StevenK

hoofdelijk betekent dat elk van de genoemde huurders voor het geheel aansprakelijk is, niet dat ook de bestuurder aansprakelijk is (tenzij deze als huurder genoemd is)

Ik vind het een ontzettend slecht artikel, omdat het nog niet de helft van de informatie geeft die van belang is. Wat het artikel doet is de wet de vastgelegde situaties waarin een bestuurder van een failliete onderneming aansprakelijk kan zijn afschilderen als een middel van curatoren om hun salaris binnen te halen. Het artikel gaat er volledig aan voorbij dat er toezicht is op de curator, vanuit de rechtbank, maar ook dat er sprake is van serieuze verwijten aan het adres van de bestuurder, in een situatie waarin er een bak schulden overblijft. In veel gevallen waar deze bestuurdersaansprakelijkheidsroute door de curator gevolgd wordt, is sprake van heel slecht advies door mensen die denken dat er verstand van hebben (dezelfde categorie die natuurlijke personen adviseert faillissement aan te vragen). En tegenover het verhaal uit het artikel kan ik dossiers uit mijn archief halen waar een curator op grond van de regels en/of aanwijzingen van de curator verplicht werd een bestuurder aan te spreken en deze curator mij heeft gevraagd op de bestuurder bij te staan om *tegen* die curator op te treden en die aanspraak uit hoofde van bestuurdersaansprakelijkheid af te wenden.

Zou je niet eens naast die mediator een advocaat inschakelen die verstand van echtscheidingen *en* van ondernemen heeft, die jou in deze niet zo eenvoudige kwestie bij kan staan? Want je merkt dat elke vraag die je stelt vooral tot tien andere vragen leidt en voor elk van de mogelijke oplossingsrichtingen geldt dat het nut er van samenhangt met heel veel andere parameters uit je echtscheiding.

Op zich is het heel goed mogelijk in NL arbitrage in het Engels te doen en dan toch Nederlands recht te hanteren.

Als je niet bij voorbaat afgesproken hebt dat wanprestatie (niet tijdig betalen) een reden is om het beding te ontbinden, zul je er rekening mee moeten houden dat ontbinden betekent afkopen. De vraag is natuurlijk wel of dat verstandig is, omdat de opdrachtgever van jouw opdrachtgever kennelijk ook niet betaalt?

In dat geval zou ik niet aarzelen en gaan procederen tegen de verkoper.

Nee. En je kunt ook niet gebruik maken van de regeling dat de bijtelling niet hoger is dan de werkelijke kosten.

1. Er *moet* niks. 2. Je neemt de BV over, daarmee loopt in beginsel het contract door. 3. Je spreekt concreet af '10 jaar', dus de looptijd is vanaf de overeengekomen datum 10 jaar. Dat in het originele huurcontract iets anders staat, maakt dat niet anders *tenzij* het over 7:290 ruimte gaat (winkelruimte etc), omdat daar sprake is van dwingend recht waarbij het uitgangspunt is dat er gehuurd wordt voor periodes van vijf jaar. 4. Aangezien je bij de overname nadere afspraken maakt over de huur, kun je natuurlijk over die andere punten die je vraagt (eerder opzeggen, vervangende huurder aanbrengen) afspraken maken.

assetmanagement is je zoekwoord.

Omdat jouw inkomen uit diezelfde VOF komt, verwacht ik dat de financiers ook wanneer je privé financiert tegen dezelfde hobbel aan lopen. Zoek een alternatieve manier: er zijn genoeg autohandelaren die dit soort kleine financieringen uit eigen middelen doen, meestal niet moeilijker dan 'koop op afbetaling' en dan heb je al deze hobbels niet.

Zie je wel wat je nu schrijft? Jouw doel is toch niet dat de advocaat 'even vooruit kan', maar dat het probleem opgelost wordt. Ik hoop voor je dat de werkelijkheid anders is dan uit dit bericht spreekt, maar het klinkt alsof de enige zekerheid die je nu hebt dat de advocaat er tijd in gaat stoppen. Heb je afspraken gemaakt om die kosten onder controle te houden?

Hij heeft een garantie afgegeven. Het is zaak hem eerst in gebreke te stellen voor je over dingen als 'ontbinden' kunt spreken.

TS is, zo begrijp ik, ook privé gedagvaard, dus die bestuurdersaansprakelijkheid is helemaal niet interessant.

Het antwoord op die vraag zou uit de dagvaarding moeten blijken.

Wat ik het meeste tegenkom bij dit soort kwesties is dat het niet volstrekt duidelijk is wie de producten heeft verkocht, bijvoorbeeld door gebruik van een niet ingeschreven handelsnaam. Ik ben zo langzamerhand wel benieuwd naar die dagvaarding.

Dan zou het dus beter zijn alles gewoon op zijn beloop te laten en bij een claim bedrijf B het faillissement aan te laten vragen (waarvoor meerdere schuldeisers nodig zijn). Je kunt dan als bestuurder, indien het tot een faillissement komt, aantonen dat je geen geld voor verdediging had en in ieder geval is het risico op bestuurlijke aansprakelijkheid dan een stuk lager. TS geeft aan dat 'ie ook privé gedagvaard is, dus dan gaat het niet om bestuurdersaansprakelijkheid in het faillissement, maar erbuiten.

En die veroordeling zou dan best nog wel eens beter kunnen zijn dan het nu liquideren van de BV. Die rechtszaak komt er toch wel. Of de BV nu bestaat of niet meer. Het gaat om het bestaan ten tijde van de vermeende overtreding (of denk je dat de rechtszaak daarmee verdwijnt?) En indien die nu niet meer bestaat en er komt wel een veroordeling, dan zal de liquidatie ongedaan gemaakt kunnen worden (met alle gevolgen van dien). Liquideren lijkt mij in ieder geval de minst goede oplossing. Jezelf niet verdedigen (of laten verdedigen) is dan de volgende optie. Maar beter is natuurlijk je wel laten verdedigen en de rechtszaak winnen. Ik weet niet wat voor mogelijkheden er zijn om de kosten bij winst (omdat je daar zo "zeker" van bent) te verhalen op de tegenpartij (of overheid). Mijns inziens is een opgeheven BV niet langer een aanspreekbare rechtspersoon, de rechtspersoon is "dood" kortgezegd... Als er geen activa zijn klopt dat. Maar daarmee ontkom je nog niet aan de privé aanspraak. Dus het liquideren van de BV is geen oplossing van dit probleem. Ik zou toch maar eens op zoek gaan naar een paar duizend euro en verweer voeren.

Daar zit hem nu de crux Rik99, volgens de achterhaalde Duitse wetten *mag* je jezelf niet eens verdedigen, je *moet* een advocaat hebben. Nog sterker gezegd, ze hebben de bestuurder persoonlijk genoemd als beklaagde, dus zowel de Bv als de bestuurder persoonlijk. ( Dat kan volgens mij helemaal niet, niet zomaar ) . Omdat de BV niet voldoende spek op de botten heeft om hele dure advocaten in te huren, heeft de bestuurder getracht het zelf te doen, maar de Duitse wetgeving vereist een advocaat, maar tegelijkertijd eisen ze ook dat de bestuurder ter zitting verschijnt. Als deze dat al zou doen - wat hij niet van plan is - dan zou deze alsnog bij verstek veroordeeld worden ook al zit deze fysiek in de rechtszaal. Om het nog absurdistischer te maken. Er zijn regels in de EU die Duitsland verplichten om de aangeklaagden te voorzien in een advocaat / financiën daarvoor, als deze zelf geen advocaat kan/kunnen betalen. Duitsland negeert dat doodleuk. Rechten van de Mens voor kansen op een eerlijk proces worden met olifantsvoeten getreden. Onzin. Als jij privé gedaagd bent en geen advocaat *kunt* betalen, heb je recht op gefinancierde rechtsbijstand. Zowel in Duitsland als in Nederland. En overigens is het in Nederland ook zo dat je niet zonder advocaat kunt verschijnen in procedures die voldoende belang (in financiële zin) hebben.

De vraag of je de BV kunt liquideren of failliet laten verklaren vereist ook bijstand van iemand met voldoende kennis van het faillissements- en aansprakelijkheidsrecht, juist om te voorkomen dat je privé, als bestuurder, kopje onder gaat.

Als er een app ontworpen en ontwikkeld is, terwijl er - kennelijk - geen passende backend gespecificeerd is, vraag ik me af of de app voor de rest wel goed ontwikkeld is. Juist voor apps zijn er tegenwoordig allerlei platforms, die uitstekend scalable zijn, die juist dat bieden wat je nu zoekt. En wat je nu vraagt (server, virtual machines) wekt de indruk dat je van plan bent juist alles op een eigen server, al dan niet met virtualisatie, te gaan implementeren? Zijn er bijzondere redenen waarom een cloud-based storage niet geschikt is?

De vraag is wat de inhoud van de overeenkomst is. Als er een tarief overeengekomen is en overeengekomen is volgens de modelovereenkomst te werken, dan is dat de overeenkomst en dan kan de opdrachtgever niet achteraf extra eisen stellen. Dat had hij dan vooraf moeten doen. Achteraf de belastingdienst, de loonbelasting en weet ik wat al niet meer erbij gaan halen is onnodig. Gewoon incasseren. veertiendagenbrief sturen en als dat niet helpt, dagvaarden.

De arbeidsovereenkomst en dus ook de rechten en plichten uit de vaststellingsovereenkomst, gaan over bij overgang van onderneming.

Vraag eerst aan je hoster op wat voor platform je draait en welke mogelijkheden ondersteund worden om http-urls te verwijzen naar https-urls. Op veel platformen is het mogelijk met een handige instelling (bijvoorbeeld rewrite rule) alle aanvragen voor http naar hetzelfde adres op https te verwijzen.

Is de situatie onverhoopt niet of niet snel oplosbaar: vraag dan zo snel mogelijk surceance van betaling aan, dan kan het personeel ook bij UWV aankloppen voor een uitkering bij betalingsonmacht. Surseance lukt alleen als er voldoende cashflow is om de door de rechtbank te benoemen bewindvoerder te betalen. Daardoor is een surseance bij kleine ondernemingen eigenlijk nooit haalbaar. En lukt 'ie niet, dan volgt faillissement. Het enige juiste advies is de situatie zo snel mogelijk met een specialist op dit gebied bespreken.

Ik denk dat de eigenaar die de benoeming doet van een bestuurder, wetende dat daarmee die cirkel ontstaat, niet aan privé aansprakelijkheid zal ontkomen, wanneer blijkt dat deze beslissing tot problemen leidt.