prinsrachid

Mag ik verwijzen naar mijn oorspronkelijke antwoord? :) Voor de rest blijkt uit alles dat 'de zus' de lamlendigheid van 'de broer' enkel heeft beloond met familiaire knuffels. Of dat de zus een ommekeer in zijn gedrag had verwacht na de hulp. Die verwachting lijkt me eigenlijk nogal misplaatst, hoe cynisch dat ook klinkt. Men vergeet ook vaak dat hulp alleen maar zin heeft, als die hulp gepaard gaat met een afspraak over hoe je die hulp in de toekomst niet meer hoeft te geven. Iemand die elke maand 1000 euro te veel uitgeeft, kun je eenmalig 3000 euro geven. Maar dan moet je niet verbaasd zijn wanneer die persoon over 3 maanden weer op de stoep staat zonder zijn gedrag te hebben aangepast. De enige manier op hier een halt toe te roepen is door een woord te gebruiken dat soms wel eens wordt vergeten: Nee! En zelfs dan - is mijn ervaring - gaat dit soort mensen na verloop van tijd op zoek gaan naar een nieuw slachtoffer (het laagste putje) op basis van hetzelfde gedrag. Uiteraard kan dit voorkomen worden, maar uitsluitend als 'de zus' haar poot stijf houdt en 'de broer' zijn gedrag verandert. De werkelijkheid is weerbarstig. Daarom zie ik dit eigenlijk op een vrij kinderachtige manier eindigen: een verongelijkte broer die niet snapt waarom zijn zussen hem niet meer willen 'helpen' en 'tegenwerken'.

Deze column was de nulmeting voor toekomstige inzendingen? :)

Ik heb het idee dat het verhaal iets te veel is gereduceerd. En ook op zo'n manier dat er al impliciete conclusies in de de samenvatting zijn geslopen. De vragen lijken ook wel op vragen, maar impliceren iets anders. Het is op deze manier voor buitenstaanders misschien niet helemaal goed op waarde te schatten wat hier nu werkelijk aan de hand is. Allereerst moet duidelijk worden wát er is geschonken. Welke bezittingen? Welke verplichtingen? En wat was de waarde daarvan? En waarom staat 'geschonken' tussen aanhalingstekens? Is het nou geschonken of niet? En waarom zou er nu nog iets moeten worden vastgelegd per 1 januari 2015 als de 'schenking' al maanden geleden is geweest? Ik neem toch aan dat er een formele overdracht heeft plaats gevonden? Zeker als het een goed lopend bedrijf was, dan vertegenwoordigde de zaak dus een behoorlijke waarde. Deze waarde is namelijk ook weer van belang voor het bepalen van schenkbelasting. Als er niets is vastgelegd, dan lijkt me dat er ook niet echt veel 'geschonken' is. En welke rechten op royalties de ene partij (nog) heeft op het intellectuele eigendom terwijl het 'geschonken' zou zijn aan de andere partij, is mede afhankelijk van de Akte van Overdracht IE die is getekend. Als dat overigens niet is gebeurd, dan ligt het intellectuele eigendom waarschijnlijk nog gewoon bij de eerste partij. Je hebt overigens ook nog persoonlijkheidsrechten. Die zijn in sommige gevallen helemaal niet of beperkt over te dragen. Maar als ze niet (of niet goed) zijn overgedragen, dan lijkt me dat het IE-recht nog bij de eerste partij ligt en heb je het recht een vergoeding (royalties) te vragen voor het gebruik van van geestelijk eigendom. Dat recht op een vergoeding ontstaat ongeacht of je er goedkeuring voor hebt gegeven. Maar...dat is natuurlijk weer anders als dat recht is 'weggegeven'. Het lijkt me dat het vooral verstandig is dat de partijen de boel vooral eens zakelijk gaan bekijken. Als zus dus broer met geld wil helpen, moet ze dat gewoon direct (privé) doen en niet de zaak (VOF?) daarvoor (laten) misbruiken. Ook de kwalificatie 'schenking' moet helder worden. De vragen van TS gaan namelijk uit van de situatie dat er daadwerkelijk iets is geschonken, terwijl dat volgens mij enkel een gezusterlijke interpretatie is en geen juridische of fiscale.

Ik denk eigenlijk dat dit soort 'handjeklap' niet meer nodig is, doordat begin 2014 het RNI is ingesteld. De Basisregistratie personen (het 'bevolkingsregister') bevat sindsdien zowel ingezetenen als niet-ingezetenen. Misschien is dat een optie voor TS?

Hoewel ik de indruk krijg dat je vindt dat de regeling met terugwerkende kracht onrechtvaardig uitpakt, is het natuurlijk wel zo dat deze regeling van kracht was toen je begon met ondernemen. Oftewel: bij aanvang was dit de regeling die je had ingecalculeerd in je besluit om te starten. Ze werken je dus niet tegen, maar houden je aan de afspraken die je destijds wederzijds hebt gemaakt (hoe vervelend ook ten opzichte van de huidige regeling). Voor zover ik weet kijkt het UWV voor het te verrekenen inkomen met de WW inderdaad naar de fiscale winst vóór ondernemersaftrek (hoe vervelend óók dat is). Maar dat betekent natuurlijk niet dat je geen recht hebt op die ondernemersaftrek. Je krijgt dus via je belastingaangifte deze ondernemersaftrek wel. Heb je overigens de Rekenhulp eigen bedrijf vanuit WW vóór 1 januari 2013 al gebruikt om te kijken of de door het UWV gehanteerde berekening klopt? UWV - Bedrijf starten met een WW-uitkering http://www.uwv.nl/particulieren/eigen-bedrijf-starten/starten-vanuit-ww-uitkering/doorgaan-met-eigen-bedrijf/detail/na-de-startersregeling-ik-ga-door-met-mijn-bedrijf/verrekening-van-inkomsten-tijdens-startperiode-met-uw-ww-uitkering-of-toeslag/voor-1-januari-2013-gestart-met-eigen-bedrijf

Je kan als werkgever ook altijd nog even de werkplaatsnormen bestuderen.

Ja, het ging inderdaad om aanvullende buitenlanddekking. Omdat je een percentage van 200% noemde, ging ik er eigenlijk vanuit dat je het sowieso uitsluitend over aanvullende verzekeringen had. Vandaar dat ik wat verbaasd was over die beperking tot 200%. Maar goed, dan is dus ONVZ ongeveer de enige die zelfs op hun uitgebreidste aanvullende buitenlanddekking een maximum hebben gezet. :) OK, dat klinkt goed. Ik heb jaren een Bedrijven Compact Polis bij Interpolis gehad. Bij het 'updaten' werd ik min of meer naar ZekerVanJeZaak van Interpolis gemanoeuvreerd. Omdat ik die oneigenlijke druk een beetje onprettig vond, ben ik de voorwaarden eens alinea voor alinea gaan doorspitten. Toen kwam ik er dus achter dat zowel buitenlandse contracten als IE nooit onderdeel van de verzekering waren geweest, maar ook niet zouden worden in de nieuwe polis! Dus uiteindelijk bleef er weinig te verzekeren over, maar alternatieven bij de reguliere verzekeraars kon ik toen ook niet vinden. Ik heb toen overigens geprobeerd van de nood een deugd proberen te maken door de algemene - en licentievoorwaarden zoveel mogelijk dicht te (laten) timmeren. Ik accepteer nu alleen nog contracten uitsluitend naar Nederlands recht en ik wijs de voorwaarden van de potentiele klant zelf simpelweg af. Ook het aansprakelijkheidsbedrag is contractueel in beginsel beperkt tot de waarde van het contract, al is het natuurlijk maar de vraag in hoeverre dat juridisch houdbaar is. Dit gaat helaas soms wel wat stroef voornamelijk Amerikaanse klanten. Die schuiven achteloos eigen purchase orders en purchase terms onder je neus. Dan wordt dus eigenlijk verwacht dat je akkoord gaan met hún voorwaarden, zodat jij vervolgens jouw dienst 'mag' verkopen. Hetzelfde gebeurt eigenlijk standaard bij overheidsorganisaties (ook Nederlandse). Tot nu toe gaat dat afwijzen van klantvoorwaarden wel goed, al zijn ze in eerste instantie meestal wel wat verbaasd. Maar ik heb ook al wel eens een (Amerikaanse) klant door verloren. Die wilde per se dat er een contract naar Amerikaanse recht werd getekend. Ik zit al een tijdje te dubben om bijvoorbeeld over te stappen naar Aon. Was dit het (Amerikaanse) bedrijf dat je bedoelde of ken je ze anderszins? Ik ken ze eigenlijk alleen maar via Nederland ICT, maar had daarvoor nog nooit van ze gehoord.

Alleen mensen die tegelijkertijd aan al deze drie voorwaarden voldoen mogen dit evenement bijwonen?

Worden die lodges vooral tijdens (lange) weekenden gevuld of gedurende hele weken? En welke 20 weken van het jaar zijn dan dat voornamelijk? Dus voor je eigen beeldvorming is het echt handig om heel specifiek weeknummers te benoemen? En wat voor soort mensen zijn het dan die tijdens ieder van die 20 weken komen? Zijn dat vooral werkende mensen tijdens hun vakanties (die hebben zo'n 30 verlofdagen per jaar en dan vooral tijdens juli en augustus vakantie)? Of reken je ook op ander recreatief volk (pensionado's, of anderszins mensen die niet doordeweeks hoeven werken)? 10 Weken van het jaar kan ik me nog wel voorstellen, maar 20 lijkt me echt best lastig. Denk trouwens ook na over logistieke problemen? Hoe kunnen mensen zo'n lodge boeken? Kan dat via internet? Hoeveel wisseltijd zit er tussen verblijven in? Wordt er nog schoongemaakt? Wie doet het algemeen onderhoud? Hoe wordt de toegang geregeld (sleutelwissel)? Mogen er nog huisdieren mee? Wat te doen bij schade? Vallen huurders nog onder een bepaald soort reisvoorwaarden (ANWB, ANR, etc?). Krijgen mensen hun geld terug bij annuleren? Wie regelt de afdracht toeristenbelasting en hoeveel is die? Persoonlijk vind ik het al erg lastig om in een gewoon recreatiepark veel meer dan 10 weken volgeboekt te krijgen (8 weken hoogseizoen plus nog een losse week voorjaars- en najaarsvakantie). En rendement maken is dan best lastig. Je bent ook nog afhankelijk van wat je concurrenten doen en of jezelf daarmee kunt meten. Als je echt 130.000 euro in je achterzak hebt zitten, zou ik misschien eerder eens met 1 lodge beginnen. Op die manier zijn alle tegenslagen of onverwachte tegenvallers (die je zeker gaat krijgen) nog te overzien en kun je ze misschien nog stuk voor stuk oplossen. Als je die ene lodge hebt draaien, kun je misschien eens aan uitbreiding denken. Maar goed, dat is meer een conservatieve insteek misschien.

Wat is je exacte afspraak met de Belastingdienst? Heb je op papier dat je tot een bepaald moment geen salaris hoeft te betalen?

Niet standaard nee. Maar bij een goede verzekeraar is het tegen een (bescheiden) meerpremie meestal wel mogelijk omhet USA/Canada-risico mee te verzekeren. Onmogelijk is het zeker niet! Dat is interessant! Ik ben een hele tijd geleden op zoek geweest naar een verzekering met werelddekking (althans, in ieder geval Europa en Noord-Amerika), maar ik kon toen eigenlijk niet echt ergens terecht. Het ging overigens wel om intellectueel eigendom (databanklicenties), wat bij veel verzekeraars zelfs binnen Nederland al problematisch bleek te zijn. Is dat nog steeds zo? Is dat algemeen zo bij alle zorgverzekeraars of een wettelijke cap? Ik was eigenlijk in de veronderstelling dat die 200% meer een ONVZ-dingetje was. Ik kwam het verder alleen nog bij Zorg en Zekerheid tegen. Ik heb mijn eigen voorwaarden (Menzis) nog eens doorgenomen, maar daar wordt juist geen enkel maximum genoemd. Als die er wel zou zijn, zou ik aannemen dat die expliciet zou worden genoemd. Bij alle andere rubrieken worden die maxima namelijk ook gewoon genoemd.

Volgens mij is dit veel te krap uitgelegd. Allereerst lijkt het me dat je moet bepalen of de zonnepanelen tot het ondernemingsvermogen kunnen behoren, er uiteraard vanuit gaande dat je als zzp'er al gezien wordt als onderneming voor de inkomstenbelasting. Als de opgewekte stroom voor meer dan 10% zakelijk gebruikt gaat worden én de panelen worden niet 'aard- en nagelvast' gemonteerd (dus een "zelfstandig bedrijfsmiddel"), dan kunnen de panelen gewoon zakelijk worden geactiveerd (ook als ze op een privédak komen te liggen). Bovendien lijkt de uitvoerende macht in Nederland dit (bewust) nóg iets ruimer te interpreteren. In 2009 maakte staatssecretaris De Jager al eens duidelijk dat de meeste zonnepanelen wat hem betreft veelal als zelfstandig bedrijfsmiddel kunnen worden beschouwd, ook als ze een 'beetje' vastgeschroefd worden! En vorig jaar gaf staatssecretaris Wiebes nog eens aan van deze interpretatie niet af te willen wijken. Je hebt in zo'n geval dus gewoon recht op EIA en KIA. Vervolgens is het natuurlijk wel zo dat alle door de panelen opgewekte stroom (let op: niet de teruggeleverde stroom) feitelijk wordt geleverd van de onderneming aan de eigenaar van het pand. De onderneming wekt dus energie op voor de bewoner, net zoals elk ander energiebedrijf dat doet. Dit houdt overigens ook in dat e.e.a. goed moet worden vastgelegd in een overeenkomst (voorwaarden, zakelijke kWh-prijs, overnameprijs bij ontbindingen, verzekeringen, etc). De onderneming moet daar ook een factuur voor sturen en de btw over die stroomomzet afdragen. Je ziet ook vaak dat ondernemers de zonnepanelen na een tijdje weer 'terugverkopen' (van de zaak aan privé). Dit gebeurt meestal na 5 jaar, om KIA- en EIA-bijtelling te voorkomen. Die verkoop moet tegen een zakelijke prijs gebeuren. Dat is winst voor de onderneming, al zal dat (grotendeels) wegvallen tegen de desactivering. Over die verkoopprijs moet weer btw worden berekend en afgedragen. Uiteindelijk bestaat het voordeel uit niet meer dan enerzijds een beetje cashflowverschuiving naar de toekomst en anderzijds de inkomstenbelastingbesparing over de investeringsaftrek(ken). Al met al zal dat meestal niet meer zijn dan een paar honderd euro over die eerste 5 jaar.

Wat staat er bovenaan de pagina waar Peter naar linkt? Hoewel het inderdaad duidelijk in de link stond, kan ik me de verwarring toch wel een klein beetje voorstellen. Tot een aantal jaren geleden werd er namelijk voor het stufi-verzamelinkomen niet geheel aangesloten bij het IB-verzamelinkomen. Tot 2010 werd namelijk de volledige zelfstandigen- en startersaftrek als inkomen voor de studiefinanciering gezien (Wet studiefinanciering 2000, Artikel 3.17 6a)! Dit leidde tot de nogal beroerde situatie dat ondernemende studenten dáchten dat ze onder het de bijverdiengrens bleven, maar vervolgens toch het hele jaar stufi mochten terugbetalen. Per 1 januari 2010 is het verzamelinkomen voor de stufi gelijk getrokken met die van de IB.

De zakelijke (spaar)rente ligt momenteel toch al snel op 1,00%, 1,05%, 1,10% of hoger (afhankelijk van het soort spaarrekening). Bij een bv mag je zakelijke middelen op een persoonlijke spaarrekening zetten, zolang er een fatsoenlijke lening- en/of rekening-courantovereenkomst tussen bv en DGA is en deze volstrekt zakelijk is. Let ook even op het verschil tussen een rekening-courant en een lening.

Mijn gevoel zegt me dat het geheel 6% is. Je moet eigenlijk bepalen of die koker ook los nog iets voorstelt in de ogen van de klant. Zal die denken: "Wow! Geweldig! Nu heb ik maar liefst twéé dingen! Ketchup én een koker!"? Dan opsplitsen in 6% en 21%. Of zal die denken: "Hmm...Heerlijk! Alle drie de smaken ketchup bij elkaar! Schaahaat!? Gooi jij die koker nog even bij het plastic afval!?"? Dan alles 6%.

Je zou zeggen dat dit dan waarschijnlijk valt onder verlegging bij onderaanneming. De Belastingdienst heeft ook een mooie rekenvoorbeeldje op hun website staan. Wat betreft het btw-tarief moet je uiteraard aansluiten bij de daadwerkelijk geleverde diensten en/of producten. Aangezien jouw klanten ook moe(s)ten weten welk deel arbeidsloon was en welk deel materialen (vanwege diezelfde tijdelijke renovatieregeling), neem ik aan dat je dit ook duidelijk op je facturen hebt gespecificeerd. Op basis van je eigen facturen kun je dan makkelijk berekenen hoeveel omzet onder het lage tarief en hoeveel omzet onder het normale tarief vielen.

De omzetbelasting is inderdaad van belang voor de aangifte inkomstenbelasting. Enerzijds om (exact) te weten welke btw-vordering of btw-schuld er op de balans moet staan. En anderzijds om te weten hoe hoog je winst precies is. Als je namelijk recht hebt op de kleineondernemersregeling (via de omzetbelasting), dan is de KOR vervolgens belastbare winst voor de inkomstenbelasting. Uit je verhaal blijkt echter niet om wat voor soort omzet het hier gaat. Om te bepalen of je recht hebt op de KOR, is het misschien goed om even de volgende voorbeelden door te nemen. Specifieke situaties kleineondernemersregeling http://www.belastingdienst.nl/wps/wcm/connect/bldcontentnl/belastingdienst/zakelijk/btw/hoe_werkt_de_btw/kleineondernemersregeling/specifieke_situaties_kleineondernemersregeling

Nou, ik weet niet of dat strict genomen überhaupt zo kan, als je kiest voor turboliquidatie. Er mogen absoluut geen baten meer zijn (maar ook niet géén batig saldo!). Het luistert volgens mij echt heel nauw. Het lijkt me dat je de boel dan gewoon stap voor stap ontmantelt. Je hebt als bestuurder / aandeelhouder van de bv ook een aantal verantwoordelijkheden. Het even hapsnap wegstrepen van balansposten lijkt me daar niet bij passen. Verder heb je het over een (hoge) rekening-courant-verhouding van boven de 17.500 euro. In zo'n geval zijn er volgens mij sowieso nog rentebetalingen om af te wikkelen (dus verlies voor de werkmaatschappij) op basis van de R/C-overeenkomst tussen moeder en werkmaatschappij. En heeft de bv geen bankrekening (=kosten) en/of verzekeringen (=kosten) meer? In zo'n geval is er dus nog een klein (positief of negatief) resultaat. Dat resultaat leidt weer tot een toe- of afname van het ondernemingsvermogen én mogelijk tot een Vpb-schuld of -vorderingen, die van invloed zijn op de exacte dividenduitkering om uiteindelijk volkomen 'glad' uit te komen. Die dividenduitkeringen zul je ook goed moeten afhandelen (Algemene vergadering van aandeelhouders). De uitkeringstoets lijkt me verplicht. Die doe je overigens als bestuurder. Niet als aandeelhouder. Verder geldt er weliswaar een deelnemingsvrijstelling, maar dat is in de moeder. De moeder moet de dividenduitkering namelijk wel gewoon als baat opnemen in de boeken. De deelnemingsvrijstelling zorgt er alleen maar voor dat de moeder er niet nog eens Vpb over hoeft te betalen.

Voor zover ik weet, is dat inderdaad de juiste manier om het te doen (hoe vervelend dat ook is). Ik kwam hier zelf overigens de hard way achter. Ik had de Duitse btw (was iets van een tientje) op de factuur (voor een antiviruslicentie) eerst netjes geboekt als vordering op de Duitse fiscus. Later dat jaar heb ik die btw simpelweg teruggevraagd middels een Verzoek om teruggaaf. Uiteindelijk kreeg ik een brief waarin stond dat het bedrag te laag was. Daarop heb ik de Duitse btw alsnog als kosten geboekt. Overigens kan het soms handig zijn om de vordering op de Duitse Belastingdienst niet meteen als kosten te boeken, maar op de balans te laten staan. Mocht je in de loop van het jaar namelijk nog meer van dit soort (Duitse) facturen ontvangen, zou het kunnen zijn dat je uiteindelijk wél boven de teruggavedrempel uitkomt.

Sinds 2010 zit ik privé bij Triodos. Een tijdje later ben ik ook met een holding en werkmaatschappij overgegaan op Triodos. Eigenlijk ging dat allemaal erg snel en zonder problemen. Nu ik er over nadenk, heb ik volgens mij ook nooit downtime gehad bij Triodos online bankieren. Alle rekeningen worden overigens standaard zonder enige krediet afgesloten (dus geen roodstand meer). Dat zorgt er ook voor dat je rekeningen best snel geopend kunnen worden. Als je wilt, dan kun je ook je privé en zakelijke rekeningen tegelijkertijd inzien. Vooral bij kleinere bedrijven of eenmanszaken/bv's kan dat op zich wel handig zijn. Overigens heeft Rabobank een kleine percentage van de certificaten van aandelen Triodos. De pinautomaten van Rabobank worden dan ook gezien als 'huisbank' voor wat betreft de pinlimieten. Ook de telefonische klantenservice is errug goed. Je krijgt meestal gewoon iemand aan de lijn die weet waar het over gaat, en die je niet hoeft door te verbinden. Eén keer moest een pasje worden vervangen. Hoewel eigenlijk niet gratis, heb ik daar nooit een rekening voor gehad. Ook de dagelijkse digitale afschriften (PDF) voor de zaak zien er keurig uit, al kun je ze ook tegen betaling per post laten komen. Oh ja, en Triodos ondersteunt ook gewone Europese incasso's en iDeal-betalingen. Enige nadeel kan zijn dat de rente op hun spaarrekeningen echt megasuperberoerd zijn. Maar goed, ze moeten - geloof ik - sowieso tegoeden aanhouden bij de andere banken. En met die kennis in het achterhoofd, heb ik nu ook niet zoveel groen hartzeer meer om dan overtollig zakelijk spaargeld maar zélf bij zo'n andere bank te stallen. Daarom gebruik ik Triodos nu gewoon voor alle lopende zaken. Overtollige liquide middelen gaan naar Moneyou en SNS. Die hebben beide gratis online spaarrekeningen met ieder nog een 'redelijke' (nou ja...) zakelijke spaarrente.

Misschien is het handig om alles netjes af te handelen (zodat de bv 'leeg' is en er verder ook geen baten meer te verwachten zijn) om vervolgens de bv te turboliquideren (ontbinding zonder baten)?

Of het gebruikelijk is, is eigenlijk niet zo relevant. Het enige dat telt, is of het handig of nuttig is binnen jullie bedrijf. Als dat zo is, dan moet die collega van je volgens mij toch wel minimaal een aantal argumenten kunnen aandragen, als je er naar vraagt? En waar hebben we het eigenlijk over? Gaat het om een soort van rekening-courant-grootboekrekeningen voor iedere medewerker? Als er veel dingen per medewerker worden doorbelast, voorgeschoten en/of verrekend, dan kan ik me voorstellen dat je dat op medewerkerniveau wilt bijhouden. Of gaat het om het kunnen bijhouden van bijvoorbeeld (de geldwaarde van) verlof/vakantierechten? Dit hoeft allemaal inderdaad niet per se in je boekhouding, want je kunt het ook allemaal extracomptabel bijhouden (met verlofrechten overigens niet handig, maar dit terzijde). Als je echter meteen inzicht moet (kunnen of willen) hebben tot op de medewerker nauwkeurig of als het om aanzienlijke bedragen gaat, dan is het op zich niet gek.

Op basis van deze cijfers denk dat het zo moet: Ondernemingsvermogen 10.816 (-2.098 + 12.914) Privéstoring 12.914 Ik gok overigens dat je dan nog steeds niet helemaal uitkomt. Kan het zijn dat je misschien nog ergens per saldo iets van 107 euro 'onttrokken' hebt aan de zaak (bijvoorbeeld btw-teruggaves ofzo)? Ik denk namelijk dat de volgende cijfers zouden moeten kloppen. Ondernemingsvermogen 10.716 (-2.098 + 12.807) Privéstoring 12.807

Het is een manier om te controlen of alles goed is ingevuld. Beide manieren moeten namelijk op hetzelfde uitkomen. Dus het resultaat (volgens de verlies- en winstrekening) moet uiteraard hetzelfde zijn als waarmee het eigen vermogen toe- of afneemt. Welke uitkomst geeft het programma bij beide methodes?

Dat is 85% bij elkaar. Of is er nóg een aandeelhouder?