RubenT

Zijn er (algemene) voorwaarden bij de inschrijving verstrekt, die dus onderdeel van de overeenkomst zijn? Ze gaan dus voor annuleren, en niet voor weigeren. Staat er in hun voorwaarden / reglement wel iets over annuleren?

Wellicht wat off-topic, maar ik ben benieuwd of dat retourvignet echt zoden aan de dijk gaat zetten. In het gelinkte artikel van Thuiswinkel.org ligt de nadruk al sterk op de bewustwording, in plaats van echte financiële besparingen. Een retourzending mag niet worden geweigerd als zo'n retourvignet ontbreekt, dus er mag hooguit een waardevermindering worden doorberekend. In een ander kennisartikel van Thuiswinkel.org schrijven ze dat de waardevermindering kan bestaan uit kosten voor reiniging/reparatie, of - als het artikel niet meer als nieuw kan worden verkocht - het objectief gerechtvaardigde inkomensverlies (nieuwprijs minus dagwaarde). Als je een kledingstuk retourneert dat nog in nieuwstaat is, maar alleen het retourvignet is eraf gehaald, ben ik benieuwd of er dan echt een substantiële waardevermindering is vast te stellen. De reparatiekosten bij het ontbreken van het retourvignet zijn volgens mij niet hoger dan een nieuw vignet aanbrengen en die kosten zo'n € 0,30, zie ik op hun website. En alleen het ontbreken van het vignet zal ook niet voor een lagere dagwaarde zorgen, lijkt me. Bewustwording is natuurlijk ook een goed doel, maar alle media aandacht van de laatste tijd wekte toch wel de indruk dat er een holy grail was gevonden om retourkosten meteen sterk te reduceren, maar dat valt volgens mij wel mee.

Het duurde bij mij even voordat ik doorhad dat het platform de overkoepelende term is voor allemaal verschillende soorten websites, zoals datingsites, ledenadministratie, etc. en dat jullie een CMS aanbieden waarmee je een van die platforms kunt opzetten. Zo'n overkoepelende landingspagina is dan meteen een uitdaging, omdat jullie een enorm veelzijdig product hebben. Ik vind het niet snel genoeg duidelijk worden welke mogelijkheden worden geboden, dus welke soorten platformen/websites je zou kunnen opzetten. Als ik een datingsite wil opzetten, ben ik niet zo bezig met de term 'platform opzetten/lanceren', maar met een datingsite. Een algemene landingspagina waarmee je bezoekers hoopt te trekken die 'een platform' willen opzetten: ik weet eigenlijk niet of daar vraag naar is. Een (toekomstig) ondernemer denkt volgens mij niet snel "ik wil een platform beginnen", maar "ik wil een datingsite beginnen, eens kijken of daar software voor bestaat". En dat één van de mogelijkheden van jullie CMS dan een datingsite is, daar wil je op gevonden worden. Via de footer zie ik dat jullie ook een aantal landingspagina's hebben gemaakt voor specifieke toepassingen, die lijken me een stuk waardevoller om aan te bouwen, dan aan de algemene platform-landingspagina. Is SiteCMS jullie eigen ontwikkelde CMS, en zijn jullie de enige partij waar het te krijgen is? Ik vind de invulling met jullie PaaS niet echt een logische oplossing van het capaciteitsprobleem van je webbureau. Of specialiseren jullie je in platformontwikkeling en willen al jullie klanten een platform? Of is dit een nieuwe richting van het webbureau en willen jullie idealiter alleen nog maar klanten die zelf aan de slag gaan in jullie SiteCMS? Volgens mij richten verder veel webbureaus zich op een CMS, in veel gevallen WordPress, die ze voor hun klanten optuigen. Voor de ene klant wordt alles volledig ontworpen, ingericht, bijgehouden, etc. en voor de ander wordt er een design gemaakt en de basis opgezet, maar verder kan de klant er zelf mee aan de slag.

Zou dat een probleem zijn? Als je antwoorden nader onderzoek triggeren, kun je daar weinig aan doen. Je hebt de kans waarschijnlijk verkleind door “nee” in te vullen op die vraag, maar als ze onderzoek willen doen, doen ze dat toch wel.

Nee, je mag verschillende activiteiten vanuit dezelfde bedrijfsnaam uitvoeren. Factureren vanuit een onbestaande bedrijfsnaam, omdat je die niet bij de KvK hebt opgegeven, is dan weer niet zo handig…

Heb je dit teruggerekend voor je 160 stuks voorraad? Als het goed verkoopt, kun je dezelfde foto’s dan weer gebruiken bij nieuwe voorraad? Je zou ervoor kunnen kiezen je inkoopprijs nu wat te laten dalen, zodat je niet die hele shoot in je eerste batch ‘moet’ terugverdienen. Goed punt, wel met de nuance dat in die veelgenoemde €12,50 ook de verzendkosten zijn meegerekend. Die zijn waarschijnlijk zo’n 33% van dat bedrag. Als je geen gratis retour aanbiedt, scheelt dat dus al aanzienlijk. (Dat kost je waarschijnlijk ook omzet, maar kan je marge wel verbeteren)

De inhoudelijke aangifte hoeft wellicht niet erg lastig te zijn, maar omdat de voorwaarde van de BD Douane is dat je ‘aansluit’ op hun systeem, zal je die software moeten aanschaffen, en dat is duur. Het lijkt mij dus je beste mogelijkheid om bij een expediteur aan te kloppen, die je ook meteen kan helpen met het vervoer. Heb je voor het vervoer al wat geregeld? Er zijn op HL enkele leden actief in de wereld van import, aangifte advies, etc. Wellicht dat zij nog wat meer kunnen vertellen over AGS, maar volgens mij moet je daar niet zelf aan willen beginnen.

Volgens mij is die software vrij prijzig en voor de gemiddelde eenmanszaak dus niet rendabel om zelf aan te schaffen. Heb je ook al overwogen om een vervoerder/expediteur de aangifte voor je te laten doen?

Ik denk dat het al goed nieuws is om iemand te bereiken op een interessante positie. Vanuit daar kun je verder proberen te komen door te achterhalen wie degene is die uiteindelijk de beslissing mag/kan maken.

Het feit dat zulke bedrijven nog bestaan laat zien dat ze blijkbaar nog voldoende ondernemers kunnen vinden die eraan mee willen werken. Prima dat er aandacht aan wordt besteed, wat mij betreft. Op zich wel opvallend dat een consumentenprogramma als Radar een item maakt met ondernemers als 'slachtoffer'. Ik zag overigens Higherlevel nog in beeld komen in de uitzending, met een comment van @Norbert Bakker

Jij was inderdaad het verkooppunt, en daarmee blijf je het eerste aanspreekpunt voor klanten. Voor wettelijke garantie blijft dat dus jouw verantwoordelijkheid. Je kunt proberen om met je leverancier te bespreken of zij een meer actieve rol op zich willen nemen voor mogelijke garantieverzoeken, maar je klanten houden het recht om bij jou aan te kloppen.

Gelukkig maar, maar toch nog een vervelende tik om zo'n omzetaandeel opeens te verliezen. Ik hoop dat je de omzet met andere merken/producten nog (deels) kunt opvangen. Dat klinkt niet enorm onredelijk, al zal je alsnog snel aan de bak moeten om een vervanger te vinden, als dat de wens is. Dat is zeker zuur, helemaal met zo'n summiere verklaring. Heb je enig idee hoe belangrijk/groot je was t.o.v. andere verkopers? Was je niet groot genoeg? Of juist te groot? Ik ben er bang voor. Een (distributie)overeenkomst is altijd op te zeggen: volgens de overeengekomen opzegtermijn en anders volgens een redelijke en billijke opzegtermijn. Ik zie geen andere aanknopingspunten die een uitweg bieden, anders dan het gooien op dat je die 2,5 maand opzegtermijn niet redelijk vind, gezien jullie lange samenwerking. Wellicht dat je er nog een wat langere periode uit kunt halen waarin je mag blijven inkopen, als je daar nog behoefte aan hebt.

In dat geval zal er een opzegtermijn zijn die redelijk en billijk moet zijn. Ik heb een half jaar geleden dit topic gestart met een vraag over de opzegbaarheid van zakelijke overeenkomsten, ik denk dat de antwoorden die daar zijn gegeven ook verhelderend voor jouw situatie kunnen zijn. Zo'n verplichting zal hooguit betekenen dat ze moeten leveren als je al hebt betaald, of dus dat er een redelijke opzegtermijn moet zijn: als je jarenlang (groot) inkoopt kunnen ze je niet zomaar morgen weigeren. Andersom: die leverancier moet natuurlijk ook de vrijheid hebben om te kunnen stoppen met leveren aan een klant. Voor hen zou het ook vreemd zijn als ze verplicht moeten blijven leveren. Je loopt dus altijd het risico om een merk kwijt te raken, het lijkt me als verkoper ook erg riskant om je volledig op één merk te richten. Als je je zo sterk op één merk richt, zou een overeenkomst met meer zekerheden verstandig zijn geweest, zodat je niet zomaar in deze situatie terecht kan komen.

Staat er in die distributieovereenkomst of het voor bepaalde of onbepaalde tijd is? Staat er daarnaast iets over een opzegtermijn?

De werkgever is door het opleidingsinstituut gefactureerd en daarbij is BTW in rekening gebracht. De werkgever heeft die betaalde BTW kunnen verrekenen. De werkgever heeft met werknemer een overeenkomst dat de door hun vergoede opleidingskosten (gedeeltelijk) moeten worden terugbetaald bij vroegtijdig stoppen. Werkgever heeft dus eigenlijk een lening verstrekt die kwijtgescholden had kunnen worden. Dat lijkt me vrijgesteld van BTW. Als er was overeengekomen (als het überhaupt mogelijk is) dat werknemer de gefactureerde partij zou worden bij vroegtijdig stoppen, dan had de hele betaling van werkgever gecrediteerd moeten worden, had werknemer moeten betalen en dan inderdaad BTW moeten afdragen. Als werknemer de opleiding zelf zou hebben betaald en via zijn salaris een vergoeding van werkgever had gekregen, had werknemer ook alleen die vergoeding terug hoeven betalen. Dit lijkt me dus niet, omdat het terugbetalen van een lening of vergoeding niet met BTW is belast.

Niet gek, al vraag ik me af hoe dat vastgesteld moet worden. Bedrijven die in aanmerking wilden komen voor steun moesten onderbouwen/verklaren dat ze waren getroffen door de maatregelen, maar bedrijven die hebben geprofiteerd zullen niet in de rij staan om te verklaren dat hun extra winst gevolg was van de maatregelen. En stellen dat alle extra winst van bijvoorbeeld 2020 t.o.v. 2019 door de maatregelen kwam, lijkt me ook te kort door de bocht. Hoe denk jij erover? Zie je een haalbare route om die extra coronawinst te belasten?

Goed punt wat betreft het nul-tarief uit de TCA. De totale waarde was in dit geval ten onrechte zo laag, gaf Derek-Jan in een eerdere reactie aan. De echte waarde was 500 tot 1000 euro, maar PostNL heeft van ieder artikel slechts één stuk berekend in de aangifte, terwijl het er meer waren. Vandaar mijn opmerking over de invoerrechten, maar wellicht niet van toepassing als het nul-tarief toegepast kan worden.

Is het tarief invoerrechten 0% op jouw producten? Omdat PostNL je zending op deze manier heeft ingeklaard zijn er geen invoerrechten berekend, die had je anders wel gehad. Daarvan kun je je overigens afvragen wie er verantwoordelijk is voor de inklaring: PostNL of jij. In dat laatste geval kun je bij een controle van de Belastingdienst Douane alsnog een naheffing en/of boete krijgen. Verder zijn die afhandelingskosten van € 4,- bijzonder laag, zoals Bert al aangaf. Als de zending op de goede manier was ingeklaard was je daar meer aan kwijt geweest. Die afhandelingskosten ontloop je niet met een artikel 23 vergunning.

Zijn all-in huurprijzen überhaupt (nog) toegestaan? Op deze pagina van de Rijksoverheid lees ik e.e.a. over wet- en regelgeving m.b.t. huurverhogingen: in de vrije sector is het maximum in 2022 3,3% huurverhoging. Ook mag er één keer per 12 maanden huur worden verhoogd (behalve als het het 1e jaar van verhuur is, er de vorige 12 maanden geen verhoging was of er verbeteringen aan de woning zijn doorgevoerd). Wat betreft all-in huurprijzen lees ik zo snel het nodige over adviezen voor huurders om een splitsing aan te vragen, om zo inzicht te krijgen in de kale huur, GWE en servicekosten. Een verhuurder mag geen winst maken op GWE/servicekosten, is dat deel van de huurprijs bij jullie een voorschot, welke jaarlijks wordt verrekend met je huurder? Wellicht is het uitsplitsen van de kosten überhaupt een goed idee, daarmee kun je voor je huurder ook beter inzichtelijk maken waarom er een eventuele verhoging (van het voorschot) doorgevoerd moet worden. Is dat de huidige toename van de kosten en kun je die onderbouwen? Wat gaan jullie doen als de energiekosten dalen? Wordt er dan ook een huurverlaging doorgevoerd, of verrekenen jullie dat jaarlijks o.b.v. het voorschot?

Risico’s die redelijkerwijs verzekerbaar zijn (of zouden moeten zijn) behoren m.i. tot het ondernemersrisico en daar hoeft dus geen compensatie voor te zijn. Als een (natuur)ramp dusdanig groot is dat de verzekering niet uitkeert, lijkt me dat een taak voor de overheid. Als de overheid maatregelen neemt waarbij bedrijven hun activiteiten niet mogen uitoefenen, zoals tijdens de coronacrisis, dan is het aan de overheid om dat te compenseren. Dusdanig langdurende steun waarbij bedrijven in stand worden gehouden die eigenlijk niet meer levensvatbaar zijn, hebben we voor de coronacrisis niet vaak meegemaakt volgens mij. Interessant om te evalueren of dat in de toekomst nog kritischer en gerichter kan worden gedaan, om dit bij-effect te voorkomen.

Ze factureren inderdaad echt de BTW bij invoer, niet op hun eigen dienst. Bijzonder dat ze de helft op het hoge tarief hebben vastgesteld. De gebruikte douanewaarde is dus ook lager dan 'ie zou moeten zijn. Er worden daarom ook geen invoerrechten berekend, dat gebeurt pas bij een waarde van € 150,-. Zou PostNL een onderscheid maken tussen particuliere en zakelijke invoer, en deze zending via het particuliere proces hebben behandeld? Het valt me ook nog op dat de factuur vanuit Koninklijke PostNL B.V. komt, dat is de brievenbuspost-tak. Pakketten worden door PostNL Pakketten Benelux B.V. gedaan, ook bij invoer had het me logischer geleken dat de pakketten-tak daarvoor verantwoordelijk zou zijn.

Dat is ook nog mijn twijfel: brengt PostNL de BTW van de invoer of van hun dienst in rekening? Dit biedt wel aanleiding om te denken dat het inderdaad om BTW over de dienst van PostNL gaat, als het tarief niet klopt en er over één product (dienst) BTW wordt berekend. Wellicht kan @Derek-Jan een (geanonimiseerde) factuur delen.

Heb je met je leverancier al eens besproken om een andere vervoerder te gebruiken? PostNL lijkt sinds de vernieuwde wetgeving erg druk te zijn met de afhandeling van alle pakketjes vanuit China die door consumenten worden besteld, de kans dat ze jouw vermelding van artikel 23 dan missen (hoe duidelijk die ook op de zending staat) is helaas groter. Partijen als DHL, UPS en FedEx zijn al langer beter ingericht op zakelijke import, dus misschien ben je met zo’n partij meteen van deze problemen af.

Een artikel 23 vergunning geeft de mogelijkheid om bij de vervoerder geen BTW af te dragen, maar die BTW bij je aangifte te verrekenen. Er moet nog steeds ingeklaard worden en daar maakt PostNL kosten voor, zoals je zelf ook aangeeft. Dat factureren ze je. De BTW, invoerrechten en inklaringskosten zijn aparte zaken en artikel 23 gaat alleen om de BTW.

Volgens mij bedoelde Hans met zijn vraag wat je met een specifiek product doet zodra je deze hebt getest en beoordeeld. Dat je de nieuwe versie van een product ook test en beoordeelt zodra die op de markt komt is duidelijk, maar laat je dat oudere model na eenmalig testen en beoordelen op de plank liggen? Verkoop je 'm weer? Gebruik je het privé?