Ward van der Put

Dat lijkt me te rooskleurig geschat: je kunt jaarlijks waarschijnlijk niet 1.920 uur (12 × 160) in rekening brengen. Daar moeten wat niet-declarabele uren af (voor bijvoorbeeld de administratie, je website, zelfstudie) en misschien wil je ook nog eens een week of twee op vakantie. Ergens tussen 1.400 en 1.600 uur is realistischer, aangenomen dat je bijna volcontinu opdrachten hebt.

Wie geeft jou de opdrachten voor wanneer en waar je moet komen werken?

Het idee is er wel, ook als ik jullie huidige splash screen zie, maar de uitvoering is 130 in een dozijn. Ik zou ernstig overwegen om een webdesigner in te huren voor een eigen smoel, precies zoals je een fotograaf inzet voor eigen beeld.

Eens met John en Brood: als je zowel arbeid als risico's volledig afwentelt, heeft je platform geen bestaansrecht als intermediair tussen koper en bezorger. Hooguit als online banenkrant die lokale bezorgers koppelt aan kopers, maar meer niet. Waaruit bestaat de toegevoegde waarde die je kopers én bezorgers biedt? (Ik zou zelf bijvoorbeeld bestelgemak bovenaan de verlanglijst zetten, op de voet gevolgd door zekerheid als nummer twee, maar het is mijn business model niet.)

Uit de Volkskrant, 9 augustus 2016. Bronnen: CBS - Een derde zzp’ers met korte werkweek wil meer werken en Sociaaleconomische trends - Zzp'ers met een korte werkweek

Als we dit oudere artikel uit augustus 2015 mogen geloven, gaat het niet slechts om het pimpen van omzetcijfers, maar is er al langer structureel op meerdere fronten iets mis.

Aangezien je zelf kunt programmeren, weet je dat het niet zo heel erg moeilijk is om een screen scraper of web harverster te bouwen die de sites van supermarkten frequenteert. Als je een beetje brutaal handig bent, gebruik je de AutoComplete van een zoeksysteem om alles op te lijsten, bijvoorbeeld: • aa • ab • ac • enzovoort

Welke webwinkelsoftware gebruik je? De voor de hand liggende oplossing is namelijk voorraden en voorraadmutaties koppelen aan assortiment en verkopen, dus aan de software die je al hebt. Vaak kan dat met een plug-in, extension, enzovoort.

Die ongenode cafégast kennen de meeste softwareontwikkelaars en webdevelopers wel: dat is PlanMan! PlanMan onderneemt NoBudget en noemt dat LowBudget. Daarvoor reist PlanMan stad en land af in zijn Ideeënbus, die hij ongevraagd in de achtertuin van deze of gene parkeert. Bijvoorbeeld bij je café, op je camping of in je forum. Aan marketing heeft PlanMan ook al gedacht: ballonnen oplaten en hongerigen laven met gebakken lucht! PlanMan heeft alleen — even en tijdelijk — een cashflowprobleempje. De Ideeënbus en ballonnen hebben zo'n hoge burn rate dat er meer geld bij moet dan eruit komt. Maar dat begrijp jij natuurlijk wel: jij bent immers een visionair, een professional en een topondernemer die kansen ziet! En dus werk je gratis mee.

Dat hangt er inderdaad maar van af. ;) Je kunt namelijk evengoed beargumenteren dat een beetje fatsoenlijk beddengoed minstens 2 jaar moet meegaan en je het dan minstens wekelijks moet kunnen wassen, dus dan is de waardevermindering na 3 weken gebruik minder dan 3 procent: 3 weken gebruik : (2 jaar × 52 weken per jaar) minimale levensduur = 3 : 104 ≤ 2,89%

Als de verkoper daarentegen wel aan zijn informatieverplichting heeft voldaan (glas half vol), heeft de koper meer dan 14 kalenderdagen na de bezorging geen recht van retour meer. De koper weet dat ook, vermoed ik, want die gooit het "dus" maar op garantie: Als een klant expliciet een beroep doet op garantie, zoals in dit geval, kun je dat niet afdoen met het (beperktere) recht van retour. De zichttermijn en eventuele waardevermindering zijn dan ook niet langer relevant; dat er na 14 kalenderdagen geen recht van retour meer is, doet er niet toe, want dáár beroept de klant zich helemaal niet op.

Het is wel grotendeels juist, maar mogelijk valt Wouter over één doorslaggevend detail. Garantie heeft namelijk helemaal niets te maken met het recht van retour. Retourneren binnen de zichttermijn mag zonder opgave van reden; je kunt er dus over discussiëren of een onterechte reden, zoals een (onterecht) beroep op garantie, een beroep op het recht van retour rechtvaardigt. Tweede issue is deze eeuwige discussie: is het nu een zichttermijn of uitprobeertermijn? In een nieuwe feestjurk naar een feest gaan om uit te proberen of de jurk wel feestelijk genoeg is, gaat te ver. Slapen onder twee dekbeddensets, waarvan alleen de kleur verschilt, gaat waarschijnlijk ook te ver. In wezen doet het er in dit geval niet toe, omdat de klant geen beroep doet op het recht van retour, maar op garantie. Aangezien er nog geen 6 maanden zijn verstreken, zal de verkoper moeten onderzoeken of dat terecht is; na 6 maanden moet de koper de non-conformiteit aantonen.

Dat kan met verwijzigingsuitsluitingen (referral exclusions). Een overzicht van betaalproviders die je kunt uitsluiten, vind je hier.

Bij een kantoor of opslag kan ik me nog wat voorstellen, maar ik vermoed dat een extra slaapkamer nauwelijks fiscaal te verantwoorden is. Is een magazijn op de eerste verdieping trouwens niet erg onpraktisch?

Better safe than sorry. In het zeldzame geval van goed en volledig lezen. Of citeren.

Volgens artikel 3 lid 1 van de Arbowet zou de werknemer ook zichzelf moeten kunnen redden:

Het maakt niet uit waar de goederen naartoe gaan? Volgens mij volgt btw juist vooral de goederen en minder de opdrachtgever (of dochteronderneming van de opdrachtgever die de factuur gaat betalen).

Hoe hoog was zijn eigen investering dan?

Toch wel zeker een jaar of vijftien, want die € 450 is het equivalent van ƒ 1.000.

Daar heb je natuurlijk wel een punt: op een derdehands bestelbus van € 500 jaarlijks niet meer dan 20% mogen afschrijven, druist waarschijnlijk tegen goed koopmansgebruik in, onder andere omdat die maximaal 20% impliceert dat je nog minimaal 5 jaar met dat ding kunt doorrijden. Dat lijkt me verhoudingsgewijs (en dan vooral in vergelijking met vergelijkbare investeringen in bestelbussen) een investering van geringe waarde, al helemaal als er nog maar een paar maanden APK op zit.

Het eerste project waar je studenten op zou kunnen zetten, bij wijze van proef, is een projectbureau dat zich nog in de "ideefase" bevindt...

Hoed je in elk geval voor klassieke vergissing nummer één bij de VoF: je betaalt jaarlijks inkomstenbelasting over de winst uit onderneming (WUO), niet over de privé-opnamen. Als je bijvoorbeeld 50.000 euro winst maakt maar besluit om die "in de zaak" te laten zitten om voorraden of investeringen te financieren, dan zul je toch inkomstenbelasting moeten betalen over 50.000 euro. En dat geld moet er dan ook zijn en bijvoorbeeld niet vastzitten in voorraden of machines.

Welkom op Higherlevel! Dit valt onder de Colportagewet (ook als je zou bellen) en onder de Wet op het financieel toezicht (Wft) als je bijvoorbeeld aandelen, certificaten of obligaties aanbiedt. Wat me bij discussies over crowdfunding vaak opvalt, is dat het een doel op zich lijkt te worden. Het eigenlijke doel, het te financieren project, lijkt te worden vergeten. Hoe ziet je financieringsbehoefte eruit? Wat heb je wanneer waarvoor nodig? Wat zei de bank over je cashflowanalyse en wat vond tante Agaath van je ondernemingsplan?