StevenK

Volgens mij is er geen BTW verschuldigd. De werknemer krijgt namelijk niet iets geleverd / gepresteerd, maar die te werkgever te compenseren voor het feit dat de werkgever niet volledig in staat is de kosten van de opleiding terug te verdienen. De vergoeding is daarmee een schadevergoeding en niet met BTW belast.

Wat mij betreft zijn we al veel te ver doorgeschoten in compensatiecultuur. Eén van de rechtvaardigingen waarom en ondernemer verdient wat hij verdient is dat hij de vrijheid heeft zijn risico's wel of niet af te dekken. Met de compensatiecultuur beloon je vooral die ondernemers die hun risico's niet voldoende afgedekt hebben. Dit denken past natuurlijk goed in het Nederlandse denken omtrent de verzorgingsstaat, maar het staat haaks op de ondernemersvrijheid. Sterker nog: ik denk dat als je een analyse maakt, je zult zien dat het de ondernemers zijn die reserves opbouwen die in de covid19 periode de financiële armslag hadden andere activiteiten te ontplooien en daarom buiten de TVL / NOW boot zijn gevallen. Wanneer de overheid een maatregel neemt om de maatschappij te beschermen (covid19 lockdown) vind ik niet dat ondernemers daarvoor gecompenseerd moeten worden, omdat het per saldo de hele maatschappij is die opdraait voor die compensatie. Al die compensatie is terecht gekomen bij een kleine groep (de ondernemers) en wordt nu gedragen door de hele maatschappij (hoge inflatie), onder het mom 'behoud werkgelegenheid'. In plaats daarvan had in mijn beleving de overheid beter het sociale vangnet kunnen versterken en in moeten zetten om ondernemers de ruimte geven personeel te ontslaan. Want één van de gevolgen van de NOW/TVL is geweest dat heel veel werknemers met een tijdelijk- /oproepcontract de dupe zijn geweest, maar een ander gevolg is ook geweest dat door de sturen op vergoeding naar omzet alle ondernemers die in de min zijn gegaan door de problemen op de toeleveringsmarkt geen enkele compensatie kunnen krijgen. Kortom: ik ben groot tegenstander van al die compensaties, omdat ze het echte probleem, namelijk dat van ondernemers die geen reserves hebben en die geen rekening houden met hun risico's maskeren.

Dat anonimiseren is niet gelukt. Ik zie gewoon je bedrijfsnaam staan... Volgende bijvoorbeeld de whiteout van pdfscape.net gebruiken.

Zelf faillissement aanvragen is geen optie als er geen activa zijn, omdat een faillissement bedoeld is om de overgebleven activa te verdelen onder de schuldeisers. Er zijn diverse uitspraken Dat de schuld 'overgaat naar privé' bij ontbinding is zeker niet het geval, maar de ontbinding laat gronden voor bestuurdersaansprakelijkheid niet verdwijnen. Het is dit laatste punt waarop je het beste je situatie door een deskundige advocaat (dus één met grondige kennis van het faillissementsrecht) laat adviseren. Ik heb wel eens een zaak meegemaakt waar een verkeerd advies om te ontbinden tot aansprakelijkheid van het bestuur leidde. De adviseur heeft toen de schade vergoed.

Bij BTW moet je *nooit* ergens van uit gaan. BTW is alleen van toepassing voor vooraftrek als die omvang ervan op de voorgeschreven manier bekend is. Dus in dit geval zeker geen BTW in vooraftrek brengen... Overigens: bij een pleitbaar standpunt zou ik niet in overleg gaan, tenzij je van plan bent heel grote bedragen te gaan betalen, maar zou ik het gewoon in de boekhouding verwerken.

Deze 'sponsoring' is feitelijk een betaling voor het gebruik van de software waarbij TS het bedrag bepaalt op basis van wat het hem waard is. Dat lijkt mij een voldoende pleitbaar standpunt om de kosten op te voeren. Het is geen gift of iets in die richting, want er is wel degelijk een tegenprestatie, namelijk dat de ontwikkelaar gestimuleerd wordt door te gaan met ontwikkeling.

In de basis moet je je niet afvragen of deze kosten gangbaar zijn, maar of ze passen binnen je eigen businessmodel. Als het complete plaatje dusdanig is dat je er een mooiere business van maakt dan wanneer je die samenwerking niet aangaat, dan is er met die commissie niets mis. *maar* als je het mij vraagt zou je juist als coach niet van dit soort partijen en samenwerkingen afhankelijk moeten zijn. Het netwerk van een coach levert referenties op waarmee je je werkzaamheden autonoom kunt laten groeien. Dat kost tijd maar is in mijn optiek een veel waardevollere investering dan een investering in een partij waar je per saldo door gebonden wordt.

Nee, niet vanuit die verhuur. Want 'bijtelling' is van toepassing op verstrekking door de werkgever aan de werknemer en daarmee een fiscale correctie van het feit dat als de kosten van die verstrekking verloond zouden worden, er LB afgedragen en IB verschuldigd zou zijn. In het geval van een auto is die correctie dan ook nog eens forfaitair, zodat je niet de daadwerkelijke waarde uit hoeft te rekenen, maar die waarde fictief vastgesteld wordt aan de hand van een paar parameters. Rij je zelf in die auto of 'verhuur' je hem voor weinig aan jezelf of iemand anders zodat jij of je familie er gebruik van maken, dan zou je alsnog onder de bijtelling kunnen vallen.

Dat heb je helemaal goed begrepen. Wat je met de winst doet maakt niet, je betaalt belasting over de winst. Waar je dat van betaalt, boeit de fiscus overigens niet echt..

In mijn advocatenkantoor had één van de collega's een familiepraktijk. Ik denk dat in zeker 60% van die zaken één van beide partijen de andere partij als 'narcist' bestempelde en bijna altijd ging dat het een verhaal dat die diagnose gesteld zou zijn, dat hij of zij behandeling geweigerd had en uiteraard de gevolgtrekking dat de persoon in kwestie niet geschikt was voor omgang met kinderen / hond / goudvis. Ik denk dat er genoeg narcisten zijn die uitstekend functioneren in de maatschappij en het enkele verwijt is zeker niet genoeg om te concluderen dat iemand niet zou kunnen functioneren.

Vooruitbetalen zou ik zeker niet doen gezien de beperkte stabiliteit van deze bedrijven, maar waarom niet gebruik maken van de escape die ze bieden: cijfers overleggen? Bij de huidige energieprijzen is het zeker de moeite waard te zorgen dat je nog die paar maanden tegen het oude lage tarief af kunt nemen. Creditsafe is echt kansloos trouwens: ik kwam recent nog een situatie tegen waar een rating gedaald was. Toen er opgevraagd werd waarom, werd er een overzicht van ik meen 8 criteria gegeven. Op zeven punten scoorde de BV positief en het enige negatieve punt was dat er een relatief groot aantal creditsafe rapporten opgevraagd was in de afgelopen tijd en enkel om die reden was de rating verlaagd: 'als veel een rapport opvragen, zullen ze wel slechter zijn met betalen'.

Dat ligt eraan wat er verder afgesproken wordt over waardering, belangrijke beslissingen etc De vraag is niet 'wat is een normaal bedrag', maar 'voor welk bedrag wil jij dit doen'. Want er is niet zoals als een 'normaal bedrag'. Wat er wel is, is dat het de bedoeling is dat jij je werk goed doet en één van de voorwaarden daarvoor is dat je een vergoeding krijgt waarvan *jij* het gevoel hebt dat die redelijk is.

Tenzij je aan het vormvereiste wil voldoen op de dag dat een termijn verstrijkt. Een exploot kan nog dezelfde dag uitgebracht worden, een aangetekende brief zeker niet.

Een faillissement is een algeheel beslag. Dat betekent dat de aandelen in zijn holding in de boedel vloeien en de curator die te gelde zal willen maken. Wat meestal in zo'n geval gebeurt is dat de andere aandeelhouder de aandelen van de curator koopt. De curator is *niet* ineens bevoegd de holding te besturen, dus hij kan niet zomaar de aandelen die de holding houdt verkopen. Overigens is normaal gesproken in statuten wel geregeld dat een failliet verklaarde zijn bestuurstaken niet uit mag voeren. Kijk daarvoor dus in de statuten, zowel van de holding als de werkmaatschappij. Maar aangezien de holding bestuurder is en die holding niet falliet is, is er geen belemmering om het bestuur door de holding voort te zetten. De vraag is wel of de failliet van de curator daarvoor toestemming krijgt en welke vergoeding de curator daarvoor vraagt.

Ja, natuurlijk is dat relatiebeding nog geldig. Immers zijn de vennoten aansprakelijk voor de nakoming van verplichtingen aangegaan door de vennootschap en het relatiebeding is zo'n verplichting. Dit zou overigens anders kunnen zijn wanneer je bij de opdrachtgever (of een derde) in dienst zou gaan, omdat je dan mogelijk onder het werkingsgebied van de WAADI komt, maar dan kom je ook snel buiten het bereik van HL omdat het dan een werknemersvraag wordt.

Als je aan het ondernemen bent, hou dan privé en zaak en IB en BTW uit elkaar. Volgens mij kom je dan ongeveer hier op uit: Zakelijk: 1. De BTW van alle facturen die je ontvangt verreken je in je BTW aangifte, dus nadat je een factuur ingeboekt hebt, reken je verder alleen met het bedrag ex btw. 2. Alle kosten die je maakt, dus naast de lease termijnen ook brandstof, parkeren, tolgelden, reparaties en onderhoud, eigen risico bij schade lopen over je resultaatrekening en drukken dus je winst c.q. vergroten je verlies. 3. Zakelijk moet je 2,7% BTW afdragen ivm privégebruik, dit bedrag loopt afaik ook over de resultaatrekening 4. Voor zakelijke kilometers kun je geen verdere kosten aftrekken, omdat alle kosten al door de zaak gedragen worden Die Privé: 5. Je moet 22% procent van de cataloguswaarde bij je inkomen optellen, *maar* als je werkelijke kosten lager zijn dan die 22%, is die bijtelling beperkt tot de werkelijke kosten. 6. Je kunt geen vergoeding per kilometer declareren bij je eenmanszaak Dus je hebt 22% x 40k = 8800 bijtelling, je draagt 2,7% = 1080 af aan BTW ivm privé gebruik en je hebt aftrek van 6600 + brandstof (stel 2200) etc. (snel gerekend zullen de kosten ongeveer gelijk zijn aan de bijtelling, dus je hebt geen voordeel van de regel dat de bijtelling gemaximeerd is). Dus out of pocket kost de auto je 6600 + 2200 + 1080 = 9880. Die out of pocket kosten zijn aftrekbaar in de onderneming, maar komen grosso modo overeen met de bijtelling in de IB sfeer.

*hoe* het geld gestort wordt maakt echt niet uit, zolang het maar giraal gebeurt en het geld daadwerkelijk in het vermogen van de vennootschap vloeit. Zoals je de casus nu schetst is dat het geval en dan is er niets aan de hand.

Als je een half jaar van te voren al weet dat je in de zomermaanden niet rond kunt komen, dan moet je terug naar de tekentafel want dan klopt er echt iets niet in je plan. Dan moet je niet gaan zoeken naar oplossingen op het bord van een ander, maar je plan herschrijven en zorgen dat alles wel in elkaar past.

Precies dit. Hoe duur het afkopen ook is, aan het afkopen zit het voordeel dat je de auto vrij kunt verkopen. Bedrijfswagens zijn heel slecht leverbaar en daarom krijg je voor gebruikt echt de hoofdprijs. Dan moet het heel vreemd lopen wil je niet geld overhouden aan afkopen en daarna zelf verkopen.

Wees een held, laat ons niet langer in deze ondraaglijke spanning achter en vertel hoe je dit oplost?

'via freelance.nl'. Redelijke kans dat er communicatie via e-mail of andere berichten is, dus de aanname dat er niets op schrift staat lijkt me kort door de bocht.

Als je handel drijft, neem je een verantwoordelijkheid. Niet alleen dat je je aan algemene regels houdt, zoals belastingaangifte doen en op de juiste manier (omzet)belasting verwerken, maar ook dat je rekening houdt met de rechten van anderen. Juist omdat een merk- of octrooihouder niet alle producten op de markt voorbij ziet komen, heeft hij een relatief sterke beschermingspositie, waarin het enkele feit dat er een inbreuk is gemaakt genoeg is om schadeplichtig te zijn. Dat je je 'van geen kwaad bewust' met 'geen flauw idee' hieraan brandt, moet je zien als leergeld. De kosten die LXA vraagt niet zijn buitensporig, dat zijn de kosten die LXA in rekening brengt bij haar opdrachtgevers. En die kosten zijn gemaakt vanwege de inbreuk, niet omdat ze het leuk vinden om te moeten jagen op inbreuken. En de reden waarom ze je 'het hemd van het lijf vragen' is dat ze juist op die kosten willen kunnen besparen, dat ze de omvang van de inbreuk in beeld kunnen brengen zonder elke keer opnieuw mensen in te hoeven huren voor proef-aankopen. Ook dat is niet onredelijk. En dat ze als voorwaarde voor schikking zeggen: 'teken dat je het niet nog keer doet', vind je dat nu zo onredelijk? Kijk eens hoeveel topics er hier voorbij komen van mensen die een idee willen beschermen of die last hebben van een concurrent die probeert mee te liften op hun handelsnaam. Dat die ondernemers bescherming zoeken vinden we - althans hier op HL - begrijpelijk, maar als een grotere partij diezelfde bescherming zoekt, dat schreeuwen we moord en brand? Overigens zijn er in deze wereld ook genoeg 'belangenbehartigers' die aan de andere kant van die redelijke grens opereren. Dat zijn partijen die zelf actief op zoek gaan naar inbreuken en daarna pas de merkhouder als klant proberen te werven. Maar LXA zit niet in die hoek. Voor de goede orde: ik heb meer dan eens cliënten bijgestaan die door LXA aangesproken werden op merkinbreuk en in die zaken heb ik zelf kunnen zien dat er bij LXA sprake is van een alleszins redelijke opstelling. Nu kan het natuurlijk goed zijn dat LXA volstrekt onredelijk is maar dat ze bij de eerste kennismaking met mijn zalvende stemgeluid als een blad aan een boom draaien in hun opstelling, maar in de regel ervaren mensen mij toch meer als iemand die directheid en duidelijkheid laat prevaleren boven empathie en meelevendheid.

De basis van wanprestatie (BW 6:74) is dat degene die niet nakomt de daardoor geleden schade moet vergoeden. Uiteraard zijn er voor zo'n vordering wel wat details die nagelopen moeten worden zoals de vraag of een ingebrekestelling nodig is om in verzuim te geraken. Zoals Hans zegt: als iemand niet vrijwillig voldoet, is er de gang naar de rechter.

Niet lomp of lullig bedoeld, maar als je voor jezelf gaat werken, dan moet je toch op zijn minst aan je inkomsten en kosten kunnen rekenen? Als je dat niet kunt, kun je dan niet beter in loondienst blijven? (overigens: jezelf in laten huren door je oud-werkgever is een uitstekend recept voor loonheffings-, zelfstandigheids- en belastingellende)

Uit https://www.accountancyvanmorgen.nl/2021/08/03/klachten-over-btw-en-ib-aangifte-ongegrond-achterwege-laten-urenspecificatie-factuur-wel-verwijtbaar/ maak ik op dat er toch best een strenge norm is op grond waarvan van een accountant verwacht wordt dat hij zijn facturen specificeert. Dat impliceert in mijn ogen dat - net zoals een advocaat - die uren bijgehouden behoren te worden en de specificatie beschikbaar hoort te zijn en dat het verstrekken ervan zeker niet onderdeel van de dienstverlening is die apart betaald zou moeten worden.