StevenK

En vergeet niet dat *als* een casus in de darkroom wordt behandeld, we die casus ook op een daartoe geschikt moment - geanonimiseerd - terug de openbaarheid in moeten werken, zodat de inhoud van de casus ook nog eens bijdraagt aan HL.

imho is klanttevredenheid de basis voor een gezonde adviesonderneming en zegt mij meer over de kwaliteit dan eventuele keurmerken, titels of gedragsregels.

Het punt is nu net dat de hulpzoekende door alle ellende een clouded judgement heeft. Bij sommige beroepsgroepen heb je dan nog de luxe dat de beoefenaren aan gedragsregels gebonden zijn, die uitbuiting - misschien - voorkomen, maar bij de vrije jongens, die je juist in de schuldhulpverlening ziet, heb je dat niet.

De investeringen zijn dus voorschotten? En er zijn nog bezittingen? Dan heb jij vanuit privé een forse vordering op de BV, waarvan het met deze informatie geen slecht idee zou zijn die in rechte uit te winnen.

dat ziet hij verkeerd: het verkopen van de hele taart is niet gericht op het voortbestaan van de onderneming en daarom is de directie daartoe niet bevoegd zonder machtiging van de meerderheid van de aandeelhouders. Mediation of bemiddeling lijkt mij bijna noodzakelijk, want procederen kan wel, maar is relatief kostbaar.

Omdat z'n bio ook al geschreven is. Dit bericht geeft mij het gevoel dat hij de strijd tegen zijn ziekte aan het verliezen is.

Mijn gevoel zegt dat de grens overschreden wordt op het moment dat de reactie - via PB of openbaar - op een probleem is 'tegen betaling wil ik je helpen'. Ik vergelijk dat met de gratis virusscanners op internet, die op het moment dat je een - al dan niet terecht - gedetecteerd virus wil verwijderen, eerst betaling willen ontvangen voor het 'full product'. De juiste aanpak is volgens mij dat je - juist als helpende in nood - op geen enkel moment binnen de discussie, het initiatief neemt om in het verlengde van je HL-bemoeienis die bemoeienis betaald voort te zetten. Er zijn namelijk voor elke HL adviseur die zijn werk goed doet, genoeg andere HL-ers die iemand met een probleem adviseren om die adviseur in te schakelen. Het probleem wanneer de adviseur zelf het initiatief neemt om de advisering betaald voort te zetten is namelijk juist voor die mensen die daar op dat moment niet aan toe zijn of daar geen ruimte voor hebben dat ze het gevoel krijgen met een aasgier te maken te hebben en dat ook communiceren. En voor je het weet heeft HL dan de naam dat als je daar een probleem neerlegt, je bestookt wordt door mensen die tegen vooruitbetaling je wel willen proberen te helpen. En juist voor mensen die helemaal klem zitten is niets zo belangrijk als het vertrouwen in de adviseurs. Overigens heeft Lowfield volstrekt gelijk dat vooruitbetaling in insolventiegerelateerde kwesties zeer gebruikelijk is, maar een groot probleem vind ik persoonlijk dat er in dat gebied veel adviseurs actief zijn die bijvoorbeeld niet de mensen erop wijzen dat er ook zoiets als gefinancierde rechtsbijstand of bijzondere bijstand bestaat. Het idee van de HL Task Force blijf ik een warm hart toedragen. Maar ik vraag me ook nog steeds af hoe dit moet vormgeven. Ik heb daar wel een aardig idee over, op basis van wat hierboven staat: er zou bovenaan een apart tabje met 'HL Taskforce' kunnen staan, waar de adviseurs die meedoen worden gepresenteerd. En daar wordt *ook* aangegeven dat die mensen actief adviseren op HL en dat de advisering op HL, zowel openbaar als privaat 'om niet' is, alsmede dat die adviseurs *nooit* op basis van een casus zullen het initiatief tot betaalde dienstverlening zullen nemen, maar dat het de 'klant' uiteraard vrij staat één of meer van die adviseurs in te schakelen.

Nee

Alleen als het uiterlijk nagemaakt wordt. De functionaliteit kun je niet beschermen.

En dat houdt de andere vennoot allemaal. Wat staat er op de balans op dit moment?

Waar is dat geld aan opgegaan?

Hoe bedoel je? Heb je daar wat meer informatie over? http://www.arbeidsrechter.nl/concurrentiebeding-in-de-arbeidsovereenkomst#Vergoeding-voor-de-medewerker-die-concurrentiebeding-in-acht-neemt

Daar is toch niets raars aan? Het is heel gebruikelijk dat mensen precies het zelfde gaan doen maar dan bij een andere werkgever. Meestal zelfs een werkgever die net als de vorige in het hele land klanten heeft zitten. In een andere branche zou dit betekenen dat een kassiere van de Albert Heijn een jaar niet mag werken bij de Aldi, Lidl, Edah of een ander bedrijf wat vergelijkbaar is met de Albert Heijn. Dus een jaar iets anders gaan doen en dan weer een baan als kassiere? Ik betwist niet dat ik hiermee akkoord ben gegaan, maar ik vraag me wel af wat de redelijkheid is. Had ik natuurlijk vier jaar geleden moeten doen. ;) Beankt voor de tips trouwens. Het is ook precies om die reden dat de wetgever heeft bepaald dat bij een concurrentiebeding de werkgever een vergoeding moet betalen. En dat is dan vaak weer het breekijzer waarmee je de onderhandelingen op gang krijgt.

Uiteraard speelde dit totaal niet toen ik in dienst trad dus heb ik hier geen aandacht aan besteed. Maar nu ik dit lees zou ik zonder toestemming niet mogen gaan werken bij ongeveer driekwart van alle bedrijven in de ICT secor. Het stukje "een met werkgever vergelijkbaar te stellen onderneming" is namelijk veel te algemeen, daar valt bijna de hele sector wel onder als je het wat oprekt. Maar is het ook van toepassing op een startende onderneming met twee werknemers en een verwachte omzet van een ton of twee? Verder staat er geen geografische beperking in het contract, ik heb hier op het forum gelezen dat het beding dan minder waarde zou hebben. Maar moet je dan eerst naar de rechter? Betekent dit dat ik moet wachten tot mijn oud-werkgever mij aanklaagt? Uiteraard heeft het mijn voorkeur om gewoon schriftelijke toestemming te vragen aan mijn werkgever, maar vooraf zou ik graag goed in willen schatten wat mijn kansen zijn. Verder ben ik wel op zoek naar jurispudentie of een betrouwbaar artikel waar uitgelegd wordt hoe daar mee omgegaan wordt. Als ik op internet zoek kom ik steeds terecht op sites als het fokforum. :) Dit soort kwesties is zo specifiek, dat je zo weinig aan de jurisprudentie hebt, omdat je in de jurisprudentie vaak niet meer alle details van de kwestie terug kunt vinden.

'geoorloofd' is niet de juiste term. Het is gewoon 'wanprestatie', want er is overeengekomen het hele bedrag binnen 30 dagen te betalen. Is er in de tussentijd aangemaand?

Als er niet geleverd is, is het verweer toch duidelijk? Aangetekende brief of fax sturen waarin aangegeven wordt dat de facturen onterecht zijn, omdat er niet geleverd is op deze facturen.

Precies: je moet je belangen niet alleen financieel afwegen. Een BV is een goede stap om je aansprakelijkheid te beperken, maar ook met je voorwaarden en contracten kun je die aansprakelijkheid uitsluiten. Vergeet overigens ook niet dat een BV en de daarbij behorende verloning ook zorgt dat je je zakelijke en privé financiën mooi kunt scheiden en je nauwkeurig inzicht kunt hebben in je fiscale verplichtingen.

Eerst uit (laten) zoeken hoe het nu zit met de bestemming en kijken of er ontheffing / vrijstelling / planwijziging nodig en mogelijk is.

Het vestigen van zekerheidsrechten, zoals een borgstelling, zonder voorafgaande verplichting daartoe is in beginsel paulianeus (faillissementsfraude)

Er is dus *geen* eenduidige jurisprudentie die jou gelijk geeft.

Hmmm... Ik denk merk. Maar als ze het merk ook als handelsnaam registreren kan het dus wel? modedit:quote gefixed Als 'A BV' als handelsnaam 'Piet' heeft, dan kan er namens 'Piet' ondertekend worden.

'vrij duidelijk' is nog een vaag begrip. Er is een merkrecht en gebruik van dat merkrecht, ook in een domeinnaam, kan wel degelijk als een merkinbreuk worden gekwalificeerd. In ieder geval zou ik mijn hand er niet voor in het vuur steken. Hier: http://www.domjur.nl/fileadmin/domjur/data/uitspraken/2010-623%20Grohe%20-%20R&M%20company.pdf een voorbeeld waar de domeinnaam grohekranenshop.nl als merkinbreuk op het merk Grohe werd gezien.

Hou je in de gaten dat in IE zaken je veroordeeld kunt worden in de werkelijke proceskosten? Zeker als de tegenpartij een dure advocaat inschakelt kan dat er diep in hakken. Dat is dan nog los van je eigen advocaatkosten.

Maximaal twee maanden Wat is eigenlijk precies het probleem? Er zit hier op HL heel veel fiscale kennis, mogelijk dat je door het probleem uiteen te zetten daar je voordeel mee kunt doen.

Je zult in ieder geval binnen een redelijke termijn nadat je hebt vastgesteld dat er fouten zijn gemaakt, de boekhouder hierop aan te spreken. De normale gang van zaken is dat je iemand die zijn werk niet goed doet eerst 'in gebreke stelt' en daarbij een termijn geeft om eea op te lossen. Nu je - kennelijk - je boekhouding al door een ander laat doen, gaat dat wat erg lastig. In ieder geval zul je hem moeten melden dat je hem aansprakelijk houdt voor de door jou geleden schade. Let wel: jjij hebt zelf een schadebeperkingsplicht. Als jouw nieuwe boekhouder alles recht kan zetten met een mooie suppletie, dan is jouw schade beperkt tot de directe kosten die je hebt gemaakt voor die suppletieaangifte.