prinsrachid

Dit is interessant. De WGA is toch de wet "Werkhervatting Gedeeltelijk Arbeidsgeschikten"? Of bedoel je een andere 'WGA'? Ik wist helemaal niet dat ZZP-ers hier aanspraak op konden maken. Ik denk dat Norbert doelt op de mogelijkheid voor zelfstandigen die aan de voorwaarden voldoen om zich vrijwillig te verzekeren voor een aantal sociale verzekeringen, zoals WW, Ziektewet en WIA (waar de WGA een onderdeel van is). Verzekeringen van UWV http://www.uwv.nl/particulieren/verzekeren/welke-verzekering-heb-ik-nodig/detail/wao-verzekering

Sorry, dit vind ik echt een idiote berekening. En dan krijg je nog een zoentje van iemand die onwillekeurig personen beticht van "niet kunnen rekenen". Gefeliciteerd! Je totale winst is uiteraard geen 10 euro, maar 460 euro! Met die extra 450 euro aan investeringen koop je toch ook een product dat 450 euro méér waard is? Jij doet nu net of die 450 euro extra investering volledig weggegooid geld is en daar niets extra's in termen van omvang of kwaliteit tegenover staat.

Gezond verstand is niet aan iedere ondernemer gegeven ... de kunst van het rekenen evenmin. ??? Ik zal de onnodige steek onder water even laten voor het is. Je gaf overigens geen antwoord op mijn vraag. Op wat voor manier ik ook naar je opmerking kijk, vind ik die namelijk niet kloppen. Je stelde dat de investeringsaftrek voor een ondernemer niet het doel voor een hoge investering moet zijn. Moet zijn. Vandaar mijn vraag: van wie moet dat dan? Je waarschijnlijk onnauwkeurige formulering impliceert namelijk dat het een juridische of fiscale verplichting is. Dat is het simpelweg niet. Het staat de ondernemer vrij om zo veel of zo weinig te investeren als hij zinnig acht. En het staat de ondernemer zelfs vrij om bij die investeringsbeslissing de investeringsaftrek mee te laten wegen. Dan kun je uiteraard nog van mening zijn dat je investeringsaftrek buiten beschouwing zou moet laten bij het maken van een investeringsbeslissing. Dan vind ik dat je moet zeggen dat je dat vindt en niet dat dat moet. Maar de consequentie van die mening zou wel zijn dat je vindt dat überhaupt de investeringsaftrek geen plek heeft in ons belastingstelsel. Maar nog daarvan afgezien: het is volgens mij juist de intentie van de wetgever zelf geweest dat mensen zich laten verleiden tot het doen van hoge(re) investeringen middels deze aftrek. Sterker nog: het voordeel neemt aanvankelijk toe met elke euro je extra investeert. Waarom zou er anders een belastingvoordeel tegenover staan? En denk je echt dat de wetgever een belastingvoordeel in het vooruitzicht zou stellen, als die zou denken dat ondernemers zich niet zouden moeten laten leiden door het belastingvoordeel dat er aan de horizon gloort door het doen van een hoge(re) investering?

Correct ... al moet de investeringsaftrek niet het doel zijn voor een hoge investering. Van wie moet dat niet?

Oh, the irony! ;D lol

En dat is een heel goede vraag, waar - voor zover ik weet - geen eenduidig antwoord op is. Het is overigens ook een punt waar curatoren mee te maken krijgen, als er een faillissement is. Kan hij de auto zomaar verpatsen ten bate van de boedelrekening, als de auto éigenlijk alleen in economische of fiscale zin van van de zaak is? En daar wordt het dus ook wat vreemd. Want wiens auto gaat de Belastingdienst nu verkopen? Je hebt weliswaar het economisch eigendom (de auto staat in de boeken als jouw bezit), maar je mag hem niet verkopen, omdat de leasemaatschappij de juridische eigenaar is. Een tijdje geleden stuitte ik op een afstudeerscriptie van Maarten Riep die handelt over "de goederenrechtelijke kwalificatie van de financial lease". Het vervelende is namelijk dat het een constructie is die lijkt op huur of koop of huurkoop, maar toch weer nét niet. De conclusie die ik uit zijn verhaal heb getrokken is dat je eigenlijk een beetje afhankelijk bent van alle betrokken partijen over hoe ermee omgegaan wordt. Maar persoonlijk blijf ik me dan afvragen hoe de Belastingdienst een voertuig wil verkopen waarvan zij geen overschrijvingsbewijs hebben.

Nou, het hoeft niet maar het mag wel. Althans wanneer je werknemers bij dezelfde gelegenheid hetzelfde geschenk krijgen. Ik denk dat je mogelijk in de war bent met oud-werknemers. Dezelfde soort relatiegeschenken voor oud-werknemers mogen binnen de vrije ruimte vallen. Het gaat hier om een geschenk aan een niet-werknemer. Daarvoor geldt de werkkostenregeling (en de vrije ruimte) dus niet, maar de afwijkende heffing over 'Voordelen buiten de dienstbetrekking' (45%/75%).

Volgens mij niet helemaal. Allereerst wees Ward al op het noodzakelijkheidscriterium om gebruik te kunnen maken van de gerichte vrijstelling. Maar als je geen gebruik maakt van de gerichte vrijstellen, kun je de verstrekking volgens mij nog steeds opnemen als eindheffingsloon (en dus onder de WKR laten vallen). In dat geval geldt trouwens het gebruikelijkheidscriterium. Vervolgens moet je volgens mij die verstrekking inclusief btw bekijken. Die 605 euro inclusief gaat dan af van je vrije ruimte. Deze bedraagt overigens niet 1,2% van het loon van de medewerker, maar 1,2% van de gehele loonsom. Als je dus 60.000 euro loonkosten hebt, dan is je vrije ruimte 720 euro. Als het min of meer gebruikelijk is om personeel een telefoon aan te bieden ("gebruikelijk"), en alleen die ene medewerker maakt daar gebruik van, dan valt die telefoon (605 euro) dus volledig in de vrije ruimte (720 euro). Hoewel die WKR het makkelijk zou hebben moeten maken, betrap ik mezelf erop dat ik het nog steeds een draak van een regeling vind.

Dat is maar de vraag. Als je geschenk onder de 227 euro exclusief btw blijft, is de btw gewoon aftrekbaar.

Voor zover ik weet: ja. De eindheffing van 45% of 75% geldt namelijk voor giften aan anderen dan uw werknemers. Ik ga er uiteraard voor het gemak even vanuit dat je met 'buitenlander' bijvoorbeeld een klant bedoelt die in het buitenland is gevestigd. De nationaliteit van de relatie is niet van belang, maar de status van die persoon voor uw onderneming. Let overigens op bij het aangeven van deze eindheffing. Sinds dit jaar moet je die namelijk aangeven onder de vreemd geformuleerde rubriek "Eindheffing tijdelijke knelpunten van ernstige aard". Let verder nog op de behandeling van de btw over relatiegeschenken.

TS spreekt zelf over het feit dat hij telkens de verkeerde personen 'aanneemt'. Aannemen impliceert dat hij het over personeel heeft. Maar omdat ik bij die kwalificatie zo m'n vraagtekens (of ironietekens) zet, had ik personeel tussen aanhalingstekens gezet. Overigens maakt het voor de handelingsonbekwaam niets uit. Als het geen personeel is, dan is het een simpele webbouwer. Maar ook die kun je eigenlijk niet zelfstandig inhuren, als je 16 of 17 bent.

Ik denk dat er een aantal verschillende data van belang zijn voor de verschillende regelingen zijn (MIA, afschrijving en bijtelling). Voor de MIA is het zo dat je die mag toepassen op basis van de lijst van het jaar waarin je de verplichting aangaat. Dus als je in 2015 bij de dealer tekent, mag je de MIA toepassen zoals die nog in 2015 gold. Als je dus in 2015 de investeringsverplichting aangaat, dan moet je de auto op de balans zetten voor zover je die ook daadwerkelijk hebt betaald. Op het moment dat je dus alles hebt betaald én de auto in je bezit hebt, kun je beginnen met afschrijven. Dit is volgens mij ook meteen de beperking voor de MIA. Als je namelijk wél de investeringsverplichting aan gaat in 2015, maar je betaalt de rekening niet volledig (bijvoorbeeld een aanbetaling in 2015 en een restbetaling in 2016), dan is de MIA in 2015 beperkt tot maximaal het bedrag dat je hebt aanbetaald in 2015. Let overigens ook op de bijtelling. Als je namelijk op de valreep de auto bestelt, maar hij wordt pas in januari van volgend jaar op jouw naam gezet, dan lijkt het me dat je wat betreft de bijtelling voor de loonheffing de nieuwe bijtellingspercentages van dát nieuwe jaar moet hanteren.

Deze redenering volgend, zou TS dan ook gewoon elk jaar kunnen afwachten óf arbeid heeft moeten verricht? Dus als hij dan werk heeft verricht, betaalt hij zichzelf dat jaar 44.000 euro loon. Maar als er een jaar lang geen werk is, betaalt hij zichzelf niets.

Ik wil niet meteen heel negatief zijn, maar als je nu 18 bent...hoe heb je dan 'personeel' kunnen aannemen? Op je 16e en 17e ben je volgens mij wettelijk handelingsonbekwaam. Verder komt uit je verhaal naar voren dat jij de enige constante factor ben in het aannemen van verkeerd personeel. Als ik iemand op personeelszaken had zitten die tot 4 keer toe de 'verkeerde' persoon zou aannemen, dan zou ik eerder denken dat er iets mis gaat bij de persoon die het personeel aanneemt dan bij de mensen die worden aangenomen. Aangezien je zelf al aangeeft dat het allemaal aan het personeel ligt en dat jij de werkopdrachten fabelachtig kunt uitleggen, is er denk ik niet zo veel dat wij nog voor je kunnen betekenen.

Heb je al eens door het Geldboek voor ondernemers gebladerd?

Ik weet niet helemaal waar deze diametraal tegenovergesteld conclusie vandaan komt. Zowel mijn antwoord als de link geven daar namelijk geen aanleiding toe.

Dat lijkt me voorlopig nog de juiste manier om dat te doen.

Rijksdienst voor Ondernemend Nederland? Ik gok overigens dat je bij alleen importeren meer met de gewone Nederlandse regels te maken hebt. Bijvoorbeeld in gedaante van de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit.

Ja.

LMFGTFY (1e 3 links)

Binnen de EU heb je niet echt meer zoiets als 'importeren' of 'invoerbelasting'. Er zijn voor de omzetbelasting geen grenzen meer. Maar op zich komt het wel neer op wat je zei. De Duitse leverancier mag de btw verleggen (geen btw op de factuur). Vervolgens geef je in je eerst volgende btw-aangifte aan dat je een "verwerving binnen de EU" hebt gedaan en moet je daar inderdaad 21% btw over afdragen. Echter, onderaan de aangifte mag je die btw meteen weer als voorheffing aftrekken. Per saldo draag je dan alsnog niets af.

Ja, alleen het tarief. En kosten van vordering. kosten zijn ineens te betalen. Heeft de ondernemer al zijn klanten al een aanvullende factuur gestuurd? Hoewel een fout van de ondernemer, zal iedere losse klant eigenlijk nog het verschil in btw moeten bij betalen aan de ondernemer. De ondernemer draagt dat vervolgens weer af (in dit geval via een naheffing).

Ik zeg voorzichtig nee. Maar wat dacht je zelf dat het antwoord op je vraag was? En wat waren daarbij je overwegingen om dat te vinden? En wat is precies de achtergrond van je vraag?

Begrijp ik goed dat deze eenmanszaak dan in die drie jaar een kwart miljoen euro omzet heeft gedraaid? En waar bestaat die naheffing uit? En is al vastgesteld of dat terecht was? In welke hoedanigheid stel je overigens deze vraag? Ben jij de ondernemer?

Waarom zoek je überhaupt een administratiekantoor als je de boel inmiddels zelf administreert? Wat is eigenlijk de omvang van je administratie? En wat voor ondernemingsvorm heb je? Als ik je namelijk zo hoor, dan zou het wel eens kunnen zijn dat je gewoon toe kunt met wat je nu al hebt. Als je een relatief kleine eenmanszaak hebt en de cijfers gewoon uit je Excel-sheet kunt halen, dan is vervolgens zelf de (ondernemers)aangifte natuurlijk ook mogelijk. Het voelt alleen aanvankelijk wellicht als zwemmen zonder zwembandjes. Maar goed, of dat echt tot de mogelijkheden behoort ligt natuurlijk aan meer vaardigheden en factoren dan we hier te lezen krijgen.