prinsrachid

Je kunt die keus niet meer maken. Voor zover de regeling al toegepast kon worden, gold die keuze sowieso (altijd al) alleen voor ondernemers die een onderneming begonnen of verhuisden naar een woning (die vervolgens al zakelijk werd aangemerkt). Je kunt het dus niet met terugwerkende kracht doen, omdat de fiscus een bestendige gedragslijn verlangt en verwacht. Dat is nog maar de vraag. Voor zover ik weet hoef je de inkomsten van de tijdelijke kamerverhuur fiscaal niet op te geven, zolang de huuropbrengsten niet uitstijgen boven de huurkosten. Voor koopwoningen geldt dat je 70% van de huuropbrengst moet opgeven, maar daar staat tegenover dat je meestal de hypotheekrente weer mag aftrekken. Per saldo komt dat min of meer op hetzelfde neer. Als je overigens een kamer verhuurt waarbij de huurder ook daadwerkelijk op jouw adres wordt ingeschreven, dan is er fiscaal sprake van een iets andere situatie. Maar ook dan betaal je waarschijnlijk geen inkomstenbelasting, omdat je dan gebruik kunt maken van de kamerverhuurvrijstelling. Let overigens in jouw situatie wel even op andere belastingen, met name de omzetbelasting en de toeristenbelasting. Omdat je al ondernemer bent, kan het zijn dat je eigenlijk gewoon btw in rekening moet brengen. De toeristenbelasting is iets dat je moet controleren bij je eigen gemeente. Maar zelfs als je het fiscaal hebt afgedekt, kun je een juridisch probleem hebben. Veel woningbouwverenigingen of woningverhuurders staat geen onder- of kamerverhuur toe. Er zijn zelfs gerechtelijke uitspraken waarbij de huurder z'n huis uit is gezet wegens illegale verhuur. Onlangs is nog iemand de dans ontsprongen, maar dat was waarschijnlijk omdat de aandacht op dit punt nog niet algemeen bekend was.

Als het goed is, heb je ook nog een extra invulveld verderop in de aangifte. Even uit het hoofd zou het eindvermogen '0' moeten zijn, maar tegelijkertijd kun je onder het kopje "Fiscale winst" in de Vpb-aangifte een vakje aanvinken bij "Terugbetaling van kapitaal of stortingen van kapitaal". Op deze manier kun je de terugbetaling van die ene euro verantwoorden.

Het overgangsregime is alleen van toepassing als het aandeel aflossingsvrij niet groter wordt. Als je dus een nieuwe lening afsluit die volledig aflossingsvrij is, dan is de rente van een dergelijke hypotheeklening in het geheel niet meer aftrekbaar in de inkomstenbelasting. Als je echter de lening oversluit en daarbij de verdeling annuïtair/aflossingsvrij in stand houdt, dan blijft de rente op beide leningdelen aftrekbaar. De rente op het aflossingsvrije deel is overigens ook in de tijd beperkt. Vanaf 2013 kopen nieuwe aflossingsvrije hypotheekleningen sowieso niet meer in aanmerking voor hypotheekrenteaftrek. En vanaf 2043 is ook de rente op vóór 2013 afgesloten (of overgesloten) aflossingsvrije hypotheken meer aftrekbaar.

Heel simpel gesteld: nee. Een kilometerregistratie is niet verplicht. Echter, als je geen kilometers bijhoudt, kun je uiteraard ook niet bepalen hoeveel recht je op een (fiscaal aftrekbare) kilometervergoeding je hebt. Zoals eerder gesteld, zul je die aftrek moeten kunnen onderbouwen met bewijs. Misschien is er wat verwarring tussen de loonbelasting en de inkomstenbelasting. In de loonbelasting is het zo dat een werknemer een belastingvrije kilometervergoeding mag ontvangen van de werkgever voor zakelijke ritten (voor de inkomstenbelasting is dat inclusief woon-werkverkeer) met de privé-auto van de werknemer op basis van wat 'gebruikelijk' is. Dat is de zogenaamde 'praktische regeling'. Voor zover ik weet heeft die regeling géén betrekking op de inkomstenbelasting, zodat je een soortgelijke regeling niet als ondernemer toepassen. Je zou het uiteraard wel kunnen voorleggen aan je belastinginspecteur en kijken wat hij zou vinden van het toepassen van de praktische regeling als ondernemer.

Dat durf ik te betwijfelen. Ik kan me ook niet voorstellen dat 2 accountants geen helderheid zouden kunnen geven, zeker niet omdat er helemaal geen onduidelijkheid is. En ik vraag me ook af waar die zogenaamde tegensprekende berichten dan uit zouden bestaan. Allereerst staan er toch echt vrij heldere hulpmiddelen op de website van de Belastingdienst: - Rekenhulp 'Digitale diensten in en uit het buitenland' - Rekenhulp 'Diensten in en uit het buitenland' Voor je particuliere klanten in de EU zul je je moeten aanmelden om aangifte te kunnen doen via het MOSS. Je moet al je klanten het btw-tarief van het land van de klant in rekening brengen en elk kwartaal daarvan aangifte doen (en afdragen). Je kunt deze btw niet tegelijkertijd aangeven met je gewone btw-aangifte. Voor zover ik weet, moet je zelfs ietsje sneller zijn dan bij de binnenlandse aangifte (voor de 21e i.p.v. voor de 1e van de volgende maand). Voor buiten de EU geldt uiteraard niet het Nederlandse btw-tarief (dus 0%), maar in toenemende mate wél de regels van het land van de klant zelf. Je moet je dus houden aan de btw-regels van die landen. In sommige landen gelden er drempels, zodat je niet meteen jezelf hoeft aan te melden. Maar in andere landen (Rusland, Zuid Korea) gelden géén drempels, zodat je meteen btw moet afdragen aan de respectievelijke Belastingdiensten. Hieronder een lijstje met landen, hun aangiftedrempels en invoeringsdatum: [*]Noorwegen - NOK 50.000 (sinds juli 2011) [*]Zuid Afrika - ZAR 50.000 (sinds 1 juli 2014) [*]Zuid Korea - KRW 0! (sinds 1 juli 2015) [*]Japan - JPY 10.000.000 (sinds 1 oktober 2015) [*]Nieuw Zeeland - NZD 60.000 (sinds 1 oktober 2016) [*]India - INR 1.000.000 (sinds 1 december 2016) [*]Rusland - RUR 0! (sinds 1 januari 2017) [*]Australië (in de planning) [*]Canada (in de planning)

Ik denk dat je de eisen voor de omzetbelasting en die voor de inkomstenbelasting mogelijk verwart. Die zijn namelijk verwarrend genoeg niet even streng. Om de btw te kunnen terugvragen (voor de omzetbelasting dus) moet je een fatsoenlijke factuur hebben (maar er zijn uitzonderingen). Echter, voor de inkomstenbelasting geldt dat je je kosten aannemelijk maakt. En dat hoeft niet per se met een factuur, maar mag ook aan de hand van een bankafschrift. Het kan dus zijn dat de HEMA-bon sowieso niet voldoende is om de btw op die aankoop terug te (mogen) vragen, maar die zelfde kan dus wel aannemelijk maken dat je die kosten voor zakelijke doeleinden hebt gemaakt. Je mag die dus wel van de winst aftrekken. In zo'n geval is de btw dus niet terug te vorderen via de omzetbelasting, maar mag je die btw wél aftrekken als kosten voor de bepaling van de winst.

Ik heb ook even wat gegoogled, en vond eigenlijk meteen een mogelijk relevante pagina. Deze situatie kan persoonsgebonden zijn, maar het geeft misschien een klein inkijkje in de (mogelijke) gang van zaken: Er is trouwens sinds januari van dit jaar een wet van kracht die het mogelijk maakt om - met een gerechtelijke uitspraak - beslag op je banktegoeden te leggen in heel Europa.

Het kan zijn dat ik het verkeerd begrijp, maar toch zou het volgens mij moeten kloppen. Je krijgt immers op 14 januari een bon met daarop 50 euro - met de goederen die je hebt gehouden. Qua cashflow zou het ook moeten kloppen. De aanvankelijke 100 euro kun je boeken als 'vooruit betaalde bedragen'. De terug ontvangen 50 euro eveneens. Per saldo heb je dan 50 euro 'vooruit betaald', welke dan kan worden gebruikt om de bon mee te 'betalen' in de administratie.

Voor middeling wordt er in het geheel niet gekeken naar latente verliezen. Een verlies in een bepaald jaar wordt volgens mij voor middelingen gezien als 0 euro inkomen. Voor middeling wordt verder heel droog naar maar 2 dingen gekeken: - je definitieve (papieren) belastbaar inkomen in box 1 - je betaalde inkomstenbelasting en premie volksverzekeringen Meer niet. Overigens geldt er een hoge drempel van zo'n 500 euro, voordat je een keer geld terug krijgt door middeling. Tegenwoordig heeft middeling vaak alleen zin als je in enig jaar in de hoogste schijf (52%) hebt gezeten, terwijl je na middeling dat níet het geval zou zijn geweest. In jouw geval zou ik me ook niet te veel blind staren op de meest recente jaren. Als je een bepaald jaar wilt middelen, moet je namelijk eigenlijk naar 5 (!) jaren kijken, om te zien welke combinatie van jaren het voordeligst is. Het kan dus lonen om even wat verschillende berekeningen te maken. Stel dat je 2014 wilt middelen, dan kun je dat op een drietal manieren doen: - 2012, 2013, 2014 - 2013, 2014, 2015 - 2014, 2015, 2016 Het aanvragen van middeling is trouwens vormvrij, als er maar een duidelijke berekening bij zit. Je kunt uiteraard ook nog voorgaande periodes middelen. Houd er verder rekening mee dat je elk jaar maar één keer mag meenemen in een middeling. Als je dus 2 keer wilt middelen, dan moet die twee middelingen gebaseerd zijn op 3 jaren, waarbij geen enkele van die twee 3-jaarsperiodes elkaar overlappen.

No, you may not. Business property cannot be depreciated in only 5 years. The depreciation period is at least 5 years, not at most. An office building, however, will usually be written off in 30 to 50 years. Also, you can only write off to 50% of the base valuation of the immovable property (WOZ-waarde). If the business part of the property is valued at 400k, the write-off per year will most likely be something like 4k to 6,5k per year. (400k x 50% / 30-50 years). That is, if you choose to split up the property in half for income tax purposes. The above applies to the situation in which you qualify the property as a business asset for income tax purposes. However, you may also choose to qualify it as a personal asset. In that case it will be regarded as your home, which means you may deduct all interest payments personally. Alternatively, you may choose to qualify the entire building as a business asset. In that case you can activate the full property value, but you will have to correct your profit calculation due to the personal use of a business asset. I'm not sure what you mean by 'the following 5 years'. The 5 years following the first 5 years? But I think the answer is no either way. Yes, probably you can, depending on how you qualify the property for value-added tax purposes. However, please be aware of the fact you must also pay a so-called real estate transfer tax (overdrachtsbelasting). This tax is 6% for business property and 2% for residential property. This is a complex matter with various taxes involved. Also, one choice in one regard may have consequences for other types of taxes. In some cases you can also make a different choice for each of the taxes individually, which makes things more confusing. Please make sure you contact a tax professional, before making any definitive steps with regard to income, value-added and real estate transfer tax.

Privéopnames en -stortingen misschien vergeten?

Ook al staat er niets op de factuur, moet je toch btw aangeven. Het gaat hier namelijk om een Europese levering. Wat je doet, is het volgende: je geeft onder het kopje 'intracommunautaire verwerving van diensten' aan hoeveel je aankoop was in euro. Je berekent daar 21% btw over. Die btw moet je eigenlijk afdragen, maar je mag hetzelfde bedrag meteen weer optellen bij 'voorheffing'. Bij Europese, zakelijke aankopen is het dus zo dat je je aankopen wél moet aangeven, maar dat je uiteindelijk niets (extra) hoeft af te dragen.

Die btw boek je in feite hetzelfde, maar dan omgekeerd. Als een negatieve privéstorting dus, oftewel een privé-opname.

Misschien is het gewoon handiger om überhaupt het verschil tussen verschillende bronnen van arbeidsbeloning af te schaffen. Oftewel: de mkb-winstkorting, zelfstandigenaftrek en startersaftrek bijvoorbeeld samenvoegen met de arbeidskorting. Als mensen een hogere arbeidskorting willen, mogen ze zelf uitmaken of ze dat als zelfstandige of in loondienst doen. Dat haalt ook meteen 'kwaadwillende' werkgevers het argument uit handen door te stellen dat zelfstandig ondernemerschap belastingvoordeel zou opleveren. Maar dat zal wel niet haalbaar zijn. Als tussenoplossing zou het misschien aan te raden zijn om de overgang tussen niet- en wel ondernemerschap minder abrupt te maken. Het all-or-nothing toekennen van de ZA/SA zorgt er voor dat mensen zich in allerlei bochten willen wringen om maar (al dan niet terecht) aan de voorwaarden te voldoen. Je zou bijvoorbeeld alleen zelfstandigenaftrek kunnen toekennen bij een winst van meer dan 11.500 euro (~ 1225 uur WML). En dan alleen voor zover de winst bóven dat bedrag uitkomt én voor zover het meer bedraagt dan je looninkomsten. Dan kunnen het uren- en grotendeelscriterium meteen worden afgeschaft. Dat zou er voor zorgen dat je niet meer krampachtig je uren hoeft te halen, terwijl het ook niet meer zo is dat mensen met verwaarloosbare inkomsten tóch ZA/SA krijgen (terwijl die toch al grotendeels geen belasting betalen). *droomt nog even verder*

Het valt me inderdaad op dat de meeste reageerders wel erg makkelijk mee gaan in het argument van de fiscus. Ondernemerschap kun je ook verwerven door het streven naar winst, meerdere opdrachtgevers, continuïteit, etc. Van al die zaken was in dit geval sprake. In het eerste jaar waren er 2 opdrachtgevers, in het tweede jaar (potentieel) 3 opdrachtgevers en in het derde jaar 4 opdrachtgevers. Het feit dat het er uiteindelijk maar 1 was in het tweede jaar had te maken met persoonlijke omstandigheden, en niet met de onwil van de ondernemer om meerdere opdrachtgevers te verwerven. De ondernemer verloor door het moet afzeggen van de opdrachtgevers zelfs geld. Dát is ondernemersrisico. Wat me juist opviel aan deze zaak was de argumentatie van de Belastingdienst over het concept 'ondernemersrisico'. De fiscus leek te stellen dat er geen sprake van ondernemersrisico was omdat de ondernemer zijn rekeningen op tijd betaald kreeg én zijn opdrachtgevers financieel gezond waren. Als je dus fatsoenlijk betalende AAA-klanten hebt, dan zou dat meteen gelijk staan aan 'geen ondernemersrisico'. Van die redenatie zakte m'n broek eerlijk gezegd toch wel een beetje af.

Ja. Dat geldt niet alleen voor goederen, maar ook voor een eventuele oudedagsreserve. Je kan de opslagruimte alleen in 2016 naar privé verplaatsen, als het zakelijke gebruik ervan in dat jaar onder de 10% zakt. Is dat niet het geval, dan zul je het zakelijk moeten blijven etiketteren. Je kunt dus niet zonder meer heretiketteren. Ongeacht wanneer je moet afrekenen, wordt er nooit afgerekend over de WOZ-waarde, maar over de waarde in het economisch verkeer. Als je er nu zo'n 30 à 40 duizend euro voor kan krijgen, dan kon je dat vorig jaar (waarschijnlijk) ook. Afrekenen over een prijs die een derde tot de helft lager is, zal dan vragen oproepen. Gek genoeg mag je voor box 3 wél uitgaan van de WOZ-waarde. Maar goed, bij box 3 gaat de fiscus sowieso al van een aantal ficties uit (fictieve waarde, fictief rendement, fictieve vermogensverdeling).

Wat is precies de achtergrond van deze vraag? Over wat voor bedrijf hebben we het hier? Om wat voor investering gaat het precies? En wiens loonkosten?

Optie 1 is alleen mogelijk als je een goede onderhandelingspositie hebt. Als je al je opdracht in euro krijgt uitbetaald, dan moet je niet gek opkijken als je dan juist minder ontvangt. Het bedrijf zal het valutarisico namelijk ook (deels) willen afwentelen. Maar misschien is er wel een ander aspect dat je kunt meenemen in je overweging. Wat sommige bedrijven wel doen is de waarde van een GBP op het eind van elke maand vaststellen en de waarde van de pondrekening elke maand herwaarderen. Boekhoudkundig heb je dan (optisch) gedurende de maand geen koersverschillen, behalve dan op de herwaarderingsmomenten zelf. Als je het geld zakelijk aanhoudt (en het is niet overmatig en/of overtollig), dan kun je eventuele koersverliezen van je winst aftrekken. Daar staat uiteraard tegenover dat eventuele koerswinsten bij de winst moeten worden opgeteld. Wat ook nog zou kunnen helpen, is om bij het doen van (Britse) inkopen de voorkeur te geven aan Britse webshops (bijvoorbeeld Amazon ofzo). Op die manier kun je Britse koopkracht uitoefenen met je Britse geld. Dat kan eventuele koersverschillen neutraliseren, ongeacht het moment waarop je dat Britse geld uitgeeft.

Ja, voor zover ik weet kun je de onderneming gewoon fiscaal blijven aangeven, ook als het bedrijf op zich al is uitgeschreven. Zo werkt het bij een faillissement ook. Het bedrijf is dan al lang en breed uitgeschreven, maar na die tijd vinden er nog allerlei transacties plaats in verband met de afwikkeling. Ook zonder faillissement kan het simpelweg zo zijn dat je nog zaken (fiscaal in ieder geval) moet afwikkelen. De termijn zal afhangen van de verjaringstermijn. Ik gok dat die in jouw geval 5 jaar na opeisbaarheid is.

Geen van beide. Je betaalt belasting over je winst, niet over je omzet. Hoeveel je daadwerkelijk moet reserveren, kun je direct berekenen door simpelweg je voorlopige aanslag in te vullen, zoals je waarschijnlijk als ondernemer al jaren gewend bent.

Voor de btw gaat dit sowieso niet werken. Je bedrijf kan de btw op de leasefactuur niet terugvorderen, omdat welke factuur dan ook niet aan de voorwaarden zou voldoen. De factuur staat immers niet op naam het bedrijf. En als het om een eenmanszaak gaat, dan zou de factuur ook niet op naam van de eigenaar staan. Als de factuur al doorgestuurd wordt, dan zou jouw bedrijf de werknemer wel een vergoeding voor intermediaire kosten kunnen geven ter hoogte van het leasebedrag, als deze persoon de leasewagen in opdracht van je bedrijf leaset. In dat geval moet je de leasefactuur dus volledig voldoen aan de werknemer (inclusief btw). Deze btw mag je dan niet terugvragen via de omzetbelasting, maar mag je wel als kosten aftrekken voor de inkomstenbelasting. Vervolgens mag je géén kilometervergoeding meer geven, want fiscaal is de auto voor de inkomstenbelasting zakelijk geworden. En je kunt geen kilometervergoeding geven voor een auto die van de zaak is, alleen voor een auto die van de werknemer is. De werknemer moet echter wel bijtelling betalen op basis van de Nederlandse cataloguswaarde. Die bijtelling kan weer (deels) vookomen worden als de werknemer een eigen bijdrage betaalt. Wat nog wel zou kunnen, is dat je die bijtelling en de vergoeding voor intermediaire kosten met elkaar saldeert. De werknemer betaalt z'n privégebruik dan via een omweg alsnog gewoon zelf, maar bespaart bijtelling. Mocht het zo zijn dat de werknemer de auto gewoon zelf leaset (dat kan ook), dan is de auto gewoon zijn eigen privébezit. In dát geval mag je natuurlijk wel weer een kilometervergoeding geven voor zakelijke ritten, inclusief woonwerkverkeer. Als je meer dan 19 cent per kilometer geeft, moet je eigenlijk het meerdere wegbelasting met loonbelasting. Maar, als er ruimte is, mag je dat ook weer in de vrije ruimte van de werkkostenregeling (WKR). Echter, ook hier zitten uiteraard grenzen aan.

Toch heb ik gezien dat hypotheekverstrekkers (is mijn ervaring) ook bij eenmanszaken de jaarrekening het liefst of fiscale grondslag zien. Persoonlijk heb ik de de FOR destijds overal terug laten komen. Zowel in de winst- en verliesrekening als op de balans. De reden dat ze dit waarschijnlijk prefereren, is omdat je op deze manier je jaarwinst juist flatteert. Als je dus op basis van de cijfers op fiscale grondslag een hypotheek kunt krijgen, weten ze dat er nog wat in het vat zit in de vorm van een fiscale reserve. Bovendien komen de jaarstukken zo ook overeen met de getallen (met name belastbare winst) zoals je ze gebruikt voor je aangifte inkomstenbelasting. Dat maakt de controle makkelijker en zal ook minder vragen oproepen.

Solvabiliteit is inderdaad niet automatisch liquiditeit. Hoe komt het dat er nu al onvoldoende liquiditeiten zijn? Is er voor de overname een liquiditeitsprognose gemaakt? En waar ligt het liquiditeitstekort aan? Heb je bijvoorbeeld erg lange betaaltermijn? Moet er een hoop voorgefinancierd worden? Zijn er extra loonkosten (al dan niet in verband met de overname). Bij een 'goed lopende' zaak zou je inderdaad verwachten dat je regulier krediet zou kunnen aanvragen. Dat kan in verschillende vormen, zoals bijvoorbeeld een financiering, rekeningcourantkrediet, zakelijke lening. Mensen die even geld willen storten heb je inderdaad ook. Die worden 'business angels' genoemd.

Heb je nou eigenlijk wel gelezen wat ik net heb geschreven? De Vpb krijg je weer terug als je verlies maakt.

Het zal natuurlijk afhangen van de positie waarin je denkt te zitten, hoe hoog je het denkt te kunnen spelen. Aan de andere kant: een niet betalende klant is op den duur ook geen klant. Ik heb hetzelfde een keer meegemaakt bij een werkgever die een opdrachtgever had die steeds later ging betalen. In feite werd er al wekelijks geleverd, maar werd er telkens pas aan het eind van de maand gefactureerd. Eigenlijk had die factuur dan na 14 dagen betaald moeten worden, maar die termijn was al eenzijdig door de opdrachtgever opgerekt naar 30 dagen (met 42 dagen in het vooruitzicht). In feite zat de werkgever dus 2 tot 2,5 maand loon voor te financieren, terwijl de opdrachtgever nog geen cent had betaald van de 2 facturen die in de tussentijd al waren verstuurd. Dat was het nieuwe 'normaal' geworden. Gelukkig stond er in het contract dat er eigenlijk eens per maand voltooide opdrachten werden geleverd, terwijl wekelijkse levering meestal wel op prijs werd gesteld. Toen heb ik geadviseerd om alle uitgevoerde opdrachten niet meer elke week over te dragen, maar achter te houden (knijp- en pieptaktiek). Nog geen dag later was de opdrachtgever compleet over de rooie ("Zijn jullie van de p*t gerukt?"). Na die tijd werd er overigens opeens altijd op tijd betaald. Heel curieus. ;)