StevenK

En als Joost het zegt, dan kun je dat met een gerust hart ook invullen en indienen.

Dat zal ooit wel gebeuren. Sws bij overlijden Maar toch heeft Haci wel een punt. Dat geld in je BV is relatief goedkoop kapitaal om mee te handelen of bijvoorbeeld een eigen woning mee te financieren. De meeste rekenmodules gaan uit van alles naar privé halen maar als je daar niet van uit gaat, kan het plaatje er heel anders uit zien.

Zo heel makkelijk is dat juist niet: banken zijn heel terughoudend, tenzij het gaat om een derdengeldenrekening die op basis van een wettelijk voorschrift geregeld is, zoals bij advocaten. Het probleem zit er ondermeer in dat rechtspersoon die de gelden gaat beheren, als deze niet op basis van een wettelijk voorschrift is opgericht, al snel als financiële instelling aangemerkt wordt met alle daarop van toepassing zijnde regels.

Is niet in te schatten. De factuur van een uurtje-factuurtje advocaat is - mede - afhankelijk van de tijd die de cliënt claimt. Fixed price zul je bedragen van 250 - 2500 tegenkomen, verwacht ik. En we mogen niet no-cure, no pay werken, maar in dit soort zaken ben ik vaak wel geneigd een flexibele afspraak te maken, waarbij ik een kostendekkend basistarief hanteer.

Precies dat laatste is wat dan toegevoegd zou moeten worden:

Dat je je offerte onder druk hebt aangepast is voor de inhoud van wat er nu speelt, een wanbetaler, niet direct van belang. De gang van zaken is wel voor jou een handvat hoe je verder moet gaan: schakel een advocaat in, bijvoorbeeld Lucien, die hier al reageerde.

Kwestie van in gesprek gaan en de gebruikelijke informatie verstrekken en op die basis een regeling treffen. Alleen als een heel voordelige regeling (max 30%) ineens geaccepteerd wordt, zou ik adviseren dat te lenen. Anders lijkt het mij onverstandig een lening af te sluiten om een lening af te lossen.

Faillissement is nooit een oplossing en als je dat al aan ziet komen, regel de kwestie en los het op. Schakel iemand in die gespecialiseerd is in faillissement, WSNP en wat er verder in de faillissementswet geregeld is.

Precies wat Hans zegt. Je geeft hier maar heel beperkt informatie. Je rechtsbijstandverzekeraar en advocaat kennen het dossier en kunnen je veel beter adviseren.

hoofdelijk betekent dat elk van de genoemde huurders voor het geheel aansprakelijk is, niet dat ook de bestuurder aansprakelijk is (tenzij deze als huurder genoemd is)

Ik vind het een ontzettend slecht artikel, omdat het nog niet de helft van de informatie geeft die van belang is. Wat het artikel doet is de wet de vastgelegde situaties waarin een bestuurder van een failliete onderneming aansprakelijk kan zijn afschilderen als een middel van curatoren om hun salaris binnen te halen. Het artikel gaat er volledig aan voorbij dat er toezicht is op de curator, vanuit de rechtbank, maar ook dat er sprake is van serieuze verwijten aan het adres van de bestuurder, in een situatie waarin er een bak schulden overblijft. In veel gevallen waar deze bestuurdersaansprakelijkheidsroute door de curator gevolgd wordt, is sprake van heel slecht advies door mensen die denken dat er verstand van hebben (dezelfde categorie die natuurlijke personen adviseert faillissement aan te vragen). En tegenover het verhaal uit het artikel kan ik dossiers uit mijn archief halen waar een curator op grond van de regels en/of aanwijzingen van de curator verplicht werd een bestuurder aan te spreken en deze curator mij heeft gevraagd op de bestuurder bij te staan om *tegen* die curator op te treden en die aanspraak uit hoofde van bestuurdersaansprakelijkheid af te wenden.

Zou je niet eens naast die mediator een advocaat inschakelen die verstand van echtscheidingen *en* van ondernemen heeft, die jou in deze niet zo eenvoudige kwestie bij kan staan? Want je merkt dat elke vraag die je stelt vooral tot tien andere vragen leidt en voor elk van de mogelijke oplossingsrichtingen geldt dat het nut er van samenhangt met heel veel andere parameters uit je echtscheiding.

Op zich is het heel goed mogelijk in NL arbitrage in het Engels te doen en dan toch Nederlands recht te hanteren.

Als je niet bij voorbaat afgesproken hebt dat wanprestatie (niet tijdig betalen) een reden is om het beding te ontbinden, zul je er rekening mee moeten houden dat ontbinden betekent afkopen. De vraag is natuurlijk wel of dat verstandig is, omdat de opdrachtgever van jouw opdrachtgever kennelijk ook niet betaalt?

In dat geval zou ik niet aarzelen en gaan procederen tegen de verkoper.

Nee. En je kunt ook niet gebruik maken van de regeling dat de bijtelling niet hoger is dan de werkelijke kosten.

1. Er *moet* niks. 2. Je neemt de BV over, daarmee loopt in beginsel het contract door. 3. Je spreekt concreet af '10 jaar', dus de looptijd is vanaf de overeengekomen datum 10 jaar. Dat in het originele huurcontract iets anders staat, maakt dat niet anders *tenzij* het over 7:290 ruimte gaat (winkelruimte etc), omdat daar sprake is van dwingend recht waarbij het uitgangspunt is dat er gehuurd wordt voor periodes van vijf jaar. 4. Aangezien je bij de overname nadere afspraken maakt over de huur, kun je natuurlijk over die andere punten die je vraagt (eerder opzeggen, vervangende huurder aanbrengen) afspraken maken.

assetmanagement is je zoekwoord.

Omdat jouw inkomen uit diezelfde VOF komt, verwacht ik dat de financiers ook wanneer je privé financiert tegen dezelfde hobbel aan lopen. Zoek een alternatieve manier: er zijn genoeg autohandelaren die dit soort kleine financieringen uit eigen middelen doen, meestal niet moeilijker dan 'koop op afbetaling' en dan heb je al deze hobbels niet.

Zie je wel wat je nu schrijft? Jouw doel is toch niet dat de advocaat 'even vooruit kan', maar dat het probleem opgelost wordt. Ik hoop voor je dat de werkelijkheid anders is dan uit dit bericht spreekt, maar het klinkt alsof de enige zekerheid die je nu hebt dat de advocaat er tijd in gaat stoppen. Heb je afspraken gemaakt om die kosten onder controle te houden?

Hij heeft een garantie afgegeven. Het is zaak hem eerst in gebreke te stellen voor je over dingen als 'ontbinden' kunt spreken.

TS is, zo begrijp ik, ook privé gedagvaard, dus die bestuurdersaansprakelijkheid is helemaal niet interessant.

Het antwoord op die vraag zou uit de dagvaarding moeten blijken.

Wat ik het meeste tegenkom bij dit soort kwesties is dat het niet volstrekt duidelijk is wie de producten heeft verkocht, bijvoorbeeld door gebruik van een niet ingeschreven handelsnaam. Ik ben zo langzamerhand wel benieuwd naar die dagvaarding.

Dan zou het dus beter zijn alles gewoon op zijn beloop te laten en bij een claim bedrijf B het faillissement aan te laten vragen (waarvoor meerdere schuldeisers nodig zijn). Je kunt dan als bestuurder, indien het tot een faillissement komt, aantonen dat je geen geld voor verdediging had en in ieder geval is het risico op bestuurlijke aansprakelijkheid dan een stuk lager. TS geeft aan dat 'ie ook privé gedagvaard is, dus dan gaat het niet om bestuurdersaansprakelijkheid in het faillissement, maar erbuiten.