prinsrachid

De link die je gaf kan inderdaad die indruk wekken. Maar doe even het volgende als gedachtenexperiment voor jezelf: Stel dat je fictieve kosten (uren x een fictief uurtarief) zou gaan activeren, dan zouden die als immaterieel vast actief op de balans komen te staan (als bezitting dus). Wat zou de tegenrekening zijn van die boeking? Mocht je al iets kunnen bedenken, dan zul je er achter komen dat je die fictieve investering in de winst moet laten vallen. Dat betekent dus dat je op het moment van activeren een winstpost, waarop je dan vervolgens gaat afschrijven (die weer in het verlies valt). Per saldo gebeurt er dan over de jaren heen niets, behalve dan dat je winst - in je eigen nadeel - naar het heden aan het halen bent.

KIA is inderdaad onder bepaalde voorwaarden mogelijk, maar alleen als er sprake is van echte investeringen. In jouw geval zijn er geen investeringskosten, omdat je het zelf hebt gedaan binnen de onderneming in de vorm van tijdsbesteding. Het is dus niet zo dat je een fictief uurloon mag vermenigvuldigen het aantal uren en dat als basis mag gebruiken voor de KIA. Als je het project echter had uitbesteed aan een ander, dan was de KIA mogelijk wel van toepassing geweest (maar dan had je het bedrag uiteraard ook daadwerkelijk uitgegeven). In dit geval heb je de uren nog wel nodig voor bijvoorbeeld het vaststellen van je recht op zelfstandigenaftrek (en misschien startersaftrek).

Het is misschien niet al te gebruikelijk of bekend, maar persoonlijk gebruik ik altijd de degressieve afschrijvingsmethode voor auto's. Het is iets mogelijk iets meer werk om het in je administratie te zetten dan lineair afschrijven, maar op die manier hoef je niet echt rekening te houden met restwaarde. Bovendien volgt de boekwaarde de economische waarde iets beter en heb je ook iets meer afschrijving in het begin (namelijk maximaal 20% in het eerste jaar, maar die afschrijving wordt elk jaar wel minder én loopt 'oneindig' door na 5 jaar). Ik ga meestal uit van zo'n 1,5 tot 1,8% per maand afschrijving op de dan geldende boekwaarde (ligt een beetje aan de auto). Stel dat je een auto koopt van 10.000 euro met 1,5% afschrijving per maand, dan schrijf je de eerste maand dus 150 euro af. De boekwaarde is dan 9.850 euro. De volgende maand schrijf je 148 euro af (~ 9.850 x 1,5%). De boekwaarde is dan nog 9.702, en zo verder.

Lesauto's en taxi's mag je gewoon tot het privévermogen rekenen, zodra je weet dat je er meer dan 500 km privé mee gaat rijden. Er geldt geen enkele uitzondering ten opzichte van gewone auto's en is dus in de meeste gevallen gewoon keuzevermogen. En ja, ik heb een linkje. :)

Je mag fiscaal niet in 3 jaar afschrijven. Dat moet in minimaal 5 jaar. Dat is zo'n 264 euro per jaar. Alleen die afscrijving komt terug in de V&W, de aanschaf niet. Meestal zit het verschil in her beginvermogen of de hoeveelheid privestortingen en -onttrekkingen.

Je moet niet alleen naar omzet kijken, maar ook naar je kosten. Het gaat om de winst namelijk (omzet min kosten). Als je 2 fietsen verkoopt voor 700 euro, maar de inkoopkosten waren 500 euro, dan zijn je inkomsten voor de Belastingdienst/gemeente uiteraard maar 200 euro (700 min 500). Vervolgens heb je 3 mogelijkheden. Ik ga er even vanuit dat het gaat om BBZ levensonderhoud. - Is er verlies gedraaid in een kalenderjaar, dan wordt de BBZ 'gratis' (om niet). Je hoeft dan niets terug te betalen. - Als je een beetje winst maakt (minder dan de BBZ), dan moet je dat deel wel terugbetalen, maar wordt de rest van de BBZ alsnog 'gratis'. - Heb je meer winst gedraaid dan de BBZ, dan moet je uiteraard alles terugbetalen. Maar dat gaat dan in de vorm van een renteloze lening, voor zover ik weet.

Ja, dat is dubbelop. :) Je moet simpelweg kiezen hoe je het invult. Wat je doet (bijtelling opnemen in de V&W), kan op zich goed. Echter, moet je dat bedrag dan wel weer invullen bij "Vanuit privémiddelen betaalde kosten". Op die manier voorkom je dat het dubbelop is. Wat je ook kunt doen (en dat is waarschijnlijk waar de Belastingdienst vanuit gaat), is helemaal geen bijtelling opnemen in de V&W, maar dan hoef je ook geen bedrag in te vullen bij "Vanuit privémiddelen betaalde kosten". Persoonlijk heb ik het ook altijd op de eerste manier gedaan voor de inzichtelijkheid, maar de tweede manier is niet beter of slechter. De tweede manier regelt alles alleen via de inkomstenbelasting en niet via de winstberekening.

Dat maakt sowieso niets uit. Ook als de auto privé is, kun je de betalingen gewoon via de zakelijke rekening betalen. Je moet dan alleen wel zorgen dat het wordt geboekt als privéonttrekking. Omgekeerd kan trouwens ook. Als je een zakelijke auto hebt, en de kosten privé betaalt, dan kun je die kosten gewoon zakelijk aftrekken. Op zich kan het wel, maar alleen onder uitzonderlijke omstandigheden. Allereerst is het zo dat je moet bepalen op je meer of minder dan 500 km privé rijdt met de auto op het moment dat je de auto aanschaft. Als je minder dan 500 km privé rijdt, dan moet je auto op de zaak zetten. Anders mag je zelf kiezen. Stel dat je er voor kiest om de auto privé te houden (zoals de boekhouder heeft gedaan), dan kun je de auto op zich wel op de zaak zetten, maar alleen als je in dat jaar minder dan 500 km privé bent gaan rijden. Mocht het zo zijn dat je meer dan 500 km per jaar privé rijdt en toch met terugwerkende kracht de auto zakelijk wil etiketteren, dan zou je nog kunnen kiezen om alle aangiftes voor die jaren opnieuw ("gecorrigeerd") in te dienen. Het moet dan alleen wel zo zijn dat je nog geen definitieve aanslag hebt ontvangen voor het jaar van aanschaf. Tot slot heb je ook nog een ander verwarrende optie, namelijk het 'op de zaak' zetten van de auto voor de omzetbelasting, maar niet voor de inkomstenbelasting. In dat geval kun je dan wel de btw op de autokosten verrekenen, maar heb je geen bijtelling in de inkomstenbelasting (en een belastingvrije vergoeding van 19 ct/km).

Ik snap dat het verwarrend is dat bepaalde kosten voor de btw niet zakelijk zijn, maar voor de IB wel. Maar toch is de Belastingdienst zelf erg duidelijk op dit punt. Als je voor de IB zakelijke kosten hebt en je de OB voor diezelfde kosten niet mag verrekenen, dan mag je die OB aftrekken voor de IB. Oftewel: als je kosten hebt waarbij je niet alle btw mag verrekenen, dan kun je die vervolgens wel aftrekken van de winst. Zolang het maar (voor de inkomstenbelasting!) om zakelijke kosten gaat. Het omgekeerde is uiteraard wel zo consequent. Als er btw is die je niet hoeft af te dragen (denk aan de KOR), dan is die btw vervolgens belaste winst. Als het namelijk zo zou zijn dat je de btw-correctie niet mag aftrekken (en dat het dus een privéonttrekking zou zijn), dan zou het niet hoeven afdragen van de KOR als een privéstorting moeten worden geboekt. En dat is ook niet zo. Maar gelukkig staat het ook gewoon klip en klaar op de website van de Belastingdienst:

Hebben we het hier over een eenmanszaak trouwens? Probeer juridisch en fiscaal niet te verwarren. Het kan zijn dat de Rabobank de lening een 'zakelijke lening' noemt in juridische zin en zakelijke voorwaarden hanteert (bijvoorbeeld voor wat betreft het onderpand), maar dat betekent niet dat ze daarmee kunnen bepalen of de lening automatisch naar box 1 moet verhuizen. Als de lening namelijk op naam staat van je (IB) onderneming, dan valt die lening gewoon in de box waar deze naar zijn aard en omstandigheden in thuis hoort. Of de verhuurde woning in jouw geval in box 1 of 3 thuis hoort, is een andere (lastige!) discussie, maar dat hangt dus niet af van hoe de Rabobank jouw lening kwalificeert.

Dit is een verkeerd begrip van de evolutie. Het is geen survival of the fittest, maar een survival of the at least fit-enough. Alles dat maar nét voldoende in staat is om te blijven leven, zal overleven. Dat zijn niet per se the fittest, maar slechts the fit enough. In een situatie met weinig factoren die het voortbestaan bedreigen, zullen zelfs relatief zwakke entiteiten simpelweg kunnen overleven. De beschrijving van een bullshit-job van Graeber zelf is overigens weinig wetenschappelijk. Hij gebruikt immers zelf een kwalificerende term, maar geeft vervolgens aan dat de beoordeling alleen kan worden overgelaten aan de persoon zelf. Dat is vreemd. Als hij het over bullshit-jobs heeft, dan moet hij mijns inziens toch echt minimaal een aantal objectieve criteria kunnen geven voor de term. Anders heeft de hele discussie namelijk geen zin.

Ja, die btw-correctie kun je gewoon aftrekken van de winst. Het moet dan uiteraard wel gaan om omzetbelasting die werd geheven over kosten die voor de inkomstenbelasting als kosten worden gezien. Als de autokosten zelf aftrekbaar zijn voor de inkomstenbelasting, dan is eventuele niet-verrekenbare omzetbelasting ook aftrekbaar voor de inkomstenbelasting. Op de website van de Belastingdienst staat dit overigens ontzettend wollig omschreven, waardoor niet meteen duidelijk is wat ze bedoelen. Er kan dus de ogenschijnlijke paradox ontstaan. Het kan zijn dat je de btw als privépersoon moet betalen (door de bril van de omzetbelasting), maar dit bedrag tegelijkertijd toch gewoon van de winst kan worden afgetrokken (door de bril van de inkomstenbelasting). Je moet dus niet in de val trappen door de denken dat iets dat voor de btw als 'privé' wordt beschouwd dan dus niet zakelijk zou kunnen zijn voor de IB. Zie ook deze link. Iets vergelijkbaars kan voorkomen als je bijvoorbeeld iets zakelijk koopt met btw en je die btw vergeet terug te vragen (en niet meer kunt corrigeren) of als je die btw niet kunt terugvragen (bijvoorbeeld een Europese aankoop). In zo'n geval kun je die btw alsnog als kosten aftrekken van je winst.

Ja. Je moet op de balans van 2016 simpelweg de situatie per 31 december 2016 weergeven. Dat betekent dus dat alle verplichtingen van vóór 1 januari 2017 erop horen te staan die ook vóór 1 januari 2017 nog niet zijn voldaan. Het kan dus eventueel zelfs gaan om verplichtingen uit 2014, 2013, etc.

Ik denk dat je belastingadviseur gelijk heeft, maar ik moet er ook bij zeggen dat de grens tussen box 1 en box 3 op dit punt niet in steen is gegoten. Het criterium waar naar gekeken moet worden, is of er sprake is van "meer dan normaal" vermogensbeheer of niet. Is er sprake van méér dan normaal vermogensbeheer, dan horen de inkomsten in box 1 als RoW. Is er sprake van normaal vermogensbeheer, dan moet het in box 3. Alleen wat is 'normaal vermogensbeheer'? In ieder geval een grijs gebied. ;) Het moet dan gaan om het meer doen dan de meest basale dingen. Naarmate de zaken die je zelf doet heel erg simpel zijn en niet veel specifieke kennis vereisen, zal het mijns inziens niet snel in box 1 horen. Maar als je zelf reparaties gaat uitvoeren, contacten moet onderhouden met leveranciers, verbouwingen aanstuurt, etc, dan daar steeds eerder sprake van zijn. Als je trouwens naar de digitale belastingaangifte kijkt, dan zul je overigens merken dat de Belastingdienst zelf de tweede woning maar al te graag (en zonder al te veel aanvullende vragen) de tweede woning automatisch in box 3 plaatst. Waarschijnlijk vinden ze dat ook wel zo makkelijk. Persoonlijk heb ik overigens altijd een simpele boekhouding bijgehouden van alle omzet en kosten. Mocht er dus nog een controle komen en mocht de Belastingdienst van mening zijn dat alles alsnog meer dan normaal vermogensbeheer zou zijn geweest, dan kan er alsnog snel een aangifte worden gedaan op basis van daadwerkelijk rendement. Het bijhouden van daadwerkelijk rendement is overigens voor je eigen inzicht gewoon aan te raden. Fiscaal denk ik overigens dat de Belastingdienst er weinig mee zou opschieten. Het daadwerkelijk rendement op het verhuren van een tweede woning is naar mijn mening vaak minder dan het forfaitaire rendement in box 3. Er is overigens ook nog de omzetbelasting. Voor zover ik weet, kun je onder het ondernemerschap voor de omzetbelasting uitkomen, als je de woning minder dan 20 weken per jaar verhuurt. De rechtspraak lijkt deze grens echter niet te volgen, in het geval de (vakantie)woning(en) wordt/en aanschaft met uitsluitend als doel om ze te verhuren. Dat zou betekenen dat je dus meteen als ondernemer voor de omzetbelasting zou moeten worden aangemerkt. Zoals gezegd: grijs gebied...

Misschien wel. Ik moet dan eigenlijk meteen denken aan bijvoorbeeld wettelijke of fiscale reserves, zoals de (Fiscale) Oudedagsreserve. Die reserve is commercieel geen kosten, dus verwacht je die op een balansrekening of binnen het eigen vermogen. Maar fiscaal is deze reservering wel aftrekbaar van de winst, dus is het min of meer een 'kost'. Op zich kan het handig zijn om dergelijke reserves te kunnen identificeren, zodat je een W&V-rekening en balans kunt opstellen die de 'daadwerkelijke' (commerciële) winst weergeeft of de winst die overeenkomt met de fiscale winstberekening.

Zoals Ron al aangaf, mag je iedere auto die aan de voorwaarden voldoet op de zakelijke balans opvoeren. En die voorwaarden zijn m.i. erg 'soepel'. Als je namelijk meer dan 500 km per jaar privé rijdt met de wagen (in dit geval woon-werk en zakelijke ritten), dan mag je zelf kiezen of je auto op de zaak zet of niet. Als je minder dan 500 km per jaar privé rijdt, dan moet de auto op de zaak. Het gevolg is uiteraard wel dat je te maken krijgt met bijtelling voor ieder van die auto's. En een eventueel hogere bijtellingspercentage bij excessief privégebruik, hoewel dit percentage lager kan uitvallen bij een milieuvriendelijke auto (afhankelijk van datum van toelating). Verder heb je natuurlijk nog een btw-correctie voor privégebruik (1,5% of 2,7%). Afhankelijk van de totale kosten van de auto en het aantal zakelijke kilometers dat je rijdt, is het soms makkelijker om de auto simpelweg privé te houden en jezelf belastingvrij 19 cent per kilometer uit te keren. Pas op met deze redenering, want deze gaat niet op voor de btw! Woonwerkverkeer is voor de omzetbelasting namelijk privé en niet zakelijk. Het is een misverstand dat je geen bijtelling hoeft te betalen. Dat moet je namelijk wel. De bijtelling gaat alleen wat rechtlijniger dan bij een auto van de zaak. Je moet namelijk naar rato van je privégebruik bijtelling voor zowel inkomsten- als omzetbelasting. Maar voor het zover is, moet je eerst bepalen of de motor wel op de zaak mag worden gezet. In tegenstelling tot de auto, geldt bij de motor van de zaak de voorwaarde dat deze ten minste 10% gebruikt moet worden. Wordt de motor minder dan 10% zakelijk gebruikt, is deze verplicht privévermogen. Kijk ook even naar dit draadje.

Uiteraard mag je maandelijks geld storten van het ene bedrijf naar het andere. De vraag is alleen hoe je dat wilt gaan boeken en met welk doel. En wat is de rechtsvorm van dat investeringsbedrijf? Heeft de eenmanszaak (zakelijk) belang bij die betalingen? En wat krijgt die eenmanszaak terug voor dat geld? Of gaat het eigenlijk om privégeld? In dat geval moet je die overboekingen in de eenmanszaak waarschijnlijk eerst als privéonttrekking boeken (en dus niet als kosten) en in het investeringsbedrijf waarschijnlijk als kapitaalstorting (en dus niet als opbrengst). Maar eigenlijk is je omschrijving te summier om een werkelijk zinnig antwoord te kunnen geven.

Was dat serieus de conclusie die je trok op basis van mijn uitgebreide reactie? Overigens heeft een ontslag om bedrijfseconomische redenen geen invloed op het moeten betalen van een transitievergoeding. Dat moet je namelijk sowieso.

Allereerst moet je niet kijken naar minimaal 10% zakelijk gebruik. Het is dus niet zoals bij een normaal zakelijk actief. In feite zijn er bij auto's maar twee keuzes: [*]Als je minder dan 500 km privé rijdt met de auto, is het verplicht zakelijk of [*]Als je meer dan 500 km privé rijdt met de auto, mag je zelf kiezen of de auto op de balans opneemt of niet. Verder geldt er - als ik niet verkeerd heb - een aparte regeling met betrekking tot de bijtellingscorrectie bij excessief privégebruik, als het om 'milieuvriendelijke' auto's gaat. Het is inderdaad zo dat de bijtelling gewoon de daadwerkelijke kosten bedragen, maar dat er volgens gecorrigeerd mag worden met het percentageverschil tussen de hoogste en daadwerkelijke bijtellingsklasse. In dit geval zou de bijtelling dan 7% van de cataloguswaarde zijn óf de volledige werkelijke kosten zijn minus (25% - 7% =) 18% van de cataloguswaarde. Op die manier heb je dus toch fiscaal voordeel in de inkomstenbelasting, ook al is de auto nagenoeg volledig in privégebruik.

Mijns inziens moet je dan de portefeuille zelf alleen herwaarderen voor zover de waarde lager is dan de aanschafwaarde (het gaat dan puur om de aandelen). Die blijven dus voor 100K op de balans staan. De rentevergoeding zou ik echter wel als baat opnemen, en de beheervergoeding tegelijkertijd wel als kosten. Dat zijn namelijk lopende kosten, die verder niets met de waardering van de portefeuille zelf te maken hebben.

Een particulier kan niet voldoen aan de factuureisen, die stellen dat er juist wel van alles moet worden vermeld. Maar die factuureisen zijn slechts van toepassing voor zover er sprake is van omzetbelasting. De nota van een niet btw-plichtige particulier hoeft daar dus ook niet aan te voldoen. Voor de inkomstenbelasting mogen kosten in aanmerking worden genomen, als je die maar aannemelijk kunt maken. Daarbij is het dus niet nodig om een factuur te hebben die aan de btw-factuureisen voldoet. Theoretisch zou zelfs een overboeking van het bedrag en een uitdraai van je bankafschrift daarvoor al volstaan.

Op zich ben je helemaal vrij om een filiaal te sluiten of niet. Wat er met de personeelsleden moet gebeuren is een ander punt. Als je zegt dat je het filiaal sluit vanwege je leeftijd, is er in mijn ogen sprake van een gedeeltelijk bedrijfsbeëindiging. En dat wordt door het UWV als geldige bedrijfseconomische reden gezien voor een ontslagaanvraag. Je moet alleen wel van goeden huize komen om de boel te onderbouwen. Is de sluiting van het filiaal echt een reden om ook die mensen te ontslaan? Het lijkt me namelijk dat je eerst moet kijken of het mogelijk is om die personeelsleden in voorkomend geval te herplaatsen. Oftewel, als het filiaal is gesloten, kun je ze dan misschien in 1 van de andere filialen aan het werk zetten? Dat kan overigens via een heel geleidelijk pad. Ik heb zelf ook wel eens een traject voor iemand voorbereid, waarbij stapje voor stapje werd toegewerkt naar een ontslag, maar niet voordat alle stappen correct waren doorlopen. Veel werkgevers willen namelijk achteraan beginnen door meteen met de ontslagaanvraag op te sturen. Soms is dat namelijk niet eens nodig, omdat onder je eigen personeel misschien wel veel bereidheid is om werkuren of werktijden vrijwillig aan te passen. Mocht het uiteindelijk toch tot een ontslag komen, dan is de bereidheid tot een ontslag met wederzijdse goedkeuring ook groter. Wat je dus zou kunnen doen, is bij iedereen de vraag te stellen of ze eventueel meer of minder zouden willen werken.en wanneer ze zouden willen werken. Op basis daarvan zou je nieuwe planningen kunnen opstellen, waarbij je aanbiedt om je personeel te vespreiden over de andere filialen met een nieuwe planning, die wellicht meer voldoet aan wat ze eigenlijk willen (in plaats van wat historisch zo gegroeid is). Wat je vervolgens kunt doen, is bijvoorbeeld een zogenaamde 'Inventarisatie bedrijfsverhuizing' voorleggen. Stap voor stap stel je daar dan o.a. vragen als "Zou u eventueel mee willen naar één van onze andere bedrijfslokaties?" (Ja/Nee) en vervolgens "Kunt u zich vinden in de nieuwe planning" (Ja / Nee, ik wil meer uren / Nee, ik wil minder uren, Nee, ik wil helemaal niet). En als ze niet tevreden zijn met de nieuwe planning, kunnen ze eventueel ook nog zelf onderling proberen te ruilen met collega's. Mocht het zo zijn dat ze aangeven dat ze dan nog steeds niet akkoord gaan, kun je ook zelf laten kiezen hoe ze ontslagen willen worden: via een beëindigingsovereenkomst volgens het UWV-model, ontslag via een ontslagprocedure, of zelf ontslag nemen. En in dat laatste geval, kun je dan alsnog naar het UWV. Je kunt overigens ook meteen aantonen dat je al stappen hebt ondernomen om te herplaatsen, maar ook dat de werknemer zelf onbereidheid heeft getoond om een beetje mee te bewegen (dat wordt namelijk in redelijkheid wel verwacht). Vervolgens kan het ook zijn dat er nog verwacht wordt je probeert om mensen extern te herplaatsen. Overigens kan het ook zo zijn dat het herplaatsen van het personeel in de andere filialen tot een structureel verliesleidende situatie gaat leiden. Ook dát is een bedrijfseconomische reden tot ontslag. Je zult overigens ook dat weer goed moeten onderbouwen. Zorg dus in zo'n geval voor goede winst- en verliesprognoses en/of liquiditeitsbegrotingen. Het is zelfs mogelijk dat je zowel de gedeeltelijke bedrijfsbeëindiging als de eventuele verliesgevendheid voor de overblijvende delen tegelijkertijd benoemt, maar dat ontslaat je dus niet van de plicht om eerst prudent te proberen herplaatsen.

Wat is de oorzaak van het vergeten van de huisnummertoevoeging? Is dat een fout van de klant? Of is het een gebrek aan de website, waarop het bijvoorbeeld niet voldoende goed mogelijk is om een dergelijke toevoeging in te vullen?

Nee, hoor. Sterker nog, de Duitse fiscus zal je dankbaar zijn. ;) Maar als je de buitenlandse btw alsnog zou willen terugvragen, dan zou je je natuurlijk kunnen aanmelden bij de (Nederlandse!) belastingdienst. Let wel op dat er je de buitenlandse btw alleen kunt terugvragen als je op tijd bent en als je een bepaald drempelbedrag hebt gehaald. Het kan zijn dat je dit inderdaad als te veel rompslomp ziet. Dat is op zich geen probleem. Maar vergeet in dat geval niet dat je deze btw dan gewoon als kosten kunt inboeken! Als je de btw namelijk niet terugvraagt via de omzetbelasting, mag je die via de inkomstenbelasting van de winst aftrekken als onderdeel van de aankoop.

Dit is een misverstand, maar begrijpelijk. Inkomstenbelasting wordt over alles geheven. Het kan zijn dat je uiteindelijk geen inkomstenbelasting hoeft te betalen, omdat je recht hebt op allerlei heffingskortingen. Echter vooraf worden al wel loonheffingen ingehouden. Op de AOW-uitkering wordt inderdaad meestal geen loonheffingen ingehouden, en op een bijstandsuitkering wel. Maar die loonheffingen zijn slechts een schatting vooraf op basis van die ene inkomstenbron. Stel dat je een AOW-uitkering krijgt, dan zal de SVB voor de voorheffingen alleen rekening houden met die ene uitkering bij het berekenen van de hoogte ervan. Zij weten immers niet welke andere inkomstenbronnen er zijn. Eventuele pensioenfondsen zullen bijvoorbeeld onmiddellijk zo'n 40% loonheffingen en Zvw inhouden. Bij de uiteindelijke aangifte inkomstenbelasting zal blijken of die schattingen juist waren. Dat laatste sowieso niet. En zeker niet in een AOW-jaar. Het punt is namelijk dat alle voorheffingen worden berekend alsof je die inkomstenbronnen het hele jaar door ontvangt. De uiteindelijke inkomstenbelasting zal dan bijna nooit overeenstemmen met de gedurende het jaar ingehouden voorheffingen. Ook hier geldt dat het bedrag van de pensioenafkoop bij je belastbaar inkomen voor de inkomstenbelasting wordt geteld, maar vooraf wordt er alleen een schatting aan voorheffingen ingehouden. Bij een afkoop kan dit overigens 52% zijn. Als je bijvoorbeeld 1.000 euro aan pensioen afkoopt, kan het zijn dat je 480 euro netto ontvangt. Echter, als je al je inkomsten bij elkaar telt, zul je nooit aan dat tarief komen, dus is het waarschijnlijk dat je juist geld terug krijgt van de fiscus na het doen van je aangifte inkomstenbelasting. Welk effect dit heeft op je huurtoeslag is niet te zeggen, als je niet weet wat het afkoopbedrag is. Ik weet, het gaat allemaal om kleine bedragen, waar ik me vroeger geen zorgen om zou maken. Maar nu is dat voor mij het verschil tussen eten en niet eten. Wonen of op straat staan. Meer zit er voor mij niet meer in. Ik wil er overigens nog wel op wijzen dat het volgens mij zo is dat je bijstanduitkering doorloopt tot je AOW-leeftijd en niet tot de 1e van de maand. De bijstanduitkering zou dus 'geruisloos' moeten overlopen in de AOW-uitkering. Wat wel mogelijk is, is dat je gemeente en de SVB andere uitbetalingsdata kent. Mocht je verder nog onder het bestaansminimum uitkomen, dan is er altijd nog de aanvullende inkomensvoorziening ouderen (AIO).