernemer telkens weer tijd kost.

Zijn er nog oplossingen die geen auditfile uit kunnen spugen? Ik dacht dat dat de afgelopen jaren toch wel overal geregeld was, niet in de laatste plaats omdat de belastinginspecteur dat wel heel erg op prijs stelt bij een digitale administratie.

Andersom gedacht: voor de investeerder is er een waarde, mede gebaseerd op de technische kennis c.q. ervaring die TS bezit. Dat betekent dat het reëel is jou een pakket aandelen te leveren in ruil voor jouw ervaring en kennis.

Het is helemaal niet verwarrend. Alleen als er expliciet een btw bedrag genoemd is en duidelijk in welk land die btw betaald is, is er wellicht een mogelijkheid die btw in dat land terug te vragen. Alleen als je bij voorbaat zekerheid hebt dat je die btw terug zult krijgen, is het verantwoord de inkoop exclusief het btw bedrag als inkoopwaarde aan houden. In alle andere gevallen is het verstandig de totale factuur waarde als inkoopwaarde aan te houden. In alle genoemde gevallen zul je bij verkoop over het bedrag btw af moeten dragen, als je dat ook zou moeten doen als je bij een NL groothandel had gekocht. De marge regering is niet van toepassing.

Het zijn antwoorden die juist verduidelijken wat de situatie is. De bijverdienende hobbymuzikant door bij TS een website afneemt handelt in de uitoefening van beroep en hem komt dus geen consumentenbescherming toe.

Het gaat niet om de vraag of er een onderneming is, maar of ze niet handelen in de uitoefening van beroep of bedrijf. De hobbyist die jij bedoelt verdient bij, is geen ondernemer, maar ook geen consument, want hij oefent wel degelijk het beroep van muzikant uit.

Dat zou ik niet zo stellen. Consument is iemand die niet handelt in de uitoefening van beroep of bedrijf. TS richt zich op muzikanten en dat zijn toch echt mensen die een beroep uitoefenen.

Je hebt een goede verkoper, die niet goed is in aftersales. KLinkt als een uitstekende groeistrategie: aftersales specialist er naast zetten en gaan met die banaan.

Van toepassing verklaren en daarnaast verstrekken. Alleen maar verstrekken zonder ze van toepassing te verklaren gebeurt nog te vaak. Dus in de offerte en overeenkomst benoemen dat de voorwaarden van toepassing zijn. En voor TS: niet afwachten, maar doorpakken.

Die betalingen kunnen op zich middels verrekening gedaan worden, *maar* als er in de tussentijd ergens een faillissement tussendoor komt, zou die verrekening wel eens door een curator aangetast kunnen worden, waar diezelfde betalingen als ze daadwerkelijk hebben plaatsgevonden niet aangetast zouden kunnen worden. Allemaal 'if this, then that', maar het is wel een reden om die betalingen wel feitelijk uit te voeren.

Je moet je inkoop en je verkoop los van elkaar zien. Je inkoop boek je in op basis van wat er op de inkoopfactuur staat. Je verkoop boek je op basis van wat er op je verkoopfactuur staat.