Branko Collin

Een platform kan zo te zien ook gebruik maken van een externe PSP, zoals bijvoorbeeld webshops dat ook doen. Het ziet ernaar uit dat de platforms die jij noemt, vooral op de radar van DNB zichtbaar zijn, omdat ze zelf betalingen verwerken (zeg maar: bankje spelen).

De wettelijke uitzonderingen op het door Ward genoemde uitdrukkelijke verbod geldt ook voor datingssites. Daaronder: "iemand heeft uitdrukkelijk toestemming gegeven voor de verwerking van zijn/haar persoonsgegevens." Bijvoorbeeld door een vinkje te zetten bij het vakje "ik zoek X". Misschien dat de eigenaar van een datingsite wat zorgvuldiger moet kijken naar de exacte bewoording van het inschrijfformulier en de privacyverklaring.

Wat sec de website betreft, weet ik niet of er zoveel is wat je concreet kunt doen. Jij kunt aan jouw kant niet zien hoeveel kilowattuur er op de server wordt verstookt, en als het echt de pan uit rijst, zal je provider zijn tarieven hopelijk verhogen. Zorgen dat je alles volgens best practices doet, lijkt me het nuttigst. Als je SEO op orde is, krijg je alleen bezoekers die ook echt op je site moeten zijn (en omdat ze rechtstreeks in Google vinden op welke pagina ze moeten zijn, hoeven ze niet eerst drie keer op je site te klikken). Als je plugins up-to-date zijn, veranderen cryptojacking hackers je site niet in een bitcoinmijn. Als het bestelproces niet maakt dat klanten halverwege afhaken ... afijn. Dat soort dingen. Hou je met je website bezig. Kijk regelmatig wat er beter kan en wat er niet meer nodig is. Dat heeft niet alleen voor het milieu voordelen. Er zijn hosters die alleen duurzame stroombronnen gebruiken. Greenhost bijvoorbeeld (waar ik zelf ook host). Verder wat leerzame (maar niet noodzakelijkerwijs nuttige) links: - Een Listapart-artikel (Engels, 2013) over duurzaam webdesign. - En een Low Tech Magazine-artikel (Engels, 2018) over hoe ze hun site onder andere op zonneenergie overschakelden. Die link doet het overigens niet als én de zon niet schijnt én de batterij van de server leeg is.

Wat moet ik me voorstellen bij "een mogelijk goede opdracht gevonden via een aanbesteding" die je "zelf [niet] kan [...] binnenhalen, vanwege de gestelde voorwaarden binnen de aanbesteding"?

Een vordering verloopt in het algemeen na vijf jaar. Wanneer heb jij het laatst gestuit? Verder zou de verhuurder kunnen stellen dat jij stilzwijgend akkoord bent gegaan met zijn definitie van een parkeerplaats, en dat je dus niets te vorderen hebt. Een vijfde van de waarde van vijf parkeerplaatsen.

Bij mijn weten mag een curator wanpresteren. Volgens die zelfde posting geldt dan wel dat de wederpartij in dat geval ook niet hoeft te presteren. De auteur citeert artikel 37 FW: (Al vraag ik me af welke rol lid 3 van dat artikel hier speelt.)

Voor één klant? Klinkt als (verkapte) loondienst.

Ik gok dat dit niet om zakelijke aftrek, maar om privé aftrek als zorgkosten gaat.

Je zou het de KVK kunnen vragen.

Ik zat zelf nog te kijken naar de regeling voor artiesten, maar het is me uit de beschrijving niet duidelijk of wat de vraagsteller doet onder kunst valt.

Neem op, maar als je merkt dat het de energiescammer is, leg de telefoon naast je neer zonder ophangen. Ik hang sowieso elk verkoper op zonder te antwoorden. Misschien dat er een keer een 'goeie' tussen zit, en dan zou mijn gedrag onbeleefd zijn, maar de eerste moet ik denk ik nog meemaken (althans kan ik me niet meer herinneren).

Ik meende dat je nauwelijks met sales tax in de VS te maken had, maar ik zie dat er een uitspraak van het Amerikaanse hooggerechtshof was in 2018 die de situatie op zijn kop heeft gezet. Het toverwoord is schijnbaar nexus: in hoeverre heb je 'binding' met een staat.* Als je nexus hebt, moet je sales tax afdragen. Hoe nexus bepaald wordt, verschilt per staat. Dat klinkt dus inderdaad als een potentieel hoofdpijndossier. Heb je het de KVK gevraagd? *) Dit kan betekenen dat je er woont, er een vestiging hebt, er personeel hebt, maar ook het aantal transacties per jaar dat je er uitvoert of de omzet die je er draait.

Zoals in het stukje staat dat jij citeert, te weten: niet?

Dat is dan niet die uitspraak van 17 maart geweest. Citaat: De wet houdt er blijkbaar geen rekening mee dat sommigen zich makkelijker laten overrompelen dan anderen. Misschien als er ooit een beginnerscursus voor ondernemers komt: "Les 1: laat je niet overrompelen. Vraag meer tijd waar dit nodig is."

Als belastingontwijking illegaal was, dan waren pensioenfondsen verboden.

Is dit bedrijf een BV?

Je bent potentieel van een partij af waarvan je nu meer weet over hoe het er achter de schermen aan toe gaat. Tel je zegeningen. Koop vervolgens de monitoren bij Centralpoint, of ga met veel vertoon naar de concurrent.

Ga ook eens met verhuurbedrijven praten. Als zij spullen kapot terug krijgen, dan hebben ze de keus tussen afschrijven en laten repareren. Als jij beter werk levert dan de reparatieafdeling van de fabriek - of goedkoper bent of allebei - dan ligt daar een gouden kans voor jou. Dan komt bij hen opeens een categorie gebreken vrij die anders tot afschrijven en nieuw kopen hadden geleid.

De analogie loopt scheef. In dit voorbeeld geeft de slager de worst weg, maar iedereen die iets in de fooienpot stopt, krijgt een gratis cracker. Als jij meedoet aan het loyaliteitsprogramma van de supermarkt of de koffiefabrikant, zijn die laatsten dan verplicht je adresgegevens te verzamelen?

Beide.

Dit is wellicht een relevante, redelijk recente discussie.

Zoals we van Hollywood weten (niet van hun films, maar van de boekhouders van de filmmakers) is winst een zeer rekbaar begrip. Als de werkende vennoot niets krijgt uitgekeerd, lijkt het me logisch dat de commandiet ook niets krijgt. Maar misschien dat een BV dan een handiger vehikel is?

Omdat Trouw geen Marketing Facts of Emerce is, wordt de lezer bij de hand genomen en uitgelegd hoe merkmarketing vroeger ging en, aan de hand van Max Verstappen, hoe dat vandaag gaat. "Je ziet bijvoorbeeld hoe Max opstaat, wat hij eet. Je zit daar heel dicht bij. Dat geeft een nieuw soort sportbeleving."

Er bestaat in het merkenrecht iets als een registratie ter kwader trouw. Als er een bekend merk in het buitenland is en jij registreert hier alvast het merk, met de gedachte dat die merkhouder bij jou moet afrekenen als hij straks in een van onze havens aanmeert, dan heb je kans dat je merk wordt doorgehaald. Dat lijkt echter lastig te bewijzen te zijn; ik weet ook niet of het veel voorkomt. Een bekend voorbeeld is de Zeeuwse snackbar die al tientallen jaren ruzie heeft met de Amerikaanse hamburgerketen Wendy's. Dus niet iets om je zorgen over te maken bij 'slechts' een webshop in Sri Lanka.

Heb jij tijdens de bouw persoonsgegevens verwerkt? Misschien dat ze het daarvoor willen hebben. Wordt er ergens in productie een server van je gebruikt?