StevenK

Als er daadwerkelijk doorgeleverd is door de aannemer, is daarmee de eigendom rechtsgeldig overgegaan.

Nee. Bij verwerving tijdens huwelijk zijn de aandelen van beiden gezamenlijk.

Ik denk dat de fiscus gelijk heeft: de 19% heb je namens de fiscus van je klant geïnd. Als achteraf blijkt dat dit toch 6% had moeten zijn, word jij ongerechtvaardigd bevoordeeld als je dat verschil in je eigen zak steekt.

Ik zou inzetten op bijvoorbeeld de helft van de winstmarge gedurende de looptijd van het beding.

Nog even afgezien van het feit dat ik dit jaar geen IB ondernemer ben, maakt het deurwaarder die beslag komt leggen op mijn bezit geen snars uit of de rekening een label 'privé' of 'zakelijk' heeft. En fiscaal gezien kan ik over de saldi van beide rekeningen vrij, zonder enige fiscale consequentie, beschikken.

Nee, dat zou geen ander verhaal zijn, want zowel de 'zakelijke' als de 'prive' rekening behoren tot hetzelfde vermogen en het heen en weer boeken van gelden tussen die rekeningen heeft geen enkele fiscale consequentie. Het is precies zoals hiervoor al gezegd: de 19 cent per kilometer is enkel een fiscaal iets, wat drukt op je belastbare winst.

Maar dat zegt hij toch de hele tijd al? Volgens mij praten jullie langs elkaar heen.

Dit soort dingen moet je niet met een voorbeeldcontract doen, maar met een contract op maat. Dat is zeker die 1000 of 1500 waard. Maar belangrijker vind ik dat een vof met iemand zonder geld betekent dat je je feitelijk borg gaat stellen voor zijn geldgebrek! Bespreek dat heel goed met de jurist die het contract op gaat stellen en laat je niet alleen door fiscale motieven leiden.

Zoals al gezegd: het kernwoord is 'onmiskenbare vergissing'. Een betaling voor de doorstarter aan failliet zal in het oordeel van de Rechtbank geen onmiskenbare vergissing zijn, omdat je wist van de situatie, omdat je zowel met failliet als met doorstarter te maken had.

Je kunt alleen retentie uitoefenen op die zaken die je zelf hebt geproduceerd. De schoenendoos/ordner zul je terug moeten geven, omdat die geen resultaat is van jou werkzaamheden en evenmin te executeren is. Dit zou imho anders zijn als er een schoenendoos aangeleverd was en de inhoud daarvan door jou in een ordner gerubriceerd was. Kortom: ik zou gezien de dreiging van een kort geding direct conservatoir beslag leggen en de stukken teruggeven.

Nee, dat is niet haalbaar.

Ja, dat klopt. Het contract eindigt van rechtswege.

Jij bent aansprakelijk jegens de ontvanger, je vriend jegens jou en jullie kunnen beiden aangifte doen. Ik zou eerst maar eens je vriend laten bellen met net bedrijf van die monteur.

Het is afhankelijk van wat je aan bewijs hebt, of je er komt met een verweer. Feit dat is kennelijk dat er nog een overeenkomst met de VOF is en dan heeft de bank ongetwijfeld op grond van de ABV het recht de financiering op te zeggen. Aan de andere kant is het zaak om in een situatie als deze niet de verwijten de gaan uitdelen maar juist in gesprek te gaan over herfinanciering.

Neem een zorgvuldig geformuleerd financieringsbeding op in de overeenkomst.

Ja. Het is de verantwoordelijkheid van de ondernemer te voldoen aan de voorschriften. In het geval detailhandel verboden is zal de ondernemer moeten toetsen of er sprake is een zakelijke klant.

De klant mag het naar jou terugsturen en hoeft niet naar Hong Kong terug te sturen.

Als de aandelen niet volgestort zijn, bent u voor het niet gestorte bedrag aansprakelijk. Wat je daaraan kunt doen is afhankelijk van de concrete situatie. Waarom denkt de curator dat er niet volgestort is?

Geeft dat nu de vrijheid om in het zicht van faillissement zoveel mogelijk middelen door te sluizen naar de rekeningen van de kinderen en zo nee, waar ligt de grens? Alles wat in het zicht van faillissement wordt gedaan zal onderzocht worden en is veelal vernietigbaar.

Het vermogen van de kinderen valt buiten het faillissement. U beheert dat vermogen ten behoeve van de kinderen, niet ten behoeve van uzelf.

Er is geen garantie. Behalve als je een auto van 3 - 4 duizend + euro koopt , dan kunnen we onderling wel wat regelen. M Koop eens een wetboek, boek 7 van het burgerlijk wetboek om precies te zijn: daar staat dat jij garantie moet geven, ook als dat niet op de factuur zet. Elke consumentenkoop heeft garantie en daarvoor is de verkoper verantwoordelijk. Iets met dwingend recht ook nog, dus je kunt het niet wegcontracteren. Punt!

Speak for yourself.

'tuurlijk Is dat wel een probleem: twee keer een verbrande motor betekent twee keer gezeur. En bij de dealer heb je garantie die niet alleen door de dealer verstrekt wordt, maar ook door importeur en fabrikant gesteund wordt. Maar het belangrijkste is dat je bij de dealer ook het (al dan niet gerechtvaardigde) vertrouwen hebt dat ze specifiek van de verkochte auto verstand hebben.

Als de curator dat niet wil zeggen, vraagt u dat aan de r/c. Als u formeel de curator hebt gevraagd om omzetting, zon dat ook in de verslagen terug te vinden moeten zijn Zonder dossier is daar geen zinnig woord over te zeggen, behalve het advies een advocaat mee te nemen. Voor de toelatingszitting wordt geen toevoeging afgegevens. maar voor een eventueel hoger beroep wel en dan is het zinvol als de advocaat het dossier kent aan het begin van zeer korte appeltermijn Afgepakt? Je hebt helemaal niets als het goed is en als je wel iets hebt, hebben de crediteuren daar recht op, niet jij. Wordt het verzoek afgewezen, wat te verwachten is als de curator negatief adviseert, dan kun je in beroep bij het hof. Daarnaast is er de mogelijkheid een akkoord aan te bieden, maar dat gaat juist beter als je nog failliet bent.

Op basis van zowel de uitleg bij de totstandkoming van 99/44 als op basis van informatie van onder andere de UK consumentenautoriteit, als op basis van NL jurisprudentie over gebruiksvergoedingen, als op basis van de informatie de NL consumentenautoriteit als op basis van de verdere informatie die ik heb verzameld bij mijn afstudeeronderzoek ben en blijf ik van mening dat van een gebruiksvergoeding gedurende de tweejaarstermijn geen sprake kan zijn, tenzij het gaan om een substantieel meetbaar gebruik waarbij er tevens sprake is van slijtage van vervangingsdelen, zoals bij een auto het geval kan zijn.