Ward van der Put

Er bestaan formules voor het berekenen van de customer lifetime value (CLV) of korter lifetime value (LTV). Bijvoorbeeld: CLV = t × p × m × r Waarbij: t = gemiddeld aantal transacties per maand p = gemiddelde orderwaarde m = gemiddelde brutomarge r = gemiddelde retentietijd ("levensduur") van de klant in maanden

Heb je al overwogen om een sabbatical of onbetaald verlof te nemen? Sommige werkgevers staan daar welwillend tegenover — als het ze maar geen geld kost. Misschien kun je een korter verlof aan de 6 weken van de zomervakantie plakken? (@prinsrachid was me voor, maar ik zat in dezelfde richting te denken.) Hoeveel tijd heb je minimaal nodig? En hoeveel moet je dus overbruggen? Drie maanden durf je niet goed aan, maar zijn zes maanden voldoende of wordt het eerder anderhalf jaar? Ik zou dat eens doorrekenen met wat verschillende scenario's. We missen een (meerderheids)belang van 54%. Wáár komt de druk van die "van mij wordt verlangd dat" vandaan? Er wordt nogal wat van je verlangd immers: vaste baan opgeven met de verantwoordelijkheid voor gezin en huis. Simpel omgerekend zou je 40%-belang ruim € 330.000 waard zijn. Is daar niet nog wat uit te halen? Heeft je vriendin ook een fulltime baan? Een forum is de laatste plaats om een relatie open te breken, maar als ik even advocaat van de duivel mag spelen: dat één gezinslid permanent kostwinner is, is niet per se vanzelfsprekend…

Als je de twee eerste alinea's van een tekst opent met "ik" (en een overbodig "zelf" gebruikt), dan heb je misschien structureel de neiging om te vaak "ik" te gebruiken. Dat is deels een kwestie van stijl, maar het kan ook een teken zijn dat je het lastig vind om je in anderen te verplaatsen. De ik-vorm en de wij-vorm zijn wat dit betreft lastig. Probeer eens een paar van je teksten te herschrijven naar de je-vorm. Teksten worden er directer en persoonlijker van. De u-vorm is tegenwoordig meestal te formeel en te afstandelijk— en dus meer geschikt voor formaliteiten en voor situaties waarin afstand tot de lezer gewenst is. Dat kan hoor, zolang je altijd maar in het achterhoofd houd dat een "dit vind ik leuk" vooral "dit vinden jullie misschien leuk" moet betekenen. Als het vooral over jezelf gaat, hoort het niet op social media, maar kun je beter een dagboek gaan bijhouden of een blog met mijmeringen en bespiegelingen.

Vergeet de orderpickers zelf niet. Mensen op de werkvloer weten meestal heel goed wat voor hun wel of niet werkt. Er worden waarschijnlijk ook meer fouten gemaakt dan er boven water komen, want mensen corrigeren zichzelf of hun collega's. Bovendien heb je "draagvlak" nodig voor om het even welke verandering je invoert, anders wordt het systeem in de praktijk al gauw anders uitgevoerd dan je op papier had verzonnen. Vooral vragen aan je mensen dus — en eventueel het beste idee belonen met een weekendje Efteling voor het hele gezin.

In het Benelux Merkenregister komt al 28 keer een vorm van 2GO en 2Go voor en het Handelsregister telt er 26. Controleer eerst of het gebruik van de aanduiding nog vrij is voor het soort producten of diensten dat jullie gaan aanbieden. Taalkundig-associatief vind ik To Go zwak, tenzij je afhaalchinees of andere meeneem verkoopt.

Mijn PSP (payment service provider) werkt al jaren zo. Elke maandagochtend ontvang ik een creditnota met daarop ontvangen betalingen minus transactiekosten minus btw over de transactiekosten. Vervolgens wordt het saldo van "omzet min kosten" door de PSP overgemaakt. Het lijkt dus wel een gebruikelijke werkwijze. Dat ze zonder aankondiging de werkwijze aanpassen, is niet netjes, ongeacht wat de algemene voorwaarden zeggen. Juist van een bedrijf dat betalingen afhandelt, verwacht je namelijk meer zorgvuldigheid. Maar misschien heb je een e-mail gemist of gooi je hun nieuwsbrief altijd in de digitale kliko, dat kan natuurlijk ook gebeuren.

Ze knutselen hiermee wel aan een "innovatieve" postzegel. ;D Mijn ervaring is dat PostNL een eenogige reus is: als je bij eenoog op de schouders zit, draagt hij je braaf door het land der blinden, maar je moet af en toe wel aan zijn haren en oren trekken.

Nadat ik inlog, krijg ik vaak (meestal?) de cookiebalk te zien. Dat is niet logisch. Als ik ingelogd ben en op Akkoord klik in de cookiebalk, weet HL namelijk: Ward accepteert cookies. Met andere woorden, voor ingelogde gebruikers kun je de cookiewaarschuwing met cookieacceptatie tot een eenmalig ding beperken. Eventueel zou je daar nog een datum aan kunnen hangen, bijvoorbeeld als HL wil vastleggen welke versie van de gebruiksvoorwaarden een gebruiker heeft geaccepteerd.

Computers en printers kun je ook huren.

Misschien is het een idee om aan je investeringsbegroting een kasstroomoverzicht toe te voegen? Dan zie je wanneer er geld binnenkomt en uitgaat. Door inkomsten naar voren te halen en uitgaven naar achteren te schuiven, kun je dit relatief kleine tekort dan wellicht ook overbruggen.

Eén ongelukkig gekozen woord kan al fataal zijn. Een buurman vertelde me dat een collega, mevrouw De Cock (met cee-oo-cee-ka), niets kan mailen zonder dat het in een spamvak belandt of zelfs helemaal niet aankomt...

Klopt, maar ruim voor die tijd moesten alle Nederlandse boekverkopers zich al aan het "Reglement voor het handelsverkeer van boeken" houden, inclusief de vaste boekenprijs. Dit werd met een ministeriële regeling (ik weet helaas niet welke) goedgekeurd.

De vaste boekenprijs in Nederland is inderdaad al veel ouder. Ik ken hem zelf al langer (verplichte kost voor een uitgeversdiploma) van het "Reglement voor het handelsverkeer". Daarin blijkt de vaste boekenprijs al in 1904 te zijn opgenomen.

Meeliften… Bob jij of Bob ik?

Geen andere onderscheidende elementen, zoals de opvallend knalgele bouwhelm? Misschien onmisbaar bij WordPress-bouwsels, maar anders toch op zijn minst een beetje: De pot verwijt de ketel dat hij zwart ziet. Mogelijk sta je juridisch in je recht (ik ken een aannemer die "Bob de Bouwer" op de bouwbus heeft staan en hier lokaal ook bij iedereen als "Bob de Bouwer" bekendstaat), maar ik zou daarover geen welles-nietesdiscussie met de tegenpartij beginnen zonder bijstand van een jurist. Dit lijkt me net één gradatie te specialistisch voor een forum.

Ongeveer de helft van de Europese landen (waaronder Duitsland, Frankrijk, Italië en Spanje) kent een soortgelijke wet, beweert Wikipedia, dus dat wordt dan nog een hele kluif. Je zou het onderwerp breder kunnen trekken naar industriepolitiek in het algemeen: waarom bevoordeelt/benadeelt bepaalde wet- en regelgeving bepaalde bedrijfstakken? Om maar eens een willekeurig voorbeeld te prikken: waarom moet benzine in Nederland veel duurder zijn dan in Duitsland? En waarom moeten pomphouders in de grensstreek daaraan onderdoor gaan?

Joost, ging dat arrest niet over de aftrekbaarheid als negatief loon van de boete/schadevergoeding plus advocaat- en proceskosten die een voormalige werknemer moest betalen ná overtreding van het concurrentiebeding? RJ 210.105 rekent onder andere "klantenbestanden", "klantenbinding" en "marketingrechten" tot immateriële vaste activa die geactiveerd mogen worden als de "kosten van verwerving ter zake van concessies, vergunningen en rechten van intellectuele eigendom" zoals bedoeld in BW2:365 (zolang ze maar niet "zelf gekweekt" zijn).

Pardon, maar Roy is de topicstarter die vroeg wat hij met zijn hectare met agrarische bestemming kan ondernemen...

Mooi onderwerp voor taalliefhebbers: is dit nu een pleonasme of een tautologie? Mooie strikvraag inderdaad: het is een tautologie. Bij een pleonasme wordt een impliciete eigenschap expliciet herhaald, zoals het wit zijn van sneeuw in witte sneeuw of het rond zijn van een cirkel in ronde cirkel. Dat is hier niet het geval: er wordt, zoals bij een tautologie, door een herhaling twee keer expliciet hetzelfde gezegd: online en op internet. Verder is er nog een ezelsbruggetje. Een pleonasme kun je alleen verbeteren door het overbodige woord te schrappen: je kunt in ronde cirkel wel ronde maar niet cirkel schrappen zonder betekenisverlies. Een tautologie kun je daarentegen verbeteren door willekeurig één van beide overbodige woorden te schrappen: het maakt niet uit of je in dit geval nu online of op internet schrapt, kies zelf maar.

Bij deze een YouTube-versie, omdat de aanrader (dank Frans!) zo makkelijker te embedden is:

Wij voerden twintig jaar geleden al vertalingen uit per kilo. Kilobyte weliswaar, maar dit is bijna gelijk aan een prijs per toetsaanslag, dus die veel-voor-weinig is van alle tijden. Jazeker, alleen is een andere combinatie in de praktijk nog beter: een native-speaking vertaler voor de vertaling gevolgd door een correctie door een native-speaking vakspecialist (die geen vertaler is). Bijvoorbeeld een juridische tekst vertaal je dan Nederlands-Duits door een Duitstalige vertaler met een Duitstalige jurist als corrector. Dat maakt goede vertalingen complex en duur — maar ook niet te doen met een machinevertaling. Dat is voor vertalers haast vanzelfsprekend, maar inderdaad moeilijk te verkopen. Je bent blind voor je eigen (ver)taalfouten. Anders had je die taalfouten in eerste instantie immers al niet gemaakt. Een vorm van (eind)redactie of technische redactie maakt elke vertaling beter. Maar inderdaad: leg dat maar eens uit.

Strikt genomen komt er dan een einde aan de VoF. Bij uittreding van een VoF-vennoot houdt de onder gemeenschappelijk naam gevoerde onderneming op te bestaan. Bij uittreding van één vennoot moet de gemeenschap die tussen alle vennoten bestaat worden verdeeld (eindafrekening, finale kwijting, slotbalans en dergelijke). Anders dan bij een BV zijn 'uittreden' en 'uitkopen' bij een VoF wat dubbelzinnig: het is feitelijk het beëindigen van een VoF en het oprichten van een nieuwe VoF. Beschouw de opzegtermijn als wisselgeld voor de eindafrekening: afhankelijk van winst/verlies kan eerder/later afrekenen voor jullie gunstiger uitpakken. Leg de datum echter wel goed vast. Waar ik wel benieuwd naar ben, is de andere kant van het verhaal. Wat was de aanleiding voor die "ik doe per direct niets meer"?

De Google Webfont die HL gebruikt, is ook nadelig voor privacy. Dat kan anders: het gebruikte lettertype PT Sans kun je gratis als webfont downloaden bij Font Squirrel of bij de makers ParaType (PT) en daarna zelf hosten.

Dan zou ik het uitsplitsen met totaalbedragen voor extra's en opties. Dus niet een all-in prijs per woord voor drie serviceniveaus, maar concreter € XXX of € X.XXX als optie voor een extra-correctie door een technisch redacteur o.i.d. Dat maakt het vervolgens ook wat gemakkelijker om de offerte te presenteren als advies in plaats van simpele prijsopgave.

Optie 1 + 2. Dit werk heb ik lang gedaan en weet daarom uit ervaring dat je klanten en opdrachten niet in het keurslijf van één van die twee prijsmodellen kunt dwingen. Je moet de flexibiliteit en klantvriendelijkheid in huis hebben om met beide prijsmodellen uit de voeten te kunnen. Een persbericht van 500 woorden kan via optie 1, voor een handleiding van 1.500 pagina's voor het onderhoud van een passagiersvliegtuig zou ik wijselijk voor optie 2 gaan. Prijsvechten is in deze markt bijna onmogelijk. Je bent altijd duurder dan taalstudenten die automatische vertalingen uit Google Translate en Babblefisch corrigeren en dan taaldocenten die werkeloos thuis zitten. Lever je toch werk op of onder de bodemprijs, dan is het waarschijnlijk zó slecht dat de reputatie van je vertaalbureau niet zo'n heel goede wordt.