Ron van der Kolk

Als je een compleet nieuwe studie gaat volgen om algemene nieuwe kennis te verwerven, dan zijn de studiekosten niet zakelijk, maar prive.

Dat hoeft niet. Bepaalde gegevens moet je als ondernemer zelf verplicht publiceren en andere gegevens van je onderneming worden door overheidsinstanties gepubliceerd omdat het openbare gegevens zijn. Dat wil niet zeggen dat deze gegevens daarmee vogelvrij zijn en ook door anderen klakkeloos verwerkt en gepubliceerd mogen worden.

Je partner kan zonder jouw toestemming de huidige onderneming niet voortzetten. Dus hij moet op zoek naar een nieuwe locatie, een nieuwe handelsnaam, een nieuw klantenbestand, een nieuwe website, enzovoorts... Dat geldt ook voor jou. Als je er samen niet uitkomt om (bezittingen van) de VOF te verdelen, ook niet met hulp van een mediator, dan kun je uit de VOF stappen waardoor deze wordt beëindigd en er moet worden afgerekend. Daarna is het uithuilen en opnieuw beginnen.

Ook openbare gegevens die je gewoon op internet kunt vinden vallen onder de AVG, dus je loopt inderdaad tegen een vraagstuk aan. Vreemd of niet, ook zakelijke telefoonnummers kunnen persoonsgegevens gegevens zijn. Dat dit lastig te bepalen is, doet daar niets aan af. Scrapen is inderdaad al verwerken. Het verwerken van persoonsgegevens is echter niet verboden, mits je voldoet aan een van de grondslagen volgens de AVG en voldoende rekening houdt met de privacy van de betrokkenen. De mogelijke grondslagen zijn: De gegevensverwerking is gebeurd met toestemming van de betrokken persoon. De gegevensverwerking is noodzakelijk voor de uitvoering van een overeenkomst. De gegevensverwerking is noodzakelijk voor het nakomen van een wettelijke verplichting. De gegevensverwerking is noodzakelijk ter bescherming van de vitale belangen. De gegevensverwerking is noodzakelijk voor de vervulling van een taak van algemeen belang of uitoefening van openbaar gezag. De gegevensverwerking is noodzakelijk voor de behartiging van de gerechtvaardigde belangen. In die laatste zit hier de crux: weegt jouw ondernemingsbelang zwaarder het privacybelang van de betrokkenen? Net als de vraag wat "voldoende rekening houden met" betekent is dit een kwestie van interpretatie en van (toekomstige) jurisprudentie. Het is op voorhand niet zwart-wit te zeggen.

Je hebt geen aparte vergunning nodig om dit type voedsel te produceren en te verkopen Echter, de gemeente kan een vergunning verplichtingen om überhaupt te ondernemen/produceren op de productielocatie. Informeer hiervoor bij het Ondernemersloket van je gemeente. Je product hoeft niet vooraf gekeurd te worden om op de markt gebracht te mogen worden Je product moet voldoen aan de regels voor verpakking en etikettering (denk aan onder meer ingrediënten en allergenen) Je product en productieproces moeten aantoonbaar voldoen aan de regels voor traceerbaarheid, hygiëne en voedselveiligheid (een keuring van je product en proces is niet verplicht maar kan wel handig zijn om je inspanning voor voedselveiligheid aan te tonen). Denk niet te licht over deze eis, in een thuiskeuken die je ook privé gebruikt is het erg lastig aan de eisen te voldoen. Als verwerker van de chocola ben je producent geworden en daarmee productaansprakelijk (denk aan onder meer letselschade door voedselvergiftiging). Een extra reden om aan de eisen te voldoen voor traceerbaarheid, hygiëne en voedselveiligheid.

Mij lijkt dat juist wel een schenking.

Er lijkt geen sprake van een klantrelatie tussen Dennis en de consument/particulier. Er wordt dan ook niet "terug"-gegeven.

Je lijkt voor de inkomstenbelasting te denken vanuit de zakelijke bankrekening, en dat is onjuist. De basis voor je aangifte inkomstenbelasting is dan ook niet het saldo van je zakelijke bankrekening, maar de winst volgens je zakelijke boekhouding. In je zakelijke boekhouding neem je alleen zakelijke inkomsten, kosten en investeringen op. De privé boodschappen dus niet. Vervolgens kun je de zakelijke bankrekening koppelen met je zakelijke boekhouding en de transacties matchen, zodat je kunt zien of je geen zakelijke inkomsten, kosten en investeringen bent vergeten. De privé transacties op de zakelijke bankrekening (betalingen voor privé boodschappen) boek je als privé opname. Op die manier blijven privé uitgaven in je boekhouding vanzelf buiten de btw-aangifte en buiten de fiscale winstberekening. Daarnaast heb je een sluitende verantwoording van alle transacties op je zakelijke bankrekening, voor het geval de Belastingdienst komt controleren.

Allereerst: wat vervelend dat je in deze situatie terecht bent gekomen! Fijn dat je terug hebt kunnen vallen op een loondienst betrekking en mooi dat je daarnaast weer ondernemerskansen ziet. Dat kan niet direct vanuit een onderneming, want het zijn privéschulden. Je kunt wel de inkomsten uit de onderneming naar privé halen (wijze hangt af van rechtsvorm) en na belastingafdracht gebruiken voor aflossing. Sinds 2010 is er geen check van het Ministerie van Justitie meer op schulden, strafblad of faillissementen meer bij het oprichten van een bv. De notaris die de BV inschrijft in het Handelsregister met wel beoordelen of de inschrijving mogelijk voor problemen zal zorgen. Hoe gaan de schuldeisers nu om met je inkomsten uit dienstbetrekking? Wat is er afgesproken?

Of je het nu in één keer in de kosten zet of over vijf jaar afschrijft: uiteindelijk is de totale belasting gelijk (als je in die jaren in dezelfde belastingschijf zit).

Als dat zakelijke kosten zijn en de btw op de bon staat: opvoeren en btw terugvragen. Ook als je het met je prive rekening hebt betaald.

Het lastige is dat in de fiscale wetgeving vaak geen letterlijke opsomming met voorbeelden staat van wat er wel en niet mag, dus moet er een hoop geïnterpreteerd en toegepast worden door ondernemers, hun fiscaal adviseurs en ook door belastinginspecteurs en soms uiteindelijk de rechter. En die interpretatie is niet stabiel in de tijd, zoals Roel al aangeeft.

Het is fiscaal ook ingewikkeld... Een bureau, kast of lamp vallen wel onder de inrichtingskosten, maar computers en randapparatuur weer niet. Op die laatste zaken kun je dus in principe gewoon aftrekbaar afschrijven. Het maakt dan ook niet uit of het een desktopcomputer of een laptop is.

Met het bieden van die ondersteuning ben ik het ook eens, voor de duidelijkheid. Als forum zou ik in zulke zaken echter geen stelling nemen over wie er nu gelijk heeft of niet, maar als individuele deelnemer heb ik daar wel een mening over en draag ik wel of niet bij aan wat gezamenlijk speurwerk om andere ondernemers te helpen bij het halen van hun recht. Het forum zie ik als een platform voor deelnemers die elkaar in wisselende coalities vinden, niet als een instituut op zich.

Ik ben van mening dat HL stelling kan (moet) nemen tegen het overtreden van de wet in het algemeen, dus tegen illegale praktijken in het algemeen. En dat is mijns inziens al het geval. Stellingname in individuele "dubieuze" praktijken (letterlijk: die twijfel of vragen oproepen) zie ik niet voor me als rol voor dit forum als geheel, al mag iedere deelnemer zijn persoonlijke stelling nemen. De grens tussen ondernemers en dubieuze dienstverleners is soms niet scherp te trekken. Ondersteuning van ondernemers die zich gedupeerd voelen kan ook zonder stellingname. We kunnen ondernemers samen helpen met informatie, research, advies, verbinding met anderen die zich gedupeerd voelen, voorbeeldbrieven enzovoorts - en zo bijdragen aan het proces van waarheidsvinding en recht halen, waarbij de verantwoordelijkheid blijft bij degene die zich gedupeerd voelt en het oordeel blijft bij de rechter.

In plaats van je gelijk te halen over de waarde van de auto door appels met peren te vergelijken zou je ook naar een goede garage kunnen gaan om per direct een goede inventarisatie te laten maken van de schade en de mogelijke oorzaken. Als de garage kan aangeven wat de omvang van de schade is en kan aantonen dat dit komt door de vermeende schakelfout van de laatste huurder kunnen we verder praten over de afhandeling daarvan.

Als je iemand die een dag een auto huurt wilt laten opdraaien voor onbekende schade alleen maar omdat jij een geluid hoorde en een schuldige blik meende te zien, dan kom je daar voor de rechter waarschijnlijk niet ver mee, wat je ook in de kleine lettertjes hebt gezet. Gelukkig maar.

De koper heeft recht op een nieuw product, of als dat niet kan, geld terug. De koper heeft geen recht op korting. Je "poot stijf houden" klinkt niet heel klantvriendelijk, maar met het aanbieden van een nieuw product of geld terug voldoe je aan je plichten.

Dus.... het gaat dus om een 20 jaar oude auto met 280.000km op te teller zonder preventief onderhoud, waarvan wordt verondersteld dat de laatste huurder een schakelfoutje zou hebben gemaakt waardoor plotseling enorme schade zou zijn ontstaan, waarbij de discussie gaat over het mogelijk verhalen van die veronderstelde schade, terwijl de garage nog helemaal geen oorzaak en omvang van de schade heeft vastgesteld omdat de monteur op vakantie is? En dan roepen dat de huurder "glashard ontkent" en "zijn verantwoordelijkheid niet neemt", en het zo willen regelen dat "de verhuurder naar eigen inzicht borg mag inhouden"....

Voor informatie kun je terecht bij het Ondernemersloket van de gemeente waar je zou willen vestigen.

Als die investeerder slim is wel. Dan doet Vinny in zijn eentje alle arbeid en als het misloopt is Vinny effectief in zijn eentje volledig aansprakelijk voor alle schulden met zijn volledige privevermogen. En als het goed gaat, krijgt de investeerder de helft van de winst. Absoluut een buitenkansje, alleen niet voor Vinny.

Wil je nu ondernemer worden, met all risico's van dien, of een dienstverband met een vast loon? (Overigens kun je geen netto loon afspreken bij een dienstverband, want wat jij netto overhoudt van een bruto loon is afhankelijk van jouw persoonlijke omstandigheden en daar heeft een werkgever geen invloed op.)

Op basis van je aanvullende informatie kom ik juist tot de conclusie dat het een bedrijfsmiddel is, en daarmee een investering.

Dat hangt er vanaf.... zie ook dit en dit draadje.

Wat een drama. Iets te vaak meegemaakt: op een managementpositie solliciteren 100 kandidaten, daarvan zijn 10 vrouw, de 5 beste kandidaten zijn man, en toch wordt een vrouw aangenomen omdat het vrouwenquotum gehaald moet worden... het gevolg voor de organisatie laat zich raden. Een aanbodprobleem op de arbeidsmarkt kun je niet oplossen met dit soort benoemingsquota.