StevenK

Het concept dat de bijtelling beperkt wordt tot de werkelijk gemaakte kosten heb je alleen bij een IB ondernemer, niet bij een DGA. Dus als jij vanuit een BV onderneemt, kun je daar geen gebruik van maken en heb je bijtelling over de catalogusprijs. En als de auto van na, ik meen juni 2006 is, is dat een prijs inclusief BTW *en* BPM.

Dat er in een andere verhouding (eigenaar / hoofdhuurder) iets misschien mis zit, maakt nog niet dat de contractuele verplichtingen van de onderhuurder daarmee vervallen. Nu zit dat zakelijk misschien anders maar laten we als voorbeeld een huurwoning nemen: woningbouw verhuurt woning aan huurder A. Huurder a verhuurt tegen regels van woningbouw in de woning onder aan Huurder B. Als woningbouw daarachter komt kan hij in meeste gevallen huurder B dwingen te vertrekken en vaak ook nog de huurovereenkomst met huurder A ontbinden. Beide zijn dan uit de woning en woningbouw kan woning dus aan ander verhuren of leeg verkopen. Dat zou de verhuurder van kantoorpand ook kunnen doen met TS en degene van wie TS het kantoor onderhuurt en staat TS dus feitelijk op straat. En kantoor kan dan leeg verkocht worden. Yup, maar dan nog steeds kan de onderhuurder niet opzeggen. De 'illegaliteit' maakt dat de verhuurder enig recht van spreken heeft, maar creëert geen nieuwe rechten voor de (onder)huurder.

En de verjaringstermijn voor die juridische stappen van je vrouw is drie jaar.

Dat er in een andere verhouding (eigenaar / hoofdhuurder) iets misschien mis zit, maakt nog niet dat de contractuele verplichtingen van de onderhuurder daarmee vervallen.

Nee, dat is te beschouwen als 'verduistering', 'diefstal' en 'eigen rechter spelen'. Goed voor de omzet van de advocatuur, slecht voor jou.

Zoals hierboven al aangegeven: koop breekt geen huur.

Alle methodes om een waardering te bepalen zijn enkel hulpmiddelen om jouw eigenlijke vraag te beantwoorden: hoeveel kun je uit dat bestaande klantenbestand halen. Daar moet je je op richten. Wellicht kun je een deskundige inschakelen die daar voor jou een inschatting van maakt, maar ook kun je zelf proberen dat in te schatten, op basis van je eigen kennis en kunde. In ieder geval is een waardering op basis van een methode als uitgangspunt nemen, zonder daarbij je blik te richten op wat jij ervan kunt maken in mijn ogen de omgekeerde wereld.

Zonder gezien te hebben wat je misschien gaat tekenen, is mijn advies helder: niet tekenen.

De kern van jou vraag is of je je kunt verhalen op die goederen. Aangezien er geen sprake is van verpanding, heb je een rechter (en diens vonnis) nodig om die goederen openbaar te mogen verkopen. Beslag leggen is niet nodig, omdat je een retentierecht uit kunt oefenen.

Dat is een kwestie van heel precies uitzoeken wat er in alle overeenkomsten staat, daar is op basis van deze vraag niet genoeg over te zeggen.

Je vraagt hoe je vermogen buiten het faillissement kunt houden. Dat noemen ze Actio Pauliana.

Er zijn allerlei mogelijkheden om vanuit een uitkering te starten, maar het uitgangspunt is dan wel 'eerst overleg, dan doen'. En dan moet er ook sprake zijn van een reële businesscase. Wordt aan die uitgangspunten niet voldaan, dan is er gewoon sprake van iemand die niet beschikbaar is voor de arbeidsmarkt, omdat 'ie andere dingen doet. En dan is er geen recht op uitkering.

Nee, zo werkt het niet. Wettelijke garantie houdt in dat de verkoper de garantie af moeten handelen en zich juist niet mag verschuilen achter anderen. Als TS iets verkoopt met op de doos '3 jaar garantie', dan zal TS daarvoor moeten zorgen en is het het probleem van TS hoe hij eventueel daaraan verbonden kosten verhaalt op de zijn leverancier. De enige verantwoordelijkheid die voor de importeur geregeld is, is bij productaansprakelijkheid. Maar dat is iets van geheel andere orde.

Uitgangspunt is dat het uitgevoerde werk betaald zal moeten worden. ps: 'wilt' is *geen* derde persoon enkelvoud van willen.

Dat had voorkomen kunnen worden als de verhuurder afstand had gedaan van zijn rechten. Dat is toch volstrekt onredelijk? Sterker nog: de huurtermijn is dwingend recht. Ja. Pas na de eerste verlenging kun je een aanpassing van de huurprijs proberen te bereiken. De bottomline is eenvoudig: je hebt een contract getekend. Dat moet je nakomen. En kun je dat niet, dan ben je failliet.

Ik vind het percentage laag. Voor faillissementen geldt namelijk hetzelfde als voor belasting betalen: iedereen zoekt alle mogelijkheden om er zo min mogelijk aan kwijt te zijn. Overigens heb ik wel eens een cursus faillissementsrecht gehad waarbij een ervaren rechter-commissaris vertelde dat zij uitging van fraude in tenminste 50% van de faillissementen.

Het invoeren van vervalsingen is strafrechtelijk verboden (337 Sr), parallelimport is hooguit een inbreuk op de rechten van de merkhouder en daarmee civiel.

Ik zou hoe dan ook dat klaagschrift opstellen en indienen, al is het maar omdat het OM daarmee gedwongen wordt de beschikbare processtukken over te leggen.

Eerste google hit: Voorbeeld klaagschrift En voor de goede orde: zo'n klaagschrift kun je op elk moment vanaf dat justitie met een onderzoek bezig indienen.

Dat doet niets af aan het huurcontract. En wat de btw betreft: in de meeste huurcontracten is een bepaling opgenomen over wat er gebeurt als er niet langer btw-plichtig gehuurd wordt. Die bepaling schrijft dan voor dat in dat geval de huur verhoogd wordt met een percentage. Eventuele 'bijkomende leveringen' blijven overigens hoe dan ook btw belast.

Als er in het kader van een strafrechtelijk onderzoek beslag is gelegd, dan dien je een klaagschrift in bij de rechtbank. Dat is een vormvrije brief waarin je vertelt wat er in beslag is genomen en waarom het teruggegeven moet worden. Dat klaagschrift wordt daarna, op korte termijn, in de raadkamer van de rechtbank (een besloten zitting) behandeld en uitspraak volgt zo snel mogelijk, meestal direct, maar in ieder geval binnen twee weken. Maar dat had je advocaat, die meer van het dossier weet dan wij, je ook kunnen vertellen.

Met het contract gebeurt niets door de beëindiging van je inschrijving. Jij bent, privé, een verplichting aangegaan en die verplichting houdt op op het moment dat de overeenkomst bepaalt of op het moment dat jij nader afspreekt met de verhuurder. Zoals Joost ook zegt: je zult met de verhuurder in overleg moeten.

Een vergelijkingssite maken voor dienstverleners lijkt heel makkelijk, maar wel een heel gedegen controlemodel. Je wilt namelijk subjectieve ervaringen omzettten in objectieve informatie en daarbij voorkomen dat betaling de negatieve informatie kan mitigeren. Daarbij kom je al snel op het punt dat juist jouw doelgroep je bij vermeend onjuiste informatie in rechte zal betrekken. En het resultaat is dan al snel veel kosten voor iets als garagetest.nl uitspraak

Dat is veel te breed, zou het liefst gewoon een url van een website met zoekterm invullen en dan voor die specifieke website alles op dat ene woord vinden. Dat kan met google. Geeft je alle Ferrari's op markplaats.nl

Nee. Het is uit jouw verhaal reeds duidelijk dat er een ander soort verdeling afgesproken is, immers hebben jullie een beloning afhankelijk van de hoeveelheid arbeid afgesproken. Je noemt dat overigens 'salaris', maar dat is het niet.