StevenK

En juist dit maakt een BV vaak interessant: een strikte scheiding tussen privé en zakelijk vermogen en veel meer liquiditeit wanneer niet je hele winst naar privé wordt gehaald.

En wat is daar mis mee? Geef hem dan 500, heeft hij 400 en betaal jij de belasting. Jij trekt de kosten af en jij draagt daardoor minder belasting af.

Ja, dat mag, tenzij er sprake is van excessief privégebruik. Dus wanneer je feitelijk voor je onderneming nauwelijks rijdt, maar wel heel veel privé, dan kan de fiscus ingrijpen en het privé voordeel waarderen op de werkelijke kosten van de privé gereden kilometers.

Ja en nee. Niet op basis van een registratie als handelsnaam, wel op basis van gebruik als handelsnaam of op basis van een merkregistratie.

Lucien zegt 'brief'. Doe dat alsnog. Een aangetekende brief. En wees daarbij zo handig dat u die niet rechtstreeks aan de advocaat richt, maar algemeen aan het kantoor.

Was het een zaak bij de afdeling civiel of bij kanton? In het eerste geval is er sprake van griffierecht bij de gedaagde, in het tweede geval niet. En in het eerste geval is dat griffierecht verschuldigd op het moment dat de advocaat zich - met een zogeheten B formulier - meldt bij de rechtbank.

Zo werkt dat niet. De vraag is niet wat een economisch acceptabel uurtarief is maar of datgene wat je hebt gedaan - in theorie - verzilverbaar is.

De normale gang van zaken is dat de privépersoon van de bestuurder/aandeelhouder er niets mee te maken heeft. Maar juist bij zakelijke financiering is elke overeenkomst maatwerk. Maar, tenzij de hoofdelijke aansprakelijkheid van de DGA toch al een voorwaarde is, zou ik er niet over beginnen. Want als je zelf een koppeling naar privé vraagt aan de bank, is de kans heel groot dat de bank dan ook een privé verantwoordelijkheid wil hebben.

'contractueel gezien' vereist toch wel dat wij het contract zien.

De enige manier waarop de verkoper dat had kunnen bereiken, is wanneer hij dat bij verkoop bedongen had.

Is dat zo? Het aandelenbezit is één van de onderdelen van het vermogen en het is het totale vermogen dat verdeeld wordt, niet elk van de onderdelen apart. Het huis en het bankstel worden toch ook niet in stukken gezaagd?

Hoi Steven, dankjewel voor je antwoord! Ik ben alleen vergeten te vermelden dat mijn financiele holding aandeelhouder is van de B.V., alhoewel je dat misschien wel had geraden, meld ik dit toch even. Excuus voor eventuele verwarring. Is jouw antwoord dan ook nog van toepassing? Daar was ik al van uit gegaan. De aandeelhouders zijn bij een BV niet aansprakelijk, behalve voor het volstorten, maar dat is bij jou gezien de omzetting, gebeurd. Hooguit zou er sprake kunnen zijn van bestuurdersaansprakelijkheid, maar dan moet je als bestuurder die verplichting zijn aangegaan terwijl je wist of behoorde te weten dat die verplichting niet nagekomen zou gaan worden. Dat lijkt me, gezien de wijze waarop de vordering is ontstaan, ook niet aan de orde.

Nee. Hij heeft een vordering op de bv, niet op jouw Holding.

Nee, dat blijft er niet buiten, maar telt gewoon mee bij de bepaling van je beslagvrije voet.

De voorzieningen zijn uitgaven die nog niet gedaan worden maar waar - fiscaal - rekening mee is gehouden. De meest logische uitleg is dat die uitgaven betaald worden uit het vermogen van de VOF.

Zoals P. al aangeeft: dat de BV factureert aan de werkgever van de DGA is al snel onzakelijk en dient maar 1 doel: namelijk het ontlopen van loonbelasting over de kilometervergoeding. Ben ik niet met je eens. Het in rekening brengen van een fixed fee voor het beschikbaar stellen van een auto is een beproefd business model en zal niet zo snel als 'onzakelijk' worden gezien. Lastiger is het met de bijtelling: er zijn twee werkgevers en in beginsel moeten beiden het privégebruik in de loonadministratie verwerken. En juist omdat vanuit elk van de werkgevers bezien de kilometers voor de andere werkgever als 'privé' aangemerkt moeten worden, zou het mij niet verbazen als dit leidt tot tweemaal forfaitaire bijtelling.

Ik ben bang van wel. Het gebruik voor de derde partij is voor de BV privé gebruik; een hogere bijtelling op basis van het percentage daadwerkelijke privé gebruik ligt dan op de loer. Gezien de absurde hoogte van de forfaitaire bijtelling is dat risico veelal wel te overzien. Die snap ik niet.

Maar dat heeft hoe dan ook niets te maken met door jou verzonden email die geblacklist wordt. Email verzenden en ontvangen staan echt los van elkaar. En de meest voorkomende reden voor onbezorgbare email is dat de bijlagen te groot zijn. Dus een failed to deliver is op zich niet interessant, maar de reden die erbij gegeven wordt.

De 'wettelijke garantie', die de wet 'conformiteit' noemt is bij consumenten dwingend recht. Je kunt daar niet van afwijken. En die garantie is voor de levensduur van het verkochte, maar voor *tenminste* twee jaar, omdat de EU richtlijn (99/44 zeg ik uit mijn hoofd) dat zegt en de NL wet richtlijn-conform uitgelegd moet worden. Wat je wel kunt doen is wat bijvoorbeeld telefoonverkopers ook structureel doen: bij alles wat stuk gaat na zes maanden zeggen: 'eigen schuld'. De bewijslast ligt immers bij de consument. Het is niet heel klantvriendelijk, maar het mag.

Als je in plaats van te mopperen een oplossing hebt om het te voorkomen, dan hoort iedereen dat vast graag! De oplossing is eenvoudig: accepteren dat we elkaar erop wijzen wanneer de grammatica of spelling rammeldt

Hola - je had het over mailen vanaf je telefoon, niet over de pure specificatie van SMTP. En ik daardoor ook. maar zonder gekheid: het is niet voor niks dat de mobiele providers hun klanten vertellen welke SMTP server ze moeten gebruiken. En de ellende is dat SMTP, hoe goed het ook ooit bedoeld was, volstrekt te kort schiet voor de eisen die aan emailverkeer worden gesteld.

Sorry, maar dat is simpelweg niet waar. Dat is het wel. Een alternatief is gebruik maken van een SMTP-extensie die authenticatie gebruikt, maar als je pure SMTP gebruikt, zul je zelfs *moeten* versturen via de SMTP server van je internetprovider, omdat elke andere SMTP server zal antwoorden met een '550 5.7.1 Relaying denied'. Nu zijn daar allerlei houtje touwtje oplossingen als POP before SMTP bedacht uitbreidingen bovenop SMTP, omdat SMTP zelf geen authenticatie kent, maar dat verandert niets aan het aloude SMTP protocol. En dat is overigens ook precies het fundamentele probleem van email: het wordt nog steeds verstuurd met een protocol dat niet controleert of de afzender authentiek is. Maar omdat alle server to server communicatie via de protocol gaat, lukt het niet echt een alternatief te ontwikkelen en daarom zijn er allerlei andere lapmiddelen die dan weer gaan kijken of email wel legitiem is, met bijvoorbeeld blacklists en SPF records. En ja, de meest praktische oplossing om te voorkomen dat je over al die maatregelen struikelt is je volledige mail, zowel in- als uitgaand, bij een provider onderbrengen die de boel goed voor elkaar heeft *of* een eigen mailserver (laten) implementeren op een wijze dat alles klopt.

Nee, dat betekent het niet. Het uitgangspunt van het SMTP protocol (het protocol dat gebruikt wordt voor het versturen van email) is dat je je email verstuurt via de provider die je internetverbinding levert en niet via de provider die jouw email voor jou ophaalt. Daarom is het ook zo dat wanneer je via een SMTP client mailt vanaf je telefoon, je in die cliënt het SMTP adres van je mobiele provider moet gebruiken. Je moet het zo zien, dat het ontvangen van email helemaal los staat van het versturen van email.

Bedoel je zoiets? https://vandebron.nl/zonnecollectief

Als je dan eens gebruik gaat maken van de mailserver van je internetprovider ipv je hoster om je mail te versturen? Of gebruik je een webmailoplossing van je hoster?