StevenK

Het is toch heel simpel: toen je vader het pand kocht, was het al de bedoeling dat je het pand, wanneer je kon financieren, voor dezelfde prijs over kon nemen. Dat er intussen allerlei waarderingen zijn, maken die afspraak niet ineens 'ongeldig'.

Er bestaat geen definitie van 'de onderaannemer'. Als ik bij een AH iets koop, heb ik het gevoel dat ik bij de beursgenoteerde AH koop, maar het kan heel goed zijn dat mijn verkoper een franchisenemer is. Gebruikelijk in dit soort AVG-overeenkomsten is documenteren dat er sprake is van een onderneming die structureel samenwerkt met een andere onderneming. Die Ltd is tenslotte een zelfstandige rechtspersoon en zeker in het licht van de Brexit kan dat nog complicaties opleveren, afhankelijk van hoe strikt jouw klanten zijn.

Niet doen. Een beperking om gebruik te maken van de relaties waar je mee in contact wordt gebracht, OK. Maar een breed relatiebeding voor een paar uurtjes werk. Nee, geen haar op mijn hoofd die eraan zou denken.

'zeer wellicht'. Uiteraard moet je het vonnis zo snel mogelijk laten betekenen. En in de tussentijd gedegen onderzoek doen naar waar je het beste beslag op kunt leggen.

Waar staat dat 'GLO' voor? Voor de rest: ik zie twee verschillende ontwerpen. Rond vs. rechthoekig, 4 vs 6. En de kleuren kunnen de klanten zelf kiezen.

De manier om zo'n zwartboek enerzijds juridische kracht te geven en anderzijds een zekere objectiviteit is door te zorgen dat het het karakter heeft van een uiting in de pers. Op het moment dat een onderzoeksjournalist zo'n zwartboek schrijft en bijhoudt, kan hij instaan voor zijn bronnen, terwijl die bronnen ook bescherming genieten. Dat betekent dat HL in ieder niet het platform daarin kan zijn. Ik zou eerder denken aan oprichting van een stichting die tot doel heeft informatie over malafide handelspraktijken te onderzoeken en publiceren met een duidelijk redactiestatuut.

Alles is 'bewijs', maar hoe de rechter dat waardeert is de interessante vraag. Met een anoniem zwartboek zal een rechter niet veel kunnen doen.

Nog los van de opnamestaat die bij een huurauto wel heel gebruikelijk is, denk ik dat technische schade hoe dan ook niet op de huurder te verhalen is, *tenzij* er sprake is van opzet of daaraan grenzende roekeloosheid. Een fout kan gebeuren en dat is het risico van de verhuurder.

Op basis van 'ze' en 'er' dit soort beslissingen nemen is lastig, net zoals dat wij op basis van deze informatie niet kunnen adviseren. De hamvraag is natuurlijk of je als bestuurder aansprakelijk bent geworden. Wat CJIB betreft vind ik dat niet zo vanzelfsprekend. Wat de fiscus betreft: als het gaat om afdrachtbelastingen en er is niet (tijdig) betalingsonmacht gemeld, dan ben je op grond van de Invorderingswet als uiteindelijk bestuurder aansprakelijk. Kortom, er ontbreekt teveel informatie.

Dat lijkt me iets waarvoor je een deskundige ter plekke moet zoeken. Die kan je vertellen op welke wijze je je rechten kunt waarborgen. Want dat is waar zo'n samenwerking vooral op neer komt. En of je dat nu doet met een Taiwanese BV of via een eenmanszaak dan helemaal niet zoveel uit. Want je kunt nog zo goed je IE in NL beschermen of met contracten die gebaseerd zijn op hoe we dat in NL doen, je weet niet hoe ver die beschermming dan nog reikt in Taiwan. Wat jouw primaire zorgen zouden moeten zijn: - hoe voorkom gebruik buiten de licentie en zorg je voor goede bescherming van je IE? - hoe verifieer ik geproduceerde / verkochte aantallen? En wat je ervoor kunt vragen, tja, dat is jouw business. Dat is niet iets wat we hier kunnen beantwoorden, maar wat uit je onderhandelingen zal komen. Wellicht dat je accountant je daarbij kan helpen.

Er wordt telkens duidelijk een voorbehoud gemaakt dat er eerst een PO moet zijn, dus om je vraag je beantwoorden: nee, geen overeenkomst.

Factoring is het financieren van de vorderingen. Dat daarbij de vordering zelf gecedeerd wordt is heel gebruikelijk, maar hoeft niet. Dit laatste klopt in ieder geval niet. Een factuur is - juridisch - de documentatie van een betalingsverplichting (en wat fiscale aspecten) die voortvloeit uit een overeenkomst. De factuur zelf, net zoals de overeenkomst, veranderen niet door de cessie. Het enige wat verandert is *aan wie* er betaald moet worden.

Ja, dat is voldoende. Dus op het moment dat Jasper erkent dat dit er stond, hangt 'ie en kan hij proberen het geld bij de - kennelijk kale -freelancer te halen.

De wet is het niet met je eens. Jasper geeft zelf ook aan dat hij de factuur van de factoringmaatschappij heeft ontvangen, niet van de freelancer. En zoals ik al zei, de vraag is dus vooral wat er gecommuniceerd is. Want een rechter zal beoordelen of er aan Jasper mededeling van de cessie is gedaan. Dat is namelijk het moment dat Jasper niet meer bevrijdend aan de freelancer kan betalen. Vaak zie je bij factoring praktische dingen als een sticker in een felle kleur waardoor je niet kunt missen dat de vordering gecedeerd is of dat op een andere manier dit duidelijk wordt gemaakt. Het enkele feit dat Jasper betaald heeft aan de freelancer is in ieder geval niet genoeg om onder de betalingsverplichting richting de factoringmaatschappij uit te komen.

Nee, zo bizar is dat niet. De factoring maatschappij schiet voor en heeft met de freelancer de afspraak dat hij niet rechtstreeks in. Om de situatie van TS goed te beoordelen zou ik toch echt eerst de correspondentie moeten zien.

Je moet hoe dan ook een vergunning hebben van de DNB hebben. En de regels daarvoor zijn niet heel erg mals.

Dat recht hebben ze alleen als ze jou geïnformeerd hebben dat de freelancer zijn vordering op jou overgedragen heeft. En de vraag is dan hoe dat gecommuniceerd is.

Als ik dit allemaal lees beginnen mijn vingers te jeuken om weer eens een stukje software te bouwen.

Voor je die weg inslaat, is het zaak eerst goed helder te krijgen wat de klant *wel* gekocht heeft. Want zeker bij een site is het verplaatsen naar een andere server geen inbreuk, maar juist het beoogd gebruik.

Wat Hans zegt. Want het gaat niet om code, maar om auteursrecht. En daar langsop ook nog over geleverd werk waar niet voor betaald is, maar wel voor betaald zou moeten worden.

De huurovereenkomst eindigt zeker niet door ontbinding / vereffening, tenzij dat expliciet zo afgesproken is in de huurovereenkomst.

Juist met meer schuldeisers is een afkoop makkelijker.

Afdracht naar de deurwaarder gaat omlaag. Salaris verhogen ten behoeve van die aflossing zou ik zeker niet doen. Dan eerder die ruimte benutten om te kijken of de schuld niet afgekocht kan worden, maar zeker niet het salaris verhogen.

Dat zou het ook zomaar kunnen zijn 🙂 Ook omdat 'ie vanaf dat 'ie 65 werd, weer wel statutair directeur was.

Da's heel kort door de bocht. Dat gaat over een situatie waar een arbeidsongeschikte man zei 'mijn vrouw doet het - beperkte - werk', maar uit zo ongeveer alles bleek dat de man het werk deed. De heffing over het (DGA) loon van zijn vrouw werd verlaagd met wat er bij hem geheven zou gaan worden. Het waarom staat er niet bij vermeld, maar zal wel iets te maken hebben met optimalisatie van belastingdruk in de IB sfeer.