herman van der helm

Beste mensen, sinds een paar dagen krijg ik verzoeken om ons product ook te gaan leveren in het buitenland. In Europa is dat geen probleem en kan ik iedereen via onze distribiteur bedienen. Nu zijn er ook enkele verzoeken uit niet Europese landen gekomen waaronder de USA. Nu blijkt dat speciaal voor dit land de verzekeringspremies voor productaansprakelijkheid dermate hoog zijn, dat starten met exporteren niet echt mogelijk is. Toch lijkt me het vreemd, dat daardoor Nederlandse producten niet terecht komen bij de Amerikaanse gebruiker, temeer omdat het een apparaat betreft dat rugklachten kan voorkomen en bij gebruik toch zal leiden tot minder gezondheidsclaims. Is er iemand die ervaring heeft om dit dilemma te tackelen?

Het is in deze branche normaal dat afspraak geen afspraak is. Daarom wordt alles hier in (notariele) akten en contracten vastgelegd en dan nog zegt het niets. Ik wil niet negatief doen, maar ik zou zo snel mogelijk een betrouwbaardere handel gaan zoeken. Met een beetje pech wordt je "vermalen" door het grote geld dat hier snel verdiend kan worden. Het meeste wordt er "verdient" door anderen met de gebakken piepers te laten zitten. Ik raad je sterk aan eens een blik in deze wereld te werpen o.a. op de site die ik eerder noemde.

djluc zegt: "Je investeerder handelt in warme gronden, wat dat ook moge zijn." Dat is meestal agragrische grond die mogelijk de bestemming woningbouw of bedrijfsterrein krijgt. Deze gronden hebben een agrarische waarde van enkele euro's per vierkante meter. Door nu de agrarier een dubbele of zelfs tienvoudige prijs te bieden gaan zij vaak overstag en verkopen hun eigendommen. Door dit weer aan te bieden aan projectontwikkelaars of andere beleggers, gaat dit vaak weer een keer over de kop, soms wel maal drie. De investeerder rekent er dan op dat als het bestemmingsplan inderdaad gewijzigd is, er een hogere prijs door gemeenten geboden wordt, of dat de projectontwikkelaar die de gronden heeft verworven een winst kan maken met het bouwen en ontwikkelen van het plan. De wet zegt, dat als je eigenaar bent van een stuk grond en je kunt voldoen aan het plan dat de gemeente uitgevoerd wil hebben, deze gronden niet onteigend kunnen worden. Je hebt dus een invloed om geld te verdienen aan de toekomstige plannen. Dat in deze wereld afspraak geen afspraak is heb ik aan den lijve ondervonden. (zie de diverse voorbeelden op www.burgernetwerk.org )

Het beste imago vooor je doen en laten is eerlijkheid. Als je iets verstopt, val je vroeg of laat door de mand. Er is niemand in het hogere kader van het bedrijfsleven die niet stiekum jaloers is op iemand die zijn eigen identiteit heeft en dit niet verloochent. Google maar eens op mijn naam en je zult versteld staan hoeveel zaken de revue paseren, en veel dingen hebben niets met mijn bedrijf te maken. Ik heb er alleen maar voordeel van. Succes

Dit is interessant voor de discussie over energieopslag en de noodzaak daartoe http://www.deingenieur.nl/00/ig/nl/186/artikel/26864/Windturbines_staan_stil_in_2020.html

"Mooi" om te zien hoe mensen worstelen met een onnatuurlijke vijand is ook dit draadje op freethinker.nl http://www.freethinker.nl/forum/viewtopic.php?f=23&t=8274

Christine, je hebt toch wel begrepen dat wat ik in mijn vorige post schrijf plaats vond terwijl ik een actieve onderneming had? 12 mensen, 3 directeuren in een bv die door mijn "ervaring" na een korte periode geheel op tilt was geslagen en later uit elkaar gespat is. Drie maanden nauwelijks mensen (van de zaak of familie of vrienden) om me heen gehad, op een enkele werknemer en een enkele vriend na en slechts één kort telefoontje van een mededirecteur. Mede daarom denk ik dat de boel uiteindelijk in het honderd is gelopen. Uiteindelijk weer zelf met een eenmansbedrijfje gestart en dat loopt prima. Weer leuke dingen aan het doen, en met succes. Dus wat dat betreft als je tijd van leven neemt en krijgt, kun je alles weer op de rails krijgen. Waarbij alles wel betrekkelijk is geworden. Dat dan weer wel.

Vind ik ook. Dit is een voorbeeld van de door mij meest gebruikte "auto" . Wel een beetje gepimpter dan. ;) Hoe past deze eigenlijk in jouw berekening Peter?

Ik kom regelmatig mensen tegen die te maken hebben gehad (recent of langer geleden) met zelfdoding van een naaste. Als aktief lid van de Vereniging Ouders van een Overleden Kind ( www.vook.nl ) zie je dan de wanhoop, verdriet en veelal ook onbegrip van de ouders en broers en zussen en kinderen. Uit eigen ervaring weet ik dat statistiek hier niets meer zegt. Het interesseert je op dat moment totaal niet hoeveel anderen het "doen". Op dat moment is het jouw wereld waar het om draait en die is op dat moment volledig ingestort. Dat mensen uit de directe omgeving dan ook zelf een grote kans lopen om hetzelfde te doen is ook logisch. Toen ik terug kwam (als een wrak) uit de stad waar mijn broer van de flat sprong (waar ik getuige van was) kwam de huisarts bij me langs en vertelde tegen mijn vrouw toen hij mij zag zitten, dat "deze ziekte besmettelijk was". Toen begreep ik het niet, maar ik kan me het nu wel voorstellen. De klap die je krijgt is zo groot dat er geen touw meer aan je leven vast te knopen is. Nachtmerries, hallucinaties, paniek, pijn in je kop en in je gehele lijf drijven je tot wanhoop. Dit meemaken is zo'n knal, dat het net als bij andere trauma's gemakkelijk kan leiden tot "er zelf een eind aan maken". Dat dit uiteindelijk bij de meeste mensen niet zover komt, is de overlevingsdrift die van nature in een mens ingebakken zit. Deze kun je zelf stimuleren door een aantal hulpmiddelen. (Ik pretendeer niet dat ik de wetenschap in pacht heb, maar bij mij heeft dit uiteindelijk tot een leefbaar leven geleid, dat wat mij betreft zeer de moeite waard is) Bewust blijven kijken, hoe moeilijk het ook is, naar de mooie dingen in het leven, zoals je gezin, familie en natuur. Goede ademhalingstechnieken aanleren (bij voorkeur onder begeleiding) om allerlei hyperventilatieverschijnselen en paniekaanvallen te temperen. Door de shit heen gaan in gedachten, en het niet proberen te verstoppen (kan meestal pas na wat langere tijd, in het begin wil je slechts overleven en dus vluchten). Op een bepaald moment gaan accepteren dat dit stuk ervaring bij jou hoort, en niet meer uit je leven zal verdwijnen. Voor de omgeving geldt dat begrip ontzettend belangrijk is. NIET wegblijven bij de naaste van het slachtoffer. Ze hebben NIET genoeg aan zichzelf, ze hebben iedereen nodig. Je hoeft niet te weten wat je moet zeggen, je hoeft ook niets te zeggen. Er zijn is genoeg.

Peter, jouw werkwijze komt me heel professioneel over. Ik hoop voor jullie beiden dat het een succes wordt. Ik ben eigenlijk wel nieuwsgierig of mijn vragen die ik en anderen hier gesteld hebben ook door de heren (of dames) uit Oostenrijk zijn gesteld. Je hoeft het me nu niet te vertellen, maar ooit lijkt het me leuk om te weten. Mijn complimenten en succes verder.

Thanks Rubenko. hier het radiofragment: http://www.bnr.nl/static/jspx/play.jspx?dag=5&maand=10&jaar=2010&tijd=14:04:00&lengte=10&title=Titel Instellen fragment op 14.04 en 10 minuten looptijd, dan op afspelen drukken.

Op dit moment zelfs meer dan 4000 keer.

Hierbij een bijdrage uit de Duurzaamheidsspecial van de Technoscoop die heden bij mij in de bus viel. Aan het woord is Frank van der Vloed, Algemeen directeur van Philips Lighting Benelux. Ideële en commerciële motieven gaan hand in hand.

Misschien kan de EVO in zoetermeer er antwoord op geven. Ik zou niet weten hoe het zit.

Rick, ik heb nog nauwelijks antwoord gehad op mijn vragen. Niet dat ik dat erg vind, maar iemand die overtuigd is van zijn idee zal toch wel een vraag pogen te beantwoorden? Ik heb niet het gevoel dat hij mij aan de kant heeft gezet, en ik denk zeker dat het ontwerp een kans maakt. Ik heb helaas (of gelukkig ivm omzet) sinds 1978 te maken met de problemen in de bestaande motortechniek, en heb een jaar of tien professioneel gepuzzeld in alternatieve motortechniek. Dan lijkt me dat als ik een technische vraag stel bijvoorbeeld over de verbranding, dat cruciaal is voor een geopperd hoog rendement en ik krijg daar geen antwoord op, ik enige bedenkingen ga krijgen. Maar goed Peter heeft het opgepikt en ik hoop voor penhouder dat hij heeft bereikt wat hij wilde: het doordringen in de motorenwereld om zijn motor tot een succes te maken. Ik zal mijn kinderen, die mogelijk ook in mijn vak verder gaan, vertellen dat ik een heel klein beetje heb mogen meedenken aan de van Huukslootmotor.

Ik vond dit een hele sterke opmerking wat het meer als bovenmatig ontwikkelde denkvermogen van een man van 90 jaar oud weergeeft, waarop overigens de tijd nog geen vat heeft gehad. Eens met Jan, alle hulde voor dhr. Huuksloot. De reactie van penhouder was op deze zin van mij: "Beste penhouder, dat tekeningengepraat heeft met nieuwe computertechnieken te maken. Laten we jou daar niet mee lastig vallen." Of dit nou zo'n sterke opmerking is? Maar goed, ook ik vindt het mooi dat hij zo volhardt. Ik hoop dat Peter straks iets goed te melden heeft aan penhouder.

Natuurlijk kun je het vastleggen zonder werkend prototype of model. Voor jezelf zou ik zeggen: maak een prototype of model om je idee te testen of te proberen, want de octrooidatabank staat vol met niet werkende ideeen.

Dat klopt helemaal Hans. De tillende steekwagen die ik in 1992 wilde maken omdat hij nog niet op de markt was bleek niet nieuw te zijn. Er waren al 30 octrooien van dergelijke steekwagens geregistreerd (oudste 1962) maar op de markt was het ding niet. Toen heb ik besloten er een te maken om te kijken wat het probleem dan was waarom hij niet gemaakt werd. Het bleek dat als de last omhoog ging, de steekwagen niet meer te hanteren was. De last komt namelijk bij het omhoog gaan steeds meer op je handen te liggen en de wielen schieten daardoor onderuit. Het geheel is dan zeer gevaarlijk en slecht voor je rug. Door een rem aan te brengen en deze rem aan te drijven (caravanmover) als de last omhoog gaat hebben we dit probleem geheel getackeld. Je hoeft nu totaal geen kracht meer uit te oefenen en hoeft slechts het evenwicht te bewaren van het geheel. Hier bleek wel een nieuw octrooi in te zitten, en dit hebben we dan ook verkregen.

Ben in de BNR nieuwsradio uitzending "Denktank" dinsdag 5 oktober vanaf 13.30 uur. Onderwerp is de nominering van ons bedrijf en ons product bij de Herman Wijffels Innovatieprijs 2010.

Jullie? Mod? HL bestaat bij de gratie van de leden die kennis inbrengen. En mod's zijn vooral actieve leden en in mindere mate een soort van bestuur van HL ofzo. Dus wat mij betreft svp niet die scheiding aanbrengen Ik heb veel liever dat Penhouder en Odems samen de Herman Wijffels innovatieprijs in ontvangst nemen en aansluitend bij DWDD zitten om te vertellen dat ze via HL met elkaar in contact zijn gekomen. :) Frans We zitten met ons product bij de tien genomineerden voor deze prijs. DWDD is nog niet in zicht. ;) Maar de promotie van ons product en waar we nu zijn had niet zover geweest als we HL er niet voor hadden kunnen gebruiken. (of heet dat misbruiken? ) Gisterenavond weer veel promotie voor HL gemaakt tijdens een netwerkbijeenkomst op Ypenburg. Nog enkele forumleden gesproken ook.

Peter Dit is nu eens echt maatschappelijk verantwoord ondernemen. Mijn complimenten. :)

Beste mensen, wij hebben ons ingeschreven voor het jaar 2010 met de Tiller en het bedrijf Tiller bv. Zojuist gehoord dat we bij de 10 genomineerden behoren! Joepie! :)

Hallo Peter, dat we volgens de regels moeten werken is duidelijk. MVO is veel breder dan de regels die er nu al zijn. Het beperkt zich niet tot "zich aan de wet houden". Als je bijvoorbeeld iets dat gemaakt is door kinderen in een lage lonenland mag je dat nu gewoon importeren. Het zal waarschijnlijk niet lang duren als veel mensen dit blijven doen, dat de overheid ingrijpt met wetten en regels. Dan hebben we er weer een hoop gedoe bij. En door al die wetten en regels is het nu al bijna niet mee te overzien wat er wel en niet mag als ondernemer. Niemand weet bijvoorbeeld of je nu wel of niet meer dan 23 kg mag tillen. De hoge raad heeft dit in 2007 in een individueel geval aan een ondernemer opgelegd door de NIOSH berekening van toepassing te verklaren. Iedere andere ondernemer loopt nu dus het risico dat hij bij een rugprobleem van één van zijn werknemers een schadeclaim kan verwachten. De arbeidsinspectie gaat pas over op berisping of boete als deze grens regelmatig wordt overschreden en niet maar af en toe. Of er zou duidelijk moeten komen door het bij wet te regelen met de nodige rompslomp erbij, of we zouden dit zelf moeten oppakken. Zou je goed in je eigen bedrijf rondkijken, kun je dit probleem (en vele andere) eenvoudig tackelen. En daar pleit ik voor.

P.J. Odems zegt: " Los dat eerst eens op en dan verstomt de MVO-discussie vanzelf. " Als je MVB wilt veranderen of oplossen moet je "anderen" overtuigen iets te gaan doen. Dan moeten "ze" dit gaan doen en dan moeten "ze" dat laten. Mijn insteek is juist om als ondernemer zelf de touwtjes in handen te (gaan) nemen om een heleboel regels onnodig te maken of te voorkomen. Wij kunnen veel makkelijker in onze eigen bedrijven kijken wat we aan het doen zijn. Als we er een beetje gevoel voor hebben zien we in mum van tijd wat we zouden moeten aanpakken om meer met MVO bezig te zijn. Daar zouden we anderen (inspecteurs van de overheid) niet voor nodig moeten hebben. Spaart een hoop geld en voorkomt een hoop ergernis.

Ik geloof niet in imagoschade. Een onderwerp als immigratie is altijd omstreden. Het vrij kunnen reizen van mensen levert doorgaans meer op dan het kost. (Zie de USA in vroeger tijden) Voor ondernemers maar ook voor de media. En niet te vergeten is het hét onderwerp dat op elke verjaardag de huiskamers vult. Ik hoop dat we gauw de kunstmatig getrokken strepen op de aardkloot die niet eens van de maan af te zien zijn ook van de papieren wereldkaarten kunnen verwijderen.