StevenK

Als die paar duizend euro voor een kort geding al teveel is, kun je dan niet beter het hoofdstuk meteen sluiten? Het logische alternatief, mediation, is vaak nog veel duurder, omdat je al snel 40 uur onderweg bent, tegen een tarief dat ook al snel 175 per uur beloopt.

Zijn er naar aanleiding van het stilleggen procedures gevoerd? Want dat is een typische situatie om met een kort geding een doorbraak te forceren.

Maar wat zegt de rechtsbijstandverlener? Is er überhaupt één in beeld geweest?

als hij de financiering (en dan vooral het moment van opeisbaarheid) vastgelegd heeft, is er niets aan de hand.

Ja. De huurder ging er in zijn mail niet met wetartikelen op in, maar ik heb vanavond wat gezocht en ik kwam bij artikel 417, lid 4 uit. Als dit bij ons van toepassing is lijkt het er volgens mij op dat de huurder wel gelijk heeft. En dan zouden we er ook niet met een getekende overeenkomst onderuit kunnen. Iemand met meer verstand hiervan die kan zeggen of er wel of niet sprake is van dit artikel? Jouw conclusie dat BW 7:417 van toepassing is, lijkt mij juist en daarmee ook de conclusie dat *als* er sprake is van een zelfstandige woning je geen provisie aan de huurder in rekening mag brengen.

Als de curator dat verlangt, moet hij - zelf - instaan voor betaling.

Maar als die BV geld heeft om de lease te betalen, kan van dat geld toch ook de R/C afgelost worden?

Hoewel mijn deelname aan fora als HL vooral is omdat ik het leuk vind met anderen mee te denken en te sparren, komen er ook wel nieuwe zaken naar mij toe via HL.

Als je een maatwerkcontract zoekt, waarom denk je dan dat er een voorbeeld bestaat? Beter kun je een roz voorbeeld pakken en dat hierop aan (laten) passen.

Of een concurrentiebeding vernietigd kan worden is afhankelijk van alle omstandigheden van het geval. Als die vijftien jaar financieel gecompenseerd is, is er voor je vader weinig meer te halen. Zeker omdat het gaat om een b2b beding is het maar de vraag of een rechter met de vernietiging in zal stemmen, maar anderzijds is het de kosten vaneen procedure, niet meer dan een paar duizend euro, wel waard om te proberen.

Als er geen vennootschapscontract is, geldt de algemene regel dat elk van de vennoten de vennootschap op kan zeggen. Dat neemt niet weg dat er daarna verdeeld moet worden en juist in en situatie als deze is het erg verstandig door een deskundige te laten beoordelen wat precies je positie is.

In een situatie als deze lijkt mij een kort geding om een verbod te vragen om in strijd met de overeenkomst een ander te contracteren de meest logische weg.

Dat soort see no evil, hear no evil politiek is niet vreemd: de ene keer wordt er bezuinigd op personeel, om dezelfde capaciteit tegen een hoger tarief extern in te huren, de andere keer worden externe duurcontracten geschrapt, om de werkzaamheden met eigen personeel in te gaan vullen of bijvoorbeeld op kortlopende contracten uit te besteden. In elk van die gevallen zal de betreffende begrotingspost waarop bezuinigd moest worden ook daadwerkelijk een bezuiniging laten zien, omdat de kosten op een andere plek ' verstopt ' worden.

Met de eerdere vraagstellers ben ik het eens dat allereerst beoordeeld moet worden of er een mogelijkheid van tussentijdse beëindiging bestaat. Bestaat die, dan zal er conform die mogelijkheid afgehandeld moeten worden. Bestaat die mogelijkheid niet, dan zal de klant in theorie gedwongen kunnen worden de dienst af te nemen of anders kun je als leverancier ontbinden en de klant aanspreken op de gemiste winst.

Ligt dit vast?

De schuldeisers hebben gelijk dat u aansprakelijk bent voor alle verplichtingen aangegaan tot aan het moment dat u de VOF verliet. Met de voorgaande spreker ben ik het eens dat schuldhulpverlening de meest logische weg is.

Bij de eindafrekening mag je verrekenen. Je doet er wel goed aan kenbaar te maken dat in afwachting van die verrekening en vanwege de fraude de loonbetaling is opgeschort.

Nee, dat is geen juridisch geldige reden om niet te betalen. Je bent toch geen bank?

Als je hier de tegenstrijdigheid niet ziet, dan ben je niet anders dan de gemiddelde ongeïnteresseerde incassobureaumedewerker. Jouw product is in een situatie als deze niets meer dan een manier voor de leverancier om zijn onder druk te zetten *ondanks het dispuut* te betalen. Assumption is the mother of all fuckups. Zie 2: zoals jij zelf al aangaf zal een leverancier die vindt dat de factuur ten onrechte wordt bestreden juist vanwege zijn gelijk geen belemmering zien de vordering ter inning aan te bieden. En wat betreft de persoonlijke noot in jouw opmerking: mensen die in een discussie op man gaan spelen, doen dat vaak omdat ze op inhoud al hebben verloren. Laat ik als laatste nog opmerken dat ik in mijn praktijk vaak te maken heb met ondernemers die overtuigd van hun gelijk een procedure beginnen en daarin worden bijgestaan door iemand - advocaat of niet - die klakkeloos de argumenten van de ondernemer overneemt. Opvallend is dat meer heel weinig van die zaken eindigt in een volledige toewijzing van het gevorderde, omdat de rechter wel degelijk de gronden van de betwisting geheel of gedeeltelijk erkent!

Precies wat Luc zegt: wat staat er in de overeenkomst. Daarnaast heeft de leverancier een bewijslast dat ze de verhoging gecommuniceerd over de verhoging. Je hebt toch wel je bezwaren vastgelegd?

De meest efficiënte manier om een aandeelhouder op een zijspoor te zetten is de aandelen te verwateren.

Dan is het niet langer een stil pandrecht, maar een vuistpandrecht.

Kwestie van verpanding opnemen in de overeenkomst, regelmatig pandlijsten laten registreren bij de belastingdienst en het liefst ook de verpanding melden op de facturen.

Je mogelijkheden om daarmee weg te komen zijn - dankzij het feit dat je zojuist met naam en toenaam een mogelijke faillissementsfraude hebt aangekondigd op één van de best en snelst geïndexeerde sites van Nederland - erg beperkt. Het uitgangspunt dat onttrekking van vermogen(sbestanddelen) uit een boedel in het zicht van een - al dan niet vrijwillige - liquidatie vernietigbaar, strafbaar en leidend tot bestuurdersaansprakelijkheid is grensoverschreidend.

Nee. Ze werkt al meer dan drie maanden uitsluitend voor deze vestiging, dus er is het rechtsvermoeden dat de inhoud van haar arbeidsovereenkomst daardoor (mede) bepaald wordt.